Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Procesy ciągłe – destylacja absorpcja.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Procesy ciągłe – destylacja absorpcja."— Zapis prezentacji:

1 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Procesy ciągłe – destylacja absorpcja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych

2 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Prowadzenie procesu w kolumnie wypełnionej polega na zachowaniu przeciwprądu miedzy strumieniem cieczy i pary, ale przy zastąpieniu półek wypełnieniem ziarnistym. Zaletą tego rozwiązania jest mniejszy koszt inwestycyjny oraz mniejsze straty ciśnienia. Niekorzystne jest natomiast to iż w kolumnach o dużej średnicy występuje możliwość tworzenia się opadających prądów konwekcyjnych pary. Zachodzi to wówczas, gdy składnik lotniejszy ma większy ciężar właściwy ( np.. etanol – woda ) Istnieją dwie metody obliczania kolumn destylacyjnych wypełnionych: metoda HTUmetoda półek teoretycznych

3 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Obliczanie wysokości kolumny przy pomocy HTU Podstawą jest równanie bilansu przenikania masy na różniczkowym odcinku kolumny dh : ( tu wyrażane w molach ) prędkość molowa przepływu pary ciśnienie cząstkowe składnika bardziej lotnego ciśnienie równowagowe składnika bardziej lotnego nad roztworem ciekłym w rozpatrywanym odcinku kolumny

4 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Pomiędzy ciśnieniem cząstkowym p i ułamkiem molowym składnika w parze zachodzi relacja: ciśnienie całkowite Po podstawieniu do równania: współczynnik przenikania

5 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych całkując to równanie w granicach y D = x D (destylat), y s (para w przekroju zasilanym surówką) otrzymamy wysokość górnej części kolumny: wartość y s jest określona analogicznie jak przy kolumnach półkowych jako współrzędna y przecięcia się dolnej i górnej linii operacyjnej. Dla dolnej części kolumny równanie wygląda następująco:

6 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Wartości N og dla górnej i dolnej części kolumny wyznacza się graficznie: Dla zadanych linii operacyjnych obliczany y * - y i całkujemy wyrażenie graficznie (pole pod wykresem)

7 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Obliczanie wysokości kolumny przy pomocy liczby półek teoretycznych W kolumnie wypełnionej można określić także odcinki wysokości, które dają takie same zmiany składu fazy jak jedna półka teoretyczna. Wysokość te nazywamy wysokością równoważną półce teoretycznej – HETP. Wysokość kolumny wyraża się więc jako: liczba półek teoretycznych określona według metod poznanych poprzednio

8 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Przy dużej liczbie półek teoretycznych można w przybliżeniu przyjąć, że: Stąd też wynika przybliżony związek między liczbą półek teoretycznych a liczbami jednostek przenikania masy: Wartości HETP są rejestrowane w literaturze. Zalezą one od powrotu R i od liniowej prędkości pozornej fazy gazowej.

9 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Dla określonego typu wypełnienia i powrotu zależność przyjmuje postać: najbardziej korzystne

10 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Wartości HETP zalezą również od średnicy kolumny D. Przy zwiększaniu średnicy coraz intensywniejsze stają się prądy konwekcyjne, sprzyjające opadaniu pary i redukujące zdolności rozdzielcze kolumny. Znając HETP dla jednej średnicy możemy przeliczyć je na inną średnicę korzystając z zależności Delzenna: Średnica zastępcza elementów wypełnienia ma duży wpływ na wartość HETP, przy zmniejszaniu średnicy zastępczej elementów wypełnienia rośnie powierzchnia właściwa, a stąd wartości HETP maleją.

11 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Przy zmianie wypełnienia w danej kolumnie i dla tych samych mieszanin można przeliczyć wielkości HETP przy pomocy zależności: porowatości powierzchnie właściwe

12 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Ekstrakcja w kolumnach Zasada ekstrakcji ciągłej polega na wprowadzeniu surówki i rozpuszczalnika u dołu i u góry kolumny. Kolumna może być pusta, bądź też w pełni lub częściowo wypełniona. Od góry wprowadzamy ciecz cięższą, od dołu ciecz lżejszą

13 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych W aparacie musi się wytworzyć powierzchnia między fazowa rozgraniczająca ciecz lżejszą od cięższej. ( ograniczona mieszalność ). Poziom powierzchni między fazowej może być regulowany zmianą położenia rury przelewowej odprowadzającej ciecz cięższą:

14 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych W przypadku wysokiego poziomu powierzchni między fazowej, rozproszeniu ulega ciecz lżejsza, której krople płyną w górę. Ciecz lżejsza miesza ciecz cięższą ciecz lżejsza ciecz cięższa

15 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych W przypadku niskiego poziomu powierzchni między fazowej, poniżej dolnej bełkotki, rozproszeniu ulega ciecz cięższa. ciecz lżejsza ciecz cięższa

16 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych ciecz lżejsza ciecz cięższa W przypadku ustawienia powierzchni między fazowej pomiędzy bełkotkami, poniżej krople cieczy lżejszej poruszają się do góry, powyżej krople cieczy cięższej poruszają się na dół, obie fazy są mieszane przez krople. wybór metody uzależniony jest tym dla której fazy są większe opory transportu masy.

