Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Konstruowanie narzędzi diagnostycznych potrzebnych w pracy pedagoga i psychologa szkolnego Monika Sas-Tomczyk.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Konstruowanie narzędzi diagnostycznych potrzebnych w pracy pedagoga i psychologa szkolnego Monika Sas-Tomczyk."— Zapis prezentacji:

1 Konstruowanie narzędzi diagnostycznych potrzebnych w pracy pedagoga i psychologa szkolnego Monika Sas-Tomczyk

2 Klasyfikacja technik otrzymywania materiałów wg. J. Lutyńskiego Techniki obserwacyjne (obserwacja właściwa) Techniki oparte na wzajemnym komunikowaniu się bezpośrednimpośrednim Techniki niestandaryzowane Techniki obserwacji niekontrolowanej Technika wywiadu swobodnego (wolnego) Techniki otrzymywania wypowiedzi pisemnych niestandaryzowanych Techniki standaryzowane Techniki obserwacji kontrolowanej Techniki wywiadu kwestionariuszowego Techniki ankiety, autorejestracji

3 Techniki obserwacji niekontrolowanej Obserwacja – proces polegający na dokonywaniu spostrzeżeń w celu uzyskania odpowiedzi na pytanie badacza. Cel: 1.Ustalenie związków między zachowaniami a sytuacją. 2.Ustalenie warunków wywołujących te same zachowania. 3.Ocena sytuacji i motywacje określają dane zachowania.

4 Techniki obserwacji kontrolowanej Obserwacja kontrolowana służy do badania prostych sytuacji, słabo rozciągniętych w czasie. Przygotowanie obserwacji: 1.Określenie celu i przedmiotu obserwacji. 2.Wybór sytuacji, w której będzie dokonywana obserwacja, ustalenie miejsca i czasu. 3.Przygotowanie wytycznych do obserwacji – karty obserwacji. 4.Przemyślenie sposobu zachowania się obserwatora. 5.Przygotowanie techniczne.

5 Techniki obserwacji kontrolowanej Karta obserwacji: 1.wyróżnienie jednostek obserwacji – uczestnicy i ich cechy, 2.poszczególne sposoby zachowania w obserwowanej sytuacji: Postawa: komponent poznawczy: przygotowanie do zajęć lekcyjnych, poziom prezentowanych umiejętności, komponent emocjonalny: reakcja na napotykane trudności, reakcja na brak zaspokojenia potrzeby, reakcje w kontaktach z rówieśnikami i osobą dorosłą, reakcja na komunikaty porządkujące zachowanie. komponent behawioralny: umiejętność strukturalizacji działania własnego, koncentracja uwagi, zachowania podejmowane w momencie braku zewnętrznej struktury, postawa ciała, przestrzeganie norm i zasad obowiązujących w klasie. 3.zachowanie obserwatora i zajmowane przez niego miejsce, 4.sposób doboru osób do badania.

6 Narzędzie rozpoznawania w szkole podstawowej Eby. Nauczycielski formularz rekomendacji opiera się na definicji zdolności Renzulliego, zakładający, że talent szkolny to synteza ponadprzeciętnych zdolności, zaangażowania zadaniowego i twórczości, wypełnia nauczyciel na podstawie obserwacji uczniów w sytuacji rozwiązywania zadań szkolnych, zaznacza się stopień zgodności z danym zachowaniem na 4-stopniowej skali: 1 – poniżej średniej, 2 – na poziomie średnim, 3 – powyżej średniej, 4 – w stopniu wybitnym.

7 Interakcyjny model wybitnego rozwoju Renzulli ponadprzeciętne zdolności twórczość zaangażowanie zadaniowe

8 Lista wskaźników zachowań dziecka D. Lewis lista czterdziestu wskaźników zachowań dziecka, które umożliwiają ocenę jego zdolności intelektualnych, twórczych (artystyczne i muzyczne) i społecznych (przywództwo), pozwala na podstawie obserwacji na wstępne rozpoznawanie zdolności czy dziecko rozpoczęło realizację potencjału twórczego, > 2 roku życia, odpowiedzi tak/nie, zachowania znamionujące uzdolnienie –określenie stosowane na określenie obserwowalnych wskaźników zdolności.

