Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

W ADY WYMOWY Rodzaje wad oraz przyczyny ich powstawania. Ćwiczenia z dzieckiem. OPRACOWAŁA: mgr IWONA PACANA-CZECH.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "W ADY WYMOWY Rodzaje wad oraz przyczyny ich powstawania. Ćwiczenia z dzieckiem. OPRACOWAŁA: mgr IWONA PACANA-CZECH."— Zapis prezentacji:

1 W ADY WYMOWY Rodzaje wad oraz przyczyny ich powstawania. Ćwiczenia z dzieckiem. OPRACOWAŁA: mgr IWONA PACANA-CZECH

2 Z ABURZENIA MOWY Przyczyny zaburze ń mowy: 1. zewn ą trzpochodne – ujemny wp ł yw ś rodowiska ( wadliwe wzorce wymowy, zaniedbania opieku ń czo- wychowawcze); 2. wewn ą trzpochodne - nieprawid ł owa budowa narz ą dów mowy, obni ż enie s ł yszalno ś ci, uszkodzenia o ś rodków i dróg unerwiaj ą cych narz ą dy mowne, opó ź nienie funkcji pewnych struktur mózgowych, nerwice, upo ś ledzenie umys ł owe, choroby psychiczne zwi ą zane z zaburzeniami my ś lenia;

3 D YSLALIA jest wad ą wymowy polegaj ą c ą na realizacji fonemów w sposób niezgodny z ustalon ą przez zwyczaj spo ł eczny norm ą ; Rodzaje dyslalii : 1) jednoraka – 1 fonem jest realizowany odmiennie; 2) wieloraka – kilka lub kilkana ś cie fonemów realizuje si ę niezgodnie z tradycyjn ą norm ą ; 3) ca ł kowita – gdy realizowane s ą jedynie elementy prozodyczne wypowiedzi ( melodia, akcent, rytm); mowa jest niewyra ź na, be ł kotliwa, niezrozumia ł a dla otoczenia;

4 D ZIECI W PRZEDSZKOLU / SZKOLE NAJCZĘŚCIEJ PRZEJAWIAJĄ :  Kłopoty artykulacyjne (dyslalie): -seplenienie (sygmatyzm) dotyczy głosek: s, z, c, dz; ś, ź, ć, dź; sz, ż, cz, dż -reranie (rotacyzm) dotyczy głoski r -mowa bezdźwięczna-brak głosek dźwięcznych(f-w, s-z, ś-ź, sz-ż, c-dz, ć-dź, cz-dż, p-b, t-d, k-g) - kappacyzm, gammacyzm - nieprawidłowa realizacja głosek tylnojęzykowych: k, g, ki, gi.  Kłopoty z płynnością mowy ( jąkanie wczesnodziecięce)

5 S EPLENIENIE (SYGMATYZM) polega na nieprawid ł owej realizacji g ł osek s, z, c, dz/ sz, ż, cz, d ż / ś, ź, ć, d ź (t,d,n); wadliwa wymowa polega ć mo ż e na zast ę powaniu g ł osek jednego szeregu, drugim (parasygmatyzm) – jak te ż deformacji: seplenienie mi ę dzyz ę bowe seplenienie boczne seplenienie wargowo – z ę bowe seplenienie przyz ę bowe sepl. nosowe, krtaniowe, gard ł owe, ostre ( ś wiszcz ą ce) Przyczyny seplenienia: wady zgryzu, wymiana z ę bów mlecznych na sta ł e, ubytki z ę bowe, urazy twarzoczaszki, wady rozwojowe narz ą dów artykulacyjnych, upo ś ledzenie s ł uchu, zaburzenia s ł uchu fonetyczno-fonematycznego, pora ż enie j ę zyka i mi ęś ni twarzy, na ś ladownictwo wymowy osób wadliwie mówi ą cych.

6 W YMOWA BEZD Ź WI Ę CZNA polega na braku realizacji spó ł g ł osek d ź wi ę cznych i zast ę powaniem ich bezd ź wi ę cznymi : b – p/ d – t/ g – k/ z – s/ ż – sz/ ź – ś / dz – c/ d ż – cz/ d ź – ć / w – f; (burza - pusza, ż aba – szapa, koza – kosa, tablica - taplica); Przyczyny ubezd ź wi ę cznienia:  zaburzenia s ł uchu fonematyczno-fonemowego  upo ś ledzenie s ł uchu, niedos ł uch, g ł uchota  brak koordynacji mi ę dzy prac ą wi ę zade ł g ł osowych a prac ą narz ą dów jamy ustnej; kolejno ść ć wiczenia g ł osek: w, z, ż, ź, cz, dz, d ż, d ź, b, d, g

