Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

WYKŁADOWCA DOSKONAŁY dr Stanisław Wieczorek. Komponenty indywidualnego stylu prowadzenia zajęć Technologia dydaktyczna Wiedza i doświadczenie wykładowcy.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "WYKŁADOWCA DOSKONAŁY dr Stanisław Wieczorek. Komponenty indywidualnego stylu prowadzenia zajęć Technologia dydaktyczna Wiedza i doświadczenie wykładowcy."— Zapis prezentacji:

1 WYKŁADOWCA DOSKONAŁY dr Stanisław Wieczorek

2 Komponenty indywidualnego stylu prowadzenia zajęć Technologia dydaktyczna Wiedza i doświadczenie wykładowcy Elementy materialne wizerunku wykładowcy Obraz idealnego wykładowcy Motywacja i nastawienie wykładowcy Jakość komunikacji interpersonalnej Osobowość wykładowcy

3 Relacja z przełożonymi Materialne warunki pracy na uczelni Otrzymywane wsparcia ze strony innych pracowników naukowo-dydaktycznych Otwartość na nowe doświadczenia Różnorodność zadań zlecanych w środowisku uczelnianym TOŻSAMOŚĆ DYDAKTYCZNA Główne czynniki procesu formowania tożsamości dydaktycznych

4 Wchodzenie w rolę wykładowcy. 1) Faza orientacyjna. 2) Faza poznawcza. Pełna adaptacja do roli wykładowcy. 1) Faza adaptacji. 2) Faza innowacji. Twórcze przekraczanie roli wykładowcy. 1) Faza twórczej adaptacji. 2) Faza samorealizacji.

5 Pięcioczynnikowy model osobowości Otwartość na doświadczenia EkstrawersjaSumienność UgodowośćNeurotyzm OSOBOWOŚĆ

6 Źródła wiedzy o sobie 1. Odbicie oceny Obserwowany przez jednostkę sposób odbierania jej przez innych ludzi, na podstawie którego wnioskuje ono o tym, kim jest. 2. Porównanie siebie z innymi Pozwala na poznanie siebie poprzez skonfrontowanie własnych zachowań i cech z zachowaniami i cechami innych ludzi należących do tej samej grupy, zwanej grupą odniesienia. 3. Autoprezentacja Obserwowanie własnego zachowania i towarzyszących mu reakcji emocjonalnych, na podstawie których jednostka wnioskuje o tym, kim jest.

7 Elementy poczucia własnej wartości L.p.Elementy 1Sposób mówienia i poruszania się, który ujawnia radość z faktu, że żyjemy. 2Łatwość mówienia o osiągnięciach i niepowodzeniach z prostotą i uczciwością, ponieważ pozostajemy w przyjaznej relacji z faktami. 3Łatwość Wyrażania i przyjmowania komplementów, ciepłych uczuć i wdzięczności. 4Otwartość na krytykę i swoboda w przyznawaniu się do błędów. 5Łatwość spontaniczności wypowiedzi oraz ruchów, co oznacza, że żyjemy w zgodzie ze sobą. 6Harmonia między tym, co mówimy, czynimy, jak wyglądamy, jak poruszamy się, jak brzmi nasz głoś. 7Postawa otwartości i ciekawości wobec nowych idei i doświadczeń. 8Fakt, że uczucia lęku czy niepewności nie onieśmielają i nie obezwładniają nas. 9Umiejętność śmiania się z humorystycznych aspektów życia swego i innych. 10Elastyczne reagowanie na sytuacje wyzwania, ponieważ mamy zaufanie do własnego umysłu i nie uważamy, że nasze życie jest przesądzone lub skazane na klęskę. 11Łatwość asertywnego zachowania się oraz akceptowanie asertywności innych. 12Umiejętność zachowania harmonii i godności w obliczu stresu.

8 Lubimy ludzi, gdy: 1.Pojawia się bliskość przestrzenna. 2.Występuje podobieństwo cech. 3.Występuje komplementarność cech. 4.Są kompetentni. 5.Są atrakcyjne fizycznie.

