Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Opracował: Andrzej Mielczarek.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Opracował: Andrzej Mielczarek."— Zapis prezentacji:

1 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Opracował: Andrzej Mielczarek

2 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA,,Nie można starości ani śmierci uniknąć. Podobnie jak jesień może być najlepszą i najpiękniejszą porą roku, tak i starość może być najlepszym i najpiękniejszym okresem życia, a to, co się w ciągu życia przeżyło, daje poczucie rzetelnego dzieła. Bywają jednak jesienie słotne i bezowocne I starość też jałowa, bolesna a nawet tragiczne. Aleksander Kępiński

3 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Starość i starzenie się – to pojęcia, które nie zostały jednoznacznie zdefiniowane. STAROŚĆ = faza życiowa, etap w życiu człowieka o charakterze statycznym. STARZENIE SIĘ = proces fizjologiczny, podlegający rozwojowi, zjawisko dynamiczne. Starość jest nieunikniona; starzejemy się wszyscy, jednak przebiega ona w różny sposób i ma różne oblicza. Starość nie jest z chorobą ale etapem rozwoju osobniczego, następującym po okresie dojrzałości. Wiąże się z postępującą niewydolnością organizmu ludzkiego i towarzyszą jej często choroby oraz niepełnosprawność.

4 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Prognozy ludności Świat na początku XXI wieku gwałtownie się starzeje; to skutek spadku przyrostu naturalnego oraz zwiększeniem przeciętnej długości życia. W połowie XX wieku średnia długość życia wynosiła 44 lata, natomiast w połowie XXI stulecia osiągnie 77 lat. W 2000 roku na świecie żyło 600 milionów ludzi powyżej 60. roku życia, a w 2050 roku liczba ta wzrośnie do 2 miliardów. W najbliższych 20 latach, co piąty Polak będzie miał nie mniej niż 60 lat. Wraz ze wzrostem liczby osób starszych, rosnąć będzie liczba osób chorych, niepełnosprawnych i potrzebujących pomocy. Opieka nad człowiekiem starym i chorym, potrzebującym pomocy jest prawem każdego człowieka i jednocześnie obowiązkiem społeczeństwa.

5 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Starzenie się społeczeństwa wywołuje problemy organizacyjne, wzrost kosztów dla państwa. Coraz więcej ludzi w podeszłym wieku wymaga specjalistycznej, długoletniej pomocy i pielęgnacji, rehabilitacji, aktywizacji i wsparcia duchowego. Zwiększa się ryzyko wystąpienia wielu przewlekłych chorób fizycznych i psychicznych, maleją możliwości samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie ludzi coraz starszych i wymusza potrzebę opieki nad osobami starszymi, rozwój systemu ochrony zdrowia i pomocy społecznej.

6 SKUTKI STARZENIA SIĘ SPOŁECZEŃSTW Systematycznemu wzrostowi liczby osób starszych towarzyszy zmniejszanie się w tej grupie udziału jednostek aktywnych zawodowo. Większa liczba emerytów i rencistów to większe nakłady na świadczenia emerytalno-rentowe. W efekcie, system ubezpieczeń społecznych jest zagrożony, ponieważ generuje wyższe koszty pracy i większe bezrobocie. Obecnie w Polsce na 100 osób w wieku produkcyjnym przypada 18 osób w wieku poprodukcyjnym, w 2030 roku będzie ich dwa razy więcej. W Unii Europejskiej jest podobnie. Aby nie nadwyrężać systemu ubezpieczeń społecznych oraz dbać o rozwój gospodarczy, np. poprzez wprowadzenie rozwiązań prawnych, zachęcających pracodawców i pracobiorców do wydłużenia okresu aktywności zawodowej osób powyżej 50 roku życia.

7 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Dane demograficzne dotyczące starzenia się społeczeństwa są przerażające i powinny być brane pod uwagę przy kształtowaniu właściwej polityki społecznej. Zawiera ona planowe i celowe działania w zakresie realizacji potrzeb ludzi starych: warunków materialnych, ochrony zdrowia, kultury, pomocy niepełnosprawnym, pracy socjalnej, warunków mieszkaniowych, pomocy instytucjonalnej.

