Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Teatr lalek – rodzaj teatru, w którym zamiast aktorów w spektaklach grają lalki, lub aktorzy wraz z nimi. Naszym najbliższym teatrem jest Banialuka.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Teatr lalek – rodzaj teatru, w którym zamiast aktorów w spektaklach grają lalki, lub aktorzy wraz z nimi. Naszym najbliższym teatrem jest Banialuka."— Zapis prezentacji:

1

2 Teatr lalek – rodzaj teatru, w którym zamiast aktorów w spektaklach grają lalki, lub aktorzy wraz z nimi. Naszym najbliższym teatrem jest Banialuka.

3

4 Teatr Lalek Banialuka jest jednym z najstarszych teatrów lalek w Polsce i jednym z najbardziej znanych w kraju i na ś wiecie. Za ł o ż yli go w 1947 roku arty ś ci plastycy Jerzy Zitzman i Zenobiusz Zwolski. Plastyczny rodowód teatru na wiele dziesi ę cioleci zadecydowa ł o artystycznym obliczu Banialuki. Ze swoimi przedstawieniami Banialuka odwiedzi ł a kilkadziesi ą t krajów ś wiata, w ś ród nich Japoni ę, Chile i Stany Zjednoczone. Uczestniczy ł a w najbardziej presti ż owych festiwalach teatralnych, m.in. w Edynburgu, Awinionie, Cividale, Nowym Jorku i Charleville-Mezieres. Zdoby ł a wiele najwy ż szych nagród i wyró ż nie ń na najbardziej renomowanych przegl ą dach. Z teatrem wspó ł pracowa ł o i wspó ł pracuje grono wybitnych artystów.

5 W Banialuce powstaj ą du ż e przedstawienia teatralne, w wieloosobowej obsadzie aktorskiej, zaskakuj ą ce inscenizacyjnym rozmachem, bogactwem ś rodków formalnych i wysmakowan ą plastyk ą. Przyci ą gaj ą zarówno publiczno ść m ł odsz ą jak i m ł odzie ż, dla której oferta repertuarowa Banialuki jest niezmiernie atrakcyjna. Spektakle ceni tak publiczno ść jak i krytycy, czego wyrazem s ą tak ż e przyznawane Banialuce presti ż owe nagrody artystyczne. Od 1966 roku Banialuka jest organizatorem Mi ę dzynarodowego Festiwalu Teatrów Lalek, jednego z najwa ż niejszych przegl ą dów lalkarskich ś wiata.

6 Jerzy Zitzman - malarz, scenograf, re ż yser teatralny i filmowy, za ł o ż yciel i wieloletni dyrektor Teatru Lalek Banialuka w Bielsku- Bia ł ej oraz Mi ę dzynarodowego Festiwalu Teatrów Lalek. Absolwent Akademii Sztuk Pi ę knych w Krakowie. Ca ł e ż ycie zajmowa ł si ę teatrem i w ci ą gu z gór ą 50 lat pracy stworzy ł dzie ł a wybitne, pozostaj ą ce nie tylko w pami ę ci widzów, ale te ż buduj ą ce historie teatru lalek. Zmar ł w styczniu 1999 roku.

7 Marionetka jest lalk ą teatraln ą poruszan ą od góry za pomoc ą nitek lub drucików zawieszonych na tzw. krzy ż aku. Ka ż da linka jest przymocowana do innej, oddzielnej cz ęś ci cia ł a marionetki i przy ruchu krzy ż aka s ą one poruszane. W przeciwie ń stwie do lalek zak ł adanych na r ę ce, marionetka mo ż e przedstawia ć ca łą posta ć. Cz ę sto wykorzystuje si ę j ą do przedstawie ń, a tak ż e w teatrach. S ł owo "marionetka" jest cz ę sto u ż ywane równie ż jako okre ś lenie osoby w du ż ym stopniu zale ż nej od kogo ś - zwykle chodzi o aktualnie rz ą dz ą cych polityków.

8 Jawajka to rodzaj lalki teatralnej z głową osadzoną na kiju, animowanej nad parawanem; z ruchomymi rączkami prowadzonymi za pomocą czempurytów (drutów). Pochodzi z azjatyckiego teatru lalkowego, zwłaszcza jawajskiego wayang.

9 Pacynka – rodzaj lalki teatralnej nakładanej na dło ń jak r ę kawiczka i poruszanej palcami aktora- animatora. W przypadku lalek o wi ę kszych rozmiarach animator umieszcza dło ń w głowie pacynki, kontroluj ą c jej mimik ę. Ciało pacynki jest wtedy zawieszone na jego przedramieniu. Najprostsza pacynka to skarpetka naci ą gni ę ta na r ę k ę. Tak ą form ę miał Pan Cerowany – pacynka wyst ę puj ą ca w dobranockach telewizyjnych w Polsce pod koniec lat 60.

10 Kukiełka bądź kukła, to lalka teatralna sztywno osadzona na kiju zwanym gabitem, którym porusza aktor animator. Kukiełka wyróżnia się zamachowymi ruchami kończyn. Używana w różnego rodzaju szopkach; jej odmianą w przedstawieniach folkorystycznych jest kukła zmechanizowana.

