Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Budowa kwiatu Rośliny. Historia poznania budowy i funkcji- Historia poznania budowy i funkcji- Przez wieki kwiaty pozostawały dla ludzi pró ż n ą ozdob.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Budowa kwiatu Rośliny. Historia poznania budowy i funkcji- Historia poznania budowy i funkcji- Przez wieki kwiaty pozostawały dla ludzi pró ż n ą ozdob."— Zapis prezentacji:

1 Budowa kwiatu Rośliny

2 Historia poznania budowy i funkcji- Historia poznania budowy i funkcji- Przez wieki kwiaty pozostawały dla ludzi pró ż n ą ozdob ą ro ś lin. Dopiero w 1694 r. Rudolf Jakob Camerarius wykazał eksperymentalnie, ż e pr ę ciki i słupki zwi ą zane s ą z płci ą m ę sk ą i ż e ń sk ą, obalaj ą c zapocz ą tkowan ą jeszcze przez Arystotelesa teori ę bezpłciowo ś ci ro ś lin. Badacz ten wprowadził poj ę cia kwiatów jedno- i dwupłciowych, ustalił znaczenie pyłku dla powstawania nasion i uznał, ż e zapylanie nast ę puje za pomoc ą wiatru.

3 Słupek, słupkowie– Słupek, słupkowie– ż e ń ski organ płciowy w kwiecie okrytonasiennych. Zbudowany jest ze zro ś ni ę tych ze sob ą lub wolnych owocolistków, które s ą zmodyfikowanymi li ść mi.Słupki zajmuj ą zawsze centralne miejsce w kwiecie, gdzie mog ą wyst ę powa ć pojedynczo lub w wi ę kszej liczbie. Słupkowie zbudowane mo ż e by ć z jednego owocolistka lub z kilku. W tym drugim przypadku wyró ż nia si ę słupkowie wolnoowockowe, gdy ka ż dy owocolistek zrasta si ę brzegami i tworzy odr ę bny słupek lub słupkowie zrosłoowockowe, gdy owocolistki zrastaj ą si ę w jeden słupek.

4 Kwiat – Kwiat – organ ro ś lin nasiennych, w którym wykształcaj ą si ę wyspecjalizowane elementy słu żą ce do rozmna ż ania. Kwiat charakterystyczny dla ro ś lin nasiennych. Słowo "kwiat" ma szersze znaczenie ni ż angielskie słowo "flower", które odnosi si ę tylko do kwiatów ro ś lin okrytonasiennych. U ro ś lin nagonasiennych kwiatostany m ę skie i ż e ń skie okre ś la si ę zwykle odpowiednio jako "male cones" oraz "female cones" (tak ż e we wczesnych stadiach rozwoju).

5 Li ść – Li ść – organ ro ś linny, element budowy cz ęś ci osiowej (p ę dowej) ro ś lin telomowych. Wyrastaj ą ce z w ę złów ko ń cowe elementy rozgał ę zie ń p ę du, wyodr ę bniaj ą ce si ę ze wzgl ę du na funkcj ę i budow ę od łodygi (nie maj ą np. zdolno ś ci do nieprzerwanego wzrostu). Pełni ą głównie funkcje od ż ywcze i z tego powodu maj ą zwykle du żą powierzchni ę umo ż liwiaj ą c ą ekspozycj ę na odpowiedni ą ilo ść promieniowania słonecznego.

6 Kształty i rodzaje li ś ci nerkowaty eliptyczny igłowaty jajowaty łopatkowaty odwrotnie jajowaty oszczepowaty owalnie lancetowaty pierzastowr ę bny równow ą skisercowaty odwrotnie sercowaty trójk ą tny lancetowaty spiczasto- jajowaty strzałkowatyromboidalny Li ś cie pojedyncze

7 dłoniasto zło ż ony nieparzystopierzasty trzylistkowy parzystopierzasty wachlarzowato- palczasty podwójnie nieparzystopierzasty Li ś cie zło ż one

8 całobrzegi falisto wci ę ty (z zatokami) karbowanypiłkowany podwójnie piłkowany poszarpany z ą bkowany z ą bkowany z kolcami nierównomiernie piłkowany Brzegi li ś cia

9 Kształt li ś cia – Kształt li ś cia – wa ż na cecha rozpoznawcza ro ś lin. Kształt li ś cia jest bowiem charakterystyczny dla poszczególnych gatunków. Zdarza si ę jednak nierzadko, ż e na tej samej ro ś linie wyst ę puj ą li ś cie ró ż nego kształtu - zjawisko takie okre ś lane jest mianem heterofilii (ró ż nolistno ś ci). Do rozpoznawania, czyli oznaczania gatunków ro ś lin stosuje si ę tzw. klucze. Ka ż dy klucz posługuje si ę specyficzn ą terminologi ą. Na opis li ś cia składaj ą si ę na przykład szczegółowe opisy jego cz ęś ci, kształtu, osadzenia na łodydze. Nie bez znaczenia jest te ż rodzaj ulistnienia oraz unerwienie. Kształt blaszki- Kształt blaszki- Li ś cie mo ż na rozró ż nia ć na podstawie kształtu blaszki. Najwa ż niejsze rodzaje to: li ść trawiasty, li ść szablasty, li ść lancetowaty, li ść jajowaty, li ść owalny, li ść sercowaty, li ść nerkowaty, li ść strzałkowy, li ść oszczepowaty.