8 WARUNKI POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Współczesne społeczeństwo dąży do zapewnienia osobom starszym możliwie wysokiej jakości życia, m. in. poprzez identyfikację ich potrzeb (i ich realizację) oraz umożliwienie udziału w życiu społeczności lokalnej. Centralne pytanie w polityce społecznej: co zrobić dla ludzi starych, aby zapewnić im optymalną jakość życia? Odpowiedź na to pytanie da edukacja (wychowanie) ku starości.

9 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Współczesnym propagatorem edukacji do starości w Polsce był Aleksander Kamiński. Podkreślał że w każdej fazie życia można być użytecznym i aktywnym poprzez twórcze traktowanie młodości i dorosłości. Twierdził też, że sposób, w jaki ludzie starsi traktowani są przez otoczenie, zależy od nich samych, od ich wyglądu, zachowania. Jego hasło: dodajmy życia do lat, a nie lat do życia!

10 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Przygotowanie się do starości stanowi nowe wyzwanie dla społeczeństw. Zasadnicze znaczenie w procesie edukacji do dobrego i świadomego przeżywania starości ma motywowanie ludzi do aktywności zarówno fizycznej, jak i intelektualnej.

11 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Cel edukacji ku starości to ochrona zdrowia seniora i zapobieganie przedwczesnej, patologicznej starości, niepełnosprawności i uzależnienia od pomocy drugich osób. Może ona zapewnić osobom starszym możliwość samodzielnego funkcjonowania i pozostawania w środowisku i utrzymywanie zdrowia.

12 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Podstawowe zadania edukacji ku starości: - rozwijanie umiejętności planowania własnego życia tak, by starość była dla jednostki stanem naturalnym i emocjonalnie akceptowanym; - odejście od stereotypowego spojrzenia na ostatni okres w życiu człowieka. Chodzi o to, ażeby starość mimo specyficznych cech była odbierana jako naturalny okres rozwojowy człowieka, tak, jak wcześniejsze przedziały wiekowe; - kształtowanie pozytywnego nastawienia do własnej przeszłości, teraźniejszości, jak i przyszłości, co wiąże się z odwagą dokonania zmian we własnym życiu.

13

14 Wychowanie ku starości (wychowanie osób w podeszłym wieku) obejmuje: Wychowanie ku starości (wychowanie osób w podeszłym wieku) obejmuje: Prawidłową adaptację do starości; Prawidłową adaptację do starości; Analizę ostatniej fazy życia ludzkiego; Analizę ostatniej fazy życia ludzkiego; Diagnozę sytuacji życiowej ludzi starych; Diagnozę sytuacji życiowej ludzi starych; Określenie głównych czynników warunkujących proces starzenia się; Określenie głównych czynników warunkujących proces starzenia się; Określenie czynników wpływających na przedłużenie życia – profilaktyka starości; Określenie czynników wpływających na przedłużenie życia – profilaktyka starości; Aktywność w wieku poprodukcyjnym. Aktywność w wieku poprodukcyjnym.

15 EFEKTY WYCHOWANIA KU STAROŚCI Praca z człowiekiem w każdym wieku; Wyposażenie w umiejętności wychowawczego oddziaływania na reprezentantów wszystkich pokoleń; Przeciwdziałanie i zapobieganie patologii życia społecznego ludzi starszych; Określenie i zrozumienie warunków sprzyjających wydłużaniu się życia ludzkiego (pogodnej i godnej starości).

16 Treści wychowania ku starości: Analiza starości jako faza życia; Osobowość ludzi starych; Sytuacja materialna i społeczna; Potrzeby i ich zaspokajanie; Czynniki wywołujące starzenie się; Pomoc ludziom starym; Stosunki z otoczeniem, rodziną, społeczeństwem; Pełnione funkcje przez seniorów.

17 Wychowanie ku starości to także: - Profilaktyka patologizacji życia ludzi w podeszłym wieku; - Poradnictwo geragogiczne i socjalizacja ludzi starych; - Terapia i rehabilitacja ludzi starszych; - Przygotowania do cierpienia i śmierci; -Realizacja potrzeb seniorów, a są one bardzo różne.

