Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Spis treści: Budowa BudowaBudowa Historia wiolonczeli Historia wiolonczeliHistoria wiolonczeliHistoria wiolonczeli Słynni wiolonczeliści Słynni wiolonczeliściSłynni.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Spis treści: Budowa BudowaBudowa Historia wiolonczeli Historia wiolonczeliHistoria wiolonczeliHistoria wiolonczeli Słynni wiolonczeliści Słynni wiolonczeliściSłynni."— Zapis prezentacji:

1

2 Spis treści: Budowa BudowaBudowa Historia wiolonczeli Historia wiolonczeliHistoria wiolonczeliHistoria wiolonczeli Słynni wiolonczeliści Słynni wiolonczeliściSłynni wiolonczeliściSłynni wiolonczeliści Quiz QuizQuiz

3 Wiolonczela składa się z dużego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery f (ef) oraz szyjki z bezprogową podstrunnicą, zakończoną główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Struny, podparte na mostku (zwanym też podstawkiem), napinane są za pomocą klinowych naciągów - kołków, umieszczonych po obu stronach główki, z drugiej strony zaczepione są na strunociągu. Dla wygodniejszego strojenia używa się maszynek, które pozwalają zmieniać w pewnym stopniu wysokość dźwięków struny. Wiolonczela składa się z dużego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery f (ef) oraz szyjki z bezprogową podstrunnicą, zakończoną główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Struny, podparte na mostku (zwanym też podstawkiem), napinane są za pomocą klinowych naciągów - kołków, umieszczonych po obu stronach główki, z drugiej strony zaczepione są na strunociągu. Dla wygodniejszego strojenia używa się maszynek, które pozwalają zmieniać w pewnym stopniu wysokość dźwięków struny.

4 Struny wiolonczeli były niegdyś wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych lub z linek tkanych ze srebrnych drutów. Współcześnie, niemal bez wyjątku, wykonuje się je ze stali. Struny wiolonczeli były niegdyś wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych lub z linek tkanych ze srebrnych drutów. Współcześnie, niemal bez wyjątku, wykonuje się je ze stali. Instrument posiada cztery struny, normalnie strojone w kwintach do następujących dźwięków (począwszy od najniżej strojonej): C (65.4Hz), G (98Hz), d (146,8Hz), a (220Hz) i obejmuje zakres dźwięków od C do a². Tessitura wiolonczeli w orkiestrze jest oczywiście mniejsza i obejmuje skalę C–c². Instrument posiada cztery struny, normalnie strojone w kwintach do następujących dźwięków (począwszy od najniżej strojonej): C (65.4Hz), G (98Hz), d (146,8Hz), a (220Hz) i obejmuje zakres dźwięków od C do a². Tessitura wiolonczeli w orkiestrze jest oczywiście mniejsza i obejmuje skalę C–c².

5 Początki wiolonczeli sięgają XVI wieku. Podobnie jak inne instrumenty z tej rodziny, skrzypce i altówka, wiolonczela wyewoluowała z violi da braccio. Pierwszy raz wspomniana została przez Martina Agricolę w 1529r. Pisał on o wiolonczeli jako o basowym instrumencie smyczkowym posiadającym trzy struny. W innych pismach z tego okresu mówiło się też o wersji czterostrunowej. Pierwszym znanym twórcą wiolonczel był Nicola Amati (zmarły 1684), jednak dopiero jego uczeń, słynny Antonio Stradivari, stworzył obowiązujący do dzisiaj standard instrumentu; ustalił między innymi jej długość na 29,5 cala (75 cm), o dwa cale mniej niż długość wiolonczeli Amatiego (80 cm). Początki wiolonczeli sięgają XVI wieku. Podobnie jak inne instrumenty z tej rodziny, skrzypce i altówka, wiolonczela wyewoluowała z violi da braccio. Pierwszy raz wspomniana została przez Martina Agricolę w 1529r. Pisał on o wiolonczeli jako o basowym instrumencie smyczkowym posiadającym trzy struny. W innych pismach z tego okresu mówiło się też o wersji czterostrunowej. Pierwszym znanym twórcą wiolonczel był Nicola Amati (zmarły 1684), jednak dopiero jego uczeń, słynny Antonio Stradivari, stworzył obowiązujący do dzisiaj standard instrumentu; ustalił między innymi jej długość na 29,5 cala (75 cm), o dwa cale mniej niż długość wiolonczeli Amatiego (80 cm).

