Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Wielofunkcyjny i zrównoważony rozwój obszarów wiejskich fot. Anna Hoffmann-Niedek.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Wielofunkcyjny i zrównoważony rozwój obszarów wiejskich fot. Anna Hoffmann-Niedek."— Zapis prezentacji:

1

2 Wielofunkcyjny i zrównoważony rozwój obszarów wiejskich fot. Anna Hoffmann-Niedek

3 Rozwój wielofunkcyjny i zrównoważony wsi ma na celu poprawienie sytuacji bytowej mieszkańców wsi poprzez rozwijanie wielokierunkowych form aktywności społecznej, gospodarczej (w szczególności pozarolniczej) i kulturowej w poszczególnych gminach i regionach. polega na przyjmowaniu przez wieś nowych funkcji, mogących znacznie zredukować panujące tam bezrobocie i podnieść ekonomiczną i estetyczną atrakcyjność wsi jako miejsca do życia i pracy. Koncepcja rozwoju wielofunkcyjnego powstała w latach 80-tych, kiedy spostrzeżono (głównie w krajach zachodnich UE), że na obszarach wiejskich zaczyna dominować jedna funkcja – produkcja rolnicza. fot. Anna Hoffmann-Niedek

4 II filar Wspólnej Polityki Rolnej W 1992 r. w UE przyjęto pakiet zmian komisarza ds. rolnictwa UE Raya Macsharry'ego. Miał on na celu zmianę ówczesnej polityki rolnej, powodującej nadprodukcję żywności, stagnację dochodów gospodarstw rolnych mimo zwiększających się nakładów, jak również spadek liczby zatrudnionych w rolnictwie. Wprowadzono mechanizmy zachęcające rolników do wcześniejszego przechodzenia na renty strukturalne i rezygnacji z działalności rolniczej, a także do zakładania gospodarstw leśnych i agroturystycznych jako alternatywnych form działalności rolniczej, które korzystnie oddziałują na stan środowiska naturalnego. Kluczowym zadaniem jest przeciwdziałanie procesowi wyludniania się wsi. fot. Anna Hoffmann-Niedek

5 Założenia rozwoju wielofunkcyjnego gospodarka obszarów wiejskich powinna się w coraz większym stopniu opierać na inicjatywie przedsiębiorcy wiejskiego. tworzenie nowych miejsc pracy na terenach wiejskich, głównie w małych miasteczkach i większych wsiach kluczowych. zrównoważony rozwój infrastruktury – sprzyja temu odpowiednio opracowany (zgodnie z zasadami ekorozwoju) plan przestrzennego zagospodarowania, strategia zrównoważonego rozwoju lokalnego i inne dokumenty planistyczne, powstałe metodą partycypacyjną, z uwzględnianie opinii społeczności lokalnych. fot. Anna Hoffmann-Niedek

6 wytwarzanie żywności i produktów lokalnych i wysokiej jakości smakowej i żywieniowej, produkcja energii ze źródeł odnawialnych (rozwój instalacji wykorzystujących energię: wiatru, słońca, wody, biomasy, biogazu, ciepła ziemi), turystyka wiejska, ekoturystyka i agroturystyka, ochrona przyrody, tworzenie i konserwacja atrakcji przyrodniczych, przetwórstwo rolno-spożywcze, drobna produkcja, naprawy i podwykonawstwo (tzw. outsourcing) rzemiosło i rękodzieło, w tym tradycyjne i regionalne, drobny handel, rozwój organizacji pozarządowych (stowarzyszeń i fundacji), działających w obszarze pomocy społecznej, usług społecznych i wolontariatu, kultury i sztuki, sportu i rekreacji, edukacji (w tym ekologicznej) usługi dla ludności (w tym komunalne), rozwój lokalnych przedsiębiorstw społecznych dla osób zagrożonych marginalizacją (np. długotrwale bezrobotnych, niepełnosprawnych, uzależnionych, starych). Obszary rozwoju lokalnego rynku pracy

7 Rolnictwo nastawione na wytwarzanie żywności wysokiej jakości żywieniowej i smakowej metodami przyjaznymi środowisku powinno być istotnym elementem zrównoważonego rozwoju wsi. Rolnictwo ekologiczne jest to system gospodarowania, który aktywizując przyrodnicze mechanizmy produkcyjne poprzez stosowanie środków naturalnych, nie przetworzonych technologicznie, zapewnia trwałą żyzność gleby i zdrowotność zwierząt oraz wysoką jakość biologiczną produktów rolniczych (U. Sołtysiak) fot. Anna Hoffmann-Niedek Rolnictwo ekologiczne (1)

