Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Izabela Otrząsek, Natalia Kapała, Aleksandra Zawada, Szymon Rosner, Monika Drożdż.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Izabela Otrząsek, Natalia Kapała, Aleksandra Zawada, Szymon Rosner, Monika Drożdż."— Zapis prezentacji:

1 Izabela Otrząsek, Natalia Kapała, Aleksandra Zawada, Szymon Rosner, Monika Drożdż.

2 Jego pierwsze utwory literackie powstawały ju ż w szkole, gdzie był redaktorem szkolnej gazetki. Pó ź niej, po uko ń czeniu szkoły został dziennikarzem gazety "Star" z Kansas City. W 1914 roku, w wieku 15 lat, uciekł z domu, ale szybko wrócił ze wzgl ę du na pro ś by rodziców, by uko ń czył szkoł ę. Ju ż w latach 20. nale ż ał do Awangardy Literackiej. W roku 1918 rozpocz ą ł swoje podró ż e.

3 Wbrew woli ojca chciał si ę zaci ą gn ąć do armii ameryka ń skiej, jednak nie został przyj ę ty ze wzgl ę du na stan zdrowia, zaci ą gn ą ł si ę wi ę c do Czerwonego Krzy ż a i poprzez Pary ż znalazł si ę na froncie włoskim. 8 lipca 1918 roku wynosz ą c poszkodowanego ż ołnierza z linii frontu został ci ęż ko ranny. W czasie I wojny ś wiatowej zacz ą ł pi ć. Kwesti ą sporn ą jest, czy mo ż na go nazwa ć alkoholikiem. Z jednej strony pił codziennie, co sam opisuje w swoich powie ś ciach, z drugiej strony nie wpływało to na jego ż ycie. Kiedy był na urlopie z powodu rany, zachorował na alkoholowe zapalenie w ą troby.

4 Powróci ł do Ameryki w 1920 i zacz ął pracowa ć dla gazety Toronto Star jako dziennikarz i korespondent zagraniczny. Pierwsze powa ż ne próby literackie ukaza ł y si ę w latach ; w tym czasie dziennikarstwo stanowi ł o jedyne ź ród ł o jego dochodów -poza sporadyczn ą pomoc ą zamo ż nych przyjació ł. By ł wówczas korespondentem dziennika "Toronto Star" w Europie, m.in. w Pary ż u, Szwajcarii, Niemczech, W ł oszech, Turcji (europejskiej cz ęś ci) i Hiszpanii. Uczestniczy ł jako dziennikarz m.in. w mi ę dzynarodowej konferencji ekonomicznej w Genui oraz w konferencji loza ń skiej w 1922 roku. W 1922 roku uda ł o mu si ę przeprowadzi ć wywiad z Mussolinim, wówczas jeszcze nie premierem, tylko przywódc ą partii faszystowskiej.