9 Skale nominacyjne dla nauczycieli M. Winzer Skala nominacyjna służąca do oceny osiągnięć szkolnych w poszczególnych sferach: kompetencje językowe; umiejętności szkolne; zaangażowanie w zadanie; twórczość; przystosowanie społeczne i emocjonalne. 3 wersje: dla rówieśników, nauczycieli i rodziców.

10 Skala ocen zachowania się dzieci Kenny, Izard ocena dzieci z klas 0-II (4,9 -7,11), obszary diagnostyczne: zdolności poznawczo-językowe, zaburzenia uwagi i zachowania się, braki umiejętności ocena na skali: 0 – nie, 1 – trudno jednoznacznie określić, 2 - tak

11 Technika wywiadu swobodnego (wolnego) 1.Wywiad mało ukierunkowany: niewielka liczba pytań, pytania w formie otwartej, nie ma wcześniej przygotowanej listy pytań, gdy nie mamy informacji w danym temacie. 2.Wywiad ukierunkowany: duża liczba pytań, pytania otwarte, szczegółowe, nie ma przygotowanej listy pytań, tylko wzory, gdy posiadamy wiedzę w danym temacie. 3.Wywiad swobodny ze standaryzowaną listą poszukiwanych informacji: przeciętna liczba pytań, pytania otwarte, konkretna lista pytań identyczna dla każdego respondenta.

12 Techniki otrzymywania wypowiedzi pisemnych niestandaryzowanych Jest to technika badawcza, która w sposób zobiektywizowany i systematyczny ustala i opisuje cechy językowe tekstów po to, aby na tej podstawie wnioskować o niejęzykowych własnościach ludzi i agregatów społecznych. Tekst może być mówiony i pisany, może być to także plakat lub film. Analiza treści może dotyczyć m.in.: nadawcy tekstu (np. jego intencji, cech systemu wartości) założonych przez nadawcę cech odbiorcy/ców (np: poziomu wiedzy, zainteresowań, uznawanych wartości) przypuszczalnych reakcji odbiorcy na komunikat, cech systemu społeczno-kulturowego w którym ten tekst powstał lub do którego jest adresowany (cnoty i wartości społeczeństwa, polityczna orientacja wydawcy itp).

13 Techniki wywiadu kwestionariuszowego Konstrukcja kwestionariusza: 1.Informacja o instytucji firmującej badania. 2.Zwięzła informacja o celu badania. 3.Dodatkowe wyjaśnienia: uzasadnienie wyboru danego respondenta (... biorąc pod uwagę fakt, że jesteś uczniem naszej szkoły liczę na wykazanie zainteresowania rozmową...) zapewnienie o anonimowości, podziękowanie respondentowi za trud związany z rozmową. Różnice między wywiadem a ankietą: zakres problematyki: wywiad jest dogłębny a ankieta pobieżna, stopień standaryzacji pytań – w ankiecie jest więcej pytań zamkniętych, dystans społeczny między badanym a badaczem (ankieta- pośredni, wywiad –bezpośredni).

14 Rodzaje pytań w wywiadzie kwestionariuszowym oraz ankiecie otwarte – całkowita swoboda odpowiedzi, zamknięte – zestaw gotowych odpowiedzi, z których respondent wybiera właściwą: alternatywne – odpowiedź: tak, nie, nie wiem, dysjunktywne – wybór jednej z kilku możliwych odpowiedzi, koniunktywne – wybór więcej niż jednej z podanych odpowiedzi, pytania oparte o skalę (np. bardzo często, często, rzadko, bardzo rzadko, nigdy), półotwarte – poza sugerowanymi odpowiedziami uwzględnia się inne, tj. własne,