9 Strategia autoprezentacji a praca wykładowcy StrategiaIstotaPrzykład wykorzystania w pracy wykładowcy Przydatność dla wykładowcy IngracjacjaCelem ingracjacji jest sprawienie na audytorium wrażenia osoby sympatycznej i atrakcyjnej, z którą przebywanie jest swoistym wyróżnieniem. Rozróżnia się kilka form ingracjacji, m.in.: konformizm, podnoszenie wartości partnera, świadczenie uprzejmości. Stosowanie w kontakcie ze studentami częstych pochwał, zgadzanie się z opiniami wyrażanymi przez uczestników zajęć, demonstrowanie daleko idącej elastyczności w egzekwowaniu narzuconych wymagań. Problematyczna ZastraszaniePoprzez zastraszanie osoba dąży do tego, by przypisano jej miano niebezpiecznej". Zastraszający dąży do tego, aby inni uznali, że posiada odpowiednie predyspozycje do wywołaniu bólu czy stresu. Wykładowca może powiedzieć: Nie wiem, czy wiecie, ale w poprzednim semestrze tylko 10% osób zaliczyło mój przedmiot w pierwszym terminie". To wystarczy. Studenci są zastraszeni. Niepolecane AutopromocjaSposób opisywania siebie zmierzający do stworzenia wizerunku osoby kompetentnej i sprawnej. Prezentowanie wysokiego poziomu uzdolnień ogólnych (np. inteligencji) bądź specyficznych (np. biegłość w posługiwaniu się jakimś językiem obcym). Wykładowca korzysta w swojej pracy z wielu źródeł, demonstrując swoją biegłość w posługiwaniu się aparaturą pojęciową przedmiotu. Mówi o swoich kompetencjach (np. zdobytych z danego zakresu certyfikatach) czy udziale w ważnych projektach badawczych. Polecane świecenie przykładem Celem jest sprawienie, by inni obdarzyli nas szacunkiem i podziwem. Kreowanie wizerunku człowieka moralnego i prawego. Podkreślanie swojej uczciwości, zdyscyplinowania, obowiązkowości, skłonności do dobroczynności oraz wyrzeczeń. Wykładowca będzie egzekwował przestrzeganie zasad prowadzenia zajęć (dyscyplina, odpowiednia komunikacja w grupie), od siebie jednak będzie wymagał najwięcej. Będzie punktualny, dobrze przygotowany do zajęć i chętny do wyjaśniania studentom trudnych kwestii Polecane Demonstrowani e bezradności Polega na podkreśleniu swojej zależności i bezradności w celu skłonienia otoczenia do okazania pomocy. Strategia skuteczna gdy bezradność jest wynikiem czynników zewnętrznych, np. nagle podczas prezentacji projektor odmawia posłuszeństwa. Wykładowca może powiedzieć: Prawdę mówiąc, ja się na tym przedmiocie nie znam, ale z państwa pomocą jakoś ten semestr przetrwamy". Niepolecane

10 Budowanie obrazu odzwierciedlonego – mój wzór wykładowcy 1.Zastanów się, kto (z przeszłości bądź teraźniejszości) mógłby być dla ciebie wzorem cnót dydaktycznych. Może we wczesnych fazach twojej drogi edukacyjnej był ktoś taki? 2.Jakie cechy ma ta osoba? Jak się zwraca do swoich uczniów/studentów? Co jest charakterystyczne dla tej osoby w aspekcie komunikacji werbalnej i niewerbalnej? 3.Zastanów się, które z tych cech posiadasz, a które mógłbyś pozyskać na drodze samodoskonalenia. 4.Przeanalizuj indywidualny styl prowadzenia zajęć wykładowcy, którego uważasz za autorytet w dydaktyce. Co tak naprawdę cię urzekło: konstrukcja zajęć, forma zwracania się do uczniów/studentów, a może elokwencja lub reakcja na trudne sytuacje? Które z tych elementów mógłbyś włączyć do własnego stylu prowadzenia zajęć? 5.Na koniec zastanów się, jak wybrana przez ciebie osoba poradziłaby sobie w sytuacjach, które były dla ciebie trudne w dotychczasowej pracy na uczelni.