18 Wychowanie ku starości: reasumpcja: - przyczynianie się do dłuższego zachowania zdrowia; -zwracanie uwagi na czynniki środowisko-społeczne ludzi starych; - zwracanie uwagi na Izolację społeczną i psychiczną seniorów; - właściwe nastawienie do ludzi starych i starości; - zwracanie uwagi na pogarszanie się ich sytuacji materialnej; - zwracanie uwagi na gwałtowną zmianą warunków środowiskowych; - aktywność ludzi starych, turystyka, sport, rekreacja i wypoczynek.

19 DETERMINANTY JAKOŚCI ZYCIA SENIORÓW Starzenie zależy od sposobu i warunków życia. Na długość życia istotny wpływ ma dobra jakość życia czyli samopoczucie psychiczne i fizyczne, byt materialny, warunki pracy i rekreacji, możliwości rozwoju osobistego, jakość stosunków z najbliższym otoczeniem, podmiotowe traktowanie, możliwość realizacji dążeń i pragnień.

20 DETERMINANTY JAKOŚCI ZYCIA SENIORÓW Jakość życia, często utożsamiana z satysfakcją, szczęściem, spełnianiem się. Jest też rozumiana jako ogół cech i właściwości środowiska, które decydują o możliwości zaspokojenia potrzeb oraz funkcjonowania w aspekcie czterech poziomów aktywności: fizycznym, materialnym, społecznym i emocjonalno-intelektualnym. Problem jakości życia ludzi starszych obejmuje zagadnienia społeczne, medyczne, ekonomiczne, prawne oraz polityczne, wynikające z kondycji egzystencjalnej seniorów i związane z praktykami organizacji opieki nad ludźmi starszymi.

21 DETERMINANTY JAKOŚCI ZYCIA SENIORÓW Dążeniem seniorów jest zaspokajanie potrzeb fizjologicznych, poczucia bezpieczeństwa i bycia u siebie, autonomii i kontroli otoczenia oraz poczucia przynależności. Ponadto godnego traktowania, respektu, indywidualności, tożsamości, akceptacji, dysponowania kompetencjami, bycia kreatywnym i odczuwania przyjemności. Pragną przynależeć do wspólnoty, mieć kontakty socjalne, życzą sobie stymulacji intelektualnej, mieć możliwość bycia aktywnym, ale i celowej bierności. To wszystko daje im satysfakcję życiową i wpływa pozytywnie na jakość życia.

22 DOBRA JAKOŚĆ ŻYCIA SENIORÓW Myślą przewodnią,,filozofia życia ludzi starszych jest bycie aktywnym społecznie, zawodowo, zainteresowanie życiem, pomimo zmian biologicznych i procesu starzenia. Na jakość życia seniora największy wpływ ma dobry stan zdrowia. Warunkuje on przystosowanie do życia w okresie starości, aktywność, bystrość umysłu. Zdrowy człowiek jest szczery w stosunkach z ludźmi, odprężony i zadowolony z biegu swego życia.

23 DOBRA JAKOŚĆ ZYCIA SENIORA Do poprawy jakości życia przyczynia się całe duchowe bogactwo miłości dwojga ludzi, miłości wieku sędziwego, dojrzałej, która sprzyja zdrowiu psychicznemu, kontaktom z innymi ludźmi, zachowaniu zdrowia i pogody ducha. Miłość opóźnia proces starzenia się, ułatwia pokonywanie kryzysów. Nie zawsze jest ona zrozumiała dla innych – młodych ludzi - którzy często chcą widzieć w seniorach osoby aseksualne.

24 DOBRA JAKOŚĆ ŻYCIA SENIORA O jakości i długości życia seniora decyduje też właściwe ukształtowanie jego przestrzeni życiowej zewnętrznej i wewnętrznej. Człowiek organizując najbliższą sobie przestrzeń nie tylko oddziałuje na nią w sensie fizycznym, ale poprzez jej ukształtowanie wyraża swoją osobowość, wpływa na zachowanie się innych osób.

