Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Katarzyna Polska, Stanisław Radzki Wydział Chemii, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej Pl. M.C. Skłodowskiej 2, 20-031 Lublin Obraz tworzenia się asocjatów.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Katarzyna Polska, Stanisław Radzki Wydział Chemii, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej Pl. M.C. Skłodowskiej 2, 20-031 Lublin Obraz tworzenia się asocjatów."— Zapis prezentacji:

1 Katarzyna Polska, Stanisław Radzki Wydział Chemii, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej Pl. M.C. Skłodowskiej 2, Lublin Obraz tworzenia się asocjatów pomiędzy konkanawaliną A i porfirynami w roztworach i w materiałach zol- żelowych

2 Metoda zol-żelowa jest sposobem otrzymywania żeli o kontrolowanej wielkości porów, jej końcowym produktem może być szkło o całkowicie zamkniętych porach. Ogólnie polega ona na przygotowaniu roztworu koloidalnego (zolu) odpowiedniego alkoholanu i przeprowadzeniu go w żel, który następnie w wyniku suszenia daje aerożel. Na etapie żelowania do roztworu można wprowadzić różnego rodzaju substancje, również organiczne. Dzięki enkapsulacji w żelach krzemionkowych związki o znaczeniu biologicznym zyskują unikalne właściwości, takie jak większa odporność mechaniczna czy na degradację biologiczną i chemiczną, a co ważne zachowują przy tym swoje właściwości spektroskopowe i aktywność biologiczną. Zmodyfikowane w ten sposób układy zol-żelowe mogą znaleźć zastosowanie jako biosensory, katalizatory, systemy kontrolowanego uwalniania leków czy narzędzia diagnostyczne.

3 KONKANAWALINA A to lektyna wyizolowana z fasoli (Canavalia Ensiformis), jej konformacja zależy od pH, przy pH występuje w postaci dimeru, natomiast przy pH powyżej 7 tworzy tetramery lub wyższe aglomeraty Rys.1. Struktura protomeru Con A (a) i kompleksu 1:1 H 2 TTMePP-Con A (b). a b

4 H 2 TTMePP H 2 TMePyP PORFIRYNY KATIONOWE 5,10,15,20-tetrakis [4-trimethyl ammonio)phenyl]porphyrin 5,10,15,20-tetrakis [4-(1-methyl- 4-pyridyl)]-21H,23H-porphyrin

5 Mieszanie TEOSu i roztworu ConA-H 2 P Powstawanie żeluSuszenie TEOS (zol) ConA H 2 P PRZYGOTOWANIE ZOL-ŻELU Con A–H 2 P Szybki wzrost sieci polisiloksanu Si(OR) x (OMe) 4-x R = H lub Si(OR) x (OMe) 4-x Suszenie żelu, utrata cieczy, tworzenie się kserożelu

6 Con A (C M = 1·10 -4 ) H 2 TTMePP + Con A 1:1 (C M = /10 -4 )

7 H 2 TTMePP (C M = /10 -4 ) TEOS (wysuszony żel)

8 Rys.2. Monolityczne żele krzemionkowe immobilizowane H 2 TTMePP po 7 dniach, 1 miesiącu i 6 miesiącach suszenia (C M = 7.5 x M ).

9 ROZTWÓRZOL-ŻEL Rys.4. Widma absorpcji i emisji H 2 TTMePP oraz kompleksu H 2 TTMePP/Con A zmierzone w roztworze trisu (pH 8.7) i w monolitycznych żelach krzemionkowych.

10 H 2 TTMePP H 2 TTMePP + Con A (1:1) H 2 TTMePP + Con A (2:1) H 2 TTMePP + Con A (1:2)Con A 1 H, 1 H COSY NMR

11 WNIOSKI Tworzenie się kompleksów pomiędzy rozpuszczalnymi w wodzie kationowymi porfirynami (H 2 TTMePP i H 2 TMePyP) i białkiem należącym do grupy lektyn – konkanawaliną A było badane w wodnym roztworze zawierającym bufor TRIS (pH 8,75) oraz w monolitach krzemionkowych otrzymanych metodą zol-żel. Zjawisko to obserwowane było za pomocą szeregu technik – spektroskopii absorpcyjnej UV-Vis, fluorescencji i 1 H NMR. Układy zamknięte w zol-żelu badane było dodatkowo za pomocą mikroskopii sił atomowych (AFM). Monolit krzemionkowy otrzymany przez polikondensację tetraetoksysilanu jest całkowicie transparentny dla metod optycznych, stąd możliwość rejestracji widm absorpcji i emisji zamkniętych w nim cząsteczek. Wnioski, jakie można było wysnuć na podstawie analizy widm układów Con A - H 2 P oraz obrazów uzyskanych metodą AFM pozwalają mieć nadzieję, że tego typu układy zamknięte w monolitach krzemionkowych znajdą kiedyś zastosowanie w badaniach nad modelami enzymów, systemami przenoszenia leków, biosensorami czy katalizatorami.


Pobierz ppt "Katarzyna Polska, Stanisław Radzki Wydział Chemii, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej Pl. M.C. Skłodowskiej 2, 20-031 Lublin Obraz tworzenia się asocjatów."

Podobne prezentacje


Reklamy Google