8 Do zadań rolnika ekologicznego należy również kształtowanie i pielęgnacja krajobrazu rolniczego. Różnorodność biologiczna przyczynia się do zachowania równowagi w środowisku produkcji rolniczej. Współzależności między organizmami nie dopuszczają do przewagi ich niektórych grup Dewizą rolnictwa ekologicznego jest zapobieganie zamiast zwalczania, czyli przeciwdziałanie masowemu występowaniu chorób i szkodników przez stwarzanie równowagi biologicznej w środowisku. Rolnictwo ekologiczne (2)

9 Rolnictwo ekologiczne (3) Międzynarodowa Federacja Ruchów Rolnictwa Ekologicznego (IFOAM – International Federation of Organic Agriculture Movments). Rozporządzenie Rady EWG nr 2092/91 w sprawie rolnictwa ekologicznego oraz oznakowania jego produktów i środków spożywczych. Pierwsze regulacje prawne rolnictwa ekologicznego w Polsce zostały przyjęte w 2001 r. Obecnie obowiązuje ustawa o rolnictwie ekologicznym z dn. 25 czerwca 2009 r. (Dz. U. z 2009 nr 116, poz. 975). W 2011 r. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przyjęło Plan Działań dla Żywności i Rolnictwa Ekologicznego w Polsce na lata 2011 – fot. Anna Hoffmann-Niedek

10 produkcja żywności o wysokiej jakości biologicznej utrzymanie dobrej jakości wód powierzchniowych i gruntowych, gleby i powietrza utrzymanie wysokich walorów przyrodniczych – bioróżnorodności i estetyki krajobrazu zwiększenie turystycznej atrakcyjności terenu (regionu) (m. in. poprzez rozwój agroekoturystyki) rozwój małych zakładów przetwórstwa produktów ekologicznych zmniejszenie bezrobocia poprzez większe lokalne zapotrzebowanie na siłę roboczą oraz wzrost ilości miejsc pracy w rolnictwie, przetwórstwie i agroturystyce wzrost dochodów i poziomu życia mieszkańców wsi rozwój demokratycznych metod zarządzania środowiskiem zwiększenie ekologicznej świadomości mieszkańców wsi Cele rolnictwa ekologicznego fot. Anna Hoffmann-Niedek

11 Perspektywy rolnictwa ekologicznego polskie rolnictwo jest predestynowane do stosowania ekologicznych metod produkcji żywności na koniec 2010 r., w Polsce kontrolą jednostek certyfikujących objętych było ponad 20 tys. gospodarstw ekologicznych, co stanowiło 20% wzrost w stosunku do 2009 r. najwięcej ekologicznych gospodarstw rolnych znajduje się w województwach: zachodniopomorskim, warmińsko-mazurskim i małopolskim w okresie powierzchnia użytków ekologicznych wzrosła 8,5-krotnie i stanowi obecnie ok. 2,8% całej powierzchni użytkowanej rolniczo w Polsce śmiertelne zagrożenie dla rolnictwa ekologicznego stanowią uprawy roślin modyfikowanych genetycznie (GMO), grożąc zanieczyszczeniem genetycznym atestowanych upraw ekologicznych oraz, jak pokazują badania, negatywnie wpływających na populacje pożytecznych owadów fot. Anna Hoffmann-Niedek

12 Rolnictwo ekstensywne – to taki sposób gospodarowania, w którym nie stosuje się sztucznych środków wspomagających uprawy. nakłady pracy są wysokie, lecz poza tym czynnikiem produkcji, nie wymaga ono wysokich nakładów kapitału, energii i technologii dla osiągnięcia odpowiedniej ilości plonów wymaga ono jednak znacznych areałów produkcji przyczynia się do utrzymania różnorodności biologicznej krajobrazu rolniczego Rolnictwo ekstensywne