10 Korzenie - Korzenie - dziel ą si ę na dwa systemy: a) Palowy – charakteryzuje si ę grubym rosn ą cym pionowo w dół korzeniem głównym od którego odchodz ą inne mniejsze boczne korzonki. Ten system wyst ę puje głównie u drzew i krzewów. b) Wi ą zkowy – ż aden z korzeni nie wyró ż nia si ę. Ten system korzeniowy wyst ę puje mi ę dzy innymi u traw. Korzenie w odró ż nieniu od p ę du nie wykształcaj ą li ś ci i rosn ą w dół (geotropizm), zwykle s ą niezielone, cho ć chlorofil mog ą zawiera ć niektóre korzenie powietrzne. Korzenie wyst ę puj ą niemal ż e u wszystkich ro ś lin.

11 Łodyga – Łodyga – nadziemna, osiowa cz ęść ro ś liny naczyniowej, która wraz z umiejscowionymi na niej li ść mi, p ą kami, kwiatami i owocami stanowi p ę d. Powstaje w wyniku podziałów i ró ż nicowania komórek sto ż ka wzrostu.

12 Kwiatostany groniaste W obr ę bie kwiatostanu zwykle wyst ę puj ą li ś cie przykwiatowe – podsadki o uproszczonej budowie, które podpieraj ą kwiatostan. Kwiatostany mog ą by ć ulistnione, je ś li wyst ę puj ą li ś cie asymilacyjne. Kwiatostany bezlistne (nagie) wyst ę puj ą rzadko. Kwiatostan– skupienie rozgał ę zie ń p ę dów, które nie rozwijaj ą si ę wegetatywnie, a s ą zako ń czone kwiatami.

13 Dzielenie ro ś lin jest jednym z najpopularniejszych i najłatwiejszych sposobów rozmna ż ania ro ś lin, a tak ż e metod ą ich odmładzania. Najlepszym momentem do wykonywania tego typu zabiegów jest okres, kiedy kwitn ą, czyli sezon wiosenny, poniewa ż wytwarzaj ą wówczas nowe p ę dy oraz rozwijaj ą system korzeniowy (włókniste i mi ę siste korony, rozłogi, kł ą cza). W niektórych jednak przypadkach dogodniejsz ą chwil ą na podział ro ś lin jest czas ich spoczynku, czyli okres pó ź no jesienny, a czasem nawet zimowy (sadzonki korzeniowe). Rozmna ż anie ro ś lin Mo ż na wyodr ę bni ć kilka rodzajów podziału ro ś lin, np. dzielenie włóknistych koron, dzielenie mi ę sistych koron, rozmna ż anie przez rozłogi, sadzonki korzeniowe, dzielenie kł ą czy, dzielenie bylin. W przypadku podziału włóknistych koron nale ż y delikatnie wykopa ć ro ś lin ę przeznaczon ą do podziału, aby nie uszkodzi ć korzeni. Lekko otrz ą sn ąć z ziemi. przez podział

14 Zapylenie – przeniesieniu Zapylenie – zjawisko wyst ę puj ą ce u ro ś lin kwiatowych, polegaj ą ce na przeniesieniu ziarna pyłku na znami ę słupka. Kwiaty posiadaj ą specjalne przystosowania do tego celu. Znamiona ich słupków s ą kleiste, a pyłek jest zwykle bardzo niewielkich rozmiarów.ro ś lin kwiatowychpyłkuznami ę słupka Rodzaje zapylenia[edytuj]samozapylenie (autogamia) – gdy pyłek kwiatowy pochodzi z tego samego kwiatu, lub innego kwiatu, ale tej samej ro ś liny zapylenie krzy ż owe (ksenogamia, allogamia) – gdy pyłek pochodzi z kwiatu innej ro ś liny (tego samego gatunku) Niektóre ro ś liny produkuj ą toksyny, by chroni ć si ę przed ro ś lino ż ernymi zwierz ę tami, inne w czasie kwitnienia tworz ą specjalne struktury, by zapobiec pobieraniu nadmiernej ilo ś ci pyłku przez owady.

15 Koniec Bardzo dzi ę kuj ę za uwag ę !! Agnieszka Kania kl. V Agnieszka Kania kl. V Materiały ze zródeł: Wikipedia, wolna encyklopedia


Pobierz ppt "Budowa kwiatu Rośliny. Historia poznania budowy i funkcji- Historia poznania budowy i funkcji- Przez wieki kwiaty pozostawały dla ludzi pró ż n ą ozdob."

Podobne prezentacje


Reklamy Google