Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Katarzyna Peroń. RODZINA to mała naturalna grupa społeczna, składająca się z małżonków i ich dzieci; stanowi ona całość względnie trwałą, podlegającą

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Katarzyna Peroń. RODZINA to mała naturalna grupa społeczna, składająca się z małżonków i ich dzieci; stanowi ona całość względnie trwałą, podlegającą"— Zapis prezentacji:

1 Katarzyna Peroń

2 RODZINA to mała naturalna grupa społeczna, składająca się z małżonków i ich dzieci; stanowi ona całość względnie trwałą, podlegającą dynamicznym przekształceniom związanym głównie z biegiem życia jednostek wchodzących w jej skład; rodzina opiera się na zastanych tradycjach społecznych i rozwija własne tradycje.

3 Rodzinę stanowi para dorosłych osób płci różnej lub tej samej, która jest małżeństwem, związkiem partnerskim, konkubinatem wraz z dziećmi i krewnymi w prostej linii wstępnej (Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich) DINKS, czyli Double Income-No Kids – para bez dzieci Living-Apart-Together – razem, ale oddzielnie opóźnianie wieku zawierania małżeństw opóźnienie czasu rodzenia pierwszego dziecka

4 Rodzina jest: interpersonalnym systemem stosunków wewnątrzgrupowych systemem społecznym rodzajem instytucji społecznej (J. Rembowski)

5 Członkowie rodziny tworzą sieć wzajemnych powiązań. W systemie tym każda osoba z własną indywidualnością nosi w sobie ślady całego systemu Zmiana w funkcjonowaniu jednego elementu pociąga za sobą zmianę całego systemu – zaczyna on inaczej funkcjonować (J. Bradshaw)

6 Rodzina poprzez właściwe stosunki wewnątrzrodzinne tworzy więzi społeczne i emocjonalne i najskuteczniej uczy jednostkę budowania relacji poza rodziną. (Ackerman)

7 Więzi rodzinne powstają w wyniku zespalania się oddziaływań wielu czynników: biologicznych psychologicznych społecznych ekonomicznych innych...

8 Poszczególne osoby w rodzinie oddziałują na siebie wzajemnie (sprzężenie zwrotne), gdzie nie można określić które z zachowań było przyczyną, a które skutkiem – oddziaływania te można nazwać przyczynowością cyrkularną (M. Braun-Gałkowska)

9 Na podstawie: Osobowości rodzinne David Field

10 1. Rodzina związków 2. Chaotyczna 3. Władzy 4. Opiekuńcza 5. Uwikłana

11 Definicja: członkowie rodziny są powiązani, ale zachowują odrębność; rodzice współpracują ze sobą, to oni mają władzę; na rodzicach można polegać; szanuje się prawa i uczucia innych; członkowie rodziny są zachęcani do rozwoju, odkrywania swoich talentów i uzdolnień; wszystkim zależy na rozwoju każdego członka rodziny.

12 Związek małżeński: rodzice okazują sobie szacunek i zrozumienie; każdy ze współmałżonków jest wystarczająco silny jako jednostka; małżonkowie dobrze sobie radzą w sytuacjach kryzysowych; silny małżeński związek, dobre umiejętności porozumiewania się i głęboka troska o siebie tworzą harmonijną całość

13 Styl rodzicielski: rodzice dbają o utrzymanie stałej struktury rodziny; rodzice ustalają zasady i oczekiwania; znają dobre strony dzieci i wspierają je; autorytet rodziców jest utrzymywany i wspierany przez obydwoje małżonków; rodzice zapewniają poczucie bezpieczeństwa, zaspokajają potrzeby miłości, akceptacji, kontaktu, więzi; dzieci mają wystarczająco dużo swobody, aby być sobą, i dużo ciepła, aby czuć się kochanym;

14 dziecko, które buntuje się jest szybko dyscyplinowane, rodzice stosując określone środki dyscyplinujące nie obawiają się utraty miłości dzieci; rodzice wysłuchują swoich dzieci i pomagają im analizować ich myśli i uczucia dzieci czują się słuchane i szanowane, rodzice zachęcają je do wyrażania swojego zdania w sprawach dotyczących całej rodziny, a szczególnie spraw dziecka, rezerwują sobie prawo veta, gdy decyzja dziecka jest niewłaściwa; rodzice zachęcają dzieci do kontaktów z innymi; dzieci są wdrażane do samodzielności, odpowiedzialności. Dzieci: mają poczucie bezpieczeństwa, rodzice zapewniają im spójne i stabilne środowisko; nie muszą zajmować się problemami ludzi dorosłych; W trudnych sytuacjach dzieci mają wsparcie w rodzicach, także w okresie buntu