17 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Kinetyka ekstrakcji ciągłej W danej fazie (rafinat), mamy stężenia molowe składnika c A, c B, c C. Ułamek molowy składnika ekstrahowanego (B) w tej fazie przedstawiany jest następująco: suma stężeń molowych w rafinacie dla fazy ekstrahowanej analogicznie: suma stężeń molowych w ekstrakcie

18 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Stąd równanie różniczkowe przenikania masy składnika B z fazy rafinatu do ekstraktu przedstawia równanie postaci: współczynniki przenikania masa Składy na powierzchni między fazowej (x i, y i ) w obu fazach są związane równowagą, stąd też wynika sposób geometryczny określania tych parametrów z danego składu (x, y) oraz stosunku współczynnika (k R a) i (k E a).

19 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Stosownie do równania :

20 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Ilość składnika dN moli jaka przenika miedzy fazami na różniczkowej wysokości kolumny dh w jednostce czasu może być wyrażona jako: prędkość molowa danej fazy Zakładając niewielką rozpuszczalność składników A i B ( rozpuszczalników) prędkość molowa rozpuszczalnika A będzie równa

21 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Stąd wynika : Opierając się na równaniu przenikania masy w postaci: Średnia logarytmiczna

22 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych analogicznie dla drugiej fazy: Obliczanie N R lub N E przeprowadzane jest graficznie po przedstawieniu linii operacyjnej i linii równowagi w układzie (x, y). Linia operacyjna może być wyrażona za pomocą wyrażenia na liczbę moli składnika ekstrahowanego (bilans): przepływu fazy rafinatowej w górnym i dolnym końcu aparatu

23 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Analogicznie dla cieczy ekstrahowanej: Łącząc te wyrażenia otrzymamy równanie dla końca (1) lub dla dowolnego przekroju aparatu: Równanie to daje zależność y = F(x) czyli zależność między składami w dowolnym przekroju aparatu – linia operacyjna. Można ja przedstawić na wykresie (y,x )

24 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Dla zadanej wartości x można znaleźć wartość x i oraz wartości (1 - x) M Pozwala to skonstruować wykres Funkcji:

25 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Pole pod krzywą w zakresie x 0 x 1 określa wartość N R

26 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Różne sposoby realizacji procesu absorpcji W rozważaniach wcześniejszych nad adsorpcją wyprowadzono równanie linii operacyjnej oraz omówiono sposoby dobierania optymalnej wartości stosunku L / G. Wnioski te są w pełni aktualne również dla procesu absorpcji nie stopniowanej lecz ciągłej realizowanej w kolumnach wypełnionych. Z doboru L / G może się zdarzyć za mały przepływ cieczy przez wypełnienie słabe i nierównomierne zraszanie złoża. Wówczas stosuje się kolumny z recyrkulacją cieczy

27 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła X2X2 X1X1 X0X0 Y0Y0 Y1Y1 X Y Y1Y1 Y0Y0 X0X0 X1X1 linia równowagi linia operacyjna n=1 n n max X2X2 X*X* UKŁAD Z RECYRKULACJĄ CIECZY

28 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła X2X2 X1X1 X0X0 Y0Y0 Y1Y1 Przez n oznaczamy stopień recyrkulacji czyli stosunek przepływu cieczy przez kolumnę do ilości cieczy dopływającej. Ilość składnika absorbowanego możemy przedstawić następująco: pozwala to wyprowadzić równanie linii operacyjnej:

29 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła X Y Y1Y1 Y0Y0 X0X0 X1X1 linia równowagi linia operacyjna n=1 n n max X2X2 X*X* Linia operacyjna ma większe nachylenie niż dla procesu bez recyrkulacji. linia operacyjna bez recyrkulacji stopień recyrkulacji można wyliczyć z bilansu: Stąd też wynika stężenie roztworu cieczy na wlocie do kolumny: Stosunek L / G w kolumnie:

30 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła X Y Y1Y1 Y0Y0 X0X0 X1X1 linia równowagi linia operacyjna n=1 n n max X2X2 X*X* Stopień recyrkulacji ma wartość maksymalną ciecz osiąga stan równowagi względem gazu odlotowego

