Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

PULSACJE GWIAZDOWE PULSACJE GWIAZDOWE semestr zimowy 2012/2013 semestr zimowy 2012/2013 Jadwiga Daszyńska-Daszkiewicz.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "PULSACJE GWIAZDOWE PULSACJE GWIAZDOWE semestr zimowy 2012/2013 semestr zimowy 2012/2013 Jadwiga Daszyńska-Daszkiewicz."— Zapis prezentacji:

1 PULSACJE GWIAZDOWE PULSACJE GWIAZDOWE semestr zimowy 2012/2013 semestr zimowy 2012/2013 Jadwiga Daszyńska-Daszkiewicz

2 RÓWNANIA PULSACYJNE Analiza zaburzeń liniowych Zależności czasowe i kątowe liniowe równania nieadiabatyczne Przybliżenie adiabatyczne liniowe równania adiabatyczne

3 p(r,t) = p 0 (r)+ p(r,t) p(r,t) = p 0 (r 0 )+ p(r,t) = r = r - r 0 – małe zaburzenia wokół stanu równowagowego PULSACJE – małe zaburzenia wokół stanu równowagowego LINEARYZACJA

4 Reguły komutacji

5 równanie ciągłości lub w zmiennych Lagrangea w zmiennych Eulera

6 równanie ruchu gdzie g= zaburzenie potencjału spełnia zaburzone równanie Poissona

7 równanie energii dostaniemy korzystając z następującej własności

8 = f(,T,{X i }) Zaburzenie strumienia promienistego: F = -K 0 T- K T 0

9 Zakładamy symetrię sferyczną i czasową niezależność dla modelu równowagowego. Wówczas rozwiązanie możemy rozdzielić w czasie oraz we współrzędnych kątowych f(, ) – funkcja opisująca zależności kątowe, którą wyznaczymy p(r) - amplituda zmian danej wielkości fizycznej zależność czasową zakładamy w postaci exp(-i t) ZALEŻNOŚCI CZASOWE I KĄTOWE p(r,,,t)= p(r) f(, ) exp(-i t)

10 Wówczas równanie ruchu ma postać 2 = p- - i ma charakter liniowego zagadnienia na wartości własne do wartości własnej 2. Prawa strona - liniowy operator, L( ).

11 Aby otrzymać f(, ) wyrażamy jako = r = r = r a r + h

12 f(, ) = f(, ) = N m P m (cos ) e im =Y m (, )

13 Czyli zmienne zapisujemy w postaci p(r,,,t)= p(r) Y m (, ) exp(-i t)

14 - horyzontalna składowa r, h - średnie przesunięcie radialne i horyzontalne horyzontalna długość fali na powierzchni składowa tangencjalna liczby falowej w lokalnym przybliżeniu oscylacji jako fali płaskiej, k h

15 propagacja fali dźwiękowej kropkowane kółka- wewnętrzne punkty odbicia

16 równania pulsacyjne przekształcamy do następującej postaci

17 Mając separacje zmiennych równania pulsacyjne redukują się do zwyczajnych równań różniczkowych na funkcje amplitudy danych wielkości fizycznych.

18 dostaniemy Zakładając perturbacje r, p, T, Q,, F r w postaci p(r,,,t)= p(r) Y m (, ) exp(-i t)

19 otrzymamy równania na p(r), …

20

21 Równania te są podstawowymi równaniami dla liniowych nieradialnych pulsacji nieadiabatycznych z sześcioma zmiennymi: r, p, T, Q,, F r.

22 Równanie te wraz z warunkami brzegowymi pozwalają na znalezienie wszystkich wartości własnych i odpowiadających im funkcji własnych. m Rząd azymutalny, m, nie występuje w równaniach pulsacyjnych. Zaniedbanie rotacji, pola magnetycznego etc. (2 +1)- prowadzi do (2 +1)-krotnej degeneracji częstotliwości, 2, i radialnych funkcji własnych.

23 WARUNKI BRZEGOWE W CENTRUM WARUNKI BRZEGOWE W CENTRUM dla r 0 współczynniki w równaniach pulsacyjnych zachowują się następująco : g~0, ~const, c 2 ~const, L 2 ~1/r 2, N 2 ~0, N 2 /g~0 szukamy rozwiązań typu r, r –( +1), r -1

24 WARUNKI BRZEGOWE NA POWIERZCHNI WARUNKI BRZEGOWE NA POWIERZCHNI r=R r=R

25 PRZYBLIŻENIE ADIABATYCZNE W wielu przypadkach wyraz grzania Q/ t możemy zaniedbać. Takie przybliżenie znacznie upraszcza zagadnienie. Aby uzasadnić jego użycie rozważmy:

