Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Wielkie Księstwo Poznańskie i zabór pruski. Wielkie Księstwo Poznańskie (WKP) Odrębności ustrojowe WKP określała odezwa Fryderyka Wilhelma III z dnia.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Wielkie Księstwo Poznańskie i zabór pruski. Wielkie Księstwo Poznańskie (WKP) Odrębności ustrojowe WKP określała odezwa Fryderyka Wilhelma III z dnia."— Zapis prezentacji:

1 Wielkie Księstwo Poznańskie i zabór pruski

2 Wielkie Księstwo Poznańskie (WKP) Odrębności ustrojowe WKP określała odezwa Fryderyka Wilhelma III z dnia r. do jego mieszkańców. WKP stanowiło integralną część państwa pruskiego (do tytulatury króla pruskiego dodano tytuł wielkiego księcia poznańskiego). Herbem WKP został czarny orzeł pruski z umieszczonym pośrodku białym orłem polskim. 2

3 Herb WKP 3

4 Wielkie Księstwo Poznańskie Mieszkańcom WKP zagwarantowano szereg przywilejów m. in.: zachowanie religii katolickiej, równouprawnienie języka polskiego z niemieckim, równy dostęp Polaków do urzędów i godności państwa pruskiego, zachowanie dotychczasowych praw osobistych (zwłaszcza prawa własności), wydanie w przyszłości konstytucji. Postanowienia te władze pruskie realizowały w zasadzie do wybuchu powstania listopadowego. 4

5 Namiestnik Główna odrębność ustrojowa:  utworzenie (nie znanego w innych prowincjach pruskich) urzędu namiestnika królewskiego. Kompetencje:  „pośredniczenie między monarchą a ludnością” tzn. przyjmowanie próśb i zażaleń do króla, nadawanie w imieniu króla tytułów, godności i orderów, informowanie o zamiarach rządu.  nie posiadał władzy administracyjnej. W 1816 otrzymał prawo uczestniczenia w posiedzeniach prezydium rejencyjnego. 5

6 Namiestnik  Na urząd ten (miał być sprawowany wyłącznie przez Polaka) monarcha powołał księcia Antoniego Radziwiłła, który dzierżył go do powstania listopadowego. W tym momencie jego urząd został zawieszony, a z chwilą śmierci Radziwiłła w 1833 r. urząd pozostał nieobsadzony. 6

7 Namiestnik Antonii Radziwiłł 7

8 Podział administracyjny  WKP znajdowało się w strukturze administracji pruskiej, która dzieliła się na:  - prowincje,  - obwody rejencyjne,  - powiaty  - gminy 8

9 Prowincje Zarządzeniem królewskim z r. Prusy podzielono na 10 prowincji. Na czele prowincji stał mianowany przez króla nadprezydent. Prowincje: poznańska (Wielkie Księstwo Poznańskie) śląska, pomorska, Prusy Wschodnie, Prusy Zachodnie (połączone w 1829 r. w prowincję Prusy) saska, brandenburska, westfalska. Dolna Nadrenia, julijsko-klewińska (w 1822 połączone w prowincję Nadrenia) 9

10 Prowincje 10

11 Prowincje  Nadprezydent : początkowo minister do spraw prowincji w Generalnym Dyrektorium; Po 1815 r. komisarz królewski, któremu przekazano pełnię władzy administracyjnej i policyjnej. W 1825 r. sprecyzowano jego kompetencje. Miał kierować prezydium rejencyjnym znajdującym się w stolicy prowincji. Nadzorował Dyrekcję Skarbową, Konsystorz ds. Kościoła, Generalny komisariat do uregulowania sprawy chłopskiej, kolegia szkolne i medyczne. Odpowiadał przed królem, Radą Ministrów i każdym ministrem

12 Sejm prowincjonalny  Sejmy prowincjonalne w Prusach zostały wprowadzone w 1823 r. z wyjątkiem prowincji poznańskiej. W Poznańskiem sejm został wprowadzony w 1824 r.  Skład Sejmu:  - 24 posłów reprezentujących rycerstwo, w tym dwóch wirylistów książąt Thurn und Taxis oraz księcia von Sułkowskiego  - 16 posłów reprezentujących stan mieszczański,  - 8 posłów reprezentujących stan chłopski. 12

13 Sejm prowincjonalny  Kadencja – 6 lat co trzy lata połowa składu ustępowa i dokonywano wyborów uzupełniających.  Miejscem sejmowania była stolica prowincji.  Przewodniczył obradom marszałek wybierany ze stanu szlacheckiego ( obradom dwóch pierwszych sejmów z i 1830 przewodniczył Antoni Sułkowski).  Wszelkie sprawy przechodziły większością głosów, petycje do króla uchwalano większością 2/3 głosów. 13

14 Sejm prowincjonalny  Kompetencje Sejmu: opiniowanie projektów ustaw dot. prowincji i podatków ogólnopaństwowych, podejmowanie uchwał w sprawach lokalnych, składanie królowi skarg i petycji. 14