5 W latach by ł czterokrotnie w wojennej Hiszpanii w charakterze korespondenta z ramienia agencji NANA (North American Newspaper Alliance W 1941 roku przebywa ł jako korespondent w Hongkongu, Chinach i Birmie. Nast ę pne trzy lata sp ę dzi ł g ł ównie w Hawanie, dok ą d przeniós ł si ę z Key West. W porozumieniu z ambasad ą ameryka ń sk ą w Hawanie zorganizowa ł cywiln ą akcj ę kontrwywiadowcz ą przeciwko szpiegom hitlerowskim oraz przeprowadza ł regularne rejsy patrolowe na swej uzbrojonej potajemnie ł odzi "Pilar" w poszukiwaniu niemieckich okr ę tów podwodnych, jednak ż adna z tych amatorskich akcji nie przynios ł a godnego uwagi rezultatu. Od maja 1944 roku do marca 1945 roku przebywa ł w Europie jako kierownik europejskiego biura "Colliers Weekly " w Londynie. 6 czerwca jako korespondent bra ł udzia ł w inwazji na l ą d francuski. W tym samym miesi ą cu wzi ął jednak udzia ł w jednym z lotów bombowców typu Mitchell na wyrzutnie V1 po drugiej stronie kana ł u w Drancourt. W lipcu przeniós ł si ę do Normandii i zwi ą za ł si ę jako dziennikarz z 22 pu ł kiem piechoty pod dow. pu ł kownika Charlesa Lanhama, wchodz ą cym w sk ł ad 4 dywizji piechoty, dowodzonej przez gen. Raymonda Bartona. Przeprowadza ł g ł o ś ne akcje wywiadowcze i partyzanckie w Rambouillet i przy wkraczaniu do Pary ż a sierpnia 1944 roku. Przy wkraczaniu do Pary ż a Hemingway z pu ł kownikiem Bruce'em przejechali jeepem jako pierwsi Amerykanie przez opustosza ł e Pola Elizejskie. Bra ł udzia ł w pierwszej wojnie ś wiatowej oraz w wojnie domowej w Hiszpanii po stronie republikanów. W czasie tej ostatniej pozna ł i zaprzyja ź ni ł si ę m.in. z gen. Karolem Ś wierczewskim. Jego pobyt w Hiszpanii zaowocowa ł wydaniem w 1940 roku jednej z jego najbardziej znanych powie ś ci Komu bije dzwon.

6 Ernest Hemingway o ż eni ł si ę 4 razy (co by ł o krytykowane przez jego czytelników), z czego trzy razy si ę rozwiód ł. Jego ż ony to: Elizabeth Hadley Richardson ( ) Pauline Marie Pfeiffer ( ) Martha Gellhorn ( ) Mary Welsh ( )

7 Miał trzech synów, jednego z pierwszą żoną Hadley Richardson (Jack Hemingway) i dwóch z drugą żoną Pauline Pffeifer (Patrick i Gregory Hemingway). Jego średni syn, Patrick został podróżnikiem, wydał też jego dzieło To co prawdziwe o świcie, pisząc je od podstaw na podstawie notatek ojca. Dwie córki jego pierwszego syna, Jacka ( ), Mariel (ur. 1961) i Margaux ( ) zostały aktorkami. W jego rodzinie samobójstwo popełnili, poza nim samym też ojciec Clarence, rodzeństwo Ursula i Leicester, wnuczka Margaux i była żona Martha. Nigdy nie był zwolennikiem żadnego konkretnego ustroju. Wychowany na katolika. Stał się ateistą Dał się światu poznać jako człowiek wielu pasji. Były to m.in. myślistwo, pływanie, jeździectwo, połów ryb i pływanie jachtem zwanym "Pilar", czytanie. Był też fanem corridy, znanym w środowisku torrerów.

8 Wi ę kszo ść dzie ł Hemingwaya przet ł umaczy ł na j ę zyk polski Bronis ł aw Zieli ń ski, przyjaciel autora. W chwili ś mierci zostawi ł nieuko ń czon ą powie ść Ruchome ś wi ę to. Trzy opowiadania i dziesi ęć poematów (1923) S ł o ń ce te ż wschodzi (The Sun Also Rises, wydawane tak ż e jako Fiesta, 1926, wyd. pol. 1958) Wzgórza jak bia ł e s ł onie (Hills Like White Elephants,1927) Po ż egnanie z broni ą (A Farewell to Arms, 1929, wyd. pol. 1931) Ś mier ć po po ł udniu (Death in the Afternoon, 1932, wyd. pol. 1971) Zielone wzgórza Afryki (The Green Hills of Africa, 1935, wyd. pol. 1959) Ś niegi Kilimand ż aro (The Snows of Kilimanjaro, 1936, wyd. pol. 1956) Mie ć i nie mie ć (To Have and To Have Not, 1937) 49 opowiada ń (The First Fourty-Nine Stories,1938 wyd. pol. 1964) Komu bije dzwon (For Whom the Bell Tolls, 1940, wyd. pol. 1957) Pi ą ta kolumna (The Fifth Column, 1938) – opowiadania Za rzek ę, w cie ń drzew (Across the River and Into the Trees, 1950) Stary cz ł owiek i morze (The Old Man and the sea., 1952, wyd. pol. 1956) Ruchome ś wi ę to (A Moveable Feast, 1964, wyd. pol. 1966) Sygnowano: Ernest Hemingway. Artyku ł y i reporta ż e 1920–1956 (By-line Ernest Hemingway – selected articles and dispathes of four decades,1967, wyd. pol. 1975) Wyspy na Golfsztromie (Islands in the Stream, 1970) The Nick Adams Stories (1972) Niebezpieczne lato (The Dangerous Summer, 1985) Rajski ogród (The Garden of Eden, 1986 To co prawdziwe o ś wicie (True at First Light, 1999)

