Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku autologiczne i allogeniczne w leczeniu szpiczaka plazmocytowego informacje - 2012 rok Małgorzata Krawczyk-Kuliś

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku autologiczne i allogeniczne w leczeniu szpiczaka plazmocytowego informacje - 2012 rok Małgorzata Krawczyk-Kuliś"— Zapis prezentacji:

1 Przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku autologiczne i allogeniczne w leczeniu szpiczaka plazmocytowego informacje - 2012 rok Małgorzata Krawczyk-Kuliś Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach Kierownik Kliniki Prof. dr hab. Sławomira Kyrcz-Krzemień VII Kongres Polskiego Stowarzyszenia Pomocy Chorym na Szpiczaka Olsztyn, 25 marca 2012r

2 Rodzaje przeszczepień szpiku Autologiczne - Przeszczepienie autologiczne tandemowe Autoprzeszczepienie jako leczenie poprzedzające alloprzeszczepienie Allogeniczne Rodzinne Niespokrewnione Z użyciem komórek z krwi pępowinowej (u dorosłych i u dzieci) Haploidentyczne – u dziecka od rodzica

3 Rodzaje przeszczepień szpiku Autologiczne - własne komórki krwiotwórcze uzyskane ze szpiku metodą pobrania na sali operacyjnej - komórki krwiotwórcze pobrane z krwi obwodowej na separatorze komórkowym Allogeniczne - szpik lub komórki krwiotwórcze z krwi obwodowej pobrane od rodzeństwa zgodnego w układzie HLA - szpik lub komórki krwiotwórcze z krwi obwodowej pobrane od zgodnego w układzie HLA dawcy niespokrewnionego

4 Pobieranie szpiku (komórek krwiotwórczych) metodą operacyjną Zalety-mało limfocytów ale dłuższy czas regeneracji

5 Pobieranie komórek krwiotwórczych z krwi obwodowej na separatorze komórkowym Zalety: krótszy czas regeneracji szpiku, więcej CD34+, ale więcej limfocytów co nie zawsze jest korzystne w alloprzeszczepieniach

6 Kryteria wyboru leczenia szpiczaka Leczenie indukujące remisję Leczenie dostosowane do możliwości chorego z opcją wydłużenia przeżycia Gromadzenie komórek krwiotwórczych do autoprzeszczepienia CTX + GCSF Autoprzeszczepienie w CR/VGPR Alloprzeszczepienie szpiku od dawcy rodzinnego lub niespokrewnionego w ramach kontrolowanych badań klinicznych lub przypadkach wysokiego ryzyka cytogenetycznego obserwacja leczenie podtrzymujące /konsolidacja drugie autoprzeszczepienie (tzw. przeszczep tandemowy) Progresja/nawrót Thalidomid, Bortezomib w terapii wielolekowej Cytogenetyka RIC (fludarabina+), cGVHD >30% Thalidomid Lenalidomid konsolidacja 40-80% >70% w obserwacjach odległych Bez różnic w toksyczności, TRM i wszczepie

7 Autoprzeszczepienie komórek krwiotwórczych kwalifikacja do AHCT chemioterapia przed mobilizacją komórek krwiotwórczych do autoprzeszczepu: CTX 1,4-7g/m 2 G-CSF (Plerixafor, blokowanie CXCR4) gromadzenie komórek - separator ocena liczby CD 34+ Krioprezerwacja komórek i przechowywanie w banku tkanek FACS +/lub W określonych sytuacjach AUTOHSCT może być przed ALLO HCT może być przed ALLO HCT AutoHSCT Pozytywna selekcja CD34+ (?)

8 Mobilizacja komórek krwiotwórczych do autoHSCT W nowotworach hematologicznych mobilizację i G-CSF poprzedza chemioterapia: ICE, IVE, CTX 1,4-4,0g/m 2 Mobilizacja G-CSF stosowana jest u zdrowych dawców, u chorych tylko wyjątkowo Dla uzyskania optymalnej, trwałej i w odpowiednim czasie, regeneracji należy uzyskać >2x10 6 CD34+ W 5-46% procedur mobilizacji nie udaje się uzyskać wystarczającej do AHCT liczby CD34+ Powtórzyć mobilizację ? Zastosować lek przerywający przyleganie komórek CD34+ do komórek podścieliska (bloker receptora CXCR4) ?