11 Przykład arkusza nieformalnej oceny pracy nauczyciela akademickiego Lp.Kryterium ocenyOcena ogólna dla danego kryterium (od 1 do 5 punktów) 1Przygotowanie merytoryczne Pytanie kierunkujące: Czy wykładowca był przygotowany merytorycznie? Czy wykładowca prezentował duży zasób wiedzy? Czy wykładowca sprawiał wrażenie osoby kompetentnej? Komunikacja niewerbalna Pytanie kierunkujące: Czy wykładowca unikał blokad komunikacyjnych? Czy wykładowca był otwarty na audytorium? Czy wykładowca utrzymywał kontakt wzrokowy z audytorium? Pasja, zaangażowanie Pytanie kierunkujące: Czy wykładowca wyrażał zaangażowanie i entuzjazm? Czy wykładowca wyrażał akceptację treści przemówienia? Czy wykładowca potrafił zainteresować audytorium? Siła perswazji Pytanie kierunkujące: Czy wykładowca potrafi mnie przekonać do treści przekazu? Czy wykładowca potrafi przekonać mnie do siebie? Czy wykładowca wywarł na mnie wrażenie? Konstrukcja zajęć Pytanie kierunkujące: Czy zajęcia były logicznie skonstruowane? Czy tempo zajęć było odpowiednie? Czy metody dydaktyczne były odpowiednio dobrane? Razem punktów: Moim zdaniem silną stroną wykładowcy było: …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….... Proponuję, by wykładowca poprawił jeszcze/w zajęciach brakowało mi: ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… Uwagi dodatkowe: ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

12 Sposoby doskonalenia swojego stylu prowadzenia zajęć dydaktycznych Samoocena – analiza potknięć Nieformalna ocena przez studentów Obserwacja stylu innych wykładowców Wprowadzanie zmianSzkolenia

13 Łańcuch komunikacyjny Osobowość, doświadczenia, Samopoczucie, kultura, Wiedza, emocje, umiejętności Osobowość, doświadczenia, Samopoczucie, kultura, Wiedza, emocje, umiejętności Kodowanie NADWCA Dekodowanie ODBIORCA Przesyłanie Informacji (kanał werbalny, niewerbalny) Informacja zwrotna Szumy informacyjne

14 Bariery komunikacyjne używanie zbyt trudnej terminologii (niezrozumiałych dla odbiorcy pojęć), zbyt skomplikowany język, brak spójności między mową niewerbalną a komunikatami werbalnymi, powodujący, że odbiorca traci zaufanie, nabiera dystansu (np. wykładowca prowadzący zajęcia z etykiety biznesu mówi, trzymając rękę w kieszeni, a jego strój daleko odbiega od ideału, który opisuje na zajęciach), niedostosowanie tempa wypowiedzi do zdolności poznawczych odbiorcy i jego wiedzy z zakresu omawianego tematu (szczególnie widoczne na wykładach, gdyż relacja ma tam charakter jednokierunkowy i student nie zawsze może zapytać o kwestie, co do których ma wątpliwości lub których nie zrozumiał) Bariery wewnętrzne