15 Rejencje  Prowincje dzieliły się na obwody rejencyjne (rejencje). WKP obejmowało rejencję poznańską oraz bydgoską. Wszystkich rejencji był 25 (od 2 do 4 rejencji)  Władza administracyjna i policyjna należała w do prezydenta, którego mianował król. Władzę nadrzędną nad prezydentem sprawował nadprezydent prowincji, który pośredniczył między rejencją a ministrem spraw wewnętrznych.  Prezydent kierował prezydium rejencyjnym podzielonym na dwa wydziały. 15

16 Powiaty  Rejencje dzieliły się na powiaty, obejmujące zarówno miasta, jak i obszary wiejskie. Władzę administracyjną i policyjną pełnił w nich landrat (mianowany przez króla spośród 3 kandydatów wysuniętych przez sejmik powiatowy). Reprezentował on stan szlachecki. Władzę policyjną sprawował przy pomocy prezydenta policji. Władzy landrata podlegały wsie i mniejsze miasta. 16

17 Sejmik powiatowy  Sejmiki powiatowe było organami samorządowymi i pomocniczymi dla landrata.  Skład: wszyscy posiadacze dóbr rycerskich w powiecie; po jednym przedstawicielu z każdego miasta; 3 przedstawicieli gmin wiejskich. 17

18 Gminy miejskie  W miastach władzą był burmistrz (w dużych miastach nadburmistrz), magistrat i rada miejska. Burmistrza mianował król spośród potrójnej liczby kandydatów wybranych przez deputowanych Magistrat był organem wykonawczym. Skład - urzędnicy zawodowi, urzędnicy płatni (wybierani na 12 lat) i urzędnicy honorowi (wybierani spośród rajców na 6 lat)  Rada miejska, jako organ opiniodawczy i kontrolny, wybierane były przez deputowanych i magistrat. Liczba rajców była zależna od wielkości miasta (od 24 do 102). Kadencja 3-letnia. 18

19 Gminy wiejskie W gminach wiejskich, stanowiących najniższą jednostkę podziału administracyjnego, przedstawicielem władzy państwowej był sołtys, którego pomocnikami byli 2 ławnicy. W 1833 r. ustanowiono obok gminy sołtysiej również gminę wójtowską, obejmującą wsie, małe miasteczka i folwarki. Wójta mianował prezydent rejencji, zatwierdzał nadprezydent, ale podlegał on bezpośrednio landratowi. Okręgi wójtowskie miały liczyć od 2 do 8 tys. mieszkańców. 19

20 Reformy administracyjne  Projekt reform przygotował Rudolf von Gneist  Polegały one na: Wprowadzeniu pełnego samorządu; Wprowadzeniu dualizmu administracji rządowej i samorządowej; Wprowadzaniu sądownictwa administracyjnego na poszczególnych szczeblach podziału administracyjnego. 20

21 Reformy administracyjne Powiat  Reforma z 1872 r. pozostawiała landrata jako urzędnika państwowego i urzędnika samorządowego;  Pozostawiono sejmik powiatowy, ale zmieniono jego kompetencje i sposób wyborów (wybory kurialne w trzech kuriach większej własności, miejskiej i wiejskie);  Wprowadzono wydział powiatowy złożony z landrata i 6 osób powoływanych przez sejmik na 6 lat ( organ wykonawczy dla sejmiku, organ nadzorczy samorządu gminnego oraz sąd administracyjny I instancji). 21

22 Reformy administracyjne Rejencja  Reforma pozostawiała prezydenta jako urzędnika państwowego reprezentującego Ministra Spraw Wewnętrznych;  Zmieniono kształt prezydium rejencyjnego. Składało się z czterech wydziałów - administracji wewnętrznej (zniesiony w 1885), spraw szkolnych i wyznaniowych, podatków bezpośrednich, domen państwowych i lasów, spraw kasowych i rachunkowości (zniesiony w 1904)  W 1883 r. powstał Wydział Obwodowy z połączenia Rady Obwodowej(1875) i Obwodowego Sądu Administracyjnego (1880). Skład-prezydent rejencji, 2 urzędników dożywotnich, 2 zastępców, 4 członków i 4 zastępców mianowanych na 6 lat przez Wydział Prowincjonalny. 22

23 Reformy administracyjne Prowincja  Reforma pozostawiała urząd nadprezydenta. Otrzymał on organ pomocniczy i doradczy w postaci rady prowincjonalnej złożonej z 1 urzędnika mianowanego przez MSW i 5 osób wybieranych przez sejm prowincjonalny.  Pozostawiono sejm prowincjonalny, ale zmieniono jego kompetencje i skład.  Wprowadzono wydział prowincjonalny (7-15 osób) i dyrektora krajowego. Wypełniali oni uchwały sejmiku. Prócz tego dyrektor prowadził sprawy bieżące oraz nadzorował urzędników samorządowych, a wydział pełnił funkcje sądu administracyjnego oraz przygotowywał sprawy przed obradami sejmiku.  Zasad tych nie wprowadzono w Poznańskiem. Dopiero w 1889 r. wprowadzony poznański Wydział Prowincjonalny. 23


Pobierz ppt "Wielkie Księstwo Poznańskie i zabór pruski. Wielkie Księstwo Poznańskie (WKP) Odrębności ustrojowe WKP określała odezwa Fryderyka Wilhelma III z dnia."

Podobne prezentacje


Reklamy Google