13 upadek gospodarstw rodzinnych i wyludnianie się wsi, a tym samym zanik tradycyjnej struktury wsi i tradycyjnych więzi społeczności lokalnych, negatywny wpływ na środowisko przyrodnicze – zanik żyzności i skażenie gleb oraz wód powierzchniowych i podziemnych agrochemią, spadek różnorodności biologicznej oraz ujednolicenie krajobrazu (monokulturowe obszary upraw), dominacja jednej funkcji gospodarczej – produkcji rolnej – jednofunkcyjność obszarów wiejskich. Rolnictwo intensywne Przeciwieństwem ekstensywnych metod uprawy ziemi jest rolnictwo intensywne (przemysłowe) odpowiedzialne za szereg negatywnych zjawisk społecznych, ekologicznych i gospodarczych:

14 Rolnictwo integrowane W Polsce integrowana produkcja rolna (IP) jest regulowana przepisami: ustawy o ochronie roślin z dnia 18 grudnia 2003 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849) oraz rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie integrowanej produkcji (Dz. U. z 2010 r. Nr 256, poz. 1722). Od 2007 r. integrowana produkcja została uznana za krajowy system jakości żywności. Producenci, wytwarzający płody rolne w systemie Integrowanej Produkcji, mają prawo posługiwania się certyfikatem IP wydawanym przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa (PIORiN) oraz mogą oznaczać swoje produkty zastrzeżonym znakiem (logo) integrowanej produkcji. cechuje się mniejszym zużyciem nawozów mineralnych i pestycydów, niż w rolnictwie intensywnym stosuje się odpowiedni płodozmian, polepszający strukturę i żyzność gleby ochrona roślin prowadzona jest przede wszystkim metodami mechanicznymi i jedynie uzupełniana pestycydami

15 Głównym zarzutem po adresem rolnictwa ekologicznego jest niska wydajność i pracochłonność, a tym samym kosztowność produkcji. Do rzeczywistych kosztów rolnictwa intensywnego nie wlicza się wszakże tzw. kosztów zewnętrznych: - kosztów degradacji przyrody (zubożenia biologicznego i zanieczyszczenia gleb i wód, zanieczyszczenia genetycznego GMO) - kosztów społecznych (kosztów depopulacji wsi i kosztów zdrowotnych) Efektywność ekonomiczna rolnictwa intensywnego w długofalowej perspektywie ma słabe podstawy, gdyż koszt ekologiczny i społeczny intensyfikacji rolnictwa jest odsuwany w przyszłość, a zgodnie z koncepcją zrównoważonego rozwoju nie powinniśmy żyć kosztem przyszłych pokoleń. Rolnictwo ekstensywne a intensywne

16 Agroturystyka i turystyka wiejska Funkcje agroturystyki: Socjopsychologiczne - związane z kontaktem mieszkańców miast z wsią i jej tradycjami - przenikanie się kultury miejskiej i wiejskiej, Ekonomiczne – pozyskiwanie przez gospodarstwa rolne nowych źródeł dochodu oraz impulsów do dalszego ich rozwoju, w tym rozwoju oferty produktowej gospodarstw, Środowiskowe – związane z ochroną i dbałością o środowisko naturalne wsi. Agroturystyka Agroturystyka – forma wypoczynku, wykorzystująca bazę noclegową i warunki do rekreacji związane z gospodarstwem rolnym i jego otoczeniem przyrodniczym. Turystyka wiejska obejmuje również inne rodzaje działalności, związane z życiem na wsi, jej kulturą, historią, religijnością, obyczajami. fot. Anna Hoffmann-Niedek

17 Rola władz lokalnych we wspieraniu agroturystyki wspieranie rolników zajmujących się agroturystyką w działalności promocyjnej, m. in. przez współorganizowanie wyjazdów na giełdy i targi turystyczne, wydawanie folderów i katalogów z ofertą agroturystyczną. współorganizowanie z ośrodkami doradztwa rolniczego kursów i szkoleń agroturystycznych dla osób myślących o uruchomieniu działalności agroturystycznej, ale także dla rolników już zajmujących się agroturystyką w celu podniesienia jakości usług. opracowanie strategii rozwoju agroturystyki jako elementu lokalnej strategii zrównoważonego rozwoju. Strategia powinna obejmować badanie potencjału rynku turystycznego, planowanie rozwoju turystyki, (roz-)budowy infrastruktury turystycznej, promocji oraz przygotowania kadr na potrzeby turystyczne. fot. Anna Hoffmann-Niedek

