Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Justyna Kurdel EKONOMIA EKSPERYMENTALNA Na podstawie Czy nauczanie ekonomii może być szkodliwe? Gazeta SGH, Nr 165.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Justyna Kurdel EKONOMIA EKSPERYMENTALNA Na podstawie Czy nauczanie ekonomii może być szkodliwe? Gazeta SGH, Nr 165."— Zapis prezentacji:

1 Justyna Kurdel EKONOMIA EKSPERYMENTALNA Na podstawie Czy nauczanie ekonomii może być szkodliwe? Gazeta SGH, Nr 165

2 Zarys historii –Obserwacja, modele teoretyczne –Wykorzystanie eksperymentu w ekonomii - ekonomia eksperymentalna –2002 – Veron Smith, Nagroda Nobla za wkład w prace nad ekonomią eksperymentalną –Komputeryzacja - rozwój ekonomii eksperymentalnej

3 Cele ekonomii eksperymentalnej –Eksperyment w ekonomii –Cele dydaktyczne –Weryfikacja hipotez, założeń ekonomii

4 Zarzuty dla eksperymentu w ekonomii Otoczenie laboratorium ekonomicznego różni się znacznie od środowiska naturalnego Bodźce materialnego zainteresowania bodźców spotykanych w rzeczywistych dylematach społecznych Żartobliwy, lekceważący stosunek uczestników badania Ale Możliwość kontroli bodźców

5 Kształcenie ekonomistów a kapitał społeczny – co mówi o tym ekonomia eksperymentalna? –Ekonomiści –Mniej skłonni do kooperacji –Częściej wybierają zdradę w teoriogrowych dylematach –Częściej są gapowiczami przy wspieraniu finansowania dóbr publicznych –Chętniej uczestniczą w korupcji niż studenci innych kierunków –Dlaczego? Hipotezy: –Autoselekcja –Studenci uczą się egoizmu na wykładach z ekonomii

6 Marwell i Ames - Free riding –Marwell i Ames (1981 r.) – testowanie hipotezy gapowicza w finansowaniu dobra publicznego (seria 12 eksperymentów) –Uczestnicy eksperymentu mogli inwestować w dobro prywatne oraz dobro publiczne –Okazało się, że uczestnicy przeznaczali od 40 do 60% swoich zasobów na dobro publiczne (wielkość wspólnych inwestycji poniżej optimum) –Studenci 5 semestru ekonomii - zaledwie 20% zasobów przeznaczanych na dobro publiczne –Pytania –jaki poziom inwestycji w dobro wspólne jest sprawiedliwy? -> znacznie niższy niż dla studentów innych kierunków – czy sprawiedliwość miała dla nich znaczenie przy podejmowaniu decyzji o inwestowaniu? -> znacznie rzadziej –Hipotezy – do pracy w "gospodarce" rekrutowane są osoby bardziej przejmujące się "racjonalną" alokacją pieniędzy lub dóbr – osoby te zaczynają postępować wedle ogólnych zasad studiowanych przez siebie teorii

7 Carter i Irons – 10 lat później –Weryfikacja wyników Marwella i Amesa –Potwierdzili inne zachowanie studentów ekonomii –Postanowili zbadać czy wynika to z autoselekcji czy indoktrynacji (czyli nauczania) –Gra (podział kwoty – 10 USD – pomiędzy siebie) –Proponujący (proponuje podział) –Odpowiadający (akceptuje lub nie podział) –Gdy odpowiadający zaakceptuje podział kwota jest dzielona zgodnie z propozycją –Gdy odrzuci obaj gracze nie dostają nic –Wg ekonomii (teorii gier) przy spełnionym założeniu o racjonalności graczy, proponujący powinien zaoferować minimalną możliwą kwotę >0 a opowiadający przyjąć propozycję –Gracze grają ze sobą tyko raz –Wyniki potwierdziły inne zachowanie studentów ekonomii (zarówno oferowali niższe kwoty jak i akceptowali niższe) –Hipotezy –autoselekcja? –nauczenie się egoizmu z teorii mikroekonomii?

8 Autoselekcja czy wpływ nauki ekonomii? –Przeprowadzono test podzielono studentów na 4 grupy –Pierwszoroczniacy z kierunku innego iż ekonomia (nie uczestniczący na wykład ekonomii) –Pierwszoroczniacy z ekonomii uczestniczący na zajęcia z ekonomii –Studenci kończący studia na kierunku innym iż ekonomia –Studenci kończący studia na ekonomii –Wyniki: –Studenci pierwszego roku ekonomii akceptowali i oferowali mniej niż pierwszy rocznik kierunków nie-ekonomicznych, czyli zachowywali się bardziej zgodnie z teorią (potwierdzenie tezy o autoselekcji) –Teza o wpływie nauczania ekonomii na postępowanie studentów nie została potwierdzona –Wyniki ekonomistów nie potwierdziły jednak teorii –Kwota akceptowana(1,7 do 0,5) –Kwota oferowana (6,15 do 9,50)

9 Frank – Gilovich – Regan 1993 r. –czy zaznajomienie się z modelem maksymalizacji własnego interesu, wykorzystywanego powszechnie w ekonomii, zmienia postępowanie ? –Krytyka Marwella i Amesa: –Inna grupa wiekowa studentów pozaekonomicznych –Pominięcie zmiennej płeć (przewaga mężczyzn ekonomistów i równe proporcje dla nie-ekonomistów) –Nie można wnioskować, że ekonomiści postępują odmiennie –Badanie (4 podejścia) –Finansowanie dóbr publicznych –Dylemat więźnia –Deklaracje kwestionariuszowe –Uczestnictwo w hypotetycznym dylemacie etycznym

