Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

1.Teoretyczne równouprawnienie powinno dotyczyć zarówno życia publicznego (76% odpowiedzi zdecydowanie tak), jak również życia rodzinnego (77% odpowiedzi.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "1.Teoretyczne równouprawnienie powinno dotyczyć zarówno życia publicznego (76% odpowiedzi zdecydowanie tak), jak również życia rodzinnego (77% odpowiedzi."— Zapis prezentacji:

1

2

3 1.Teoretyczne równouprawnienie powinno dotyczyć zarówno życia publicznego (76% odpowiedzi zdecydowanie tak), jak również życia rodzinnego (77% odpowiedzi zdecydowanie tak) oraz zawodowego (77% odpowiedzi zdecydowanie tak).

4 2.Brak równouprawnienia dotyczy przede wszystkim życia publicznego (36%), zawodowego (34%), zaś w najmniejszym stopniu jest udziałem życia rodzinnego (27%)

5 3.Zrealizowane w roku 2004 i 2006 badania ukazują, że na przestrzeni ostatnich dwóch lat spadł odsetek osób twierdzących, że obecnie w Polsce żyje się tak samo kobietom jak i mężczyznom (z 60% w roku 2004 do 46% w roku 2006).

6 4.41% Polaków w roku 2002 i 42% w roku 2006 stwierdziło, że kobiety są dyskryminowane w polskim społeczeństwie, zaś 52% respondentów w roku 2002 i 46% w roku 2006 było odmiennego zdania.

7 5.Jakie są przejawy dyskryminacji kobiet w realiach społeczeństwa polskiego? kobiety otrzymują niższe wynagrodzenie za tę samą pracę Kobiety są gorzej traktowane w pracy niż mężczyźni (mobbing), Kobiety częściej niż mężczyźni względu na płeć mają trudności w znalezieniu pracy, Kobiety mają mniejsze szanse na awans zawodowy, Kobiety dyskryminowane są ze względu na posiadanie dzieci bądź bycie w ciąży, Praca kobiet odbywa się na dwóch etatach – pracy zawodowej i pracy w domu

8 6.W przypadku możliwości awansu obserwuje się wzrost odpowiedzi osób twierdzących, że kobieta ma mniejsze szanse na awans zawodowy (wzrost z 47% w roku 1998 do 54% w roku 2006)

9 7.60% Polaków uważa, że, kobieta wykonująca ten sam zawód i mająca takie samo doświadczenie jak mężczyzna, zarabia od niego mniej. Na przestrzeni ostatnich 10 lat odsetek wskazujących na mniejsze zarobki kobiet wzrósł z 48% w roku 1995, do 52% w roku 1998 i 60% w roku 2006.

10 8.Przejście od rodziny tradycyjnej do ponowoczesnej. rodzina tradycyjna to przede wszystkim rodzina wielopokoleniowa, i wielodzietna. Panuje w niej patriarchalny układ ról i autorytetów, przez co staje się bardziej stabilna i trwała. W rodzinie tradycyjnej mamy do czynienia z dużym wpływem religii, która jest czynnikiem legitymizującym zawarcie małżeństwa i założenie rodziny, w rodzinie ponowoczesnej mamy do czynienia ze spadkiem płodności kobiet oraz z głęboką przemianą funkcji ekonomicznej, przez co rodzina staje się rodziną małą liczebnie. Zazwyczaj jest to rodzina dwupokoleniowa składająca się z rodziców oraz ich dzieci. Jest to rodzina, w której równouprawnienie nabiera nowego, głębszego znaczenia. Przejawia się ono nie tylko w egalitarnym układzie ról, ale również w większej niezależności kobiety w rodzinie. Zmiany w zakresie życia religijnego spowodowały, że ponowoczesna rodzina nie potrzebuje do swojego istnienia legitymacji władzy kościelnej, przez co istnieje możliwość życia ze sobą poza formalnym układem małżeńskim

