Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku autologiczne i allogeniczne w leczeniu szpiczaka plazmocytowego informacje - 2012 rok Małgorzata Krawczyk-Kuliś

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku autologiczne i allogeniczne w leczeniu szpiczaka plazmocytowego informacje - 2012 rok Małgorzata Krawczyk-Kuliś"— Zapis prezentacji:

1 Przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku autologiczne i allogeniczne w leczeniu szpiczaka plazmocytowego informacje rok Małgorzata Krawczyk-Kuliś Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach Kierownik Kliniki Prof. dr hab. Sławomira Kyrcz-Krzemień VII Kongres Polskiego Stowarzyszenia Pomocy Chorym na Szpiczaka Olsztyn, 25 marca 2012r

2 Rodzaje przeszczepień szpiku Autologiczne - Przeszczepienie autologiczne tandemowe Autoprzeszczepienie jako leczenie poprzedzające alloprzeszczepienie Allogeniczne Rodzinne Niespokrewnione Z użyciem komórek z krwi pępowinowej (u dorosłych i u dzieci) Haploidentyczne – u dziecka od rodzica

3 Rodzaje przeszczepień szpiku Autologiczne - własne komórki krwiotwórcze uzyskane ze szpiku metodą pobrania na sali operacyjnej - komórki krwiotwórcze pobrane z krwi obwodowej na separatorze komórkowym Allogeniczne - szpik lub komórki krwiotwórcze z krwi obwodowej pobrane od rodzeństwa zgodnego w układzie HLA - szpik lub komórki krwiotwórcze z krwi obwodowej pobrane od zgodnego w układzie HLA dawcy niespokrewnionego

4 Pobieranie szpiku (komórek krwiotwórczych) metodą operacyjną Zalety-mało limfocytów ale dłuższy czas regeneracji

5 Pobieranie komórek krwiotwórczych z krwi obwodowej na separatorze komórkowym Zalety: krótszy czas regeneracji szpiku, więcej CD34+, ale więcej limfocytów co nie zawsze jest korzystne w alloprzeszczepieniach

6 Kryteria wyboru leczenia szpiczaka Leczenie indukujące remisję Leczenie dostosowane do możliwości chorego z opcją wydłużenia przeżycia Gromadzenie komórek krwiotwórczych do autoprzeszczepienia CTX + GCSF Autoprzeszczepienie w CR/VGPR Alloprzeszczepienie szpiku od dawcy rodzinnego lub niespokrewnionego w ramach kontrolowanych badań klinicznych lub przypadkach wysokiego ryzyka cytogenetycznego obserwacja leczenie podtrzymujące /konsolidacja drugie autoprzeszczepienie (tzw. przeszczep tandemowy) Progresja/nawrót Thalidomid, Bortezomib w terapii wielolekowej Cytogenetyka RIC (fludarabina+), cGVHD >30% Thalidomid Lenalidomid konsolidacja 40-80% >70% w obserwacjach odległych Bez różnic w toksyczności, TRM i wszczepie

7 Autoprzeszczepienie komórek krwiotwórczych kwalifikacja do AHCT chemioterapia przed mobilizacją komórek krwiotwórczych do autoprzeszczepu: CTX 1,4-7g/m 2 G-CSF (Plerixafor, blokowanie CXCR4) gromadzenie komórek - separator ocena liczby CD 34+ Krioprezerwacja komórek i przechowywanie w banku tkanek FACS +/lub W określonych sytuacjach AUTOHSCT może być przed ALLO HCT może być przed ALLO HCT AutoHSCT Pozytywna selekcja CD34+ (?)

