Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Nanocząstki złota – ich stabilizacja oraz aktywacja wybranymi polioksometalanami oraz polimerami przewodzącymi Sylwia Żołądek Pracownia Elektroanalizy.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Nanocząstki złota – ich stabilizacja oraz aktywacja wybranymi polioksometalanami oraz polimerami przewodzącymi Sylwia Żołądek Pracownia Elektroanalizy."— Zapis prezentacji:

1 Nanocząstki złota – ich stabilizacja oraz aktywacja wybranymi polioksometalanami oraz polimerami przewodzącymi Sylwia Żołądek Pracownia Elektroanalizy Chemicznej w Zakładzie Chemii Analitycznej i Nieorganicznej Kierownik: prof. dr hab. P. J. Kulesza Opiekun: mgr A. Kolary-Żurowska, dr M. Chojak Schemat nanocząstki Au modyfikowanej warstwą heteropolianionu (Au-PMo 12 ) Zdjęcie mikroskopowe nanocząstek Au-PMo 12 otrzymane za pomocą transmisyjnego mikroskopu elektronowego Technologia projektowania funkcjonalnych nanocząstek metali szlachetnych cieszy się dużym zainteresowaniem z punktu widzenia ich potencjalnego zastosowania jako układów katalitycznych w ogniwie paliwowym. Niestety duża energia powierzchniowa nanocząstek staje się przyczyną ich aglomeracji prowadzącej do degradacji ich cennych właściwości. Z powyższych względów niezbędna jest kontrola stanu nanocząstek realizowana na drodze spontanicznej chemisorpcji warstw molekularnych na ich powierzchniach. Największe zastosowanie w dziedzinie stabilizacji klasterów złota znajdują związki organotiolowe tworzące zorganizowane monowarstwy unieruchomione na powierzchni złota na drodze chemisorpcji. Niestety alkanotiole pasywują powierzchnie nanocząstek Au zmniejszając ich właściwości katalityczne. Dlatego interesującą alternatywę dla tych układów mogą stanowić wielocentrowe układy redoks, takie jak heteropolikwasy molibdenu lub wolframu. Woltamogram monowarstwy nanocząstek złota stabilizowanych H 3 PMo 12 O 40 zaadsorbowanej na elektrodzie z węgla szklistego Elektrokatalityczna redukcja nadtlenku wodoru na monowarstwie Au-PMo 12 Celem niniejszej pracy było opracowanie metodologii otrzymywania stabilnych roztworów koloidalnych nanocząstek złota modyfikowanych hereopolikwasem fosfododekamolibdenowym (PMo 12 ). Badania objęły również przygotowanie i charakterystykę zorganizowanych monowarstw nanocząstek złota stabilizowanych za pomocą PMo 12 oraz hybrydowych układów kompozytowych złożonych z ultracieńkich warstw PMo 12, polimerów przewodzących (polianiliny oraz polipirolu) oraz klasterów złota. Mając na uwadze przyszłościowe zastosowania badanych układów w ogniwach paliwowych, zostały przeprowadzone próby mające na celu ocenę ich aktywności katalitycznej wobec redukcji nadtlenku wodoru (produktu pośredniego elektroredukcji tlenu). Schemat tworzenia układu wielowarstwowego nAu-PMo 12 / (n-1) PANI lub PPy stabilizowanych przez W ? giel szklisty Polimeryzacja elektrochemiczna Au 1.Roztwór nanocząstek PMo 12 O Roztwór złota PMo 12 O W ? giel szklisty Węgiel szklisty Polimeryzacja elektrochemiczna 2. Roztwór monomerów (aniliny lub pirolu) Węgiel szklisty H 3 PMo 12 O 40 (PMo 12 ) – struktura Keggina Krzywe woltamperometryczne zarejestrowane dla elektrody z węgla szklistego modyfikowanej wielowarstwą 4Au-PMo 12 / 3 PANI Spektroskopia (IR) potwierdziła podstawienie łańcuchów alkanotioli za pomocą anionów fosfododekamolibdenianowych i unieruchomienie PMo 12 na powierzchni nanocząstek złota na drodze chemisorpcji Podsumowanie Podstawienie łańcuchów alkanotioli anionami fosfododekamolibdenowymi (PMo 12 ) zachodzi z dużą wydajnością co umożliwia stabilizacje i zwiększenie powierzchni aktywnej nanocząstek złota Stwierdzono, że nanocząstki złota wydają się być interesującymi matrycami służącymi do immobilizacji ultracienkich warstw heteropolikwasu PMo 12. Wprowadzenie jednostek polianiliny lub polipirolu pomiędzy nieorganiczne monowarstwy Au-PMo 12 pozwala na przygotowanie zorganizowanych układów kompozytowych zawierających rozdyspergowane klastery złota Rozważane układy monowarstw oraz wielowarstw wykazały aktywność katalityczną wobec redukcji H 2 O 2, w konsekwencji mogą znaleźć zastosowanie jako składnik katalizatora dwufunkcyjnego dla reakcji redukcji tlenu w ogniwie paliwowym Pt 7-10 nm1.2nm1.2nm Au 7-1.2nm1.2nm Elektrokatalityczna redukcja nadtlenku wodoru na wielowarstwie nAu-PMo 12 / (n-1) PANI Elektrokatalityczna redukcja nadtlenku wodoru na wielowarstwie nAu-PMo 12 / (n-1) PPy Krzywe woltamperometryczne zarejestrowane dla elektrody z węgla szklistego modyfikowanej wielowarstwą 3Au-PMo 12 / 2PPy Naprzemienne zanurzanie elektrody z węgla szklistego w roztworach modyfikujących nanoczastek Au-PMo 12 oraz sprotonowanych monomerów aniliny lub pirolu pozwoliło na systematyczne i kontrolowane zwiększenie ilości katalizatora na powierzchni elektrody. Powyższe postępowanie umożliwiło uzyskanie zorganizowanych układów kompozytowych zawierających nanocząstki złota zdolnych do szybkiej propagacji ładunku mol dm mol dm mol dm mol dm mol dm -3 H 2 SO mol dm -3 H 2 SO mol dm mol dm mol dm mol dm mol dm mol dm mol dm mol dm mol dm -3 H 2 SO mol dm -3


Pobierz ppt "Nanocząstki złota – ich stabilizacja oraz aktywacja wybranymi polioksometalanami oraz polimerami przewodzącymi Sylwia Żołądek Pracownia Elektroanalizy."

Podobne prezentacje


Reklamy Google