11 Do lat 60-tych w Polsce funkcjonujący model rodziny obejmował kobietę zajmującą się domem i wychowaniem dzieci oraz mężczyznę – głównego żywiciela rodziny oraz ich dzieci. Masowe wejście kobiet na rynek pracy spowodowało osłabienie się roli mężczyzny jako jedynego zarabiającego członka rodziny. Wieloetatowość kobiet (zajmowanie się domem, wychowywanie dzieci oraz praca zawodowa) jednak sprawiła, że kobiety nie tylko zostały mocno obciążone fizyczną pracą ale również zyskały większą niezależność finansową od swoich mężów. Przeobrażenia świadomości społeczeństwa w sferze seksualnej doprowadziły do tego, że osłabiony zostaje rygorystyczny wzorzec czystości seksualnej kobiet. Oznacza to, iż życie seksualne niekoniecznie wymaga legitymizacji w postaci małżeństwa a seks przedmałżeński coraz częściej uzyskuje akceptację i aprobatę społeczeństwa.

12 Postęp w zakresie antykoncepcji i technologii reprodukcyjnych czyni życie seksualne partnerów jeszcze bardziej otwartym. Kontrola urodzeń i realizacja prokreacji bez udziału mężczyzny daje kobietom nowego rodzaju wolność prokreacyjną w postaci zaplanowania nie tylko liczby posiadanych dzieci, ale również terminu ich urodzeń. W rzeczywistości oznacza to (w szczególności przy silnym zaangażowaniu w życie zawodowe), ograniczenie liczby posiadanych dzieci do jednego oraz do odsunięcia terminu urodzenia dziecka na później. Dobrowolna bezdzietność ściśle związana jest z pracą zawodową kobiet. Na znaczeniu zyskują cele zawodowe oraz edukacyjne (którym towarzyszą ekonomiczne korzyści), zaś macierzyństwo staje się jedną z wielu ról społecznych pełnionych przez kobiety, z której można skorzystać bądź nie. Przyczyną zmiany modelu współczesnej rodziny jest również wzrost aktywności zawodowej kobiet. Pomimo tego, że mężczyźni wciąż są bardziej aktywni zawodowo od kobiet, obserwuje się powolne zacieranie granicy procentowej pomiędzy pracującymi kobietami a mężczyznami (Giddens A., Socjologia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, s.412.

13 Przyczyny zaniku tej różnicy jest wiele. zmienił się zakres prac uznawanych dotąd za typowo kobiece i typowo męskie. kobiety rodzą coraz mniej dzieci i coraz później – co jest bezpośrednią przyczyną a często i skutkiem wzrostu aktywności zawodowej kobiet. wzrost aktywności zawodowej kobiet uwarunkowany jest poprzez czynniki ekonomiczne, między innymi rozszerzające się bezrobocie mężczyzn. dla wielu kobiet praca zawodowa jest spełnieniem osobistych ambicji i odpowiedzią do walki o równouprawnienie.

14 9.Koncepcja drugiego przejścia demograficznego głosi, ze Europa od lat 60-tych wkroczyła w nową fazę rozwoju demograficznego, którego znamienną cechą jest rewolucja w sferze życia małżeńskiego i rodzinnego. Spadek współczynnika dzietności ogólnej wynikający ze zmniejszenia się płodności w starszych grupach wieku, spadek współczynnika urodzeń wyższej kolejności. Spadek liczby ciąż przedmałżeńskich i małżeństw wymuszonych ciążą. Opóźnienie urodzenia dziecka w małżeństwie, spadek płodności młodych kobiet, obniżanie się współczynników urodzeń niższej kolejności, wzrost średniego wieku rodzenia pierwszego dziecka

15 Opóźnianie zawarcia związku małżeńskiego, które wiąże się z coraz częstszą kohabitacją przedmałżeńską, wzrost średniego wieku zawarcia pierwszego małżeństwa. Rozpowszechnienie się kohabitacji przedmałżeńskiej, powstrzymywanie się z zawarciem małżeństwa do czasu zajścia w ciążę partnerki. Wzrost społecznej akceptacji kohabitacji w różnych fazach cyklu życia. Postrzeganie kohabitacji jako alternatywy dla małżeństwa i rodziny. Wzrost liczby urodzeń pozamałżeńskich. Zwiększenie się zakresu dobrowolnej bezdzietności

16 10.Dlaczego ludzie się rozwodzą? małżeństwo nie łączy się z pragnieniem przekazywania własności i statusu kolejnym pokoleniom, małżeństwo przestało być istotnym kontraktem ekonomicznym (uniezależnienie kobiet) coraz łatwiej stworzyć samodzielne i osobne gospodarstwo domowe (ogólny wzrost zamożności społeczeństwa) rozwód nie jest dziś społecznie piętnowany w takim stopniu, jak było to kiedyś coraz większa skłonność do oceniania małżeństwa w kategoriach osobistej satysfakcji partnerów (Giddens A., Socjologia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, s. 201 i 202).