9 Mobilizacja komórek CD34+ Mozobilem Opublikowane wyniki mobilizacji u 60 chorych (HL, MM, NHL) Niepowodzenie określono jako HPC 2 X 10 6 /kg CD34+) Mobilizacja po G-CSF: 10gµ/kg + plerixafor od 4 doby (11 godz. przed aferezą), w dniu aferezy kolejna dawka G-CSF Przy niewystarczającej kolekcji plerixaror + GCSF stosowano przez 3 dni 75% pacjentów uzyskało wystarczającą do AutoHSCT liczbę CD34+ Huber, Bone Marrow Transpl., 2010, 1-8

10 Autoprzeszczep szpiku Pacjenci w trakcie przeszczepu szpiku

11 Transplants SUM10_3.ppt Slide 3 Transplant activity worldwide 1980-2009 '80'81'82'83'84'85'86'87'88'89'90'91'92'93'94'95'96'97'98'99'00'01'02'03'04'05'06'07'08'09 Autologous Allogeneic 20,000 25,000 35,000 30,000 15,000 10,000 5,000 0 Current Uses and Outcomes of Hematopoietic Stem Cell Transplantation 2010 CIBMTR Summary Slides

12 3,000 5,500 2,000 1,500 500 0 1,000 2,500 3,500 4,000 4,500 5,000 Wskazania do przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku w USA SUM10_11.ppt Slide 9 Number of Transplants Multiple Myeloma NHLAMLHDALLMDS/MPDAplastic Anemia CMLOther Leuk Other Cancer Non- Malig Disease Allogeneic (Total N=6,672) Autologous (Total N=10,302)

13 Przeszczepienia szpiku w Europie wg wskazań w 2009 roku, w 624 ośrodkach Allogeniczne przeszczepienie szpiku Autologiczne przeszczepienie szpiku Łączna liczba zabiegów Allo Po Auto Łączna liczba zabiegów 12 40018 92231 322 Pierwszorazowe zabiegi przeszczepienia 11 44216 59128 033564 Szpiczak plazmocytowy 56469187464258 Raport EBMT, Basel, 25.11.2010

14 Years 026 13 45 Probability of Survival, % Prawdopodobieństwo przeżycia po przeszczepie zależnie od rodzaju zabiegu HLA-matched sibling, Allo (N=878) autologous transplant (N=22,254) Unrelated, Allo (N=143) 0 20 40 60 80 100 10 30 50 70 90 0 20 40 60 80 100 10 30 50 70 90 P < 0.0001 SUM10_56.ppt Slide 49

15 SUM10_19.ppt Śmiertelność do 100 doby po autotransplantacji Slide 17 Mortality, % 12 15 9 6 3 0 Acute Leukemia Non-Hodgkin Lymphoma Hodgkin Disease Multiple Myeloma

16 Alloprzeszczepienia szpiku Najdłużej żyjąca pacjentka po Alloprzeszczepieniu – DFS ponad 30 lat (Michele Cavo) Ok. 20% chorych z szpiczakiem, po Autoprzeszczepie utrzymuje całkowitą remisję przez ponad 10 lat Dodanie nowych generacji leków może poprawić ten wynik Nadal jedyną metodą, która umożliwia wyleczenie jest allogeniczne przeszczepienie szpiku?

17 AUTO/ALLOHCT od dawcy rodzinnego (n=100) indukcja: VAD HD melfalan (200mg/m2)>AHCT>TBI (2Gy) ALLOHCT immunosupresja: CsA + MMF ostra GVHD: 38% chorych; przewlekła GVHD: 50% chorych Śmiertelność niezwiązana z nawrotem po 5 latach: 11% CR 53% Tandemowe alloprzeszczepienie szpiku po niskotoksycznym przygotowaniu (RIC ALLO) u chorych ze szpiczakiem Bruno B et al, Blood, 2009

18 Bruno B et al., Blood 2009 OS i EFS w zależności od obecności del13 bez del 13 del 13 OS EFS del 13 bez del 13

19 OS i EFS w zależności od obecności del17 Schilling G. et al, Leukemia, 2008

20 Leczenie podtrzymujące lenalidomidem w porównaniu z placebo u chorych ze szpiczakiem plazmocytowym po autoprzeszczepieniu szpiku CALGB 100104: Randomizowane, podwójnie zaślepione badanie III fazy McCarthy P, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23-S24 [oral presentation].