7 R OTACYZM ( RERANIE ) polega na nieprawid ł owej realizacji g ł oski r ; g ł oska mo ż e by ć zast ę powana przez – j, l, ł, d, w; opuszczanie g ł oski r w wyrazie to mogirotacyzm zast ę powanie jej inn ą g ł osk ą to pararotacyzm Przyczyny rotacyzmu: zbyt niska sprawno ść ruchowa j ę zyka – zw ł aszcza czubka, nieprawid ł owo ś ci budowy anatomicznej j ę zyka ( zbyt wiotki i cienki, krótkie w ę dzide ł ko), upo ś ledzenie s ł uchu, opó ź niony rozwój motoryczny, upo ś ledzenie umys ł owe, pora ż enie mózgowe, wadliwy wzór wymowy osób z otoczenia dziecka.

8 R ODZAJE ROTACYZMU  j ę zyczkowy ( r francuskie) – artykulacja r na wibracji j ę zyczka b ę d ą cego zako ń czeniem podniebienia mi ę kkiego  policzkowy – drga 1 lub 2 policzki podczas realizacji g ł oski r  wargowy – podczas artykulacji g ł oski r wibruj ą wargi ( lub tylko1 warga)  wargowo – z ę bowy – podczas artykulacji r nast ę puje drganie górnej wargi zbli ż onej do dolnych siekaczy lub wargi dolnej zbli ż onej do siekaczy górnych  mi ę dzyz ę bowy - podczas realizacji g ł oski r nast ę puje drganie czubka j ę zyka wsuni ę tego mi ę dzy z ę by przednie

9 K APPACYZM, GAMMACYZM polega na nieprawid ł owej realizacji g ł osek tylnoj ę zykowych k, g, ki, gi; wyraża się zamianą głoski k na t lub jej opuszczaniem.; w przypadku g zamiana na d. Przyczyny : niska sprawność ruchowa języka, zła praca języka – zwłaszcza jego tylnej części – wynikająca z ograniczonych możliwości fizjologicznych powoduje, że zamiast wysklepienia się tylnej części języka i zwarcia z podniebieniem miękkim, szczególnie gdy po k, g występuje któraś z samogłosek np. e, i, to miejsce zwarcia przesuwa się do przodu jamy ustnej.

10 J Ą KANIE - TO ZABURZENIE P Ł YNNO Ś CI MOWY ; Niep ł ynno ść ta spowodowana mo ż e by ć m.in. o skurczem mi ęś ni bior ą cych udzia ł w mówieniu, o zaburzeniami czynno ś ci oddechowych, o urazem psychicznym lub fizycznym, o chorob ą, zm ę czeniem, Najcz ę stszymi objawami j ą kania s ą : o zak ł ócenia rytmu mowy, o mimowolne przerwy w toku mówienia, o zacinanie si ę, o powtarzanie i wyd ł u ż anie pojedynczych g ł osek lub sylab;

11 Nale ż y do zaburze ń trudnych do wyleczenia ze wzgl ę du na swoj ą z ł o ż ono ść ; u 60 % j ą kaj ą cych si ę wada ta powsta ł a jeszcze w wieku przedszkolnym; utrwalenie nawyków niep ł ynno ś ci mówienia nast ę puje na skutek: karania dziecka, karcenia go, bezustanne korygowanie wymowy, n ę kanie powtórzeniami; j ą kanie mo ż e by ć te ż wynikiem dziedzicznych sk ł onno ś ci lub spowodowane przez szok, chorob ę, strach, uraz; osoby j ą kaj ą ce si ę maj ą s ł ab ą odporno ść fizyczn ą i psychiczn ą ;

12 charakteryzuje ich równie ż brak poczucia bezpiecze ń stwa, l ę k przed lud ź mi, l ę k przed mówieniem, postawa oczekiwania pora ż ki; g ł oski ł atwe dla j ą kaj ą cych si ę – m, n, h g ł oski trudne – k, g, t, d, cz samog ł oski s ą przed ł u ż ane cz ę sto u osób j ą kaj ą cych wyst ę puj ą wspó ł ruchy ( tupni ę cia, ruchy ramion, chrz ą kanie itp.) oraz tiki ( mruganie okiem, wysuwanie j ę zyka itp.) j ą kanie zaczyna si ę w okresach prze ł omowych, krytycznych; powstaje w czasie kszta ł towania mowy – 3-5 r. ż.