8 Mobilizacja komórek krwiotwórczych do autoHSCT W nowotworach hematologicznych mobilizację i G-CSF poprzedza chemioterapia: ICE, IVE, CTX 1,4-4,0g/m 2 Mobilizacja G-CSF stosowana jest u zdrowych dawców, u chorych tylko wyjątkowo Dla uzyskania optymalnej, trwałej i w odpowiednim czasie, regeneracji należy uzyskać >2x10 6 CD34+ W 5-46% procedur mobilizacji nie udaje się uzyskać wystarczającej do AHCT liczby CD34+ Powtórzyć mobilizację ? Zastosować lek przerywający przyleganie komórek CD34+ do komórek podścieliska (bloker receptora CXCR4) ?

9 Mobilizacja komórek CD34+ Mozobilem Opublikowane wyniki mobilizacji u 60 chorych (HL, MM, NHL) Niepowodzenie określono jako HPC 2 X 10 6 /kg CD34+) Mobilizacja po G-CSF: 10gµ/kg + plerixafor od 4 doby (11 godz. przed aferezą), w dniu aferezy kolejna dawka G-CSF Przy niewystarczającej kolekcji plerixaror + GCSF stosowano przez 3 dni 75% pacjentów uzyskało wystarczającą do AutoHSCT liczbę CD34+ Huber, Bone Marrow Transpl., 2010, 1-8

10 Autoprzeszczep szpiku Pacjenci w trakcie przeszczepu szpiku

11 Transplants SUM10_3.ppt Slide 3 Transplant activity worldwide '80'81'82'83'84'85'86'87'88'89'90'91'92'93'94'95'96'97'98'99'00'01'02'03'04'05'06'07'08'09 Autologous Allogeneic 20,000 25,000 35,000 30,000 15,000 10,000 5,000 0 Current Uses and Outcomes of Hematopoietic Stem Cell Transplantation 2010 CIBMTR Summary Slides

12 3,000 5,500 2,000 1, ,000 2,500 3,500 4,000 4,500 5,000 Wskazania do przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku w USA SUM10_11.ppt Slide 9 Number of Transplants Multiple Myeloma NHLAMLHDALLMDS/MPDAplastic Anemia CMLOther Leuk Other Cancer Non- Malig Disease Allogeneic (Total N=6,672) Autologous (Total N=10,302)

13 Przeszczepienia szpiku w Europie wg wskazań w 2009 roku, w 624 ośrodkach Allogeniczne przeszczepienie szpiku Autologiczne przeszczepienie szpiku Łączna liczba zabiegów Allo Po Auto Łączna liczba zabiegów Pierwszorazowe zabiegi przeszczepienia Szpiczak plazmocytowy Raport EBMT, Basel,

14 Years Probability of Survival, % Prawdopodobieństwo przeżycia po przeszczepie zależnie od rodzaju zabiegu HLA-matched sibling, Allo (N=878) autologous transplant (N=22,254) Unrelated, Allo (N=143) P < SUM10_56.ppt Slide 49

15 SUM10_19.ppt Śmiertelność do 100 doby po autotransplantacji Slide 17 Mortality, % Acute Leukemia Non-Hodgkin Lymphoma Hodgkin Disease Multiple Myeloma

16 Alloprzeszczepienia szpiku Najdłużej żyjąca pacjentka po Alloprzeszczepieniu – DFS ponad 30 lat (Michele Cavo) Ok. 20% chorych z szpiczakiem, po Autoprzeszczepie utrzymuje całkowitą remisję przez ponad 10 lat Dodanie nowych generacji leków może poprawić ten wynik Nadal jedyną metodą, która umożliwia wyleczenie jest allogeniczne przeszczepienie szpiku?

17 AUTO/ALLOHCT od dawcy rodzinnego (n=100) indukcja: VAD HD melfalan (200mg/m2)>AHCT>TBI (2Gy) ALLOHCT immunosupresja: CsA + MMF ostra GVHD: 38% chorych; przewlekła GVHD: 50% chorych Śmiertelność niezwiązana z nawrotem po 5 latach: 11% CR 53% Tandemowe alloprzeszczepienie szpiku po niskotoksycznym przygotowaniu (RIC ALLO) u chorych ze szpiczakiem Bruno B et al, Blood, 2009

18 Bruno B et al., Blood 2009 OS i EFS w zależności od obecności del13 bez del 13 del 13 OS EFS del 13 bez del 13

19 OS i EFS w zależności od obecności del17 Schilling G. et al, Leukemia, 2008

20 Leczenie podtrzymujące lenalidomidem w porównaniu z placebo u chorych ze szpiczakiem plazmocytowym po autoprzeszczepieniu szpiku CALGB : Randomizowane, podwójnie zaślepione badanie III fazy McCarthy P, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23-S24 [oral presentation].