21 Placebo Mel200 ASCT Stadium 1-3 a, 70 lat, >SD po 2. cyklach indukcyjnych, 1 rok od rozpoczęcia terapii, 2 × 10 6 komórek CD34 + /kg do ASCT Ponowna ocena Dni: 90-100 Len 10 mg/dziennie b CR, PR, SD Randomizacja McCarthy P, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23-S24 [oral presentation]. Schemat badania: Stratyfikacja w zależności od stężenia 2 mikroglobulin oraz zastosowania Thal lub Len w trakcie indukcji Mel200, melfalan 200 mg/m 2 a Na podstawie Skali Durie-Salmon b Możliwość dostosowania dawki Len w zakresie: 5-15 mg/d

22 ITT Analysis with a Median Follow-up from transplant of 18 months P < 0.0001 CALGB 100104, ASCO, ASH 2010 follow up to study un-blinding Median TTP: 21.9 mo Median TTP: 39.6 mo Czas do progresji (TTP)

23 Median Follow-up of 18 months P value = 0.05 CALGB 100104, ASCO, ASH 2010 follow up to study un-blinding 13 deaths in the lenalidomide arm and 24 deaths in the placebo arm Przeżycie ogółem (OS)

24 AE 3/4 stopnia - leczenie podtrzymujące Zdarzenie niepożądane (AE) Lenalidomide (n = 208) Placebo (n = 197) P n%n% Trombocytopenia2613740.0009 Neutropenia8943179<0.0001 Anemia94210.0629 Zmęczenie115740.4736 Wysypka94320.1418 Biegunka94530.4182 Gorączka neutropeniczna 126320.0329 Potwierdzone zakażenie33161150.0012 AE, zdarzenia niepożądane McCarthy P, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23-S24 [oral presentation] McCarthy PL, et al. Blood. 2010;116(21):21-22. [abstract 37].. Drugie nowotwory hematologiczne: Len: 8 (n= 231), PBO: 0 (n=229) Guzy lite: Len:10 (n=231), PBO: 4 (n=229)

25 Wnioski Leczenie podtrzymujące Len u chorych z szpiczakiem plazmocytowym po autoprzeszczepieniu szpiku: – istotnie wydłuża TTP – istotnie wydłuża OS Częstość występowania drugich nowotworów nie wpływa na EFS oraz OS McCarthy P, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23-S24 [oral presentation].

26 Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim po ASCT Badanie IFM 2005-02 M Attal, P Oliver, VC Lauwers, G Marit, D Caillot, T Facon, C Hulin, P Moreau, C Mathiot, M Roussel, C Payen, H Avet-Loiseau, J-L Harousseau Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

27 Schemat i cele badania IFM 2005-02 Lenalidomid (n = 307) 10-15 mg/dzień, podawanie kontynuowane do nawrotu Pacjenci < 65 lat, z chorobą niepostępującą 6 miesięcy po ASCT w pierwszym rzucie Placebo (n = 307) do nawrotu Pierwszorzędowe punkty końcowe: PFS Drugorzędowe punkty końcowe: wskaźnik CR, TTP, OS, możliwość długotrałego podawania lenalidomidu Badanie randomizowane III fazy, kontrolowane placebo N = 614 pacjentów z 78 ośrodków, włączonych między 7/2006 a 8/2008 Randomizacja: stratyfikacja wg stężenia β 2 -mikroglobuliny, del(13), VGPR Konsolidacja Lenalidomid 25 mg/dzień doustnie w dniach 1-21 każego 28-dniowego cyklu przez 2 miesiące Konsolidacja Lenalidomid 25 mg/dzień doustnie w dniach 1-21 każego 28-dniowego cyklu przez 2 miesiące Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

