Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

WYKŁAD 3 Antyhydrotyki i adstringenty 3.1. Wstęp Antyhydrotyki to środki stosowane w przypadku nadmiernego pocenia się (antyperspiranty, antytranspiranty).

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "WYKŁAD 3 Antyhydrotyki i adstringenty 3.1. Wstęp Antyhydrotyki to środki stosowane w przypadku nadmiernego pocenia się (antyperspiranty, antytranspiranty)."— Zapis prezentacji:

1 WYKŁAD 3 Antyhydrotyki i adstringenty 3.1. Wstęp Antyhydrotyki to środki stosowane w przypadku nadmiernego pocenia się (antyperspiranty, antytranspiranty). Organizm ludzki wydziela 2,5 litra wody na dobę, przy czym L wydalanych jest przez skórę. Perspiracja jest niedostrzegalnym procesem wydalania wody i produktów przemiany materii i zapewnia właściwy stopień hydratacji naskórka. Transpiracja natomiast jest wydalaniem wody w celu termoregulacji i ma miejsce w temperaturze podwyższonej powyżej 30°C. Regulacja transpiracji jest zadaniem antyhydrotyków. Adstringenty są czynnikami ściągającymi, mającymi zdolność strącania białka krwi i hamują one krwawienia z drobnych naczyń krwionośnych. Są stosowane w preparatach stosowanych po goleniu, płynach do twarzy, solach kąpielowych i wodach do płukania ust. Adstringenty denaturują keratynę skóry i błon śluzowych, zagęszczając w ten sposób tkankę i uszczelniając ją. Ma to znaczenie przy obniżeniu intensywności pocenia się. Podstawowymi antyhydrotykami i antystringentami jednocześnie są związki Al., Zn, Ca Bi(III), aldehydy (głównie formaldehyd) i garbniki.

2 3.2. Garbniki Istnieją dwa typy garbników, skomplikowanych związków o masach Daltonów: pochodne flawonoli i taniny. Garbniki taninowe są zbudowane z estrów cukrów (glukozy), kwasu 3,4,5- trihydroksybenzoesowego (kwasu galusowego). Przykładem jest Korilagina (XCVIII). Taniny działają na białka w ten sposób, że grupy hydroksylowe tworzą wiele wiązań wodorowych z białkami. W kosmetyce tanina jest stosowana w preparatch przeciw nadmiernemu poceniu się i w preparatach po oparzeniach słonecznych i odmrożeniach, bo właściwości przeciwzapalne. Tworzy ona powłoki ochronne na powierzchni skóry.

3 3.3. Związki glinu Sole glinu powodują ścinanie się białka w kanalikach gruczołów potowych i wytrącanie glino-mukopolisacharydów. Jednocześnie sole glinu hamują rozwój drobnoustrojów poprzez koagulację białka, które staje się nieużyteczne jako pokarm dla bakterii. W kosmetyce wykorzystuje się sole obojętne: AlCl 3 ·6H 2 O (Aluwets, Anhydrol, Driclor) i Al 2 SO 4 ·18H 2 O i zasadowe Al 2 (OH) 5 Cl·2H 2 O (płyny po goleniu), oraz sole kwasów organicznych: Alantoinian (XCIX, Aldioxa, Alantenorin) – zasadowa sól alantoiny (C) – mawielokierunkowe działanie, ponieważ alantoina działa pobudzająco na proces regeneracji komórek, powoduje wygładzenie skóry i sprzyja gojeniu się ran. Sama alantoina jest składnikiem kremów ( %). Ponadto stosuje się prostsze sole: octan glinu Al(CH 3 COO) 3 i zasadowy octan glinu Al(OH)(CH 3 COO) 2 oraz metioinian (CI) i mleczan (CII)

4 Zastosowanie mają także sole magnezu: Mg(CH 3 COO) 2 ·4H 2 O i Mg(OH)OCl oraz benzoesan wapnia Ca(C 6 H 5 COO) 2, który w preparatach pełni także rolę czynnika antyseptycznego i keratolitycznego i może być używany do usuwania zrogowaceń naskórka.

5 3.4. Związki cynku Związki cynku pełnią w preparatach kosmetycznych jednocześnie rolę środków ściągających, antyeptycznych i deodorujących. Są to proste sole: ZnCl 2 i ZnSO 4 ·7H 2 O. Są one w większych stężeniach drażniące a nawet żrące, bo hydrolizują kwasowo. Dlatego używa się częściej soli kwasów organicznych, np.: octan, salicylan i p-fenolosulfonian o wzorze Zn(4-OH-C 6 H 4 SO 3 ) 2 (Phenozin). Związki takie są składnikami pudrów, wód do twarzy preparatów po goleniu i deodorantów Związki bizmutu Bizmut(III) łączy się z atomem siarki grup tiolowych cysteiny i w ten sposób blokuje białka, czyli działa przeciwdrobnoustrojowo. W kosmetyce wykorzystuje się galusan bizmutawy (Dermatol, CIII) i salicylan bizmutawy (Stabisol, CIV).

6 Zastosowanie chlorku bizmutu(III) BiCl 3 jest ciekawe. Hydrolizuje on bowiem do chlorku bizmutylu (CV), który nadaje perlący połysk szminkom do ust (Biron). Związki bizmutu mają właściwości złuszczające i wchodzą w skład preparatów przeciw piegom.