17 Trudności z wyborem partnera - ponieważ znalezienie odpowiedniego partnera zajmuje pewną ilość czasu, ludzie mogą wchodzić w związki, które zamierzają zerwać w przyszłości, jeśli spotkają lepszą ofertę, Zyski z małżeństwa mogą zniknąć w związku ze zmianą warunków ekonomicznych i emocjonalnych, Jeśli zyski z małżeństwa są znaczne, drobne wstrząsy nie będą prowadziły do rozwodu, Koszty rozwodu powstrzymują przed rozpadem związku małżeńskiego, Rozwód staje się mniej prawdopodobny jeśli wymagana jest zgoda obydwojga partnerów, Nieoczekiwany wzrost możliwości zarobkowych męża zmniejsza ryzyko rozwodów, w przypadku zaś żony zwiększa,

18 Wyższy wiek zawarcia małżeństwa i obecność dzieci stabilizują małżeństwo, Nietrwałość związku antycypowana jest już przy jego zakładaniu – mniejsze prawdopodobieństwo rozwodu dla par o podobnych osiągnięciach edukacyjnych, religii i pochodzeniu etnicznym (Kryczka P., Rozwód w opinii społecznej - kierunki zmian, w: Ziemska M., Rodzina współczesna, Warszawa 2001, s.58).

19 Lata Małżeństwa zawarte Małżeństwa rozwiązane ogółem Małżeństwa rozwiązane Przez rozwód

20 11.Niezamężna kohabitacja: jest jedną z głównych i najmodniejszych form alternatywnego życia małżeńskiego i rodzinnego w krajach rozwiniętych, ogólnie rzecz biorąc odnosi się ona do życia razem ale bez formalnego związku, częściej jest ona akceptowaną, niż praktykowaną formą życia małżeńskiego i rodzinnego, jest z jednej strony bardzo popularna, z drugiej zaś bardzo nietrwała, osoby które kiedykolwiek żyły w kohabitacji mają tendencję do tworzenia krótkotrwałych związków formalnych czy nieformalnych, niezamężna kohabitacja jest ona bardzo często etapem narzeczeństwa, poprzedzającym zawarcie małżeństwa. Można powiedzieć, ze wiele młodych osób zaczyna wspólne życie seksualne kohabitując, a nie zakładając małżeństwo

21 12.Samotność życiowa: samotność życiowa oznacza sytuację w której człowiek posiada względną samodzielność materialną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie pozostaje w trwałych relacjach społecznych wynikających ze wspólnego zamieszkiwania oraz ma status osoby niezamężnej, istnieją różne określenia samotności życiowej: singiel, osoby prowadzące jednoosobowe gospodarstwo domowe czy osoby niezamężne, Doszukując się motywów bycia osobą samotną należy wskazać na własny i świadomy wybór, bądź styl życia, na który człowiek został skazany (np. rozwód, śmierć współmałżonka) bądź też na konsekwencję wcześniej dokonanych wyborów (np. dość wzmożoną aktywność zawodowa).

22 13.Monoparentalność: Samotni rodzice to grupa niejednolita i niespójna dlatego trudno ja jednoznacznie określić zarówno pod względem statusu, jak i potrzeb, w świadomości społecznej samotny rodzic to przede wszystkim kobieta ponosząca odpowiedzialność za wychowanie dziecka, najczęstszymi przyczynami monoparentalności są śmierć małżonka, rozwody, separacje czy urodzenie dziecka przez kobietę poza małżeństwem, Monoparentalni rodzice często borykają się z problemami ekonomicznymi przez co najczęściej stają się klientami pomocy społecznej

23 1.Badania socjodemograficzne 2001, 2003, 2005, Badania psychospołecznego profilu osób bezdomnych w Trójmieście ( ) 3.Badania gdyńskie – 2008r. 4.Badania stereotypowego postrzegania osób bezdomnych – 2008r. 5.Badania pracowników pomocy społecznej – 2008r. (mieszkamwsieci.pl