15 Dynamika życia rodzinnego: rodzice narzucają właściwy model komunikacji, wzajemnego odnoszenia się; Pojawiające się problemy są ujawniane celem rozwiązania; prośby dzieci są dokładnie analizowane; Relacje w rodzinie są statyczne i dynamiczne (stałość i zmienność) Rodzina chroni swojego wewnętrznego systemu wartości Odejście dzieci z domu: opuszczenie domu nie jest dramatycznym wydarzeniem; opuszczeniu domu towarzyszy radość i smutek; dzieci opuszczając dom przejawiają pewność siebie, są odpowiedzialne i czują się przygotowane do życia. Rodzice pozostają nadal aktywnymi, lecz odsuwają się na pewien dystans dzieci z przyjemnością wracają do rodzinnego domu rodzice starają się unikać nadmiaru rad.

16 Definicja: rodzina jest pozbawiona więzi; rodzina jest źle zorganizowana, rozdarta; występują w niej ciągłe konflikty, dręczenie innych swoimi problemami; dzieci są ignorowane lub wykorzystywane; nie istnieją bliższe związki pomiędzy rodzicami i dziećmi.

17 Związek małżeński: małżeństwo nie jest autentycznym związkiem, mało miłości lub jej brak; małżonkowie często grożą sobie rozwodem Brak energii na pielęgnowanie związku Styl rodzicielski: w postępowaniu rodziców wobec dzieci brak jest konsekwencji; rodzice kierują się nastrojami; dzieci pracują jak niewolnicy, są wykorzystywane, zdane tylko na własną zaradność; rodzice są nieodpowiedzialni;

18 postawę rodziców cechuje znieważanie dzieci i wytykanie im błędów; rodzice grożą dzieciom i używają wobec nich siły; dyscyplinarne środki są surowe, niesprawiedliwe; kara ma na celu poniżenie dziecka.

19 Dzieci: czują się niekochane, czują, że są ciężarem; mogą stracić kontakt ze światem własnych uczuć; czasem mają poczucie, że są bardzo złe, skoro rodzice ich nie kochają; czasem przeżywają chęć zemsty, gniew, gorycz.

20 Dynamika życia rodzinnego: osoby żyją obok siebie, a nie wspólnie, razem – nie zapraszają do domu znajomych, nie spędzają ze sobą czasu wolnego Nie utrzymują dobrych relacji z innymi Odejście dzieci z domu: Dzieci odchodzą przedwcześnie, nie rozwiązawszy konfliktów do domu rodzinnego wracają jedynie z poczucia obowiązku Nie utrzymują kontaktu z rodzeństwem po usamodzielnieniu się

21 Definicja: rodzina ma wyraźną strukturę; silne, wyraźnie określone oczekiwania wobec każdego z jej członków. rodzicom brak umiejętności lub zainteresowania budowaniem relacji; trwałe skoncentrowanie się na wynikach psuje relacje w rodzinie; skłonność do krytycyzmu, wynajdywania wad powoduje brak bliskości i niechętne nastawienie do siebie nawzajem; rodzina przedkłada zasady ponad stosunki międzyludzkie; najważniejsze są obowiązki domowe i zadania (łatwiej się mówi o nich, niż o uczuciach); dzieci znajdują się pod silną władzą rodziców; Panują w niej stosunki jednostronne autokratyczne: jeden rodzic jest szefem, drugi asystentem szefa

22 Związek małżeński: mąż i żona mają ściśle określone role, jeśli okazują sobie miłość, to poprzez wykonywanie obowiązków (dzieci nie widzą okazywania przez nich wzajemnych uczuć); w rodzinie tej panuje interpersonalna próżnia styl życia małżonków cechuje surowość; rodzice nie spędzają wolnego czasu z sobą.

23 Styl rodzicielski: dzieci mają poczucie, że życie składa się z listy obowiązków i zasad; żądanie wypełnienia obowiązków nie jest wyjaśniane; rodzina władzy stosuje wojskowy dryl- rodzice nie dają wskazówek, oczekują, że dziecko samo będzie wiedziało, jak postąpić, a w razie złego wykonania zadania jest ono przez rodziców strofowane; rodzice nie zauważają postępów, przyjmując je za oczywiste; nigdy zachowanie dobre nie jest dostatecznie zadowalające.

