Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

EKONOMIA Grupa 2 2013/2014.  Przedstawia uporządkowany układ stanowisk organizacyjnych, komórek organizacyjnych i większych elementów budowy (wydziałów,

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "EKONOMIA Grupa 2 2013/2014.  Przedstawia uporządkowany układ stanowisk organizacyjnych, komórek organizacyjnych i większych elementów budowy (wydziałów,"— Zapis prezentacji:

1 EKONOMIA Grupa /2014

2  Przedstawia uporządkowany układ stanowisk organizacyjnych, komórek organizacyjnych i większych elementów budowy (wydziałów, pionów, działów, departamentów) oraz występujących między nimi więzi.

3  komórki organizacyjne  stanowiska organizacyjne

4  zespół lub grupa ludzi podległych jednemu kierownikowi wykonująca stałe, wyróżnione zadania z przydzielonym do tego sprzętem.

5  Ze względu na budowę:  Proste  Złożone  Ze względu na zadania:  Zarządu  Ruchu (produkcyjne, pomocnicze)  Pozaprodukcyjne  Ze względu na funkcje:  finansów,  zasobów ludzkich,  Administracji  Karta zadań komórki organizacyjnej

6  miejsce zajmowane w hierarchii organizacyjnej wraz z przydzielonym zakresem uprawnień i odpowiedzialności, wynikającym z podziału pracy w jednostce organizacyjnej.

7  Ze względu na zakres podejmowanych decyzji:  Kierownicze: Zajmowanego szczebla Obszaru działania  Wykonawcze  Ze względu na wymogi statystyki:  Pracowniczych stanowisk nierobotniczych  Pracowniczy na stanowiskach robotniczych  Karty zadań stanowisk organizacyjnych

8  Rozpiętość zarządzania określa liczbę pracowników podległych bezpośrednio kierownikowi.  Zasięg zarządzania określa liczbę pracowników bezpośrednio podległych kierownikowi.  Zależą od:  typu struktury,  stopnia decentralizacji,  kwalifikacji pracowników.

9  Struktury formalne- regulowane przepisami  Struktury nieformalne- nieregulowane, powstające samoistne  Schemat graficzny może przedstawiać strukturę organizacyjną w ujęciu:  Statycznym (układ hierarchiczny)  Dynamicznym (przepływy zasileń ludzi, materiałów, informacji

10  W ujęciu statycznym przedstawia rozmieszczenie budowy na poszczególnych szczeblach hierarchicznych i rodzaje więzi między nimi.

11  W ujęciu dynamicznym obrazuje przepływ zasileń-zasobów (ludzkich, rzeczowych, finansowych i informacyjnych) między stanowiskami i komórkami organizacyjnymi w trakcie procesów wytwórczych w przedsiębiorstwie.

12  Ze względu na liczbę szczebli decyzyjnych:  płaskie (nie więcej niż 2 szczeble kierownicze),  smukłe (więcej jak 2 szczeble kierownicze).  Ze względu na przewagę więzi:  służbowe,  funkcjonalne,  sztabowo-liniowe.  Ze względu na zadania:  dywizjonalne  macierzowe  mieszane

13  Zalety:  krótsze drogi i czas przepływu informacji  większa podatność na innowację  większa możliwość wyzwalania inicjatywy oddolnej  pełniejsze wykorzystanie możliwości kierowników  niższe koszty funkcjonowania organizacji  łatwość koordynowania współdziałania jednostek organizacyjnych  Wady:  trudność w koordynacji współdziałania wielu podwładnych w ramach danej jednostki organizacyjnej  brak rezerw ramach danej jednostki organizacyjnej  duża rozpiętość kierowania  mniejsza możliwość awansu  Zastosowanie:  Współcześnie struktura liniowa stosowana jest bardzo rzadko, i to tylko w małych jednostkach organizacyjnych, takich jak sklep, magazyn, punkt sklepu, warsztat rzemieślniczy itp.

14  K – szczeble kierownicze  P – szczebel wykonawczy K1K2.1PPK2.2PP

15  Struktury smukłe charakteryzują się małą rozpiętością kierowania, co oznacza, ze jednemu przełożonemu podlega niewielka liczna podwładnych, z czego wynika możliwość ścisłego nadzoru we wszystkich komórkach organizacyjnych, gdyż kierownik jest przełożonym ograniczonej liczby osób, co pozwala mu poświęcać więcej czasu na koordynacje i nadzór ich czynności, na częstsze kontakty z nimi.  Zalety:  możliwość bieżącej i wnikliwej kontroli pracy podwładnych przez kierownika  zapewnienie warunków bezpośredniego oddziaływania kierownika na pracowników w procesie pracy przez wydawanie poleceń, instruowania, konsultowanie  stworzenie drogi awansu pionowego  mała rozpiętość kierowania  kierownicy-specjaliści  Wady:  długi przepływ informacji od najwyższych do najniższych szczebli i odwrotnie  duże prawdopodobieństwo pojawienia się błędów w procesach informacyjno- decyzyjnych wynikających między innymi ze zniekształcenia informacji  wysokie koszty administrowania  mała elastyczność struktury

16  K – szczeble kierownicze  P – szczebel wykonawczy K1 K2.1K3.1.1PPK3.1.2PPK2.2K3.2.1PPK3.2.2PP

17  Zalety:  Możliwość szybkiego podejmowania decyzji  Prostota  Łatwość przekazywania dyspozycji  Wyraźny podział władzy, odpowiedzialności i kompetencji  Wady:  Sztywność  Uniwersalizacja stanowisk kierowniczych  Duże prawdopodobieństwo podejmowania nietrafnych decyzji  Ograniczenie inicjatywy niższych szczebli  Zastosowanie:  Małe instytucje lub podmioty gospodarcze o stabilnym i nieskomplikowanym asortymencie i technologii produkcji  Instytucje realizujące specyficzne zadania wymagające bezwzględnego autorytetu kierownictwa i podporządkowania podwładnych (np. organizacje militarne).

