Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Modelowanie zmienności przestrzennej barwy gleb na stokach morenowych Alfred Stach Zakład Geoekologii IBCiG UAM.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Modelowanie zmienności przestrzennej barwy gleb na stokach morenowych Alfred Stach Zakład Geoekologii IBCiG UAM."— Zapis prezentacji:

1 Modelowanie zmienności przestrzennej barwy gleb na stokach morenowych Alfred Stach Zakład Geoekologii IBCiG UAM

2 Tytułem wprowadzenia Opracowanie mieści się problemie rozprawy habilitacyjnej: Morfodynamika stoków na morenowym obszarze młodoglacjalnym. Główne założenia pracy były już referowane na zebraniu naukowym IBCiG. Podstawowy cel: opracowanie modelu struktury przestrzennej systemu denudacyjnego stoków na podstawie analizy pokryw glebowych

3 Tytułem wprowadzenia cd. Barwa gleby to syntetyczny wskaźnik charakteru i natężenia procesu glebotwórczego: akumulacji i rozkładu substancji organicznej, wilgotności i natlenienia, procesów wietrzeniowych i wytrącania soli, typu i ilości pierwotnych i wtórnych minerałów glebowych, aktywności fauny glebowej, itp. Jest to parametr, który można szybko mierzyć, a znormalizowana procedura daje stosunkowo wysoką dokładność i powtarzalność oznaczeń

4 Tytułem wprowadzenia cd. Na powierzchniach stokowych barwa gleby może być jakościowym wskaźnikiem jej bilansu wodnego oraz funkcjonowania procesów denudacyjnych – zmienności przestrzennej procesów erozji i ługowania gleb. Może być zatem barwa gleb używana jak kryterium (jedno z wielu) delimitacji stref morfodynamicznych – fragmentów kateny stokowej różniących się pod względem charakteru i/lub natężenia dominujących procesów denudacyjnych i akumulacyjnych.

5 Tytułem wprowadzenia cd. Do tej pory prezentowano wyniki badań z dwóch stoków użytkowanych rolniczo, dotyczące wyłącznie poziomu akumulacyjno- próchnicznego (Ap) gleby. W niniejszym opracowaniu przedstawione zostaną dane z trzech stoków (w tym stoku leśnego), dotyczące barwy całego profilu gleby. Zastosowano skorygowany algorytm konwersji barw.

6 Lokalizacja stoków: morfogeneza Podział strefy marginalnej fazy pomorskiej w obrębie lobu Parsęty (Karczewski 1989, fragment uproszczony )

7 Lokalizacja stoków: morfometria

8 Lokalizacja stoków: morfometria (stok A i B)

9 Lokalizacja stoków: morfometria (stok C)

10 Badane mikrozlewnie stokowe - A Stok A o ekspozycji południowej: podłoże nieprzepuszczalne – użytkowanie rolnicze. Deniwelacja: 9,95 m. Powierzchnia mikrozlewni (elementu stoku): 6068 (6090,42) m 2

11 Badane mikrozlewnie stokowe - B Stok B o ekspozycji północno- wschodniej: podłoże przepuszczalne – użytkowanie rolnicze. Deniwelacja: 11,02 m. Powierzchnia mikrozlewni (elementu stoku): 5540 (5558,9) m 2.

12 Badane mikrozlewnie stokowe - C Stok C – mikrozlewnia leśna. Deniwelacja: 11,13 m. Powierzchnia mikrozlewni (elementu stoku): 2440 (2468,2) m 2.

13 Metodyka: Pobór rdzeni glebowych - siatka

14 Metodyka: Pobór i opis rdzeni glebowych

15 Metodyka: Problem identyfikacji poziomów genetycznych gleb w rdzeniach wiertniczych Możliwe sekwencje budowy gleby w obrębie kateny stokowej

16 Metodyka: System MUNSELLA opisu barw jakościowy opis barwy: hue (rodzaj), value (natężenie), chroma (czystość) np.: 7.5YR 3/4 wprowadzony w 1913 roku, standard w gleboznawstwie, brak możliwości analiz ilościowych

17 Metodyka: Konwersja barw do systemu RGB

18 Średnie ważone barwy gleb na badanych stokach ABC StokPo- ziom Barwa R-G-BMunsell - kod A Ap Y 3.50/3.01 B/C YR 4.35/4.49 B Ap YR 3.07/2.62 B/C YR 4.88/5.11 C A Y 3.49/1.17 B/C Y 4.76/4.11

19 Zmienność barw poziomów B/C gleb na badanych stokach

20 Powierzchnia semiwariogramu empirycznego i modele semiwariancji Stok A: składowa R barwy Ap i B/C

21 Geneza anizo- tropowości barwy Ap na stoku A? Morfo- metria? + układ pól i kierunek orki

22 Powierzchnia semiwariogramu empirycznego i modele semiwariancji Stok B: składowa R barwy Ap i B/C

23 Geneza anizotropowości barwy Ap na stoku B?

24 Powierzchnia semiwariogramu empirycznego i modele semiwariancji Stok C: składowa R barwy Ap i B/C

25 Modelowanie zmienności przestrzennej barwy gleb - poziom Ap na stoku A

26

27

28 Wnioski: Historia użytkowania/pokrycia terenu jest najważniejszym czynnikiem decydującym od odmienności pokrywy glebowej stoków. Gleby na odmiennych litologicznie i morfometrycznie stokach użytkowanych rolniczo są pod względem swej morfologii względnie podobne, i wyraźnie odróżniają się od pokrywy glebowej stoku leśnego. Wyraźnie zaznacza się mozaikowatość gleb na stokach uprawnych w stosunku do względnej jednorodności pokrywy glebowej stoku leśnego.

29 Wnioski: Gleby uprawne i leśne różnią się również wyraźnie pod względem prawidłowości zmienności przestrzennej: Poziom próchniczno-akumulacyjny na stokach uprawnych wykazuje anizotropowość struktury przestrzennej związaną zarówno z rzeźbą, jak kierunkiem orki. Poziomy B/C na stokach uprawnych albo nie wykazują anizotropowości struktury przestrzennej, albo jest ona odmienna niż w poziomie Ap.

30 Wnioski: W glebach leśnych kierunkowość struktury przestrzennej barwy gleb jest bardzo słabo zarysowana. Nie zaznacza się również, pod tym względem, żadna istotna różnica między poziomem próchnicznym, a poziomami głębiej zalegającymi. Zasięg podobieństwa barwy gleb na stoku leśnym jest niewielki (~6 m). Można przypuszczać, że jest efektem bardziej struktury drzewostanu, niż jakiegokolwiek innego czynnika glebotwórczego.

31 Wnioski: Zasięg podobieństwa barwy gleb na stokach uprawnych jest znacznie większy niż na stoku leśnym i dotyczy to zarówno poziomów Ap, jak i B/C. Nawiązuje on do skali elementów morfologicznych stoku (po uwzględnieniu wpływu orki).


Pobierz ppt "Modelowanie zmienności przestrzennej barwy gleb na stokach morenowych Alfred Stach Zakład Geoekologii IBCiG UAM."

Podobne prezentacje


Reklamy Google