24 Dzieci: wiedzą, co to znaczy praca; traktują rodziców bardziej jak przełożonych stojących wyżej w hierarchii, niż jak troszczących się opiekunów; trudno im przyjść do rodziców ze swoimi problemami; czują, że rodzice nie są z nimi, lecz przeciwko nim - stąd wycofują się emocjonalnie.

25 Dynamika życia rodzinnego: Trudności ze słuchaniem siebie nawzajem – każdy zajęty jest swoimi sprawami; pójście rodziców na kompromis jest oznaką słabości, trudności są rozwiązywane "silną ręką"; wspólnie spędzany czas jest wykorzystywany na pouczanie dzieci, jest więc dla nich frustrujący. Odejście dzieci z domu: dzieci jak najszybciej starają się opuścić dom, by udowodnić, że potrafią sobie poradzić; odwiedziny w domu są wyrazem poczucia obowiązku; dorosłe dzieci buntują się przeciw radom udzielanym przez rodziców, odwiedzają ich z poczucia obowiązku

26 Definicja: członkowie rodziny unikają niezgody, wolą spokojne środowisko; rodzice unikają rozmowy o trudnych problemach; Nie potrafią ujawniać swoich prawdziwych uczuć i opinii; Rezygnują z indywidualności – lękają się napięcia lub braku akceptacji Czują się niepewnie w sytuacjach, w których ujawnia się brak zgody rodzina wspaniale sobie radzi w kultywowaniu rodzinnych tradycji, we wzajemnej lojalności; Ustrój demokratyczny, zorientowany na dzieci

27 Związek małżeński: Relacja małżeńska stabilna, pozbawiona większych konfliktów Życie rodzinne zorientowane na dzieci Styl rodzicielski: Dzieci otrzymują troskę i wsparcie; rodzice pytają dzieci, czego pragną, aby te pragnienia spełniać Rodzice często prezentują postawę nadopiekuńczą Rodzice dbają o ciepłą atmosferę i nie stawiają zbyt wygórowanych wymagań; rodzice częściej grożą, niż egzekwują kary.

28 Dzieci : mają władzę nad rodzicami; Dzieci z rodzin opiekuńczych są zwykle dobrze przygotowane pod względem społecznym. Okazują szacunek i dostosowują się do różnych sytuacji w grupie. Są zdolne do otwartości i nawiązują silne związki z innymi Łatwo ulegają presji rówieśników Dynamika życia rodzinnego: Cechy charakterystyczne komunikacji to wrażliwość, szacunek i kompromis w celu unikania konfliktów w sytuacjach trudnych okazują sobie wsparcie i opiekę.

29 Odejście dzieci z domu: rodziny opiekuńcze opóźniają moment odejścia dzieci z domu; Dorosłe dziecko jest tylko pozornie niezależne – nadal oczekuje pomocy dorosłe dzieci mogą wcale nie pragnąć opuszczenia domu; opuszczając dom dorosłe dziecko może odczuwać wyrzuty sumienia, ponieważ porzuca troskliwych i kochających rodziców; dziecko boi się, czy poradzi sobie bez ich pomocy; do domu dzieci wracają chętnie i często Rodzina pochodzenia ma absolutny priorytet uczucia dziecka oscylują pomiędzy żalem do rodziców (za brak przygotowania do życia) i wdzięcznością za troskę, miłość i opiekę.

30 Definicja: silne zorientowanie rodziców na siebie; przesadna uwaga jest przywiązywana do wzajemnych relacji; obsesyjne związanie z dziećmi; rodzice zrezygnowali z małżeństwa jako podstawy rodziny; rodzice, dążąc do przesadnej bliskości, naruszają granice prywatności dziecka; uniemożliwiają dziecku rozwój; pielęgnują uzależnienie; rodzice myślą i działają za dziecko; rodzice są bardzo oddani swoim dzieciom i bardzo zaborczy.

31 Związek małżeński: małżeństwo najczęściej jest nieszczęśliwe - brak więzi owocuje nieprawidłowym związaniem się z dziećmi; związanie z dziećmi tak naprawdę służy tylko zaspokojeniu potrzeb rodziców.