15 Rodzaje pytań w wywiadzie kwestionariuszowym oraz ankiecie pytania filtrujące - stawiamy je wtedy, gdy chcemy spośród respondentów dokonać eliminacji osób, które nie mają nic do powiedzenia na dany temat, np. zanim zapytamy o opinie o reklamie telewizyjnej musimy zapytać o to czy respondent ją widział pytanie sugerujące - spytanie sugerujące - sposób formułowania tych pytań wpływa na udzielaną odpowiedź, dlatego powinny być stosowane tylko wtedy, gdy chodzi o przezwyciężenie zahamowań odpowiadającego, np. Czy nie sądzi Pan/i, że porządna porcja batów jeszcze nikomu nie zaszkodziła? " pytania wprowadzające -pytania wprowadzające - Czy pana/i zdaniem- ogólnie rzecz biorąc - sprawy w naszej szkole idą w dobrym, czy złym kierunku? " pytania projekcyjne -,pytania projekcyjne - polegają na pozyskaniu odpowiedzi respondenta na podstawie niejasnego przekazu (tak aby sam dokonał jego interpretacji); np. test skojarzeń słownych, test niedokończonych zdań, niedokończonych opowiadań, testy rysunkowe, pytania kontrolne - stosuje się je chcąc sprawdzić czy na określone pytanie respondent odpowiedział zgodnie z prawdą, stąd pytanie to dotyczy tego samego problemu, ale jest zadane w innej formie. W kwestionariuszu powinno znajdować się odpowiednio daleko" od pytania właściwego.

16 Techniki standaryzowane oparte na komunikowaniu pośrednim Ankieta – sposób zbierania informacji za pomocą zestawu pytań dotyczących bezpośrednio lub pośrednio ściśle określonych problemów badawczych, stosuje się grupowo lub indywidualnie. Ankieta: ankieta audytoryjna: ankieta audytoryjna, ankieta socjometryczna, ankieta ogólnodostępna.

17 Ankieta audytoryjna: prowadzona jest w grupie, która istnieje niezależnie od prowadzonego badania, ankieta dostosowana do czasu, jeżeli prowadzona jest w kilku grupach to powinna odbywać się w tym samym czasie, przedstawiciel danej instytucji powinien wyjść, instrukcja – drukowana lub w formie ustnej, im bardziej drażliwe pytania tym większe odległości między respondentami, zwrot do urny, osoby nieobecne – wywiad kwestionariuszowy,

18 Ankieta audytoryjna: Ankieta audytoryjna - sprawozdanie: miejsce przeprowadzenia badania, czynniki, które mogły wpłynąć na wynik, atmosfera w trakcie badania, treść zadawanych pytań przez osoby badane.

19 Ankieta Treść i forma pytań: dotyczą danego problemu badawczego, jednoznaczne, proste, niesugestywne, wyrażone w grzecznościowej formie. Konstrukcja narzędzia – układ pytań: od prostych do skomplikowanych, od ogólnych do szczegółowych, od niekrępujących do osobistych.

20 Ankieta audytoryjna – Zgadnij kto lider dominacji Wymyśla najciekawsze zabawy i umie nimi kierować. Chce aby go inne dzieci słuchały, naśladowały. lider sympatii Jest koleżeński, chętnie pomaga innym, pożycza różne rzeczy. Jest wesoły, uśmiechnięty, chętnie bawi się z innymi. kozioł ofiarny Źle zachowuje się na lekcji i na przerwie, jest ciągle upominany przez nauczycieli. Często bije inne dzieci, szuka zaczepki, dokucza. błazen grupowy Często się wygłupia. Lubi psocić, robić kawały i rozśmieszać innych ousider Niechętnie bierze udział w zabawach, nie dzieli się pomysłami, nie zgłasza się na lekcji. Zawsze chodzi sam i unika innych dzieci. dobry uczeń Jest pracowity, obowiązkowy, dobrze wypełnia polecenia. Zbiega o względy nauczycieli.