6 Na wiolonczeli gra się na siedząco, obejmując kolanami pudło rezonansowe, które dodatkowo oparte jest o ziemię nóżką. Gryf, wznoszący się niemal pionowo w górę, znajduje się na wysokości przedramienia i ramienia. Wiolonczela posiada piękne, niskie, melancholijne brzmienie, choć w wysokim rejestrze brzmi jasno, czasem nawet błyskotliwie. Oprócz bycia częścią kwartetu smyczkowego, orkiestry kameralnej i symfonicznej, jest także ważnym instrumentem solowym. Od czasów baroku do współczesności powstało bardzo wiele utworów muzycznych na wiolonczelę. Na wiolonczeli gra się na siedząco, obejmując kolanami pudło rezonansowe, które dodatkowo oparte jest o ziemię nóżką. Gryf, wznoszący się niemal pionowo w górę, znajduje się na wysokości przedramienia i ramienia. Wiolonczela posiada piękne, niskie, melancholijne brzmienie, choć w wysokim rejestrze brzmi jasno, czasem nawet błyskotliwie. Oprócz bycia częścią kwartetu smyczkowego, orkiestry kameralnej i symfonicznej, jest także ważnym instrumentem solowym. Od czasów baroku do współczesności powstało bardzo wiele utworów muzycznych na wiolonczelę.

7 Za pierwsze utwory solowe na wiolonczelę uznawane są kompozycje Domenica Gabriellego z 1689 r. Do najstarszych wykonywanych obecnie utworów należy "Sześć suit na wiolonczelę solo" Jana Sebastiana Bacha. Mimo to, w muzyce barokowej wiolonczela była zazwyczaj tylko instrumentem realizującym podstawę harmoniczną, czyli basso continuo. W drugiej połowie XVIII wieku stopniowo usamodzielniała się. Do emancypacji wiolonczeli ogromnie przyczynił się Luigi Boccherini, wirtuoz tego instrumentu. Wiolonczela jest instrumentem koncertującym nawet w wielu jego utworach kameralnych. Do jej popularności przyczynił się też fakt, że grało na niej wielu arystokratów; najsłynniejszym wśród koronowanych wiolonczelistów był Fryderyk Wilhelm II, król Prus (komponował dla niego także Boccherini). Ze względów obyczajowych na wiolonczeli grywali niemal wyłącznie mężczyźni; jeszcze w początkach XX wieku nieliczne kobiety-wiolonczelistki trzymały instrument z boku, a nie tak, jak jest dziś normą, czyli między nogami. Za pierwsze utwory solowe na wiolonczelę uznawane są kompozycje Domenica Gabriellego z 1689 r. Do najstarszych wykonywanych obecnie utworów należy "Sześć suit na wiolonczelę solo" Jana Sebastiana Bacha. Mimo to, w muzyce barokowej wiolonczela była zazwyczaj tylko instrumentem realizującym podstawę harmoniczną, czyli basso continuo. W drugiej połowie XVIII wieku stopniowo usamodzielniała się. Do emancypacji wiolonczeli ogromnie przyczynił się Luigi Boccherini, wirtuoz tego instrumentu. Wiolonczela jest instrumentem koncertującym nawet w wielu jego utworach kameralnych. Do jej popularności przyczynił się też fakt, że grało na niej wielu arystokratów; najsłynniejszym wśród koronowanych wiolonczelistów był Fryderyk Wilhelm II, król Prus (komponował dla niego także Boccherini). Ze względów obyczajowych na wiolonczeli grywali niemal wyłącznie mężczyźni; jeszcze w początkach XX wieku nieliczne kobiety-wiolonczelistki trzymały instrument z boku, a nie tak, jak jest dziś normą, czyli między nogami.