24

25 1.Badanie socjodemograficzne realizowane było w całym województwie pomorskim dnia 7 grudnia 2007 roku. 2.Badaniem objęto wszystkie osoby przebywające w placówkach dla osób bezdomnych oraz w innych instytucjach (szpitale, zakłady karne, izby wytrzeźwień). 3.Drugą grupą badaną stanowiły osoby bezdomne przybywające na terenach ogródków działkowych oraz w innych miejscach niemieszkalnych, 4.Badanie prowadzone było metodą kwestionariusza wywiadu dla osoby dorosłej i dla osób, które w trakcie realizacji wywiadu nie ukończyły 18 roku życia. 5.Wywiady z bezdomnymi dziećmi były przeprowadzane z rodzicami osób bezdomnych bądź z ich opiekunami. 6.Łącznie w roku 2007 przebadano 2211 osób dorosłych i 197 dzieci. Dla porównania w roku 2005 dotarto do 2470 dorosłych osób bezdomnych oraz do 283 dzieci.

26 7.Pod względem płci można powiedzieć, że bezdomność to przede wszystkim problem mężczyzn. Zdecydowana większość przebadanych osób to mężczyźni (83,6%), jedynie 16,4% wszystkich respondentów to kobiety. Dokładnie taki sam rozkład procentowy odnotowano w roku 2005

27 8.Kreśląc profil demograficzny bezdomnej kobiety można powiedzieć, że to przede wszystkim kobiety z wykształceniem podstawowym oraz zawodowym. 9.Analizując wiek badanych kobiet okazuje się, że rozkłada się on równomiernie pomiędzy założone przedziały wiekowe

28 2003 N Ważne2136 Braki danych33 Średnia liczba lat47, N Ważne2423 Braki danych47 Średnia liczba lat48, N Ważne2118 Braki danych93 Średnia liczba lat49,23 10.Ze względu na płeć można powiedzieć, że bezdomne kobiety o wiele częściej są młodsze niż mężczyźni. W roku 2007 w kategorii do 40 roku życia przeważają kobiety (41,6% kobiet do 19% mężczyzn), mężczyźni dominują w dwóch kolejnych przedziałach od 40 do 60 lat (67,2% mężczyzn do 45% kobiet).

29 11.Analizując aktualne pobytu respondenta ze względu na płeć, największe różnice dostrzec można w kategorii działki i altany, na terenach których zdecydowanie częściej przebywają kobiety (25,9%) niż mężczyźni (14,7%). 12.Kobiety częściej od mężczyzn przebywają w mieszkaniach wspieranych (10,9% do 6,1%). 13.Mężczyźni częściej niż kobiety przebywają w innych miejscach niemieszkalnych (17,9% do 12%) oraz w zakładach karnych (6,2% do 0,6%).

30 14.Pod względem czasu pozostawania w bezdomności mężczyźni charakteryzują się wyższą średnią lat spędzonych w bezdomności niż kobiety mężczyzna N Ważne 1738 Braki danych 53 Średnia 2 kobieta N Ważne 358 Braki danych 14 Średnia 4, mężczyzna N Ważne 1908 Braki danych 140 Średnia 6,8 kobieta N Ważne 391 Braki danych 28 Średnia 5, mężczyzna NWażne1636 Braki danych212 Średnia7,7 kobieta N Ważne332 Braki danych31 Średnia5,9

31 15.Pod względem ilości lat spędzonych w bezdomności wskazać należy, że kobiety o wiele krócej niż mężczyźni pozostają osobami bezdomnymi. 16.Kobiety znajdują się przede wszystkim we wstępnej fazie bezdomności (do 2 lat)

32 17.Największe różnice ze względu na płeć wciąż dostrzec można w ostatniej fazie (trwałej bezdomności), w której mężczyzn jest prawie dwukrotnie więcej niż kobiet (w roku 2007 stosunek ten wynosi 22,9% wśród mężczyzn do 13,5% wśród kobiet). Faza wstępna zasilona jest przede wszystkim przez kobiety (w roku % kobiet i 20,6% mężczyzn).