18 Marketing terytorialny – stosowanie szeregu instrumentów i działań marketingowych, mających na celu wzrost zdolności konkurencyjnej danego obszaru (np. gminy) w stosunku do innych tego rodzaju jednostek geograficznych. Zadaniem władz lokalnych jest planowanie rozwoju turystyki z uwzględnieniem możliwości (pojemności) lokalnego środowiska przyrodniczego (antropopresja) i pozostałych miejscowych zasobów społecznych, infrastrukturalnych, technicznych i kulturowych. Marketing terytorialny Podstawę zarządzania lokalną gospodarką turystyczną, a także czynnikiem kształtującym lokalną samorządność w turystyce stanowią samodzielne podmioty prowadzące działalność gospodarczą w zakresie turystyki i agroturystyki. fot. Anna Hoffmann-Niedek

19 Produkt lokalny i regionalny, grupy producentów Ich wytwarzanie opiera się na historii, tradycji i specyfice miejsca, w których były od dawna wytwarzane, będąc swoista własnością regionalną. Nie jest to system patentowany, lecz ochrony specyficznej jakości i marki. Produkty regionalne stanowią ok. 10% produkcji rolno- spożywczej w Europie a ich udział stale wzrasta. W Polsce dynamika rejestracji produktów lokalnych i regionalnych nie odzwierciedla istniejącego potencjału. PRODUKTY LOKALNE I REGIONALNE = PRODUKTY SPECJALNEJ I GWARANTOWANEJ JAKOŚCI

20 Bariery rozwoju produktów lokalnych i regionalnych brak tradycji wytwarzania przez rolnika produktu zamiast wyłącznie surowca; brak rozwoju sprzedaży bezpośredniej produktów regionalnych i lokalnych na szerszą skalę, w wyeliminowaniem zbędnych pośredników; brak firm przetwórczych i organizacji producenckich. Do istotnych barier w rozwoju szerszej oferty produktów regionalnych w Polsce należy: W przełamywaniu tych barier szczególną rolę mają do odegrania organizacje samorządu gospodarczego. W skali ogólnokrajowej w Polsce działa: Polska Izba Produktu Regionalnego i Lokalnego

21 System Jakość Tradycja (1) Produkty te muszą się charakteryzować: tradycyjnym składem, tradycyjnym sposobem wytwarzania, szczególną jakością wynikającą z ich tradycyjnego charakteru, szczególną jakością lub reputacją odróżniającą je od produktów należących do tej samej kategorii. Surowce do produktów regionalnych/lokalnych pochodzą z gospodarstw ekologicznych lub z gospodarstw o systemie produkcji stosujących Dobrą Praktyką Rolniczą i Dobrą Praktykę Hodowlaną z wyłączeniem GMO i muszą być w pełni identyfikowalne.

22 System Jakość i Tradycja (2) Zalety systemu Jakość i Tradycja: motywuje do aktywności gospodarczej pobudza przedsiębiorczość integruje samorządy lokalne, podmioty gospodarcze i społeczne wprowadza nową jakość do produktu turystycznego (oferty turystycznej regionu) i ułatwia promocję regionu (obszaru)

23 Lokalne grupy producenckie (1) Efektywność ekonomiczna wytwarzania produktów lokalnych wymaga, aby były one wytwarzane w odpowiedniej skali – sprzyja temu organizowanie się wytwórców w zorganizowane grupy producentów. Grupa producentów może się zorganizować do wspólnego wytwarzania produktu (np. wspólna serowarnia) lub współdziałania na którymś z etapów wytwarzania produktu i sprzedaży (np. sortownia czy chłodnia) lub podejmowania skoordynowanych działań promocyjnych i marketingowych. Każda z form prawnych organizowania się producentów może być wykorzystana w celu złożenia wniosku o rejestrację do Komisji Europejskiej w celu uzyskania znaków: - Chronionej Nazwy Pochodzenia lub Chronionego Oznaczenia Geograficznego; - Gwarantowanej Tradycyjnej Specjalności (regulowane Rozporządzeniami Rady WE Nr 509/2006 oraz 510/2006 z dn. 20 marca 2006 r.).