25 WARUNKI POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Współczesne społeczeństwo dąży do zapewnienia osobom starszym możliwie wysokiej jakości życia, m. in. poprzez identyfikację ich potrzeb (i ich realizację) oraz umożliwienie udziału w życiu społeczności lokalnej. Centralne pytanie w polityce społecznej: co zrobić dla ludzi starych, aby zapewnić im optymalną jakość życia? Odpowiedź na to pytanie da edukacja (wychowanie) ku starości.

26 SPOŁECZNE UZASADNIENIE DLA ZWIĘKSZENIA AKTYWNOŚCI OSÓB STARSZYCH Wychowanie ku starości to profilaktyka starości, troska o zdrowie, właściwe odżywianie, przestrzeganie zasad higieny oraz aktywny tryb życia pokolenia III wieku. Aktywność opóźnienia starzenie się organizmu, zapobiega chorobom, zmniejszając koszty opieki zdrowotnej i społecznej. Aktywny styl życia pomaga starszym osobom utrzymać własną autonomię aktywnie uczestniczyć w społeczeństwie. Aktywność pozwala seniorowi lepiej wykorzystywać posiadany potencjał biologiczny (genetyczny), wyznaczający długość i jakość życia.

27 SPOŁECZNE UZASADNIENIE DLA ZWIĘKSZENIA AKTYWNOŚCI OSÓB STARSZYCH Konieczna jest promocja pozytywnego i aktywnego obrazu osób starszych. Społeczeństwo, które sprzyja aktywnemu stylowi życia osób starszych może lepiej czerpać korzyści z bogactwa doświadczeń i wiedzy posiadanej przez starszych członków społeczeństwa.

28 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Aktywność = zdolność do działania, do podejmowania inicjatywy; czynny udział w czymś, to warunek pomyślnego rozwoju człowieka jego funkcjonowania w świecie. To zespół działań mających na celu włączenie człowieka do udziału w różnych dziedzinach życia, sposób porozumiewania się z innymi ludźmi, otaczającym światem. Aktywizacja polega na motywowaniu człowieka do działań, wyzwalaniu i modyfikowaniu w nim aktywności, stanowiącej naturalną potrzebę człowieka.

29 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Aktywność należy do podstawowych potrzeb człowieka, warunek prawidłowego rozwoju, umożliwiający prowadzenie twórczego i harmonijnego trybu życia, podstawa leczenia wielu chorób, czynnik opóźniający procesy starzenia. Stwierdzono, że brak aktywności i kontaktów społecznych, rodzi poczucie braku przydatności i prowadzą do izolacji, pustki społecznej i osamotnienia jednostki.

30 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Celem aktywności jest rozbudzenie w ludziach chęci poprawy w jakiejkolwiek sferze ich życia, bądź chęci do poznawania, uczenia się czegoś nowego, uwrażliwienia na potrzeby i ograniczenia innych, pobudzanie motywacji do współpracy oraz powstrzymywanie przed zbytnim rozmyślaniem nad samym sobą.

31 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Aktywność seniora jest jednym z czynników o podstawowym znaczeniu dla udanej, zdrowej i szczęśliwej starości. Naukowcy zalecają ruch fizyczny jako czynnik podtrzymujący zdrowie fizyczne i psychiczne. Ruch jest eliksirem życia i młodości, co potwierdza i praktyka, i teoria. Spacery, turystyka piesza i rowerowa, praca ogrodzie, gimnastyka, regularne uprawianie sportu na świeżym powietrzu mają w życiu seniorów priorytetowe znaczenie. Na choroby wieku podeszłego nakładają się liczne skutki wieloletniego zaniedbywania aktywności życiowej.