31 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Aparaty absorpcyjne mogą pracować połączone w baterie. Najprostszy system - szeregowy: ( jedna kolumna podzielona na sekcje ) jedna linia operacyjna

32 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła w baterii takiej można stosować recyrkulację: Y0Y0 X0X0 X1X1 X3X3 X2X2 Y1Y1 Y2Y2 Y3Y3 skład cieczy zmienia się w kolumnach skokowo

33 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła W przypadku gdy chodzi o bardzo dobre oczyszczenie gazu, stosuje się zasilanie równoległe każdej z kolumn czystym rozpuszczalnikiem: X0X0 X1X1 A BC C B A oczyszczanie gazu średni skład cieczy z Y 0 kreślimy linie o nachyleniu 3L/G

34 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Proces absorpcji może być prowadzony również współprądowo: bilans odcinka kolumny: rów. linii operacyjnej:

35 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Uogólnienie dla współczynników kinetycznych Współczynnik wnikania masy k c jest funkcją całego szeregu parametrów. Przy wymuszonym przepływie można go przedstawić następująco: współczynnik dyfuzji lepkość fazy wymiar liniowy prędkość masowa gęstość fazy Korzystając z metody analizy wymiarowej, możemy przekształcić to wyrażenie do postaci funkcji odpowiednich ułamków bezwymiarowych

36 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Pierwszy z ułamków to liczba Sherwooda: Drugi z ułamków to liczba Reynoldsa: Trzeci z ułamków to liczba Schmidta:

37 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Stąd wymieniona zależność funkcjonalna może być zapisana w postaci następującej: Dla ważniejszych metod prowadzenia procesu absorpcji zostały opracowane różne równania empiryczne pozwalające określić współczynniki wnikania masy: W przypadku kolumny o ścinakach zwilżanych dla gazu płynącego w górę: dla cieczy spływającej po ściankach: grubość warstwy

38 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła W przypadku kolumny o wypełnionej wypełnieniem o znanej powierzchni właściwej a : dla cieczy spływającej : wielkość liniowa w Sh to : wielkość liniowa w Re to :

39 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła dla gazu płynącego w górę: liczby Sh i Re określa się za pomocą średnicy zastępczej wypełnienia porowatość W przypadku kolumny barbotarzowej : przy założeniu że znamy powierzchnię miedzy fazową a dla cieczy : wym. liniowy to średnica pęcherzyka dla gazu :

40 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła gdzie za wymiar liniowy w liczbie Re wstawiamy h/F stosunek wysokości cieczy w aparacie do poziomego przekroju aparatu. u 0 to umowna prędkość równa 0.1 m/s a u to pozorna prędkość liniowa gazu. W przypadku atomizacji cieczy : dla gazu : wym. liniowy to średnica kropel dla cieczy :

41 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Metoda graficzna obliczania absorpcji ciągłej L G dh Weźmy pod uwagę jednostkę przekroju poziomego wieży absorpcyjnej. Jeżeli prędkości masowe cieczy i gazu są L i G, wówczas na różniczkowej wysokości dh wieży z gazu do cieczy przechodzi masa składnika adsorbowanego: gaz ciecz zmiana zawartości składnika w gazie zmiana zawartości składnika w cieczy

42 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Ta sama masa może być przedstawiona równaniami przenikania masy dla fazy gazowej: Pomiędzy zawartością Y i ciśnieniem cząstkowym p jest znana zależność : masa cząsteczkowa składnika masa cząsteczkowa gazu inertnego

43 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła W przypadku niezbyt stężonych gazów P-p jest niemal równe ciśnieniu całkowitemu P. Stąd dla układów rozcieńczonych można zapisać: Stąd masa absorbowana w kg może być przedstawiona równaniem: odpowiada wartości p i odpowiada wartości p

44 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Całkując to równanie można otrzymać wysokość aparatu: Analogicznie można oprzeć się na równaniu dla fazy ciekłej :

45 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Zależność między stężeniem molowym c i zawartością X można przedstawić następująco: stąd otrzymujemy równanie:

46 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła pozwala ono po scałkowaniu określić tą samą wysokość aparatu: Ze względu na to, że współczynniki k g i k c są zależne od prędkości masowej przepływu danej fazy, stosuje się niekiedy koncepcję wysokości jednostki przenikania masy HTU - heigh of trahsfer unit, po stronie gazu:

47 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła oraz po stronie cieczy: W literaturze bardzo często przedstawia się wartości HTU jako funkcję parametrów procesowych. Całki w równaniach przedstawionych to liczby jednostek przenikania masy

48 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła Stąd wysokość aparatu uwarunkowana względami kinetycznymi wynosi: Wartości N g i N c najlepiej wyznaczać metodami graficznymi.