33 18.Z przeprowadzonych badań w roku 2007 wynika, że najczęstszą przyczyną strukturalną wskazywaną przez osoby bezdomne jest wymeldowanie (32,9%). Strukturalne przyczyny bezdomności KOBIETAMĘŻCZYZNA N%N% wypędzenie z mieszkania przez rodzinę/współlokatorów z powodu konfliktów 9226,942024,8 ucieczka przed przemocą w rodzinie 6619,3452,7 wymeldowanie - decyzja administracyjna 10831,656133,2 eksmisja 7020,540423,9 utrata noclegów w miejscu byłej pracy 41,2362,1 konieczność opuszczenia domu dziecka na skutek pełnoletności 51,5150,9 pozostawienie mieszkania rodzinie z własnej inicjatywy 4212,330017,7 zadłużenie 3610,517510,3 bezrobocie 4613,524014,2 opuszczenie zakładu karnego 30,91056,2 inne4011,71408,3

34

35 19.Główną jednostkową przyczyną bezdomności kobiet jest rozpad związku małżeńskiego oraz własny wybór (?). Co czwarta przebadana kobieta wskazała na problemy choroby alkoholowej jako głównej przyczyny własnej bezdomności.

36 20.Ponad 60% przebadanych kobiet w dniu realizacji badania znajdowało się w różnego rodzaju instytucjach, prawie 40% przebywała poza instytucjami 21.Najczęściej kobiety przebywały w placówkach oraz na działach i latankach. 22.Co dziesiąta badana kobieta zamieszkiwała mieszkania wspierane oraz inne miejsca niemieszkalne (nie będące działkami i altankami).

37 23.Ponad 60% bezdomnych kobiet poddano badaniu na terenie Trójmiasta. Związane jest to z faktem, iż to właśnie w Trójmieście znajduje się najwięcej placówek dla kobiet 24.Najwięcej kobiet przebadano w Gdańsku oraz w Gdyni, co daje 60% wszystkich kobiet bezdomnych Powiat (w którym realizowane jest badanie) N% Ważne 2,6 bytowski 71,9 człuchowski 123,3 Gdańsk 11531,7 gdański 3,8 Gdynia 10228,1 kartuski 164,4 kościerski 3,8 kwidzyński 51,4 lęborski 61,7 malborski 267,2 nowodworski 1,3 pucki 51,4 słupski 195,2 Sopot 1,3 starogardzki 113,0 sztumski 174,7 tczewski 41,1 wejherowski 82,2 Ogółem363100,0

38 25.Jak wskazuje wykres bezdomne kobiety w województwie pomorskim najczęściej przebywają w schroniskach oraz w altankach na terenie ogródków działkowych. 26.Martwić może fakt, iż jedynie 9,8% wszystkich kobiet przebywa w mieszkaniach wspieranych, które przez specjalistów uważane są za duży krok w wyjściu z własnej bezdomności (!) 27.11% bezdomnych kobiet mieszka kątem u rodziny lub znajomych

39 28.Kobiety przejawiają większą aktywność w aspekcie złożenia wniosków o przydział mieszkania komunalnego lub socjalnego (35,6% kobiet i 26,7% mężczyzn). 29. Kobiety oceniają swoje zdrowie lepiej niż mężczyźni (51,7% kobiet ocenia swoje zdrowie jako dobre lub bardzo dobre; 39,5% wśród mężczyzn). Analizując poszczególne stopnie niepełnosprawności okazuje się, że w sposób zdecydowany dominuje stopień umiarkowany (61,7%). Co piąta badana kobieta przyznaje się do posiadania znacznego stopnia niepełnosprawności zaś nieco ponad co 10 badana osoba posiada stopień lekki. Kobiety częściej niż mężczyźni posiadają ubezpieczenie zdrowotne (85% kobiet i 75,4% mężczyzn).

40 30.Kobiety rzadziej niż mężczyźni deklarują posiadanie orzeczonego stopnia niepełnosprawności (40,8% kobiet i 45,5% mężczyzn). 31.Staranie się o przyznanie stopnia niepełnosprawności utrzymuje się wśród mężczyzn i kobiet na podobnym poziomie. 32.Kobiety o wiele rzadziej niż mężczyźni deklarują posiadanie kwalifikacji zawodowych do podjęcia pracy (49,7% wśród kobiet i 69,6% wśród mężczyzn).