8 XX wiek to złoty okres w historii wiolonczeli. Znakomici wykonawcy wprowadzili ją do sal koncertowych jako instrument solowy. Oni też byli inspiracją dla kompozytorów, którzy ogromnie poszerzyli dość skromny dotychczas repertuar solowy na ten instrument. Szczególne zasługi dla "renesansu" wiolonczeli miał Mścisław Rostropowicz; ten wirtuoz i wielki pedagog wykształcił ogromną liczbę znakomitych solistów, którzy umocnili pozycję wiolonczeli jako instrumentu solowego, obok fortepianu i skrzypiec. Dla Rostropowicza komponowali m.in. Sergiusz Prokofiew, Dymitr Szostakowicz, Witold Lutosławski. XX wiek to złoty okres w historii wiolonczeli. Znakomici wykonawcy wprowadzili ją do sal koncertowych jako instrument solowy. Oni też byli inspiracją dla kompozytorów, którzy ogromnie poszerzyli dość skromny dotychczas repertuar solowy na ten instrument. Szczególne zasługi dla "renesansu" wiolonczeli miał Mścisław Rostropowicz; ten wirtuoz i wielki pedagog wykształcił ogromną liczbę znakomitych solistów, którzy umocnili pozycję wiolonczeli jako instrumentu solowego, obok fortepianu i skrzypiec. Dla Rostropowicza komponowali m.in. Sergiusz Prokofiew, Dymitr Szostakowicz, Witold Lutosławski. Najstarszą wiolonczelą będącą do dzisiaj w użyciu jest instrument wykonany w 1566 roku przez Andreę Amatiego dla orkiestry francuskiego króla Karola IX; posiada on znakomite brzmienie, jest też ponadto pięknie intarsjowany. Gra na nim niemiecki wiolonczelista Julius Berger. Najstarszą wiolonczelą będącą do dzisiaj w użyciu jest instrument wykonany w 1566 roku przez Andreę Amatiego dla orkiestry francuskiego króla Karola IX; posiada on znakomite brzmienie, jest też ponadto pięknie intarsjowany. Gra na nim niemiecki wiolonczelista Julius Berger.

9

10

11

12

13

14

15 Najsłynniejszym lutnikiem wykonującym wiolonczele był: Antonio Stradivari Antonio Stradivari Martina Agricolę Martina Agricolę Nicola Amati Nicola Amati Wskaż myszką poprawną odpowiedź

16 Najsłynniejszym lutnikiem wykonującym wiolonczele był: Antonio Stradivari Antonio Stradivari Martina Agricolę Martina Agricolę Nicola Amati Nicola Amati Zła odpowiedź Kliknij na strzałkę Zła odpowiedź i ponów próbę.

17 Najsłynniejszym lutnikiem wykonującym wiolonczele był: Antonio Stradivari Antonio Stradivari Martina Agricolę Martina Agricolę Nicola Amati Nicola Amati Zła odpowiedź Kliknij na strzałkę Zła odpowiedź i ponów próbę.

18 Skala wiolonczeli to zakres dźwięków: od C do c 1 od C do c 1 od C do a 2 od C do a 2 od G do a 2 od G do a 2 Wskaż myszką poprawną odpowiedź

19 Skala wiolonczeli to zakres dźwięków: od C do c 1 od C do c 1 od C do a 2 od C do a 2 od G do a 2 od G do a 2 Kliknij na strzałkę Zła odpowiedź i ponów próbę. Zła odpowiedź

20 Skala wiolonczeli to zakres dźwięków: od C do c 1 od C do c 1 od C do a 2 od C do a 2 od G do a 2 od G do a 2 Zła odpowiedź Kliknij na strzałkę Zła odpowiedź i ponów próbę.

21 Z czego współcześnie wykonuje się struny wiolonczelowe: z jelit zwierzęcych z jelit zwierzęcych z drutu z drutu ze stali ze stali Wskaż myszką poprawną odpowiedź

22 Z czego współcześnie wykonuje się struny wiolonczelowe: z jelit zwierzęcych z jelit zwierzęcych z drutu z drutu ze stali ze stali Zła odpowiedź Kliknij na strzałkę Zła odpowiedź i ponów próbę.

23 Z czego współcześnie wykonuje się struny wiolonczelowe: z jelit zwierzęcych z jelit zwierzęcych z drutu z drutu ze stali ze stali Zła odpowiedź Kliknij na strzałkę Zła odpowiedź i ponów próbę.

24 Koniec! Dziękuję za uwagę! :)


Pobierz ppt "Spis treści: Budowa BudowaBudowa Historia wiolonczeli Historia wiolonczeliHistoria wiolonczeliHistoria wiolonczeli Słynni wiolonczeliści Słynni wiolonczeliściSłynni."

Podobne prezentacje


Reklamy Google