32 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Aktywność pełni wielorakie funkcje: Adaptacyjną, która pomaga w lepszym przystosowaniu się osób starszych do życia w nowej sytuacji społecznej i rodzinnej; Integracyjną, prowadzącą do integracji w grupie, do której należą ludzie starsi i uzupełniania wielorakich braków; Kształcącą, która pomaga rozwijać i doskonalić cechy oraz predyspozy­cje osobowościowe; Rekreacyjno-rozrywkową, likwidującą stres, przywracającą chęć do życia, wypełniającą wolny czas; Psychospołeczną, prowadzącą do poprawy jakości życia i umożliwiającą odczuwanie satysfakcji życiowej oraz podnoszącą autorytet jednostki.

33 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Poprzez aktywizację dąży się do zapewnienia osobom poczucie godziwego życia i użyteczności, bezpieczeństwa. Aktywizacja pozytywnie wpływa na psychikę człowieka, przywraca mu zdolność nawiązywania kontaktów i umiejętności współżycia z innymi ludźmi, ułatwia dostosowanie się do środowiska i wpływa na zmianę stylu życia człowieka.

34 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Aktywność zwiększa szansę długiego i aktywnego życia, poprawia stan zdrowia fizycznego i psychicznego jednostki, wyzwala wydolność tlenową organizmu, wzmacnia siły mięśni i ich gibkość, przywraca organizmowi równowagę i koordynację ruchów. Pozwala opanować określone stany i choroby, zmniejsza ryzyko zachorowania na niektóre choroby: chorobę wieńcową, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, osteoporozę, minimalizuje skutki pewnych niesprawności i pomaga w leczeniu stanów bólowych. Jej formy muszą być jednak uzależnione od stanu zdrowia jednostki oraz od jej stopnia sprawności fizycznej. Aktywność nie tylko dodaje lat do życia, lecz również życia do lat.

35 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Aktywizacja wyzwala pozytywne postrzeganie starości. Osoby aktywne są bardziej spokojne i mniej wymagające, lepiej odpoczywają, odzyskują wiarę w siebie i poczucie własnej wartości, szybciej wchodzą w interakcję z otoczeniem. Brak aktywności może powodować utratę akceptacji ze strony otoczenia, w konsekwencji samotność. Bezruch wpływa na otyłość organizmu, osłabia mięśnie, wpływa niekorzystnie na krążenie krwi, osłabia kondycję ruchową, wywołuje osteoporozę.

36 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Jedną z jej form jest aktywność kulturalno-oświatowa. To działalność amatorska i hobbystyczna, realizowana indywidualnie lub zespołowo w lokalnych ośrodkach kultury. To także odbiór treści kultury masowej i czytelnictwo. Na szczególną uwagę zasługują funkcjonujące prawie w każdym mieście Uniwersytety Trzeciego Wieku, które przezywają prawdziwy renesans. Ponadto Kluby seniora i wiele innych organizacji o charakterze masowym, stanowiące pozarządowy sektor. I wiele innych organizacji. Poprzez aktywizację mniej jest kłopotów z osobami tzw. trudnymi; wzrasta w nich zainteresowanie życiem oraz otoczeniem. Aktywność seniorów jest ona uzależniona od wieku, choroby, stanu zdrowia, nawyków kulturowych i środowiskowych, wykształcenia i pochodzenia, zainteresowań i ujawnionych potrzeb oraz warunków bytowych.

37 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Inne formy aktywności seniorów to: gimnastyka, sport, zajęcia plastyczne (malowanie, rzeźba, ceramika), przygotowywanie posiłków na uroczystości, dekoracja wnętrz. Krawiectwo, hafciarstwo, szydełkowanie, tkactwo, wikliniarstwo, pielęgnowanie kwiatków, muzykoterapia, śpiewanie piosenek, granie na instrumentach, to jeszcze inne formy aktywizacji seniorów. Także zabawy taneczne, wieczorki, pisanie wierszy, pamiętników, organizowanie spektakli teatralnych, spotkań z pisarzami i poetami, zbieranie monet czy staroci. Należy tu dodać jeszcze organizowanie pogadanek, szkoleń o bardzo różnej tematyce, wizyty w klubach seniora itp., pielęgnowanie zieleni w domu i poza domem, pomoc przy pracach polowych, kontakty ze środowiskiem i udział w uroczystościach religijnych.

