Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Czas Past Simple jest podstawowym czasem w języku angielskim, który umożliwia wyrażanie wydarzeń, które miały miejsce w przeszłości. O ile sama budowa.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Czas Past Simple jest podstawowym czasem w języku angielskim, który umożliwia wyrażanie wydarzeń, które miały miejsce w przeszłości. O ile sama budowa."— Zapis prezentacji:

1 Czas Past Simple jest podstawowym czasem w języku angielskim, który umożliwia wyrażanie wydarzeń, które miały miejsce w przeszłości. O ile sama budowa czasu Past Simple nie należy do skomplikowanych to konieczność zapamiętania nieregularnych form przeszłych czasowników jest głównym źródłem kłopotów w posługiwaniu się tym czasem.

2 Czasowniki regularne w języku angielskim to takie, które formę przeszłą przyjmują poprzez dodanie do czasownika w formie podstawowej kocówki - ed lub -d (jeśli czasownik kończy się na 'e' ). Przykłady: Like -> Liked Move -> Moved Die -> Died Inhale -> Inhaled

3 Forma przeszła czasownika nieregularnego jest inna dla każdego czasownika z tej grupy. Co gorsze, nie istnieje żadna reguła według której można by opanować tworzenie tych czasowników, trzeba się ich po prostu nauczyć na pamięć. Na szczęście czasowników należących do tej grupy nie ma aż tak wiele. Przykłady: Speak -> Spoke Have -> Had Go -> Went Drive -> Drove

4 Przeczenia w czasie Past Simple tworzymy za pomocą operatora did, po którym dodajemy wyraz 'not wskazujący na negację (did not). Inaczej niż w przypadku pytań operator did not umieszczamy nie przed a za podmiotem zdania. Podobnie jak w pytaniach czasownik w zdaniu nie występuje już w formie przeszłej, lecz w bezokoliczniku (np. I left her alone. -> I didn't leave her alone.) W zdaniach z czasownikiem 'to be' (I was/They were etc.) nie używamy operatora did not, lecz dodajemy słowo 'not' po czasowniku 'to be' (I was not/They weren't). Na przykład: He was very happy -> He was not very happy? They were sad -> They weren't sad? Operator 'did not' bardzo często pojawia się w swojej skróconej fomie - didn't. Podobnie przeczenia z czasownikiem 'to be' - were not oraz was not przyjmują skrócone formy weren't iwasn't. Przykłady: He did not have a long holiday. I didn't do it. We didn't go to chuch very often. They didn't like their boss. Although in the past anonymous surfing wasn't possible, now Anonymous Proxy is perfectly available.

5 Jak wspomniano wyżej czasowniki regularne w formie przeszłej przyjmują końcówkę -ed lub -d. O ile w większości przypadków dopisujemy po prostu końcówkę do czasownika, to czasami końcówka wpływa w pewnym stopniu na pisownie czasownika. Wszystkie przypadki zmiany pisowni czasownika przy dodaniu końcówki -ed opisane zostały poniżej:

6 Jeśli czasownik kończy się na -e, dodajemy końcówkę -d zamiast -ed. Na przykład: Lik e -> Like d, Smil e -> Smile d Jeśli czasownik kończy się na -y poprzedzone spółgłoską ( -dy. -ry, -sy, -vy, etc.) to 'y' zamienia się w 'i' przed dodaniem końcówki -ed. Na przykład: Stu dy -> Stud ied, T ry -> Tr ied. W czasownikach zakończonych na -y poprzedzone samogłoską ( -ay, -ey, -oy, uy, etc.) 'y' nie ulega zmianie. Na przykład: Pl ay -> Play ed, Enj oy -> Enjoy ed Zwróć uwagę, że czasowniki pay -> paid oraz lay -> laid wydają się być wyjątkami od tej reguły, nie są to jednak czasowniki regularne, lecz nieregularne i ich forma jest ustalona. W czasownikach jednosylabowych zakończonych na spółgłoskę poprzedzaną przez samogłoskę (np. st op ) końcowa spółgłoska jest podwajana przed dodaniem końcówki -ed. Dla przykładu: St op -> Sto pped, Th in - > Thi nned, Pl an -> Pla nned Jeśli ta sama sytuacja ma miejsce w czasownikach wielosylabowych, podwojenie ostatniej spółgłoski ma miejsce tylko w przypadku, gdy akcent pada na ostatnią sylabę. Dla przykładu: Pre FER -> Prefe rred, Re GRET -> Regre tted. Jeśli akcentowana jest inna sylaba niż ostatnia spółgłoski końcowej nie podwaja się. Dla przykładu: HAP pen - Happen ed, Re MEM ber - Remember ed. W British English w czasownikach zakończonych na -l końcówka ulega podwojeniu przed dodaniem -ed niezależnie od tego, która sylaba jest akcentowana. Przykładu: Trave l - Trave lled, Cance l - Cance lled. Nie podwajamy ostatniej spółgłoski, jeżeli czasownik kończy się na podwójną spółgłoskę ( -rt, -lp, -ng, etc.). Dla przykładu: Sta rt - Start ed, He lp - Help ed Nie podwajamy ostatniej spółgłoski, jeżeli poprzedza ją podwójna samogłoska ( -oil, -eed, etc.) Dla przykładu: B oil - Boil ed, N eed - Need ed. Nie podwajamy 'y' ani 'w' na końcu czasownika. Dla przykładu: Sta y - Stay ed, So w - Sow ed.

7 Podręcznik dla klasy 5 New English Zone 2 Rob Nolasco, David Newbold


Pobierz ppt "Czas Past Simple jest podstawowym czasem w języku angielskim, który umożliwia wyrażanie wydarzeń, które miały miejsce w przeszłości. O ile sama budowa."

Podobne prezentacje


Reklamy Google