49 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła W przypadku bardzo dobrej rozpuszczalności główne opory przenikania masy znajdują się po stronie gazu:

50 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła W przypadku bardzo słabej rozpuszczalności, główny opór znajduje się po stronie cieczy:

51 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 18 : ABSORPCJA ciągła W przypadku pośredniej rozpuszczalności:

52 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Rektyfikacja w kolumnach uproszczonych: W niektórych przypadkach możliwe jest całkowite wyeliminowanie deflegmatora w kolumnie rektyfikacyjnej. Ma to miejsce gdy entalpia surówki jest bardzo niska (ciecz bardzo zimna). Wtedy surówkę wprowadza się na najwyższą półkę: Następuje działanie chłodzące bezpośrednio przez surówkę i kondensacja części oparów opuszczających pierwszą półkę Interpretacja graficzna na wykresach ( x, y) i entalpowym jest szczególnym przypadkiem rozwiązania ogólnego przy powrocie równym 0 (R = 0)

53 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA górna linia operacyjna dla R = 0 linia określająca maksymalną entalpię surówki przy której kolumna może pracować bez deflegmatora

54 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA izoterma destylatu linia określająca maksymalną entalpię surówki przy której kolumna może pracować bez deflegmatora W tym przypadku liczba półek będzie nieskończona ale zużycie ciepła w kotle Q w najmniejsze.

55 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Jeżeli dysponujemy surówką w stanie pary o wysokiej entalpii, wówczas możliwe jest wyeliminowanie kotła w kolumnie. Surówka jest wtedy wprowadzana na najniższa półkę i odgrywa role czynnika grzejnego. Rozwiązanie graficzne jest szczególnym przypadkiem gdy w dolnej części kolumny V d = 0 linia operacyjna dolna jest odcinkiem pionowym linia określająca minimalną entalpię surówki przy której kolumna może pracować bez kotła

56 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA linia określająca minimalną entalpię surówki przy której kolumna może pracować bez kotła izoterma cieczy wyczerpanej W tym przypadku zużycie ciepła w deflegmatorze będzie minimalne a więc i powrót będzie minimalny.

57 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Jeżeli dysponuje się dwiema surówkami o różnych stężeniach składnika lotniejszego a mianowicie ciekła S – bardziej stężoną oraz gazową G o mniejszym stężeniu tego składnika, wówczas możliwe jest wyeliminowanie kotła jak i deflegmatora.

58 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Bilans materiałowy przedstawia równanie: Punkty odpowiadające destylatowi D i cieczy wyczerpanej W leżą na izobarach. Dla tego samego rozfrakcjonowania im zimniejsza jest surówka S tym bardziej gorąca musi być surówka G.

59 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Rektyfikacja okresowa Proces ten prowadzony jest w ten sposób aby otrzymać destylat o stałym składzie mimo zmian składu cieczy w kotle. Osiągnąć to można przez odpowiednie zwiększanie powrotu w deflegmatorze. Kolumna taka pracuje jak górna część kolumny ciągłej. Znając liczbę półek teoretycznych odpowiadających danej kolumnie, można ustalić metoda graficzną związek między składem cieczy w kotle x s oraz powrotem R który musi być stosowany aby otrzymać destylat o składzie x D

60 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Rysując szereg linii operacyjnych o różnych nachyleniach, można przedstawić funkcję zależności powrotu R od składu cieczy w kotle. przypadek dla R nieskończonego

61 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Skład cieczy w kotle x jest związany z ilością otrzymanego destylatu D : skład surówki na początku procesu zależność ta wskazuje na to jak ma być zmieniany powrót R = O/D w miarę otrzymywania destylatu

62 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Proces rektyfikacji okresowej może być tez prowadzony przy stałym powrocie, wówczas skład destylatu będzie zmienny. Znając liczbę półek odpowiadającą danej kolumnie i ustalając powrót R, można graficznie określić zależność pomiędzy składem destylatu x D a składem cieczy w kotle x.

63 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Znając przebiegi krzywych określamy przebieg procesu analogicznie do destylacji różniczkowej. Z bilansu bowiem różniczkowego procesu wynika: liczba moli cieczy w kotle po scałkowaniu: liczba moli cieczy w kotle na początku procesu

64 Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 17 : REKTYFIKACJA Przeciętny skład destylatu może być określony z bilansu całego procesu


Pobierz ppt "Inżynieria Chemiczna i Procesowa Wykład nr 19 : Procesy ciągłe – destylacja i ekstrakcja w kolumnach wypełnionych Procesy ciągłe – destylacja absorpcja."

Podobne prezentacje


Reklamy Google