11

12

13 8 kwietnia 2008r. prawie dwudziestu uczniów naszego gimnazjum wraz z opiekunami bardzo mile sp ę dziło czas w murach teatru Banialuka. Autobus zabrał nas do Bielska- Białej, gdzie ju ż czekali na nas aktorzy. Niektórzy pracownicy Banialuki stwierdzili, i ż paru spo ś ród nas wygl ą da na „rasowych dziennikarzy”. Nic dziwnego. Wi ę kszo ść osób zabrała ze sob ą aparat, który był bardzo przydatny podczas zaj ęć, w których uczestniczyli ś my. Niejeden z nas posiadał notes, w którym zapisywali ś my ciekawostki. Ch ę tnie zadawali ś my pytania, na które zawsze otrzymywali ś my wyczerpuj ą c ą odpowied ź. U ż yli ś my tak ż e dyktafonu, by nie marnowa ć czasu na zapisywanie.

14 Na początku naszej wizyty obejrzeliśmy spektakl pt. „Przemiana” autorstwa Franza Kafki. Reżyserią i scenografią spektaklu zajmował się Aleksander Maksymiak, zaś główną rolę odtworzył Włodzimierz Pohl, który wcielił się w Gregora. Przedstawienie skłaniało do przemyśleń nad życiem i zachowaniem ludzkim. Było bardzo refleksyjne. Uczniowie mieli dosyć mieszane uczucia na temat spektaklu, co wywołało burzliwe dyskusje po wyjściu z sali. W każdym razie zostało pozytywnie ocenione.

15 Po obejrzeniu przedstawienia udali ś my si ę na zaj ę cia, które poprowadziła dla nas aktorka teatru Banialuka- Maria Byrska. Przedstawiła nam ona najwa ż niejsze fakty z historii teatru. Zwiedzanie zacz ę li ś my od poznania teatralnej sceny i jej budowy. Pokazano nam tak ż e ró ż ne zakamarki. To bardzo ciekawe, ż e scena; serce budynku zajmuje tylko niewielk ą cz ęść całego miejsca. Zaplecze jest bardzo du ż e. Mieszcz ą si ę tam garderoby; damska i m ę ska, pracownia krawiecka, warsztat lalek, przechowywania strojów i wiele innych. Do ka ż dego pomieszczenia zajrzeli ś my i dowiedzieli ś my si ę, co si ę w nich dzieje.

16 Najbardziej spodobało nam się miejsce, w którym składowane są stroje. Kto zdążył, to przymierzył sobie np. perukę. Na korytarzu stał kosz z lalkami, więc korzystając z okazji dokładnie je obejrzeliśmy. Na koniec pani Maria pokazała nam mniejszą scenę teatru, gdzie mogliśmy obejrzeć i poznać różne rodzaje lalek i nauczyliśmy się sztuki poruszania i grania z lalką. Podziękowaliśmy serdecznie i wróciliśmy do Skoczowa.

17 Dla mnie chwile sp ę dzone w teatrze były niezapomniane. Wiele si ę nauczyłam i zobaczyłam teatr jako harmonijnie działaj ą cy organizm, którego serce- scena wybija rytm ż ycia. Praca w Banialuce musi by ć bardzo ciekawa, lecz zarazem trudna. Podziwiam nie tylko aktorów- efekt ko ń cowy ż mudnych prac. Nale ż y zwraca ć uwag ę na tych, bez których spektakl nie miałby miejsca. Chciałabym cz ęś ciej zagl ą da ć do teatru i mam nadziej ę ż e mi si ę to uda!

18

19

20 Kulisa: Element dekoracji scenicznej w kształcie malowanych płócien naciągniętych na ramy lub luźno zwisających kotar. Miejsce za sceną, gdzie trwają przygotowania aktorów i dekoracji.

21 Na zapleczu teatru znajduję się specjalne miejsce na różnego typu rekwizyty, miejsce to nazywamy magazynem rekwizytów. Rekwizyt, element przedmiotowy, który niezależnie od związanej z właściwym mu systemem elementarnym funkcji ilustracyjnej, pełni jeszcze instrumentalną, swoistą dlań role.

22

23 W teatrze również znajduję się tzw. magazyn kostiumowy, są w nim przechowywane piękne uszyte przez teatralne krawcowe kostiumy, wykorzystywane w spektaklach przez aktorów.

24

25 Mniejsza scena teatralna to miejsce, w którym tak samo jak na głównej scenie są wystawiane spektakle, różni się tylko budową ponieważ nie ma tak dobrze rozbudowanego zaplecza sceny i mniejszą liczbą miejsc na widowni. Lecz spektakle są tak samo ciekawe i piękne.