24 Lokalne grupy producenckie (2) Jedną z form grup producentów, mającą status prawny jest grupa producencka. Podstawy prawne organizowania się grup producenckich, które chciałyby korzystać z pomocy ze środków publicznych tworzą: 1.ustawa z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2000 r., Nr 88, poz. 983 z późn. zm.); 2.Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych, znowelizowane w marcu 2011 r. (Dz. U. Nr 72, poz. 424). Formy organizacyjne: - konsorcjum (umowa cywilno-pranwa) - porozumienie o utworzenie grupy.

25 Grupa producencka powinna prowadzić działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną, w formie spółki z o.o., spółdzielni, zrzeszenia lub stowarzyszenia. Podstawowe wymogi i zasady obowiązujące przy tworzeniu i funkcjonowaniu grupy producenckiej są następujące: grupa jest utworzona przez producentów jednego produktu lub grupy produktów, działa na podstawie aktu założycielskiego, przychody ze sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy stanowią więcej niż połowę przychodów grupy ze sprzedaży produktów lub grup produktów, dla których grupa została utworzona, została wpisana do rejestru, który prowadzi marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce siedziby grupy. W celu uzyskania wsparcia dla grupy producentów ze środków PROW (Działanie 133) może ubiegać się organizacja mająca dowolną formę prawną, która łączy podmioty gospodarcze aktywnie biorące udział w systemie jakości żywności dla określonych produktów lub środków spożywczych. Lokalne grupy producenckie (3)

26 Koncepcja zielonych miejsc pracy wychodzi naprzeciw dwóm podstawowym problemom jednostek samorządu terytorialnego: bezrobocie osiągnięcie europejskich standardów ochrony środowiska Zielone miejsca pracy = wszelkie miejsca pracy powstające w związku z podejmowaniem inwestycyjnych i bezinwestycyjnych przedsięwzięć, których efektem jest zmniejszenie presji na środowisko ze strony gospodarki i konsumpcji. Zielony rynek pracy jest jednym z najdynamiczniej rozwijających się rynków i jako jeden z niewielu wykazuje dodatni wzrost stopy zatrudnienia na przestrzeni ostatnich lat. Zielone miejsca pracy (1)

27 1. Ekologizacja miejsc pracy już istniejących: wprowadzanie i podwyższanie standardów ochrony środowiska, wdrażanie technik i technologii proekologicznych, wdrażanie systemów zarządzania środowiskowego w przedsiębiorstwach, w tym w komunalnych jednostkach gospodarczych i administracyjnych (ISO 1400x, EMAS), uczestniczenie w programach Czystszej Produkcji, uwzględnianie kryteriów ekologicznych w zamówieniach publicznych i in. 2. Tworzenie nowych miejsc pracy Zielone miejsca pracy (2) Można wyróżnić dwa sposoby rozumienia zielonych miejsc pracy:

28 Obszary wiejskie: rolnictwo ekologiczne i promocja produktów lokalnych (wysoka pracochłonność metod upraw), rolnictwo ekologiczne i promocja produktów lokalnych (wysoka pracochłonność metod upraw), programy rolno-środowiskowe w ramach II filaru Wspólnej Polityki Rolnej; programy rolno-środowiskowe w ramach II filaru Wspólnej Polityki Rolnej; ochrona dziedzictwa przyrodniczo-kulturowego, krajobrazu i bioróżnorodności, starych odmian roślin uprawnych i zwierząt hodowlanych ochrona dziedzictwa przyrodniczo-kulturowego, krajobrazu i bioróżnorodności, starych odmian roślin uprawnych i zwierząt hodowlanych agro-eko-turystyka; agro-eko-turystyka; odnowa wsi i rustykalnego krajobrazu. odnowa wsi i rustykalnego krajobrazu. Tworzenie zielonych miejsc pracy (1)