15 Bariery komunikacyjne monotonny tembr głosu, nieodpowiednia modulacja, która wywołuje u odbiorcy poczucie znużenia, a nawet irytację, kłopoty z emisją głosu, które mogą spowodować utrudnienie kontaktu ze studentami, chęć dominacji w relacji, ubezwłasnowolnienie w myśleniu, lekceważenie autonomicznej opinii odbiorcy czy też ośmieszanie go, koncentracja uwagi podczas zajęć na sobie i na tym, jak się wypadnie przed słuchaczami (szczególnie jest to widoczne u młodych, niedoświadczonych jeszcze wykładowców) - utrudnia to przyjęcie punktu widzenia słuchacza, problemy osobowościowe będące powodem trudności w nawiązywaniu kontaktów oraz utrzymywaniu relacji (neurotyczna lub introwertyczna oso­bowość utrudniająca szczerą i jasną relację). Bariery wewnętrzne

16 Bariery zewnętrzne zbyt liczne grupy, ograniczające indywidualny kontakt, powodujące anonimowość w kontaktach, zbyt mała liczba godzin, uniemożliwiająca wzajemne poznanie wykładowcy i studenta, zbyt późne godziny zajęć, powodujące spadek aktywności poznawczej zarówno u wykładowcy, jak i studentów (ta sytuacja może być przyczyną pretensji do wykładowcy, że nie tłumaczy materiału wystarczająco jasno, a w wypadku studentów, że nie wykazują odpowiedniej aktywności i chęci uczestniczenia w zajęciach), niesprzyjające warunki, w jakich przebiegają zajęcia, utrudniające kontakt studentów z wykładowcą (wielkość sali niedostosowana do liczby studentów, tłok, zaduch, niewygodne miejsca lub brak miejsc siedzących).

17 Bariery komunikacyjne mogą być także wzmacniane przez samych odbiorów, na przykład poprzez: niski poziom motywacji wewnętrznej do aktywnego uczestniczenia w zajęciach, wiek studentów, a także specyfikę pokolenia (np. dla współczesnego studenta podstawą są prace projektowe, zespołowe, a najlepszą formą przekazu - prezentacje multimedialne).

18 Kompetencje komunikacyjne wykładowcy a)umiejętność dostosowania się do odbiorcy, b)poszanowanie dla odmiennego zdania studenta, c)umiejętność słuchania i empatii, d)pozytywne nastawienie i akceptacja, e)kultura posługiwania się słowem, f)poczucie humoru.

19 1.Konkretne doświadczenie 2. Refleksyjne obserwacja 4. Aktywne eksperymentowanie 3. Abstrakcyjna konceptualizacja Cykl Kolba obserwowanie odczuwanie myślenie działanie

20 Postawa agresywna odbiorcy Postawa asertywna nadawcy Dysonans komunikacyjny – postawy rozbieżne Dysonans komunikacyjny Postawa agresywna odbiorcy

21 Postawa asertywna nadawcy Postawa asertywna odbiorcy Harmonia komunikacji Harmonia komunikacji – podstawy zbieżne

22 JA (czuję) chciałbym ponieważ kiedy TY Wyrażenie swoich uczuć, emocji, myśli Krótki opis zachowania drugiej osoby Opis wpływu tego zachowania na mnie Określenie swoich potrzeb Model wyrażania uczuć

23 Filary efektywnego prowadzenia grup Strukturyzacja Emocjonalna stymulacja Wyrażanie osobistego szacunku Proponowanie wyjaśnień Prowadzący wyznacza granice, proponuje i definiuje reguły gry, a także ustanawia normy Prowadzący wyraża własne uczucia, nastawienie i poglądy, a następnie konfrontuje z nimi uczestników w zajęć prowadzący wyjaśnia uczestnikom koncepcje i zależności, aby mogli lepiej zrozumieć właśnie postępowanie i procesy grupowe Prowadzący uzewnętrznia przyjazne uczucia, takie jak sympatia, wsparcie, dodawanie otuchy, szczere zainteresowanie uczniami

24 Dziękuję za uwagę dr Stanisław Wieczorek


Pobierz ppt "WYKŁADOWCA DOSKONAŁY dr Stanisław Wieczorek. Komponenty indywidualnego stylu prowadzenia zajęć Technologia dydaktyczna Wiedza i doświadczenie wykładowcy."

Podobne prezentacje


Reklamy Google