9 W latach 50. często wyruszał na safari do Kenii. W 1954 roku przeżył dwie katastrofy lotnicze wracając z jednej wypraw. Popełnił samobójstwo w Wcześniejsza próba samobójcza miała miejsce rok wcześniej, ale wówczas w ostatniej chwili zabrano mu broń.

10 Książka ta opowiada o starym człowieku zajmującym się łowieniem ryb. Akcja dzieje się w wieku XX na Kubie, w małej wioseczce Golfstrom. Santiago (bo tak miał na imię starzec) nie złowił nic od 84 dni. Czasem przy łowach towarzyszył mu chłopiec - Manolin. Niestety jego rodzice nie pozwolili mu więcej wypływać ze starcem określając go jako "salao", czyli pechowym w najgorszej formie. Santiago był chudy i suchy. Na szyi miał bruzdy, ręce obolałe z głębokimi ranami. Jedyną jego młodą stroną były oczy, barwy morskiej, wesołe i niezłomne.

11 Pewnego dnia postanowił, że nie może pozwolić sobie na brak połowów; dlatego otrzymawszy od Manolina jedzenie, wyruszył w głębokie wody (dawniej na płyciźnie nie mógł nic złowić, dlatego postanowił wypłynąć dalej). Na początku żadna ryba nie dała się schwytać. Dopiero po pewnym czasie stary poczuł bardzo silny opór na linie. Nie wiedział jaka wielka była ta ryba. Nie wiedział, że złowił 4- metrowego marlina! Szarpał się z nią parę dni i nie mógł jej wyciągnąć na łódź od razu, ponieważ była ona za mała na tak ogromną rybę. W końcu udaje się okiełznać marlina i przywiązuje go do łodzi. Niestety sącząca sie krew zbawia rekiny, które zaczęły podjadać rybę. Stary musiał sam sobie z nimi radzić. Cały czas podczas tej walki rozmawiał do siebie. Żałował, że nie ma przy nim chłopca... lecz niestety rekinów było zbyt dużo i stary sobie z nimi nie poradził. Kiedy dopłynął do brzegu cała ryba była objedzona - została tylko głowa. Santiago popłakał się ze złości. Tak bardzo chciał coś złowić, tak bardzo chciał pokazać, że nie jest "salao", lecz nie udało się... Ale ludzie go jednak podziwiali. Mieli do niego szacunek, za to że uwierzył w siebie i postanowił złowić tak wielką rybę. Chodź połowy się nie udały stary był szczęśliwy.

12 Kiedy dopłynął do brzegu cała ryba była objedzona - została tylko głowa. Santiago popłakał się ze złości. Tak bardzo chciał coś złowić, tak bardzo chciał pokazać, że nie jest "salao", lecz nie udało się... Ale ludzie go jednak podziwiali. Mieli do niego szacunek, za to że uwierzył w siebie i postanowił złowić tak wielką rybę. Chodź połowy się nie udały stary był szczęśliwy.

13 GOOGLE-GRAFIKA WIKIPEDIA-INFORMACJE BIOGRAFIA24.PL Ś CI Ą GA.PL

14 DZI Ę KUJEMY ZA OBEJRZENIE


Pobierz ppt "Izabela Otrząsek, Natalia Kapała, Aleksandra Zawada, Szymon Rosner, Monika Drożdż."

Podobne prezentacje


Reklamy Google