38 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Specyficzną forma aktywizacji seniorów jest terapia zajęciowa. Jej celem jest ogólne usprawnianie, rozwijanie umiejętności w wykonywaniu czynności życia codziennego, zaradności osobistej, przygotowanie do życia w środowisku społecznym, m.in. poprzez rozwój umiejętności planowania i komunikowania się, dokonywania wyborów, decydowania o swoich sprawach oraz zdobywanie innych umiejętności, niezbędnych w niezależnym życiu i poprawę kondycji psychicznej.

39 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Podstawową formą aktywizacji jest muzykowanie i taniec. Słuchanie muzyki może odnosić wymierne korzyści terapeutyczne w przypadku aktywnego muzykowania. Muzyka zaczyna gościć w szpitalach na salach chorych i salach operacyjnych, w gabinetach dentystycznych. Potrafi ona pobudzać i uspokajać, co uzależnione jest od rodzaju muzyki i indywidualnych odczuć, które są ściśle związane z psychiką człowieka. Muzyka stabilizują się emocje, dodaje ciału energii i relaksuje je, usuwa ból spowodowany stresem. Dźwięk dociera do przyczyny choroby i zmniejsza jej symptomy. Muzyka podnosi na duchu w czasie depresji i apatii, przynosząc spokój, pozytywnie oddziałuje na układ nerwowy. Łagodzi nadpobudliwość i agresję. Muzykoterapia ma swoje miejsce w walce z bólem, daje odprężenie, relaks, regeneruje utracone siły.

40 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Muzykoterapia oddziałuje na człowieka w sposób wszechstronny, powodując przywrócenie równowagi pomiędzy emocjonalnym, fizycznym, psychicznym i umysłowym funkcjonowaniem organizmu. Sesje muzyczne są okazją do oderwania się od ważnych spraw i przynoszą chwilę wytchnienia. Także śpiewanie jest miłym przeżyciem, zawiera w sobie znaczny potencjał terapeutyczny i ma właściwości leczące: wzmacniające i samouzdrawiania. Poza muzyką i śpiewem ogromne znaczenie przypisuje się również tańcom. Jest on naturalną potrzebą człowieka, dającą radość, zdrowie i odpoczynek.

41 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Taniec angażuje ciało, psychikę i duszę człowieka, wzmacnia mięśnie ciała, skutkuje pozbywaniem się zbędnych kilogramów. Organizm staje się dotleniony, co usprawnia pracę serca, zapobiega niewydolności układu krążenia i nadciśnieniu. Ruch i taniec przyczyniają się do zmiany nastroju na pozytywny, dają możliwość odreagowania napięć w ciele i psychice, skutkuje też pozbywaniem nadmiernej energii i agresji.

42 AKTYWNY TRYB ŻYCIA WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Aktywizacja w sposób istotny poprawia jakość każdego człowieka i jest wyzwaniem współczesności. Stary człowiek może i powinien się uczyć, przyswajać sobie nowe obszary wiedzy i umiejętności i odnawiać zasoby wcześniej posiadanych kompetencji.

43 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Starość w Europie staje się poważnym problemem a liczba urodzeń drastycznie spadła i doszła do najniższego poziomu w historii. Dlatego aktywizacja seniorów, edukacja ku pozytywnej starości pozwala zredukować skutki starzenia się i cieszyć się pełnią życia przez coraz dłuższy czas.

44 WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Dobrze, że na wzór krajów zachodnich, rośnie w Polsce zainteresowanie problematyką starości, szczególnie wśród przedstawicieli nauki, instytucji polityki społecznej i pomocy społecznej, organizacji pozarządowych i służby zdrowia z zakresu gerontologii, co skutkuje wzbogaceniem wiedzy i poglądów dotyczących procesów rozwojowych człowieka starszego.

45 DZIĘKUJE ZA UWAGĘ


Pobierz ppt "WYCHOWANIE KU STAROŚCI WARUNKIEM POMYŚLNEGO STARZENIA SIĘ CZŁOWIEKA Opracował: Andrzej Mielczarek."

Podobne prezentacje


Reklamy Google