Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Style kierowania. Styl kierowania lub styl przywództwa - sposób post ę powania prze ł o ż onego w stosunku do podw ł adnych odzwierciedlaj ą cy najcz.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Style kierowania. Styl kierowania lub styl przywództwa - sposób post ę powania prze ł o ż onego w stosunku do podw ł adnych odzwierciedlaj ą cy najcz."— Zapis prezentacji:

1 Style kierowania

2 Styl kierowania lub styl przywództwa - sposób post ę powania prze ł o ż onego w stosunku do podw ł adnych odzwierciedlaj ą cy najcz ęś ciej jego cechy osobowo ś ciowe lub przekonania o skutecznym zarz ą dzaniu personelem. Styl przywództwa cz ę sto jednak jest wypadkow ą cech osobowo ś ciowych prze ł o ż onego oraz cech osobowo ś ciowych podw ł adnych oraz struktury zespo ł u pracowniczego.

3 Wybór stylu kierowania zale ż y od kierownika i podw ł adnych oraz czynników sytuacyjnych. Styl kierowania zale ż y te ż od do ś wiadczenia kierownika, jego wiedzy i cech osobowo ś ciowych. Przejawiaj ą si ę w ró ż nych instrumentach kierowania, do których zalicza si ę : ś rodki i metody organizacji formalnej (przepisy, procedury, oceny kadrowe, system wynagrodze ń ) ś rodki i metody psychologiczne (socjogramy, techniki negocjacji, treningi grupowe)

4 W ogólnym uj ę ciu styl kierowania jest praktycznie ukszta ł towanym i wzgl ę dnie trwa ł ym sposobem oddzia ł ywania kierownika na podw ł adnych, by ich zachowanie prowadzi ł o do osi ą gni ę cia z góry okre ś lonego celu (wi ą zki celów). Najogólniej mo ż na mówi ć o stylach kierowania potencjalnym i rzeczywistym. Potencjalny styl kierowania kszta ł towany jest przez zespó ł pogl ą dów i przekona ń (subkultur ę ) kierownika na temat mechanizmów zachowa ń podw ł adnych oraz sposobów skutecznego wype ł niania w ł asnej woli kierowniczej akceptowanej przez zwierzchników. Jest to wi ę c tzw. "filozofia kierowana" przejawiaj ą ca si ę w odpowiednim organizacyjnym zachowaniu kierownika wobec podw ł adnych, w jego stosunku do zakresu ich samodzielno ś ci i odpowiedzialno ś ci, do ich pracy i jej wyników.

5 Potencjalny styl kierowania zatem jest to racjonalnie pomy ś lany model (wzorzec) zachowania organizacyjnego kierownika wobec podw ł adnych, by optymalnie (najkorzystniej) spe ł nia ł role kierownicze (osi ą ga ł za ł o ż one cele). Rzeczywisty styl kierowania to praktycznie ukszta ł towany i faktycznie stosowany zintegrowany system metod, technik i innych narz ę dzi oddzia ł ywania na podw ł adnych, dostosowany do za ł o ż onych celów, realizowanych zada ń i konkretnych warunków dzia ł ania.

6 Do zasadniczych elementów stylu kierowania mo ż na zaliczy ć : poziom udzia ł u podw ł adnych w procesie decyzyjnym stopie ń zorientowania (nastawienia) kierownika (na osi ą gni ę cie celu/na pracownika) rodzaj sprawowanej kontroli kierowniczej (stawianie zada ń /kontrola ogólna) kontakt emocjonalny z podw ł adnym (p ł ytki/g łę boki)

7 Style kierowania mog ą ró ż ni ć si ę mi ę dzy sob ą : a) rodzajami, b) kombinacjami po łą cze ń, c) stosowaniem ś rodków motywacji (bod ź ców). Pierwsze klasyfikacje stylów kierowania w literaturze przedmiotu wi ążą si ę z badaniami prowadzonymi przez Kurta Lewina, Ronalda Lipitta i Ralpha K. Whitea. Wyró ż nili oni 3 style: autokratyczny demokratyczny nieingeruj ą cy.