28 Przeżycie bez progresji (PFS) PFS Placebo (n = 307) Lenalidomid (n = 307) P Progresja lub śmierć, n192120--- Mediana PFS od randomizacji (mies.) 2441--- 4-letnie PFS od rozpoznania (tzn. 3 lata od randomizacji), % 3461--- Wskaźnik ryzyka10.5< 10 -9 Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

29 PFS w zależności od odpowiedzi po konsolidacji HR = 0.31 CI 95% [0.14-0.68] HR = 0.50 CI 95% [0.38-0.65] CR brak CR Attal M, et al. Blood. 2010;116:[abstract 310]; updated data presented at ASH 2010. Czas (miesiące)

30 Zdarzenia niepożądane stopnia 3/4 w czasie leczenia Wskaźniki dyskontynuacji w związku ze zdarzeniami niepożądanymi: –Placebo: 15% –Lenalidomid: 21% Zdarzenia niepożądane, stopnia 3/4 (stopień 4) Placebo, %Lenalidomid, % Anemia2 (1)4 (2) Trombocytopenia6 (2)12 (5) Neutropenia14 (3)43 (11) Gorączka neutropeniczna02 (1) Zakażenia5 (1)10 (1) DVT02 (0.3) Schorzenia skórne46 Zmęczenie01 Polineuropatia obwodowa0.30.7 Drugie nowotworyn = 6n = 23 Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

31 Wnioski: Leczenie podtrzymujące Lenalidomidem u chorych z szpiczakiem plazmocytowym po autologicznym przeszczepieniu szpiku: – istotnie wydłuża przeżycie bez progresji choroby Wymagana jest dłuższa obserwacja do oceny wpływu na przeżycie ogółem Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

32 Przeszczepienia szpiku w Klinice Hematologii i Transplantacji Szpiku Śląskiego Uniwersytetu Medycznego Ogółem n=2453 Autotransplantacje n=1433 Allotransplantacje n=1020 rodzinne n=509 niespokrewnione n=511

33 SZPICZAK PLAZMOCYTOWY- CHARAKTERYSTYKA CHORYCH 254 CHORYCH; pojedyncze AHSCT (N=127); tandemowe (N=77) CZAS OD DGN DO PIERWSZEGO AHSCT: 13 MO (2-101) STADIUM CHOROBY PRZED AHSCT: CR (N=61); VGPR (N=43); PR (N=88); NR (N=12) MEDIANA CZASU OBSERWACJI OD PIERWSZEGO AHSCT: 31 MO (0,5-186)

34 Przeszczepienia szpiku Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku w Katowicach 1991r. - 31.12.2011r. ŁĄCZNIE: 2453 zabiegi 254 osoby z MM– auto przeszczepienia 3 osoby – allo przeszczepienia

35 Przeszczepienia szpiku Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku w Katowicach 1991r. - 31.12.2011r. ŁĄCZNIE: 2453

36

37 Years 026 13 45 Probability of Survival, % Prawdopodobieństwo przeżycia po przeszczepie zależnie od rodzaju zabiegu HLA-matched sibling, Allo (N=878) autologous transplant (N=22,254) Unrelated, Allo (N=143) 0 20 40 60 80 100 10 30 50 70 90 0 20 40 60 80 100 10 30 50 70 90 P < 0.0001 SUM10_56.ppt Slide 49

38

39

40

41 Przeszczepienia szpiku u pacjentów ze szpiczakiem Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku w Katowicach 1991r. - 31.12.2011r. RAZEM: 296

42 Katedra i Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach ul. Dąbrowskiego 25, 40-032 Katowice Kierownik Kliniki/Konsultant Wojewódzki ds. Hematologii: Profesor dr hab. Sławomira Kyrcz-Krzemień Sekretariat tel. (32) 25 91 281 Koordynator ds. przeszczepów tel. (32) 25 91 346

43 Dziękuję za uwagę


Pobierz ppt "Przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku autologiczne i allogeniczne w leczeniu szpiczaka plazmocytowego informacje - 2012 rok Małgorzata Krawczyk-Kuliś"

Podobne prezentacje


Reklamy Google