Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

GŁOSKI JĘZYKA POLSKIEGO Głoski języka polskiego możemy podzielić na dwie podstawowe grupy: Samogłoski –a, o, e, u, i, y; Spółgłoski – b, c, d, f, g, h,

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "GŁOSKI JĘZYKA POLSKIEGO Głoski języka polskiego możemy podzielić na dwie podstawowe grupy: Samogłoski –a, o, e, u, i, y; Spółgłoski – b, c, d, f, g, h,"— Zapis prezentacji:

1

2 GŁOSKI JĘZYKA POLSKIEGO Głoski języka polskiego możemy podzielić na dwie podstawowe grupy: Samogłoski –a, o, e, u, i, y; Spółgłoski – b, c, d, f, g, h, k, l, m, n, p, r, s, t, w, z, ź, ż; oraz ich miękkie odpowiedniki. Jest jeszcze grupa głosek, które znajdują się w pasie przejściowym między samogłoskami a spółgłoskami. Są to ł i j zwane półsamogłoskami, półspółgłoskami lub samogłoskami niesylabicznymi. Samogłoski zasadniczo składają się z tonów, wymawiane są przy stosunkowo dużym rozwarciu ust- noszą nazwę głosek otwartych, są dźwięczne i zwykle pełnią funkcję zgłoskotwórczą, czyli są koniecznym składnikiem sylaby.

3 Spółgłoski zaś są szmerami lub połączeniami tonów ze szmerami; przy ich wymawianiu stopień zbliżenia narządów mowy w jamie ustnej jest znaczny; ponadto spółgłoski mogą być dźwięczne lub bezdźwięczne oraz nie mogą pełnić funkcji zgłoskotwórczych i nie są konieczne w budowie sylaby. Przy artykulacji samogłosek zasadnicze znaczenie mają ruchy języka: poziome – wyróżniamy wtedy samogłoski przednie, środkowe i tylne oraz Pionowe – wyróżniamy wtedy samogłoski wysokie, średnie i niskie.

4 Trójkąt samogłoskowy opracowany przez Tytusa Benni.

5 Spółgłoski języka polskiego dzielimy wg następujących kryteriów: stopień zbliżenia narządów mowy p ółotwarte – przy jednoczesnym rozwarciu narządów mowy w trakcie artykulacji tworzą się zwarcia (m, mi, n, ni, r, ł, l, li); szczelinowe – w trakcie artykulacji narządy mowy zbliżają się do siebie tworząc szczelinę dla przepływającego powietrza (f, w, s, z, sz, ż, h i ich miękkie odpowiedniki); zwarto-szczelinowe – w czasie artykulacji głoski tworzy się zwarcie, które stopniowo przechodzi w szczelinę ( c, dz, cz, dż i ich miękkie odpowiedniki); z warte – pełne zwarcie w jamie ustnej kończy się krótkim wybuchem (p, b, t, d, k, g i ich miękkie odpowiedniki);

6 miejsce artykulacji wargowe : dwuwargowe (p, b, m i ich miękkie odpowiedniki), wargowo-zębowe (f, w i ich miękkie odpowiedniki); przedniojęzykowe : przedniojęzykowe-zębowe (t, d, c, dz, s, z, n i ich miękkie odpowiedniki), przedniojęzykowo-dziąsłowe (sz, ż, cz, dż, r, l i ich miękkie odpowiedniki); środkowojęzykowe (ś, ź, ć, dź, ń, ki, gi, hi); tylnojęzykowe (k, g, h); udział wiązadeł głosowych dźwięczne (b, m, w, d, dz, z, n, ż, r, ł, dż, g i ich miękkie odpowiedniki), bezdźwięczne (p, f, t, c, s, sz, cz, h i ich miękkie odpowiedniki);

7 droga przepływu powietrza ustne – przy wymawianiu podniebienie miękkie wraz z języczkiem przylega do tylnej ściany jamy gardłowej a powietrze wydostaje się wyłącznie przez jamę ustną, nosowe - przy wymawianiu języczek jest opuszczony i część powietrza swobodnie przepływa przez jamę nosową;

8 Tak wygląda buzia przy wymowie głosek s, z, c, dz: szeroki uśmiech, zęby przybliżone, język za dolnymi zębami.

9 Tak wygląda buzia przy wymowie głosek ś, ź, ć, dź: wargi lekko wysunięte do przodu, zęby przybliżone, środek języka uniesiony.

10 Tak wygląda buzia przy wymowie głoski l: wargi rozwarte a język unosi się do wałeczków dziąsłowych.

11 Tak wygląda buzia przy wymowie głosek sz, ż, cz, dż: usta do przodu, zęby przybliżone, język zbliżony do wałeczków dziąsłowych.

12 Tak wyglądają narządy artykulacyjne przy wymowie głosek k i g. Wargi rozchylone, lekko wysunięte do przodu a tył języka unosi się do góry. Tak wygląda buzia przy wymowie głosek f i w. Wargi rozchylone, dolna zbliża się do górnych zębów a język swobodnie leży w jamie ustnej.

13 Tak wygląda buzia przy wymowie samogłoski A Dziecko układa wargi w koło, rozwarcie jest szerokie a język leży swobodnie na dnie jamy ustnej. Tak wygląda buzia przy wymowie samogłoski O Dziecko układa wargi w koło i wysuwa lekko do przodu. Masa języka nieznacznie przesuwa się do tyłu i unosi ku górze.

14 Tak wygląda buzia przy wymowie samogłoski E Dziecko układa wargi w koło a kąciki ust rozciąga na boki. Masa języka nieznacznie przesuwa się do przodu i unosi ku górze. Tak wygląda buzia przy wymowie samogłoski U. Dziecko układa wargi w koło i mocno wysuwa je do przodu – robi tzw. dziobek. Masa języka przesuwa się do tyłu i unosi ku górze.

15 Tak wygląda buzia przy wymowie samogłoski Y Dziecko rozciąga wargi na boki, są one spłaszczone a masa języka przesuwa się do przodu i unosi ku górze. Tak wygląda buzia przy wymowie samogłoski I Dziecko rozciąga wargi na boki, są one spłaszczone a masa języka przesuwa się do przodu i znacznie unosi ku górze.

16


Pobierz ppt "GŁOSKI JĘZYKA POLSKIEGO Głoski języka polskiego możemy podzielić na dwie podstawowe grupy: Samogłoski –a, o, e, u, i, y; Spółgłoski – b, c, d, f, g, h,"

Podobne prezentacje


Reklamy Google