8 Kierownik autokrata - sam ustala cele grupy i zadania prowadz ą ce do ich osi ą gni ę cia oraz sam dokonuje podzia ł u pracy w zakresie ustalenia celów mi ę dzy uczestników grupy. Kierownik demokrata - zach ę ca grup ę do podejmowania decyzji w zakresie ustalenia celów jej dzia ł ania, zada ń prowadz ą cych do ich realizacji i podzia ł u czynno ś ci. Jednocze ś nie sam bierze udzia ł w pracy wykonywanej przez grup ę. Kierownik nieingeruj ą cy - pozostawia cz ł onkom grupy maksimum swobody w ramach realizacji zada ń. Sam nie podejmuje ż adnych decyzji, nie uczestniczy w pracach grupy, nie ocenia te ż pracy podw ł adnych

9 Charakterystyka stylów kierowania wed ł ug R. Likerta i R.F. Balesa Rensis Likert i Robert Bales, ameryka ń scy teoretycy, wyodr ę bnili dwa style kierowania: konsultacyjny partycypialny Kierownik u ż ywaj ą cy stylu konsultacyjnego wydaje polecenia pracownikom po omówieniu tematu z nimi i zasi ę gni ę ciu ich opinii. Przewiduje on pewien stopie ń aktywizacji podw ł adnych w procesie kierowania zespo ł em. Styl partycypacyjny odznacza si ę tym, ż e grupa pracowników sama ustala cele i sama podejmuje decyzji, kierownik najcz ęś ciej tylko je akceptuje. Panuj ą stosunki otwarte, przyjazne, oparte na obustronnym zaufaniu. Opiera si ę na pe ł nym zaufaniu mi ę dzy kierownikiem a jego podw ł adnymi i prowadzi do faktycznego wspó ł zarz ą dzania zespo ł em. Wi ę kszo ść decyzji podejmowanych jest wspólnie, przy czym cz ł onkowie grupy s ą w równym stopniu obarczani odpowiedzialno ś ci ą, jak udzia ł em w korzy ś ciach uzyskiwanych wynikiem zespo ł owym. Likert uznaje za najlepszy styl partycypacyjny. Twierdzi, ż e jest to styl wzorcowy, do stosowania którego d ąż y ć powinien ka ż dy kierownik.

10 Charakterystyka stylów kierowania Blake'a-Mouton Ta koncepcja stylów kierowania nawi ą zuje do stwierdzenia Likerta o dwóch podstawowych stylach kierowania - nastawienia kierownika na zadania lub na ludzi. Robert Blake i Jane Mouton zbudowali siatk ę kierownicz ą, w której jedna z osi obrazuje stopie ń zainteresowania kierownika lud ź mi, druga za ś - zadaniami. Badania empiryczne oraz analizy teoretyczne pozwoli ł y autorom siatki kierowniczej wyró ż ni ć w niej 5 obszarów (pól), dotycz ą cych 5 podstawowych stylów kierowania: styl zadaniowy - w którym kierownik przejawia wy łą czne i du ż e zainteresowanie zadaniami; styl osobowy - wy łą czne i du ż e zainteresowanie lud ź mi; styl unikowy - brak zainteresowania lud ź mi i zadaniami; styl zachowawczy - ś rednie zainteresowanie zadaniami i lud ź mi; styl optymalny - du ż e zainteresowanie zadaniami i lud ź mi