13 Wady wymowy mog ą doprowadzi ć do:  zaburze ń w kontaktach z rówie ś nikami  wyobcowania  osamotnienia  powa ż nych problemów w szkole  mog ą spowodowa ć ni ż sz ą samoocen ę dlatego bardzo wa ż ne jest aby jak najszybciej rozpocz ąć terapi ę logopedyczn ą

14 P ROFILAKTYKA LOGOPEDYCZNA K IEDY DO LOGOPEDY ? zapobieganie i korekcja wad wymowy to równie ż zapobieganie ewentualnym trudno ś ciom i niepowodzeniom szkolnym ( dziecko ź le mówi ą ce pope ł nia b łę dy w pisaniu, a gdy s ł abo czyta mo ż e mie ć trudno ś ci w rozumieniu tekstów lub przejawia ć zahamowania w spontanicznym wypowiadaniu si ę – a to ju ż krok od dysleksji ! ) je ś li niepokoi nas zbyt wolny rozwój mowy, niskie kompetencje dziecka w porozumiewaniu si ę z otoczeniem, ma ł a sprawno ść w wypowiadaniu s ł ów czy zda ń, nale ż y uda ć si ę do logopedy

15 terapia przynosi najlepsze efekty w m ł odszym wieku przedszkolnym – 3-5 lat, wtedy nast ę puje najintensywniejszy rozwój mowy; terapi ę nale ż y traktowa ć bardzo powa ż nie, nie bagatelizowa ć ć wicze ń i zalece ń logopedy; rodzice s ą domowymi terapeutami swoich dzieci! w ramach ć wicze ń bardzo wa ż na jest systematyczno ść i konsekwencja – ć wiczymy z dzieckiem ; ć wiczenia powinny przebiega ć w atmosferze spokoju i zrozumienia trudno ś ci dziecka. Po ś piech i nerwowo ść utrudniaj ą przyswajanie materia ł u; dziecko nale ż y chwali ć nawet za minimalne osi ą gni ę cia, co znacznie mobilizuje je do wysi ł ku;

16 C IEKAWOSTKI LOGOPEDYCZNE karmi ć dziecko piersi ą do 1 r. ż.; wcze ś nie zacz ąć karmi ć dziecko ł y ż eczk ą i nauczy ć pi ć z kubka, odstawi ć butelk ę i smoczek po 1 r. ż.; zwraca ć uwag ę na w ł a ś ciwe gryzienie i ż ucie pokarmów; jak najcz ęś ciej i jak najwi ę cej mówi ć do dziecka, komentuj ą c co w ł a ś nie robimy (,,zalewa ć ’’ je mow ą ); du ż o ś piewa ć, czyta ć, opowiada ć dziecku; organizowa ć dziecku zabawy s ł owne, d ź wi ę kona ś ladowcze; nie zmusza ć dziecka lewor ę cznego do pisania praw ą r ę k ą

17 R OLA PRAWID Ł OWEGO ODDYCHANIA czynno ść mówienia uzale ż niona jest przede wszystkim od oddychania ( wdech-wydech); niezb ę dnym warunkiem prawid ł owej czynno ś ci oddechowej jest dro ż no ść i czysto ść dróg oddechowych – zw ł aszcza nosa; Wyró ż niamy 3 rodzaje oddychania: 1. szczytowy – lekkie unoszenie obojczyków i górnych ż eber 2. piersiowy – rozsuwanie na boki ż eber w ś rodkowej cz ęś ci klatki piersiowej 3. przeponowy – przepona przy wdechu opada ku do ł owi zwi ę kszaj ą c obj ę to ść klatki piersiowej, przy wydechu unosi si ę ku górze a ż ebra opadaj ą

18 oddychanie przepon ą jest najbardziej korzystne – pozwala na g łę boki wdech, zapewniaj ą c dobre dotlenienie organizmu, uspokojenie systemu nerwowego, rozlu ź nienie mi ęś ni w czasie wydechu, wypoczynek a tak ż e realizowanie bez zm ę czenia ć wicze ń mowy, ś piewu, zabaw. oddychanie powinno przechodzi ć przez nos, gard ł o, tchawic ę, krta ń, oskrzela do p ł uc – gdy nast ę puje przez usta mo ż e by ć przyczyn ą schorze ń górnych dróg oddechowych, wad zgryzu i wad postawy;