7 WYKŁAD 4 4 Antyutleniacze 4.1. Utlenianie produktów kosmetycznych Tłuszcze roślinne stanowią podstawę kosmetyków. Związki te nie są odporne na działanie czynników biologicznych. Mikroorganizmy są zdolne do uwalniania kwasów tłuszczowych i ich dalszej degradacji do ketonów i aldehydów, nadając preparatom zapach zjełczałego tłuszczu. Degradację taką można ograniczyć rozkładając enzymy lipolityczne poprzez ogrzewanie tłuszczów w 70°C.

8 Degradacja fizyczna jest związana z utleniającym działaniem tlenu z powietrza i światła. Tej degradacji zapobiega się dodając antyutleniacze. Dla zrozumienia mechanizmu działania antyutleniaczy musi się zrozumieć mechanizm wolnorodnikowej biodegradacji. Reakcję zapoczątkowuje światło, które powoduje powstania wolnego rodnika (pochodzącego np. z łańcucha kwasu tłuszczowego). Rodnik ten R· reaguje z tlenem dając rodnik nadtlenkowy ROO·. W reakcji z rodnikiem wodorowym powstaje reaktywny wodoronadtlenek ROOH.

9 Produkty jego rozpadu podtrzymują cały łańcuch reakcji wolnorodnikowych przedstawionych schematem: Jony metali pełnią rolę katalizatorów w tych przemianach, dzięki swoim właściwościom występowania na wielu stopniach utlenienia:

10 Normalnie funkcjonujący organizm prseprowadza redukcję tlenu atmosferycznego, którym oddychamy i który jest wykorzystywany do spalania pokarmów. Tlen ulega redukcji do wody w wieloetapowym procesie przedstawionym schematem: Czasami organizm traci kontrolę nad wieloetapowymi procesami redukcji tlenu, a niektóre z pośrednich produktów redukcji tlenu są toksyczne. Aniorodnik ponadtlenkowy są rozkładane przez dysmutazę ponadtlenkową, natomiast nadltenek wodoru przez katalazy i peroksydazy w reakcjach:

11 Niewielkie ilości antyutleniacza są zdolne zmiatać wolne rodniki i w ten sposób hamować przebieg tych złożonych procesów. W organizmie rolę taką pełnią witaminy E i C, -karoten (Prowitamina A), glutation, cysteina i koenzym Q Witaminy Tokoferol (Wit. E) jest typowym zmiataczem rodników liponadtlenkowych (radical scavenger) wedle schematu reakcji:

12 Odtwarzanie tokoferolu z formy rodnikowej zachodzi przez reakcję z witaminą C wedle schematu reakcji: W kosmetyce stosuje się tokoferole do stabilizacji preparatów zawierających wit. A i tłuszcze (Redoxogran wytwarzany z kiełków pszenicy) Jako antyutleniacz jest stosowana sama wit. C (preparaty o nazwach Ascorin, Cavatin C, Cebion, Redoxon, Vitacin w stężeniach 0k. 0.05%). Wit. C jako ester kwasu palmitynowego jest rozpuszczalna w tłuszczach i może być też stosowana do ich stabilizacji.

13 Inne związki – pochodne Wit. C są stosowane jako antyutleniacze: kwas izoaskorbowy (CIX) i kwasy reduktowe (CX):

14 Przeciwutleniacz pochodzenia naturalnego NGDA (CXI), izolowany z pustynnej rośliny Larrea divaricata jest blokerem lipooksygenazy, enzymu katalizującego przekształcanie nienasyconych łańcuchów kwasów tłuszczowych w nadtlenki.

15 4.2. Estry kwasu galusowego Estry kwasu galusowego są przeciwutleniaczami fazy olejowej i tłuszczowej. Ester propylowy (CXII, Rogalin P, Tenor PG) są stosowane w stężeniach % jest nie tylko dobrym zmiataczem rodników, ale ma też aktywnośćprzeciwgrzybiczą. Związki tego typu powinny być stosowane z chelatorami metali.

16 4.3. tert-Butylofenole Fenole i chinony są dobrymi zmiataczami rodników. Ich pochodne alkilowe są stosowane jako syntetyczne antyoksydanty: BHT (CXIII, Butylated Hydroxytoluene, Impruvol, Tenox BHT, stosowany do stabilizacji tłuszczów roslinnych i zwierzęcych), BHA (CXIV, Butylated Hydroxyanisol, Embanox, Tenox BHA), tert-butylohydrochinon (CXV), który w przeciwieństwie do niepodstawionego chinonu nie jest toksyczny.

17 Mechanizm działania fenoli i chinonów podstawionych grupą tert- butylową polega na reakcji:

18 4.4. Związki kompleksujące Ponieważ antyoksydanty w obecności jonów metali przejściowych wykazują uboczną reaktywność, więc konieczne jest dla ich ochrony wiązanie jonów metali. Rolę tę spełniają proste aniony karboksylanowe jak cytryniany (CXVI) i winiany (CXVII) lub kompleksony, oparte o strukturę aminopolioctową, jak EDTA (CXVIII, kwas etylenodiaminotetraoctowy) i analogi (CXIX-CXXI). Kompleksony te są składnikami mydeł, zmiękczającymi wodę.

19

20 Jako czynniki kompleksujące jony metali używane są także pochodne kwasu fosforawego H 3 PO 3 (CXXII-CXXIII). Są one również regulatorami twardości wody (używane w mydłach). Kompleksony stanowią również podstawowy składnik płynów do usuwania kamienia nazębnego.


Pobierz ppt "WYKŁAD 3 Antyhydrotyki i adstringenty 3.1. Wstęp Antyhydrotyki to środki stosowane w przypadku nadmiernego pocenia się (antyperspiranty, antytranspiranty)."

Podobne prezentacje


Reklamy Google