11 Charakterystyka stylów kierowania Reddina William J. Reddin wyró ż ni ł cztery podstawowe style: Przyjazny (towarzyski) - kierownik koncentruje si ę na problemach pracowniczych, w niewielkim stopniu na zadaniach. Lubi kontakty z podw ł adnymi i ma zdolno ść rozwi ą zywania konfliktów, jednak nie pobudzania podw ł adnych. Kompleksowy (zintegrowany) - kierownik koncentruje si ę zarówno na aktualnie wykonywanych zadaniach, jak i docenia znaczenie indywidualizacji pracowników. Narady grupowe s ą dla niego form ą ustalania zada ń, a ludzi ocenia ze wzgl ę du na ich przydatno ść. Jest dalekowzroczny i kieruje lud ź mi przez wskazywanie im idea ł ów i stawianie ambitnych zada ń. Wyizolowany (separuj ą cy si ę ) - w niewielkim stopniu nastawiony i na zadania, i na ludzi. Stosuje kary w postaci cofania uprawnie ń decyzyjnych. Unika innowacji, preferuje metody znane i wypróbowane. Ma trudno ś ci z nawi ą zaniem kontaktów i wspó ł dzia ł aniem z lud ź mi. Ceni racjonalno ść, a za zgubne uwa ż a uleganie emocjom. Gorliwy (po ś wi ę caj ą cy si ę ) - skoncentrowany na zadaniach, chce uzyska ć dominacj ę nad innymi, udzielaj ą c podw ł adnym instrukcji i wskazówek. Dzia ł a w krótkiej perspektywie, a podw ł adnych ocenia z punktu widzenia ich przydatno ś ci do wykonywania zada ń. Nagrody i kary uwa ż a za najlepsze narz ę dzia kierowania.

12 Charakterystyka stylów kierowania Fiedlera Fred Fiedler wprowadzi ł tzw. zale ż no ś ciowy model przywództwa. Jego teoria by ł a pierwsz ą, która nie skupia ł a si ę na osobie przywódcy, ale na czynnikach sytuacyjnych, które wp ł ywaj ą na model kierowania. Wed ł ug Fiedlera wybór stylu kierowania zale ż y od takich czynników jak: stosunki kierownika z grup ą (sympatia, szacunek itp.). struktura zadania (jego jasno ść, mo ż liwo ść osi ą gni ę cia celu) pozycja kierownika w strukturze w ł adzy (pozycja) Nale ż y okre ś li ć, czy sytuacja opisana w tych trzech wymiarach jest z ł a, czy te ż dobra. Na podstawie tego dobieramy sposób kierowania. Je ś li sytuacja jest skrajnie dobra b ą d ź skrajnie z ł a, wtedy odpowiedni b ę dzie autokratyczny styl kierowania, je ś li natomiast sytuacja jest umiarkowania dobra, b ą d ź umiarkowanie z ł a (np. relacje mi ę dzy cz ł onkami grupy a przywódc ą s ą dobre, ale zadanie jest przedstawione niejasno), wtedy odpowiedni jest styl demokratyczny.

13 Charakterystyka stylów kierowania wed ł ug J.A.Browna Brown dzieli kierowników na autokratów, demokratów i uchylaj ą cych si ę od ingerencji. Kierownicy autokraci z kolei dziel ą si ę na surowych, ż yczliwych i nieudolnych. Autokrata surowy oczekuje wiernego podporz ą dkowania si ę, utrzymuje dystans, wzbudza w pracownikach l ę k i stosuje zwykle kary materialne. Nie w łą cza pracowników w proces podejmowania decyzji, nie korzysta z ich rad i sugestii, polecenia wydaje w formie rozkazu. Autokrata ż yczliwy oczekuje pe ł nego podporz ą dkowania si ę w zamian za okre ś lone przywileje, czasami stosuje nagrody dla najbardziej pos ł usznych, ż yczliwie traktuje pracowników, ale rzadko korzysta z ich rad. Nagradza przede wszystkim lojalno ść, dziel ą c dobra, których jest dysponentem stosownie do przejawiania odpowiadaj ą cych mu zachowa ń. Ma tu wi ę c miejsce pe ł ne podporz ą dkowanie podw ł adnych w zamian za uzyskiwane przywileje. Kierownik stwarza im mo ż liwo ść wyra ż ania w ł asnych s ą dów i opinii, ale ostateczne decyzje w sprawach wa ż nych podejmuje sam. Autokrata nieudolny jest apodyktyczny, zmienny, nieobliczalny w podejmowaniu decyzji. Pracownicy maj ą cy autokratycznego kierownika s ą podejrzliwi, niekole ż e ń scy, nie ma wspó ł pracy w zespole, jest ma ł o interakcji pomi ę dzy nimi i s ą one podszyte obaw ą.