29 Obszary wiejsko-miejskie: prace przy rozwoju infrastruktury ochrony środowiska (oczyszczalnie ścieków, w tym biologiczne, kanalizacja, instalacje proekologicznego zagospodarowania odpadów na potrzeby recyklingu); prace przy rozwoju infrastruktury ochrony środowiska (oczyszczalnie ścieków, w tym biologiczne, kanalizacja, instalacje proekologicznego zagospodarowania odpadów na potrzeby recyklingu); wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (biomasy, energii słonecznej i wiatrowej, małe elektrownie wodne, kompostownie z odzyskiem biogazu); wykorzystanie odnawialnych źródeł energii (biomasy, energii słonecznej i wiatrowej, małe elektrownie wodne, kompostownie z odzyskiem biogazu); selektywna gospodarka odpadami (sortownie odpadów, stacje przeładunkowe, kompostownie, rekultywacja i modernizacja wysypisk); selektywna gospodarka odpadami (sortownie odpadów, stacje przeładunkowe, kompostownie, rekultywacja i modernizacja wysypisk); budownictwo proekologiczne (tzw. budynki pasywne, z proekologicznych materiałów budowlanych); budownictwo proekologiczne (tzw. budynki pasywne, z proekologicznych materiałów budowlanych); prace związane z likwidacją substancji szkodliwych – azbestu (eternitu) mogilników, PCB prace związane z likwidacją substancji szkodliwych – azbestu (eternitu) mogilników, PCB praca w edukacji ekologicznej i proekologicznych organizacjach pozarządowych praca w edukacji ekologicznej i proekologicznych organizacjach pozarządowych Tworzenie zielonych miejsc pracy (2)

30 Obszary miejskie: termomodernizacja budynków i działania na rzecz zwiększania efektywności energetycznej (ustawa o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych z 1998 r. spowodowała utworzenie lokalnych, nawet kilkusetosobowych rynków pracy); termomodernizacja budynków i działania na rzecz zwiększania efektywności energetycznej (ustawa o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych z 1998 r. spowodowała utworzenie lokalnych, nawet kilkusetosobowych rynków pracy); ekologizacja transportu publicznego (zarówno logistyki, jak i paliwa); ekologizacja transportu publicznego (zarówno logistyki, jak i paliwa); rozwój sieci sklepów z atestowaną żywnością ekologiczną i produktami przyjaznymi środowisku (biodegradowalność opakowań, oszczędność, powtórne użytkowanie i odzysk materiałów i surowców); rozwój sieci sklepów z atestowaną żywnością ekologiczną i produktami przyjaznymi środowisku (biodegradowalność opakowań, oszczędność, powtórne użytkowanie i odzysk materiałów i surowców); rewitalizacja terenów zdegradowanych (poprzemysłowych). rewitalizacja terenów zdegradowanych (poprzemysłowych). Tworzenie zielonych miejsc pracy (3)

31 Wzrost efektywności i wydajności pracy na konwencjonalnym rynku pracy powoduje zmniejszenie zapotrzebowania na pracę Zielone rynki pracy cechują dużą dynamiką wzrostu, jak również pracochłonnością (np. rolnictwo ekologiczne) Szczególnie dynamicznie rozwijającym się w zielonym kierunku, pracochłonnym sektorem gospodarczym jest selektywna gospodarka odpadami na potrzeby recyklingu materiałowego i organicznego, Zielone (zrównoważone) zamówienia publiczne – systemowe zazielenianie rynku Perspektywy rozwoju zielonych miejsc pracy (1)

32 Perspektywy rozwoju zielonych miejsc pracy (2)

33 Perspektywy rozwoju zielonych miejsc pracy (3)

34 Przyjęcie koncepcji ekorozowju gminy (związku gmin) jako głównego priorytetu i naczelnej zasady lokalnej strategii rozwoju, opracowanie programu wykonawczego tej strategii metodą partycypacyjną oraz systemu wskaźników i jego konsekwentna realizacja; Integrowanie lokalnej polityki społecznej, gospodarczej i ekologicznej – jest to warunek osiągnięcia celów wielofunkcyjnego i zrównoważonego rozwoju terenów wiejskich; Stworzenie systemu zachęt (finansowych, przetargowych, podatkowych, promocyjnych) nagradzających prośrodowiskowe działania gospodarcze na terenach wiejskich; Promowanie czystych ekologicznie lokalnych i regionalnych produktów wiejskich (zielony marketing). Działania JST na rzecz rozwoju zielonego rynku pracy fot. Anna Hoffmann-Niedek

35 Zapraszamy do zadawania pytań autorowi wykładu! fot. Anna Hoffmann-Niedek


Pobierz ppt "Wielofunkcyjny i zrównoważony rozwój obszarów wiejskich fot. Anna Hoffmann-Niedek."

Podobne prezentacje


Reklamy Google