32 Styl rodzicielski: poczucie zagrożenia, bądź obcości w relacjach małżeńskich wywołuje koncentrację na dzieciach; występuje manipulacja dziećmi (stawianie ich w sytuacji bez wyjścia); w dzieciach wywoływane jest stałe poczucie winy (,,gdybyś mnie kochał, to byś dla mnie zrobił to, czego oczekuję"). Dzieci: starają się dostosować do oczekiwań rodziców, odgadywać ich pragnienia; nie są autentyczne; mają trudności w sferze emocjonalnej.

33 Dynamika życia rodzinnego dom i rodzina dominują w planach życiowych dzieci w rodzinie panuje niepokój, napięcia; najczęściej nie ma otwartych konfliktów, ważniejszy jest konformizm niż szczerość; nie wyraża się prawdziwych uczuć. Odejście dzieci z domu: z takiego domu dzieci nie odchodzą, nawet jeśli fizycznie się wyprowadzają; dzieci nie mają prawa prowadzić samodzielnego życia; rodzice manipulują także dorosłymi już dziećmi; odejście z domu jest traktowane jako nielojalność wobec rodziny.

34

35 1) faza narzeczeństwa (do ślubu) 2) faz małżeństwa bez dzieci – tworzenie się więzi małżeńskiej od ślubu do urodzenia dziecka 3) małżeństwo z dziećmi 4) rodzina z odchodzącymi dziećmi 5) faza pustego gniazda - od chwili opuszczenia domu przez ostatnie dziecko do momentu śmierci jednego ze współmałżonków (wg. Laskowskiego)

36 Więź małżeńska bazuje na akceptacji męża/żony jako: typu psychofizycznego męskiego lub kobiecego (sposobu ubierania się, sposobu bycia itd.) towarzysza życia dzielącego troski i radości, darzącego uznaniem, podtrzymującego, służącego radą i pomocą osoby wykonującej zawód i biorącej udział w utrzymaniu domu

37 partnera seksualnego ojca lub matki wspólnie posiadanych dzieci gospodarza lub gospodyni domu partnera w spędzaniu wolnego czasu i w życiu towarzyskim osoby kształcącej się i rozwijającej (wg. M. Ziemskiej)

38 Etap przygotowujący do życia małżeńsko- rodzinnego, Pełnienie ról kobiecych – męskich Umowa zakładająca zawarcie w przyszłości związku małżeńskiego Związki partnerskie (chodzenie ze sobą) – nieformalność relacji

39 Spotkanie dwóch odrębnych światów Odrębne nawyki Stworzenie wspólnego systemu Podejmowanie nowych ról w trzech aspektach: seksualnym, psychicznym i społeczno-kulturowym

40 Wchodzenie w nowe role – ojca/matki Odpowiedzialność za proces socjalizacji dziecka Utworzenie się układu relacji: mąż – żona, rodzic – dziecko, dziecko – dziecko Tworzenie więzi na różnych płaszczyznach: ekonomicznej społecznej subiektywno-psychicznej prawno-formalnej Seksualnej (małżonkowie)

41 Słabnięcie silnych więzi wewnątrzrodzinnych między rodzicami a dziećmi Słabnięcie lub umacnianie się więzi między małżonkami Realizacja indywidualnych celów, planów,zamierzeń

42 Stan zadowolenia w końcowej fazie życia zależy od wydarzeń we wcześniejszych etapach życia Pojawia się tęsknota za dziećmi

43

44 Postawa to struktura poznawczo – uczuciowo – wolicjonalna, ukierunkowująca zachowanie człowieka wobec jakiejś osoby, sytuacji czy problemu. Element emocjonalny jest najważniejszym elementem tej struktury. (Mądrzycki, Mika)

45 Postawa jest względnie trwałą dyspozycją do oceniania przedmiotu i emocjonalnego nań reagowania, a także względnie trwałym przekonaniem o naturze i własnościach tego przedmiotu oraz dyspozycją do zachowania się wobec przedmiotu postawy. (S. Nowak)

46 1. Myślowy – wyrażony słowami (np. stwierdzenie o dziecku: on jest taki nieznośny lub jaki on mądry) 2. Uczuciowy – ekspresja emocji; ładunek emocjonalny determinuje działanie w stosunku do dziecka 3. Związany z działaniem – czyny (przytulenie dziecka, skarcenie go)

47 Jest to nabyta, ale i utrwalona struktura poznawczo – uczuciowo – wolicjonalna ukierunkowująca zachowanie rodziców do dziecka.