14 Charakterystyka stylów kierowania Hersey'a-Blancharda Paul Hersey i Ken Blanchard uzale ż nili skuteczno ść stylu kierowania od stopnia dojrza ł o ś ci podw ł adnych. Stopie ń ten okre ś lono jako poziom gotowo ś ci. W miar ę rozwoju podw ł adnego, powinien si ę zmienia ć styl oddzia ł ywania na niego. Jest to koncepcja sytuacyjna. Wyró ż nia si ę cztery stany dojrza ł o ś ci uczestnika grupy i odpowiednie im sposoby formu ł owania zada ń : I - nie chce i nie potrafi wype ł nia ć zada ń (telling) II - chce, lecz nie potrafi wype ł nia ć zada ń (selling) III - potrafi, lecz nie chce wype ł nia ć zada ń (participating) IV - potrafi i chce wype ł nia ć zadania (delegating) Kierownik w my ś l tej teorii powinien w sposób ci ą g ł y troszczy ć si ę o rozwój swoich podw ł adnych, pomagaj ą c im w osi ą ganiu coraz to wy ż szego poziomu gotowo ś ci.

15 Charakterystyka stylów kierowania wed ł ug G.S Sergiego Sergio wymienia nast ę puj ą ce style kierowania: Styl osobisty cechuje okre ś lony egocentryzm kierownika, który samodzielnie podejmuje decyzje w prze ś wiadczeniu o swojej nieomylno ś ci, jest wymagaj ą cy, żą da dyscypliny, zwi ę ksza kontrol ę w grupie a jednocze ś nie jest zmienny w nastrojach. Styl osobisty impulsywny Kierownik jest entuzjast ą, cz ł owiekiem o impulsywnej naturze, niezwykle kreatywny, nie potrafi jednak konsekwentnie realizowa ć swoich pomys ł ów. Zaniedbuje organizacj ę podstawow ą, dobiera ludzi kieruj ą c si ę dora ź nym entuzjazmem. Styl bezosobowy zdecydowanie ró ż ni si ę od stylu osobistego. Kierownik nie anga ż uje si ę emocjonalnie, reprezentuje postaw ę racjonaln ą o okre ś lonej skali pow ś ci ą gliwo ś ci,oboj ę tno ś ci i dystansu. Styl zbiorowy jest odpowiednikiem stylu demokratycznego. Kierownik jest cz ł onkiem grupy pe ł nym ż yczliwo ś ci, decyzje podejmowane s ą kolektywnie w wyniku dyskusji. Styl spokojny jest funkcj ą uporz ą dkowanej i spokojnej natury kierownika. Podstawowymi cechami tego stylu s ą ł ad i spokój. Decyzje podejmowane s ą ze spokojem i rozwag ą.

16 Nie ma idealnego stylu zarz ą dzania, który sprawdza ł by si ę w ka ż dym zespole. Dla lidera zespo ł u najistotniejsze jest u ś wiadomienie sobie, jaki jest jego naturalny styl oraz jakie inne style mog ą w danym zespole sprawdza ć si ę lepiej. Szef, który zdaje sobie spraw ę zarówno ze swoich mocnych, jaki s ł abych stron mo ż e modyfikowa ć swoje zachowanie. W ogromnie konkurencyjnym ś wiecie trudno jest osi ą gn ąć trwa ł y sukces w biznesie, a jednym z czynników, który mo ż e pomóc w realizacji takiego celu jest znajomo ść w ł asnego stylu kierowania.


Pobierz ppt "Style kierowania. Styl kierowania lub styl przywództwa - sposób post ę powania prze ł o ż onego w stosunku do podw ł adnych odzwierciedlaj ą cy najcz."

Podobne prezentacje


Reklamy Google