21 Ankieta audytoryjna - role grupowe lider dominacji – w nowej, mało ustrukturalizowanej sytuacji próbuje przejąć przywództwo zadaniowe, nadaje ramy formalne interakcjom, stara się wyznaczyć cele lub reguły (osoby te źle czują się w niejasnych relacjach z innymi, zależy im na produktywności własnej) pozostali członkowie grupy mogą podtrzymywać rolę lidera zadaniowego); lider sympatii – dostarcza oparcia, zrozumienia, ciepła, wczuwa się w nastroje większości, ma tendencje opiekuńcze; błazen grupowy – osoba, której zachowanie sprzyja rozładowaniu napięcia przez humor (sama źle toleruje napięcie); kozioł ofiarny – kanalizuje napięcie grupowe, źle toleruje lęk, grupa rozładowuje agresję na tej osobie (przejawia brak wrażliwości na nastrój grupy, bądź źle odbiera sygnały dystansowania się i złości); outsider – osoby, które budzą niepokój grupy – pozostaje na uboczu; początkowo grupa poświęca mu czas, jeśli to nie skutkuje jest izolowany, odrzucany przez grupę; dobry uczeń – pragnie podporządkować zaleceniom i oczekiwaniom, stara się być uległy, by zasłużyć na akceptację, uniknąć odtrącenia (rola destruktywna, gdy za długo trwa);

22 Ankieta audytoryjna – Plebiscyt życzliwości i niechęci wg. M. Łobockiego Określ swój stosunek do kolegów i koleżanek w klasie stawiając odpowiedni symbol przy każdej osobie: bardzo lubię+ + lubię + nie mam zdania 0 nie lubię - bardzo nie lubię - -

23 Diagnoza stylów uczenia się Styl uczenia się to (mniej lub bardziej spójny) sposób, w jaki jednostka postrzega, przyswaja, organizuje i przywołuje informacje. Modalność = preferencja wykorzystania zmysłów w procesie uczenia się Istnieją trzy główne style uczenia się: wzrokowy – wzrokowcy uczą się patrząc, słuchowy – słuchowcy uczą się, słuchając, słysząc samych siebie w rozmowie i dyskutując z innymi, kinestetyczny (ruchowy) – kinestetycy uczą się, poruszając dużymi mięśniami w przestrzeni, angażując się w naukę poprzez odgrywanie ról, eksperymenty, uczestnicząc w różnych czynnościach.

24 Diagnoza stylów uczenia się 15 stwierdzeń dotyczących koncentracji uwagi, sposobów działania, sposobów wyrażania uczuć, uczeń dokonuje samooceny, wybiera jedną - dwie odpowiedzi. Cel: poszerzanie możliwości uczenia się – dobieranie metod nauczania, które aktywizują równomiernie poszczególne modalności zmysłowe, dostrzeganie możliwości kolizji sensorycznych,

25 Techniki standaryzowane oparte na komunikowaniu pośrednim Ankieta audytoryjna socjometryczna: musi być imienna, 100% frekwencja, neutralność osoby prowadzącej, organizacja przestrzeni, zwrot do urny, stosujemy tam, gdzie chcemy stwierdzić fakt, a nie opinie o fakcie, diagnoza struktury grupy oraz relacji między członkami grupy pozwala na: określenie sympatii i antypatii w grupie, identyfikacje osób potrzebujących pomocy, informacje jak dokonywać podziału na grupy zadaniowe

26 Ankieta audytoryjna socjometryczna Ankieta audytoryjna socjometryczna – cel: zbadać jak jest, interweniować, zobaczyć, co się zmieniło, terapeutyczna?

27 Ankieta audytoryjna socjometryczna Podział: I.atrakcyjność członków zespołu: Organizujemy zieloną szkołę w Załęczu Wielkim. Pokoje są trzy osobowe. Podaj z kim (tylko dwie osoby) chciałbyś być w pokoju? 1) ) Z kim nie chciałbyś być w pokoju? 1) )

28 Ankieta audytoryjna socjometryczna II.prestiż: Za tydzień nasza klasa weźmie udział w konkursie na najlepiej zorganizowaną zabawę. Aby dobrze wypaść w konkursie podzielimy się na trójki, które obmyślą i przygotują swoje propozycje. Wybierz tych, z którymi chcesz pracować w grupie: 1) ) ) Wybierz tych, z którymi nie chcesz pracować w grupie: 1) ) )

29 Ankieta audytoryjna socjometryczna Przedstawia wewnętrzną strukturę klasy szkolnej (podział na grupy nieformalne, pozycję społeczną poszczególnych uczniów w klasie) rysujemy kilka kół koncentrycznych ( w zależności od ilości wyborów), linią pionową przecinamy koła na połowy (jedna przeznaczona będzie dla dziewcząt druga dla chłopców), nanosimy symbole uczniów w odpowiedniej połowie socjogramu i we właściwym kole (najwięcej wyborów w kole wewnętrznym); zaczynamy od osób z odwzajemnionymi wyborami, naniesione wybory łączymy strzałkami.