48 ciepło chłód akceptacja unikanie przypadkowa kochająca Nadmiernieopiekuńcza Nadmierniewymagająca Koncentracja uczuciowa na dziecku odtrącające zaniedbujące 1.Akceptacji przypadkowej 2.Akceptacji kochającej 3.Koncentracji nadmiernie opiekuńczej 4.Koncentracji nadmiernie wymagającej 5.Unikania odtrącającego 6.Unikania zaniedbującego

49 postawa unikająca: zaniedbywanie dziecka w zakresie opieki nad nim a także w zakresie zaspokojenia potrzeb emocjonalnych dziecka postawa odtrącająca: nadmierny rygoryzm, jawna wrogość, zaniedbywanie, stosowanie nadmiernych kar, oschłość, agresywność;

50 postawa nadmiernie wymagająca: stawianie dziecku zbyt wysokich wymagań, nieprzyznawanie prawa do samodzielności, ograniczenie swobody, stosowanie sztywnych reguł; postawa nadmiernie ochraniająca: bezkrytyczne podejście do dziecka, pobłażliwość, nadmierna opiekuńczość, izolowanie społeczne dziecka; (M. Ziemska)

51 Nadmiernie wymagająca Nadmiernie chroniąca Unikająca Odtrącająca Uznanie praw Rozumna swoboda Akceptacja Współdziałanie

52

53 Wychowanie to świadomie organizowana działalność społeczna, oparta na stosunku wychowawczym miedzy wychowankiem a wychowawcą, której celem jest wywołanie zamierzonych zmian w osobowości wychowanka. Zmiany te obejmują zarówno stronę poznawczo – instrumentalną, związaną z poznaniem rzeczywistości i umiejętnością oddziaływania na nią, jak i stronę emocjonalno – motywacyjną, która polega na kształtowaniu stosunku człowieka do świata i ludzi, jego przekonań i postaw, układu wartości i celu życia. (wg. Okonia)

54 według H. Radlińskiej polega na pielęgnowaniu rozwoju, na uczeniu sztuki odszukiwania i wyboru wartości istniejących oraz czynienia z nich narzędzi własnego trudu, na wzbogaceniu wiedzy, na wyrabianiu sprawności w kierowaniu sobą i wykonywaniu pracy. Cechą wychowania jest samorzutny rozwój wychowanków i związane z tym ich wrastanie w środowisko. Wychowanie postrzegane tu jest jako towarzyszenie rozwojowi ucznia.

55 Celowe sterowanie procesem uczenia się jednostki Oddziaływanie na wszechstronny rozwój osobowości Działanie, wywierające na człowieka określony wpływ Zjawisko przenikające całe życie społeczne Dorastanie do zadań Kierowanie rozwojem (Muszyński, Miller, Olbrycht)

56 Wychowanie rozumiane jest jako proces bezpośredniego dokonywania zmian w rozwoju dzieci i młodzieży poprzez osoby dorosłe Proces ten odwołuje się do konkretnych strategii oddziaływania

57 Rozumiane jest jako wspomaganie rozwoju Angażowanie młodego człowieka w proces samowychowania, samorealizacji, pracy nad sobą Wychowawca: Wchodzi w relacje oparte na współpracy i partnerstwie Zachęca do kierowania swoim rozwojem Nieustannie towarzyszy wychowankowi w jego sukcesach i porażkach Wspomaga w realizacji możliwości podopiecznego

58 złożoność, intencjonalność interakcyjność, relatywność długotrwałość

59 Metody wpływu osobistego (sugestia, perswazja, przykład osobisty, wyrażanie aprobaty i dezaprobaty – gdy wychowawca jest autorytetem); Metody wpływu sytuacyjnego (nagradzanie wychowawcze, karanie wychowawcze, instruowanie, organizowanie doświadczeń wychowanka, wywoływanie antycypacji następstw zachowań społeczno – moralnych, przydzielanie funkcji i ról społecznych, ćwiczenie) Metody organizowania środowiska społecznego wychowanków

60 Metody indywidualne (modelowanie, perswazja, technika zadaniowa, nagradzanie i karanie); Metody grupowe (kształtowanie odniesienia porównawczego, nacisku grupowego, kształtowanie systemu ról i norm grupowych, kształtowanie grupowych wzorów życia).


Pobierz ppt "Katarzyna Peroń. RODZINA to mała naturalna grupa społeczna, składająca się z małżonków i ich dzieci; stanowi ona całość względnie trwałą, podlegającą"

Podobne prezentacje


Reklamy Google