26 Zakładając, że T dominuje w równaniu dyfuzyjnym dostaniemy gdzie [cgs]

27 F KH >>P F KH >>P - przybliżenie adiabatyczne jest dobre całkując po czasie dostaniem Dla przybliżenia adiabatycznego mamy w formalizmie Eulera mamy

28 W przybliżeniu adiabatycznym ( Q=0) mamy tylko zmienne: r, p,

29

30 PRZYBLIŻENIE COWLINGA, = 0 Znacznie upraszcza równania pulsacyjne. Założenie: wkład do zmian z jednej części gwiazdy jest prawie całkowicie znoszony przez wkłady z innych części gwiazdy. Ogólnie przybliżenie Cowlinga jest dobre dla 2, oraz wysokich owertonów (duże n), oraz wszędzie tam gdzie U=4 r 3 /M r jest małe.

31 Jeśli =0 to na powierzchni r = h bezwymiarowa częstotliwość oscylacji 2 = 2 R 3 /GM

32 FORMALIZM DZIEMBOWSKIEGO Dziembowski (1977, AcA 21, 289) podał bardzo użyteczną postać równań pulsacyjnych wprowadzając bezwymiarowe zmienne.

33 Zmienne te mają ten sam rząd wielkości, dlatego nie tracimy znacząco na dokładności w obliczeniach numerycznych. Sformułowanie to pozwala na bezpośrednie porównanie własności pulsacyjnych gwiazd o znacznie różnych parametrach gwiazdowych, np. białe karły a olbrzymy.

34 po wstawieniu zmiennych bezwymiarowych do wcześniej poznanych równań pulsacyjnych otrzymamy: gdzie A< 0 niestabilność konwektywna

35 Do znalezienia częstotliwości własnych modów oscylacji dla realistyczych modeli gwiazdowych musimy znać : C, V, A, U, 1 C, V, A, U, 1, w funkcji odległości od centrum x=r/R oraz średnią gęstość,.

36 WARUNKI BRZEGOWE

37 WEWNĘTRZNY (CENTRUM)

38 ZEWNĘTRZNY (POWIERZCHNIA)

39 RADIALNE PULSACJE ADIABATYCZNE

40 Dla =0 pierwsze równanie pulsacyjne redukuje się do podstawiamy do 3-go równania pulsacyjnego i otrzymujemy

41 całkujemy zakładając, że d /dr nie jest osobliwe dla r=0 Podstawiamy te związki do drugiego równania pulsacyjnego i korzystamy z relacji dla stanu równowagowego

42 otrzymujemy równanie różniczkowe na adiabatyczne pulsacje radialne Równanie to z warunkami brzegowymi, r =0 dla r =0 oraz p =0 dla r=R, jest zagadnieniem typu Sturma–Liouvillea na wartości własne 2, ze wszystkim konsekwencjami (Wykład 2).

43 NIERADIALNE PULSACJE ADIABATYCZNE

44 W przybliżeniu Cowlinga ( =0) mamy dwa równania, w których są wyrazy proporcjonalne do 2 i 1/ 2 Dla przypadków asymptotycznych, 2 i 2 0, zagadnienie L[ r ]=0 z warunkami brzegowymi staje się zagadnieniem Sturma–Liouvillea.

45 log 2 Bezwymiarowa częstotliwość w funkcji dla politropy n=3 Dla danego n częstotliwość jest wyższa dla wyższych wartości. Unno et al. 1989

46 Funkcje własne przesunięcia radialnego dla =2, dla politropy n=3, w funkcji odległości od centrum. Unno et al. 1989

47 OPERATOR OSCYLACJI ADIABATYCZNYCH Pamiętamy, że równanie ruchu ma postać 2 = p- - 2 = L( ) Zagadnienie na rzeczywiste wartości własne k 2 i odpowiadające im wektory własne k Jeśli k 2 >0 to rozwiązanie opisuje mod oscylacji.

48 OPERATOR OSCYLACJI ADIABATYCZNYCH L - operator hermitowski (liniowy, rzeczywisty, symetryczny) I k inercja I k – moment bezwładności modu ( inercja ) I k I k małe – mody ciśnieniowe I k I k duże – mody grawitacyjne

49 ZASADA WARIACYJNA Ponieważ operator nieradialnych oscylacji adiabatycznych jest symetryczny 2 spełnia zasadę wariacyjną

50 Rozważmy model statyczny nieco różniący się od zadanego = z +, L= L z + L. Szukamy. Czyli do wyliczenia poprawki do nie trzeba wyliczać poprawek do wektorów własnych.


Pobierz ppt "PULSACJE GWIAZDOWE PULSACJE GWIAZDOWE semestr zimowy 2012/2013 semestr zimowy 2012/2013 Jadwiga Daszyńska-Daszkiewicz."

Podobne prezentacje


Reklamy Google