10 Finansowanie dóbr publicznych –Jak ekonomiści postępują w rzeczywistości? –Zbadali deklaracje średniorocznych wpłat na cele dobroczynne lub dobra publiczne wykładowców z dziedziny: –Ekonomii –Innych nauk społecznych –Matematyki, informatyki, inżynierii –Nauk przyrodniczych –Humanistyki –Architektury, sztuki, muzyki –Wykładowców ze szkół zawodowych –Udział pełnych gapowiczów (nie płacących) –Ekonomiści-9,3% –Pozostali od 1,1% do 4,2% –Ekonomiści dawali relatywnie mniej (w relacji do dochodu) niż pozostałe grupy

11 Dylemat więźnia –Rzeczywiste wypłaty pieniężne –Teoria: racjonalni uczestnicy zawsze będą zdradzać w grze jednorazowej –Autorzy eksperymentu przeprowadzili szkolenie z dylematu więźnia, sprawdzali znajomość teorii oraz zrozumienie struktury wypłat –Zapewnili anonimowość i uniemożliwili dowiedzenie się o działaniach innych graczy –Wyniki, zdrada: –Ekonomiści: 60,4% –Pozostali: 38,8% –wyeliminowano wpływ płci (okazało się, że p-sto zdrady przez mężczyznę jest 0,24 wyższe niż p-sto że zdradzi kobieta; nadreprezentacja mężczyzn wśród ekonomistów) –Efekt studiowania ekonomii: p-stwo rywalizacji dla studentów ekonomii 0,17 razy wyższe niż dla innych studentów

12 Dylemat więźnia –wersje zmodyfikowane –(1) Możliwość czynienia obietnic (obietnicy nie można wyegzekwować od partnera) –(2) Brak możliwości czynienia obietnic ale przedłużony czas socjalizacji przed grą –Skłonność do zdrady spadła wraz z przedłużeniem czasu socjalizacji przed grą i radykalnie obniżyła się przy możliwości składania obietnic –P-stwo zdrady zmniejszało się wraz z przechodzeniem na kolejny rok studiów –W nieograniczonej wersji z obietnicami (1) nie zaobserwowano istotnych różnic pomiędzy ekonomistami a innymi studentami –W ograniczonej wersji(2) –Studenci ekonomii rywalizują w 71,8% przypadków zaś inni 47,3%

13 Deklaracje kwestionariuszowe –Studenci odpowiadali na pytanie o powody swojej decyzji w grze –Hipoteza: –Ekonomiści bardziej będą skłonni przedstawiać cel gry w kategoriach interesu własnego, będą akcentować strukturę samej gry –Pozostali będą używać argumentów takich jak postawa wobec partnera, aspekty natury ludzkiej –Wyniki –31% ekonomistów podało jedynie cechy gry jako wytłumaczenie swojej decyzji w porównaniu do 17% nie-ekonomistów

14 Deklaracje kwestionariuszowe –W oddzielnym badaniu zapytano studentów czy będą współpracować czy zdradzą w jednorazowym dylemacie więźnia jeśli będą wiedzieć z pewnością, że ich partner będzie kooperował –Wyniki, zdradę zadeklarowało –58% ekonomistów –34% nie-ekonomistów –Na pytanie czy będą kooperować wiedząc, że partner będzie rywalizował, obie grupy w podobnym stopniu deklarowały zdradę

15 Dylemat etyczny –właściciel sklepiku ze sprzętem komputerowym otrzymuje przesyłkę 10 komputerów ale z fakturą opiewającą jedynie na 9 sztuk –Czy sklepikarz poinformuje o tym dostawce sprzętu? –Studenci: – prognozowali postępowanie sklepikarza – deklarowali własne działanie –Ocenić p-stwo zwrotu właścicielowi zagubionej koperty z 100USD opatrzonej imieniem, nazwiskiem i adresem, gdy: –To oni zagubili kopertę –To oni znaleźli kopertę –Studenci wypełniali kwestionariusze na początku semestru i na końcu –Sprawdzono czy uległa zmianie skłonność do uczciwości studentów ekonomii i pozostałych –Ekonomiści uczestniczyli w trakcie semestru na zajęcia z mikroekonomii do –(a) Ekonomisty głównego nurtu –(b) Ekonomisty interesującego się rozwojem w maoistowskich Chinach –Semestr nauki uczynił z ich osoby mniej uczciwe (największy spadek uczciwości w przypadkowi wykładowcy a)

16 Podsumowanie –Obserwowany spadek zachowań rywalizacyjnych wraz z upływem czasu –W grupie ekonomistów spadek ten jest znacznie mniej zauważalny (73,7%- 70%;53,7%-40,2% zdradzających) –Mniejsza skłonność do współpracy ze strony ekonomistów –Nauka ekonomii sprzyja umacnianiu postaw nie-kooperacyjnych

17 Pytania do dyskusji –Czy eksperyment w ekonomii ma sens? –Czy wyniki eksperymentów ekonomicznych można uogólniać? –Jaki są przyczyny innego zachowania studentów ekonomii biorących udział w eksperymentach ekonomicznych od reszty osób?

18 DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ


Pobierz ppt "Justyna Kurdel EKONOMIA EKSPERYMENTALNA Na podstawie Czy nauczanie ekonomii może być szkodliwe? Gazeta SGH, Nr 165."

Podobne prezentacje


Reklamy Google