21 Placebo Mel200 ASCT Stadium 1-3 a, 70 lat, >SD po 2. cyklach indukcyjnych, 1 rok od rozpoczęcia terapii, 2 × 10 6 komórek CD34 + /kg do ASCT Ponowna ocena Dni: Len 10 mg/dziennie b CR, PR, SD Randomizacja McCarthy P, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23-S24 [oral presentation]. Schemat badania: Stratyfikacja w zależności od stężenia 2 mikroglobulin oraz zastosowania Thal lub Len w trakcie indukcji Mel200, melfalan 200 mg/m 2 a Na podstawie Skali Durie-Salmon b Możliwość dostosowania dawki Len w zakresie: 5-15 mg/d

22 ITT Analysis with a Median Follow-up from transplant of 18 months P < CALGB , ASCO, ASH 2010 follow up to study un-blinding Median TTP: 21.9 mo Median TTP: 39.6 mo Czas do progresji (TTP)

23 Median Follow-up of 18 months P value = 0.05 CALGB , ASCO, ASH 2010 follow up to study un-blinding 13 deaths in the lenalidomide arm and 24 deaths in the placebo arm Przeżycie ogółem (OS)

24 AE 3/4 stopnia - leczenie podtrzymujące Zdarzenie niepożądane (AE) Lenalidomide (n = 208) Placebo (n = 197) P n%n% Trombocytopenia Neutropenia < Anemia Zmęczenie Wysypka Biegunka Gorączka neutropeniczna Potwierdzone zakażenie AE, zdarzenia niepożądane McCarthy P, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23-S24 [oral presentation] McCarthy PL, et al. Blood. 2010;116(21): [abstract 37].. Drugie nowotwory hematologiczne: Len: 8 (n= 231), PBO: 0 (n=229) Guzy lite: Len:10 (n=231), PBO: 4 (n=229)

25 Wnioski Leczenie podtrzymujące Len u chorych z szpiczakiem plazmocytowym po autoprzeszczepieniu szpiku: – istotnie wydłuża TTP – istotnie wydłuża OS Częstość występowania drugich nowotworów nie wpływa na EFS oraz OS McCarthy P, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23-S24 [oral presentation].

26 Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim po ASCT Badanie IFM M Attal, P Oliver, VC Lauwers, G Marit, D Caillot, T Facon, C Hulin, P Moreau, C Mathiot, M Roussel, C Payen, H Avet-Loiseau, J-L Harousseau Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

27 Schemat i cele badania IFM Lenalidomid (n = 307) mg/dzień, podawanie kontynuowane do nawrotu Pacjenci < 65 lat, z chorobą niepostępującą 6 miesięcy po ASCT w pierwszym rzucie Placebo (n = 307) do nawrotu Pierwszorzędowe punkty końcowe: PFS Drugorzędowe punkty końcowe: wskaźnik CR, TTP, OS, możliwość długotrałego podawania lenalidomidu Badanie randomizowane III fazy, kontrolowane placebo N = 614 pacjentów z 78 ośrodków, włączonych między 7/2006 a 8/2008 Randomizacja: stratyfikacja wg stężenia β 2 -mikroglobuliny, del(13), VGPR Konsolidacja Lenalidomid 25 mg/dzień doustnie w dniach 1-21 każego 28-dniowego cyklu przez 2 miesiące Konsolidacja Lenalidomid 25 mg/dzień doustnie w dniach 1-21 każego 28-dniowego cyklu przez 2 miesiące Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