18 Kierownik naczelny Kierownik A wyk Kierownik B ona Kierownik C wcy

19  Zalety:  Fachowość podejmowanych decyzji,  Zwiększenie zdolności przystosowawczych organizacji do zmian zachodzących w otoczeniu  Wady:  Trudności w rozgraniczaniu kompetencji,  Osłabienie odpowiedzialności za skutki podejmowania decyzji,  Skłonności do autonomizacji celów komórek i stanowisk funkcjonalnych  Zastosowanie:  W instytucjach funkcjonujących w zmiennych warunkach  W instytucjach, w których zakres wiedzy i umiejętności wymaganych od przełożonych przekracza możliwości jednego człowieka

20 kierownik naczelny kierownik mistrz produkcji wy mistrz remontów kon mistrz kontroli aw mistrz wysyłki cy

21  STRUKTURA SZTABOWO-LINIOWA łączy zalety obu komórek liniowych pomocniczych organów funkcjonalnych (sztabów) będących źródłem informacji i fachowej pomocy dla stanowisk kierowniczych i innych organów funkcjonalnych.  Zalety:  Jednolitość rozkazodawstwa  Branie pod uwagę specjalistycznego wsparcia  Fachowe przygotowanie procesu decyzyjnego dzięki wykorzystaniu wiedzy specjalistów  Obciążenie komórek liniowych  Wady:  Konflikty na linii menadżer- komórka sztabowa, wynikające z faktu posiadania wiedzy przez komórki sztabowe a władzy przez komórki liniowe  Skłonność do autonomizacji komórek sztabowych i przejmowanie przez nie funkcji komórek liniowych oraz związane z tym ryzyko nadmiernego wzrostu liczby Komorek sztabowych.  Zastosowanie:  Jest to często spotykana struktura organizacyjna w praktyce zarządzania przedsiębiorstwami.

22  Sprzężenie liniowe  Sprzężenie funkcjonalne KIEROWNIK NACZELNY KIEROWNIK AYWKKIEROWNIK BNOAKIEROWNIK CCWY

23  Zalety:  umożliwia ocenę pozycji przedsiębiorstwa na rynku,  stwarza możliwości reagowania na zmiany zachodzące w otoczeniu,  umożliwia kierownictwu naczelnemu dokonywanie ocen i porównań dywizji według jednolitych kryteriów finansowych  pozwala lepiej motywować kierownictwo oddziałów,  umożliwia kształcenie kadry, tzn. menadżerów ogólnych zdolnych do tworzenia strategii i zarządzania zarówno całą firmą, jak i jej szczególnymi dywizjami.  Wady:  utrudnia osiągnięcie korzyści skali ( optymalizacja efektów na poziomie oddziałów),  nie sprzyja przepływowi kompetencji między oddziałami,  może hamować relacje na dokonujące się w otoczeniu zmiany technologii,  może doprowadzić do skrajnego skomplikowania procesów zarządzania.  Zastosowanie:  Struktura dywizjonalna ma szerokie zastosowanie w dużych organizacjach gospodarczych co jest wynikiem jej wielu zalet. Pozwala ona zbliżyć centra podejmowania decyzji do miejsc, gdzie powstają problemy do rozwiązania. Dzięki temu decyzje są podejmowane szybciej, a dobra znajomość oczekiwań bezpośredniego otoczenia oraz warunków zarówno zewnętrznych jaki wewnętrznych, w jakich funkcjonuje dany segment organizacji ułatwia dokonywanie trafnych wyborów. Istotny jest też fakt, że znaczna samodzielność kadry kierowniczej oddziału a także jej odpowiedzialność za wyniki końcowe działa motywacyjnie, co wyzwala pobudki płynące z wyzwań, które trzeba podejmować i satysfakcji z rozwiązywania skomplikowanych problemów.

24 DYREKCJA planowanie strategiczne projektowan ie organizacji zarządzania polityka i gospodarka kadrą kierowniczą sktor wyrobu A badania i rozwój planowanie operacyjne i sprawodawcze zaopatrzenie produkcja zbyt sektor wyrobu B sektor wyrobu C polityka inwestycyjn a poliyka finansowa kontrola i ocena całokształtu działaności

25  Rezygnacja z układu hierarchicznego, tworzy się wzajemny układ pionów, którymi są komórki organizacyjne, a na poziomie są zadania realizowane przez zespoły.  Zalety:  pracownicy mogą być w miarę realizacji przesuwać pod zadań wymagających długiego terminu realizacji do krótkiego  pracownicy mogą być kierowani do komórki macierzystej po zakończeniu zadań i oczekują na inne zadania  utrzymuje stałość zatrudnienia  realizując różne zadania pracownicy podwyższając ciągle swoje kwalifikacje  Wady:  bardzo rozbudowana struktura  całość zadań jest rozliczana na szczeblu centralnym.

26 Dyrektor Kierownik wyrobu A Kierownik wyrobu B Kierownik funkcji 1 Badania i rozwój Kierownik funkcji 2 Zaopatrzenie Kierownik funkcji 3 Produkcja Kierownik funkcji 4 Sprzedaż

27  Wykłady z przedmiotu Organizacja i Zarządzanie Przedsiębiorstwem, przeprowadzonych przez dr Jana Spiaka


Pobierz ppt "EKONOMIA Grupa 2 2013/2014.  Przedstawia uporządkowany układ stanowisk organizacyjnych, komórek organizacyjnych i większych elementów budowy (wydziałów,"

Podobne prezentacje


Reklamy Google