30 Ankieta audytoryjna socjometryczna KATEGORIE SOCJOMETRYCZNE UCZNIÓW DZIECI AKCEPTOWANE DZIECI PRZECIĘTNIE AKCEPTOWANE DZIECI O STATUSIE NIEZRÓWNOWAŻONYM DZIECI NIEAKCEPTOWANE DZIECI IZOLOWANEDZIECI ODRZUCONE

31 Ankieta audytoryjna socjometryczna Dzieci akceptowane DZIECI AKCEPTOWANE W stosunku do innych występują silne postawy pozytywne. Mają największe możliwości zaspokajania potrzeb psychicznych w klasie oraz największe szanse prawidłowego rozwoju. Zespół klasowy jest dla nich terenem sukcesu, zapewnia poczucie bezpieczeństwa. W badaniach socjometrycznych uzyskują dużo wyborów pozytywnych, tzw. Gwiazdy socjometryczne DZIECI PRZECIĘTNIE AKCEPTOWANE Raczej lubiane, choć nie zajmują ważnego miejsca w strukturze grupy. Przebywanie w grupie nie dostarcza im zbyt wielu bodźców pozytywnych, ale też nie jest źródłem silnych bodźców negatywnych. DZIECI O STATUSIE NIEZRÓWNOWAŻONYM Część uczniów ma do nich stosunek pozytywny a inna część negatywny; są jakby akceptowane i odrzucane jednocześnie. Sytuacja ich nie jest korzystna z punktu widzenia prawidłowego rozwoju społecznego. W badaniach socjometrycznych uzyskują dużo wyborów pozytywnych dużo negatywnych.

32 Ankieta audytoryjna socjometryczna Dzieci nieakceptowane Dzieci izolowane Funkcjonują na marginesie życia klasy. Inni uczniowie nie okazują im zainteresowania, nie mają więc możliwości zebrania doświadczeń społecznych. W badaniach socjometrycznych nie uzyskują wyborów pozytywnych ani negatywnych, bądź otrzymują ich bardzo niewiele. Dzieci odrzucone Uczniowie nielubiani. Nie mają wpływu na życie klasy, nie mają możliwości zaspokajania potrzeb. Przebywanie w grupie jest dla nich źródłem negatywnych przeżyć, frustrujących doświadczeń społecznych. W badaniach socjometrycznych uzyskują dużą liczbę wyborów negatywnych przy jednoczesnym braku lub niewielkiej liczbie wyborów pozytywnych.

33 Ankieta audytoryjna socjometryczna

34

35 Typowe konfiguracje socjometryczne

36

37 Ankieta audytoryjna socjometryczna Złożone wskaźniki socjometryczne: Wskaźnik pozytywnej pozycji socjometrycznej osoby i - informuje o stopniu popularności jednostki w grupie), Wskaźnik negatywnej pozycji socjometrycznej osoby i - informuje o stopniu niechęci grupy wobec jednostki, Wskaźnik pozytywnej ekspansywności osoby i - informuje o rozmiarach dążenia jednostki do kontaktów z innymi członkami grupy, Wskaźnik spójności (spoistości) grupy - informuje o częstości odwzajemnionych wyborów w grupie, Wskaźnik zwartości grupy - informuje o proporcji wyborów odwzajemnionych do nieodwzajemnionych; im większa wartość wskaźnika, tym bardziej zwarta jest grupa, Wskaźnik integracji grupy - informuje o liczebności osób pozostających poza obszarem zainteresowania grupy; im mniejsza wartość wskaźnika, tym mniej zintegrowana jest grupa, Wskaźnik ekspansywności grupy - informuje o tym, jak duże jest wzajemne zainteresowanie osób tworzących grupę.

38 Dziękuję za uwagę


Pobierz ppt "Konstruowanie narzędzi diagnostycznych potrzebnych w pracy pedagoga i psychologa szkolnego Monika Sas-Tomczyk."

Podobne prezentacje


Reklamy Google