Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Kuchnia epoki napoleońskiej. Kuchnia wojskowa Zadaniem dzielnych żołnierzy była niestrudzona walka w obronie ojczyzny. Niestety w tamtych czasach nie.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Kuchnia epoki napoleońskiej. Kuchnia wojskowa Zadaniem dzielnych żołnierzy była niestrudzona walka w obronie ojczyzny. Niestety w tamtych czasach nie."— Zapis prezentacji:

1 Kuchnia epoki napoleońskiej

2 Kuchnia wojskowa Zadaniem dzielnych żołnierzy była niestrudzona walka w obronie ojczyzny. Niestety w tamtych czasach nie mieli oni możliwości zaopatrywania się w pełnie składników odżywczych potrawy. Zadowalali się zatem zacierką, czyli zupą, której podstawą była mąka rozcieńczona z wodą. W tamtych czasach rarytasem wojskowym były także suchary z dodatkiem przypraw. Dzięki temu, że były tanie i łatwe do przechowywania idealnie nadawały się na dłuższe wyprawy.

3 Znaczna ilość mieszczan czerpała produkty żywnościowe z własnych gospodarstw rolnych, które znajdowały się w ich posiadaniu. Składnikami, które odgrywały podstawową rolę w odżywianiu niezbyt bogatego mieszczanina były produkty pochodzenia zbożowego. W porównaniu do np. chłopstwa spożywano więcej chleba oraz wszelkiego rodzaju klusek i kasz. Za swego rodzaju przysmak uważano kaszę tatarczaną. Sporą część miejsca w pożywieniu tej grupy zajmowały warzywa. Szczególnymi względami cieszyła się kapusta. Co interesujące kiszono ją w tzw. kłodach wydrążonych z pni ściętego drzewa, w których układano całe głowy (kapusty oczywiście). Kasza tatarczana

4 Ulubione potrawy Napoleona Mógł juz sobie jednak pozwolić na nieco wykwintniejsze dania. Na śniadanie jadł najczęściej jajka: gotowane, sadzone lub omlet. Jak to Francuzi w południe spożywał sałatkę "na bazie ziemniaków, fasoli, soczewicy lub zielonego groszku, czasem sałaty włoskiej, do których znów dodawano jajka, tym razem na twardo. Lubił też fasolkę szparagową, ale kucharz chcący zachować posadę przed ugotowaniem musiał ją starannie pozbawić "wąsów", które jeśli dostały się do ust, wywoływały u Napoleona napady niepohamowanej furii." Lubił też ryby, ale tylko nieościste. Zupy to dla niego przede wszystkim rosół z makaronem i zupy warzywne, ale z powodu notorycznych obstrukcji dość często zamawiał "zupę królowej" według przepisu swego lekarza Jean-Nicolasa Corvisarta, mieszaninę cukru, żółtek jaj kurzych i mleka." Warto dodać, ze obstrukcje te wywołane być mogły wyjątkowo niechlujnym sposobem jedzenia Napoleona, który spożywał posiłki w piętnaście minut, jedząc palcami, nie gryząc dokładnie gorących kawałków mięsa.

5 Prezentację przygotowali: Wiktoria Przybylska Szymon Nowiński Ada Sznura Mateusz Kaźmierczak Ida Miczke


Pobierz ppt "Kuchnia epoki napoleońskiej. Kuchnia wojskowa Zadaniem dzielnych żołnierzy była niestrudzona walka w obronie ojczyzny. Niestety w tamtych czasach nie."

Podobne prezentacje


Reklamy Google