19 H IGIENA G Ł OSU 1. nie u ż ywa ć g ł osu na zimnym powietrzu; 2. w przypadku zm ę czenia fizycznego nie nale ż y zmusza ć si ę do ś piewania czy mówienia; 3. po przem ę czeniu g ł osu nale ż y zrobi ć d ł u ż szy odpoczynek; 4. unika ć krzykliwego mówienia i ś piewania (zw ł aszcza podczas choroby!); 5. ogranicza ć picie zimnych napojów, lodów w upale, 6. mówi ć na w ł a ś ciwej sobie skali g ł osu (za wysoko, za nisko); 7. oty ł o ść u dzieci powoduje zaburzenia g ł osowe i zahamowanie rozwoju krtani 8. ostro ż nie z szeptem – negatywnie dzia ł a na elastyczno ść mi ęś ni g ł osowych (wysusza)

20 D LACZEGO MOWA JEST TAK WAŻNA ? Wpływa na powodzenia szkolne; To atut w nawiązywaniu kontaktów społecznych; Daje możliwość precyzyjnej komunikacji; Stanowi narzędzie w zdobywaniu informacji; Pozwala na wyrażanie własnych sądów, uczuć, upodobań.

21 LOGOTERAPIA TO: Ćwiczenia usprawniające narządy mowy. Ćwiczenia słuchu fonematycznego. Ćwiczenia artykulacyjne zaburzonych głosek (w izolacji, w sylabach, w wyrazach, zdaniach, tekstach). Ćwiczenia oddechowe. Systematyczna praca w gabinecie logopedycznym! Systematyczna praca w domu rodzinnym! Nie wynaleziono jeszcze cudownej pigułki, która sprawi, że Wasze dziecko będzie mówiło poprawnie!

22 T ERAPIA LOGOPEDYCZNA ZAJ Ę CIA LOGOPEDYCZNE Z DZIECKIEM  Metody terapii logopedycznej nale ż y dostosowywa ć do potrzeb indywidualnych dzieci, do ich mo ż liwo ś ci psychofizycznych ( poziomu rozwoju umys ł owego);  Terapi ę rozpoczynamy od prostych ć wicze ń oddechowych, a nast ę pnie s ł uchowych (fonacyjnych), polegaj ą cych na rozró ż nianiu d ź wi ę ków akustycznych (skrzypienie drzwi, kapi ą ca woda, d ź wi ę k rozbijanej szyby);  Ró ż nicowania d ź wi ę ków z prób ą ich na ś ladowania:  usypiania lalki - aaaaaaa  warkotu samochodu – bmm, bmm…  syczenia w ęż a – sssssss  szumu wiatru – szszszszsz  tykania zegara – tik-tak, itp..

23  usprawnienie narz ą dów artykulacyjnych (ust, j ę zyka, policzków, podniebienia);  próby budowania wyrazów ( ł atwych)–lub wywo ł ywanie zaburzonej g ł oski;  Automatyzacja g ł oski, stopniowe opanowanie wymowy g ł oski w izolacji, sylabach, wyrazach, utrwalanie w wierszach i piosenkach. Dziecka nie mo ż na zmusza ć do mówienia lub powtarzania- nale ż y wzbudza ć u niego zainteresowanie mow ą - mo ż na to osi ą gn ąć poprzez odpowiednie zabawy, inscenizacje, gry, w trakcie ogl ą dania obrazów, kolorowych ilustracji, filmów;

24 T ERAPIA LOGOPEDYCZNA - NAUKA PRAWID Ł OWEJ WYMOWY G Ł OSKI SZ 1. Ć wiczenia artykulatorów. 2. Ć wiczenia s ł uchowe. 3. Wywo ł ywanie g ł oski (pokazanie prawid ł owego brzmienia g ł oski, u ł o ż enia j ę zyka, warg, z ę bów). 4. Na ś ladowanie szumu wiatru (silny, s ł aby). 5. Powtarzanie g ł oski w logotomach i sylabach sza, szo, sze, szu, szy asza, oszo, esze, uszu, yszy, iszy asz-sza, osz-szo, usz-szu, ysz-szy, esz-sze, isz-szy Asz, osz, usz, isz, esz, ysz 6. G ł oska w nag ł osie – szafa, szyny, szpulka, szalik…

25 7. G ł oska w ś ródg ł osie – muszla, koszyk, wa ż ka, kaszka… 8. G ł oska w wyg ł osie – mysz, kosz, je ż, piekarz … 9. Wyra ż enia dwuwyrazowe – kosz kasztanów, szary szal G ł oska w zdaniach – Szymon lubi gruszki, Tata wszed ł do mieszkania w brudnych kaloszach… 11. Utrwalanie g ł oski w wierszykach, tekstach czytanych, mowie potocznej.


Pobierz ppt "W ADY WYMOWY Rodzaje wad oraz przyczyny ich powstawania. Ćwiczenia z dzieckiem. OPRACOWAŁA: mgr IWONA PACANA-CZECH."

Podobne prezentacje


Reklamy Google