41 33.Kobiety o wiele częściej niż mężczyźni deklarują posiadanie stałej umowy o pracę (51,1% wśród kobiet i 24,4% wśród mężczyzn). 34.Kobiety rzadziej niż mężczyźni deklarują posiadanie zobowiązań finansowych (25,5% wśród kobiet i 35,8% wśród mężczyzn). 35.Kobiety mają większe szanse na wyjście z bezdomności niż mężczyźni (średnie szanse: 32,5% wśród kobiet i 23,5% wśród mężczyzn; duże szanse: 19,7% wśród kobiet i 14,1% wśród mężczyzn).

42

43 1.Badanie socjodemograifczne obejmuje swoim zasięgiem również bezdomne dzieci. W roku 2007 zliczono ich 197 zaś w roku 2005 było ich 283. oznacza to, że na przestrzeni dwóch lat daje się zaobserwować realny spadek ilości bezdomnych dzieci. 2.Odpowiedzi na temat bezdomności dzieci uzyskane były od rodziców bezdomnego dziecka bądź jego opiekuna(ów) 3.Populacja dzieci bezdomnych pod względem wieku jest różnorodna. Co czwarte dziecko nie przekroczyło dwóch lat, co piąte dziecko skończyło 10 lat

44 4.Ze względu na płeć możemy powiedzieć, że więcej jest bezdomnych dzieci płci męskiej (52,28%). 5.Ponad połowa bezdomnych dzieci przebywa w placówkach, co czwarte bezdomne dziecko zamieszkuje w altance na terenach ogródków działkowych.

45 6.Trzy czwarte bezdomnych dzieci posiadało ostatnie zameldowanie na terenie województwa pomorskiego. Co piąte bezdomne dziecko nigdy nie posiadało meldunku 7.Zdecydowana większość dzieci posiada ubezpieczenie zdrowotne

46 8.Analizując fazy bezdomności dzieci okazuje się, że najwięcej dzieci trwa w bezdomności do 2 lat (faza wstępna).

47 9.Jednym z głównych wniosków płynących z badań nad bezdomnymi dziećmi jest fakt dziedziczenia bezdomności. Ponad połowa dzieci przebywająca we wstępnej fazie bezdomności to dzieci, które nie ukończyły dwóch lat. Prawdopodobnie urodziły się one już przebywając w placówce dla osób bezdomnych. 10.Widać również, że we wstępnej fazie znajdują się również 20% dzieci które mają powyżej 10 lat

48 11.Z przeprowadzonych badań wynika, że bezdomne dzieci w województwie pomorskim rzadko chodzą niedożywione zaś ciepłe posiłki spożywają zazwyczaj kilka razy dziennie.

49 12.W ciągu ostatnich 12 miesięcy bezdomne dzieci najczęściej przebywały w schroniskach dla osób bezdomnych, jak również na działkach oraz w mieszkaniach wspieranych. 13.Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzić należy, że w województwie pomorskim nie ma problemu ulicznych bezdomnych dzieci

50 14.Analizując sytuację rodzinną bezdomnych dzieci wskazać należy, że w wielu przypadkach mamy do czynienia z problemem wielodzietności rodzin oraz ich rozbicia.

51 15.Nie wydaje się, aby bezdomne dzieci miały większe problemy ze zdrowiem. Zdecydowana większość nie ma orzeczonego stopnia o niepełnosprawności zaś ich stan zdrowia w opinii rodziców jest bardzo dobry bądź dobry

52 16.Prawie połowa przebadanych dzieci uczęszcza do szkoły, w przeciwieństwie do 40% pozostałych dzieci bezdomnych. 17.W opinii rodziców głównym powodem nie uczęszczania dziecka do żadnej placówki edukacyjnej jest przede wszystkim zbyt wczesny wiek dziecka. 18.Z tym stwierdzeniem można byłoby polemizować, gdyż małe dziecko powinno chodzić do żłobka gdy tymczasem często pozostaje z matką w placówce a to najczęściej uniemożliwia matce podjęcie pracy.


Pobierz ppt "1.Teoretyczne równouprawnienie powinno dotyczyć zarówno życia publicznego (76% odpowiedzi zdecydowanie tak), jak również życia rodzinnego (77% odpowiedzi."

Podobne prezentacje


Reklamy Google