26

27

28 W warsztacie lalkarskim wykonywane są drewniane lalki, które wykorzystywane zostają jako odtwórczyni głównych ról.

29

30

31

32

33

34 Pomieszczenie, w którym dokonuje się charakteryzacji aktorów

35 Teatr banialuka powstał w 1947r. Założył go Jerzy Zitzman; wielki artysta, scenograf, reżyser. Podobizna nieżyjącego już pana Zitzmana widnieje w teatrze w holu miedzy gablotami ze zdjęciami. Banialuka nazywa się tak, ponieważ jednym z pierwszych przedstawień był spektakl pod tytułem „Historie ucieszne o prze zacnej królewnie ze wschodnich krańców Banialuki”- jest to tekst Hieronima Morsztyna, a pierwszym spektaklem było przedstawienie o „Marysi sierotce i złotookiej sroczce”. Budynek Banialuki należał kiedyś do zgromadzenia Żydowskiego. Następnie Żydzi przekazali ten gmach urzędowi miasta, a oni zdecydowali, że przeznaczą go na teatr a wnętrzem zajęli się inżynierowie, aby stworzyć odpowiednią akustykę w pomieszczeniach; na sali i na scenie.

36 Chcielibyśmy także dowiedzieć się ile osób przygotowuje spektakl, a ile można zobaczyć na scenie, bo wiadomo że spektakl to już końcowy etap długich i ciężkich przygotowań. Spektakl przygotowuje wiele osób. W zależności od obsady mogą to być tylko trzy osoby, może być monogram w wykonaniu jednego pracownika albo może być nawet osiem -dziesięć osób. W każdym razie ilekolwiek osób występuje na scenie potrzebny jest techniczny jeden albo dwóch, czasami trzech, obsługa techniczna zajmująca się światła i muzyki oraz reżyser, scenograf, kompozytor.

37 W pracowniach pracują po dwie osoby. Mamy również strażaka, który czuwa nad bezpieczeństwem także w tracie spektaklu. Weilu ludzi jest zaangażowanych, w każde przedstawienie, są też tzw. aktorzy „rezerwowi”, którzy w razie potrzeby zastępują swych kolegów. Bywa też że to panowie techniczni w odpowiednich kostiumach do niektórych scen są przygotowani do występu, choć w Balladynie, jako woźni wynoszą zmarłego człowieka czy lalkę. Mówię o akcji scenicznej nie o rzeczywistości.

38 Jak długo przygotowuje się spektakl, który później można oglądać przez godzinę? Spektakle są przygotowywane około półtora miesiąca. Gdy kończy się jeden spektakl to już trwają przygotowania do następnej premiery. Do pracowni są dostarczane projekty i różne materiały, przez co każdy ma ręce pełne roboty.

39 Czy jest odczuwalna różnica miedzy graniem dla publiczności dojrzałej a dla nastolatków? Jeśli gra się dla publiczności rzeczywiście dojrzałej, to mamy przynajmniej gwarancję że w miejscach, gdzie oczekujemy reakcji takiej a nie innej, ona nastąpi. Natomiast z widzami nastoletnimi nigdy nic nie wiadomo, bo młodzież reaguje w miejscach dla nas wydaje się dziwnych, zupełnie inaczej niż byśmy tego oczekiwali.

40 Czy łatwiej jest grac w komedii czy w tragedii? Są ludzie, którzy mają takie predyspozycje, że woleliby komedie a inni woleliby grać tragedie. Czasami zależy to tylko od jego nastroju,czy samopoczucia, ale zazwyczaj jest to ukształtowane osobistymi zdolnościami.

41 Czy można spotkać aktorów w tatrze, jako widzów? Owszem, bardzo często zdarza się tak, że wybieramy się do teatru by zobaczyć i ocenić umiejętności kolegów. Oczywiście po każdym spektaklu musimy liczyć się z krytyką… Czy są miejsca dla honorowych gości? Dla honorowych gości na premierach są zarezerwowane pierwsze rzędy m.in. dla prezydenta miasta, radnych, przedstawicieli domów kultury i nauczycieli.

42 Ile osób mieści główna sala teatru ? Jest tam dwieście miejsc, a niekiedy są dostawiane krzesełka. Jeśli czasami przyjeżdżają grupy zwłaszcza małych dzieci z dużą obstawą dorosłych. Podobna sytuacja zdarza się, gdy przyjeżdża nieoczekiwana liczba gości, lecz nie można dostawiać krzeseł w nieskończoność. Hamują nas przecież przepisy BHP.

43 Ile czasu zajmuje przygotowanie laki i z jakim kosztami się to wiąże? Wszystko to jest sprawą względną. Zależy od tego jak długą robi się przerwę w pracy, na ile to jest ciężkie. Są lalki, które trzeba wyrzeźbić w drewnie, co wymaga dużo czasu. Przez kilka dni robi się lalkę z krótkimi przerwami. Istnieją laki papierowe; według projektu wykonuje się glinianą głowę. Kiedy wyschnie nakłada się rozrzedzony gips. Gdy i on wyschnie wyjmuje się go i wykonuje wiele warstw papierowych. Tak właśnie powstaje tekturowa główka.

44


Pobierz ppt "Teatr lalek – rodzaj teatru, w którym zamiast aktorów w spektaklach grają lalki, lub aktorzy wraz z nimi. Naszym najbliższym teatrem jest Banialuka."

Podobne prezentacje


Reklamy Google