28 Przeżycie bez progresji (PFS) PFS Placebo (n = 307) Lenalidomid (n = 307) P Progresja lub śmierć, n Mediana PFS od randomizacji (mies.) letnie PFS od rozpoznania (tzn. 3 lata od randomizacji), % Wskaźnik ryzyka10.5< Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

29 PFS w zależności od odpowiedzi po konsolidacji HR = 0.31 CI 95% [ ] HR = 0.50 CI 95% [ ] CR brak CR Attal M, et al. Blood. 2010;116:[abstract 310]; updated data presented at ASH Czas (miesiące)

30 Zdarzenia niepożądane stopnia 3/4 w czasie leczenia Wskaźniki dyskontynuacji w związku ze zdarzeniami niepożądanymi: –Placebo: 15% –Lenalidomid: 21% Zdarzenia niepożądane, stopnia 3/4 (stopień 4) Placebo, %Lenalidomid, % Anemia2 (1)4 (2) Trombocytopenia6 (2)12 (5) Neutropenia14 (3)43 (11) Gorączka neutropeniczna02 (1) Zakażenia5 (1)10 (1) DVT02 (0.3) Schorzenia skórne46 Zmęczenie01 Polineuropatia obwodowa Drugie nowotworyn = 6n = 23 Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

31 Wnioski: Leczenie podtrzymujące Lenalidomidem u chorych z szpiczakiem plazmocytowym po autologicznym przeszczepieniu szpiku: – istotnie wydłuża przeżycie bez progresji choroby Wymagana jest dłuższa obserwacja do oceny wpływu na przeżycie ogółem Attal M, et al. Haematologica. 2011;96(s1):S23 [oral presentation].

32 Przeszczepienia szpiku w Klinice Hematologii i Transplantacji Szpiku Śląskiego Uniwersytetu Medycznego Ogółem n=2453 Autotransplantacje n=1433 Allotransplantacje n=1020 rodzinne n=509 niespokrewnione n=511

33 SZPICZAK PLAZMOCYTOWY- CHARAKTERYSTYKA CHORYCH 254 CHORYCH; pojedyncze AHSCT (N=127); tandemowe (N=77) CZAS OD DGN DO PIERWSZEGO AHSCT: 13 MO (2-101) STADIUM CHOROBY PRZED AHSCT: CR (N=61); VGPR (N=43); PR (N=88); NR (N=12) MEDIANA CZASU OBSERWACJI OD PIERWSZEGO AHSCT: 31 MO (0,5-186)

34 Przeszczepienia szpiku Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku w Katowicach 1991r r. ŁĄCZNIE: 2453 zabiegi 254 osoby z MM– auto przeszczepienia 3 osoby – allo przeszczepienia

35 Przeszczepienia szpiku Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku w Katowicach 1991r r. ŁĄCZNIE: 2453

36

37 Years Probability of Survival, % Prawdopodobieństwo przeżycia po przeszczepie zależnie od rodzaju zabiegu HLA-matched sibling, Allo (N=878) autologous transplant (N=22,254) Unrelated, Allo (N=143) P < SUM10_56.ppt Slide 49

38

39

40

41 Przeszczepienia szpiku u pacjentów ze szpiczakiem Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku w Katowicach 1991r r. RAZEM: 296

42 Katedra i Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach ul. Dąbrowskiego 25, Katowice Kierownik Kliniki/Konsultant Wojewódzki ds. Hematologii: Profesor dr hab. Sławomira Kyrcz-Krzemień Sekretariat tel. (32) Koordynator ds. przeszczepów tel. (32)

43 Dziękuję za uwagę


Pobierz ppt "Przeszczepienia komórek krwiotwórczych szpiku autologiczne i allogeniczne w leczeniu szpiczaka plazmocytowego informacje - 2012 rok Małgorzata Krawczyk-Kuliś"

Podobne prezentacje


Reklamy Google