Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Profilaktyka/edukacja publiczna. Promocja i profilaktyka – założenia, dobre praktyki, standardy UE Antonina Kawecka PSSE w Kamieniu Pomorskim Maj 2015r.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Profilaktyka/edukacja publiczna. Promocja i profilaktyka – założenia, dobre praktyki, standardy UE Antonina Kawecka PSSE w Kamieniu Pomorskim Maj 2015r."— Zapis prezentacji:

1 Profilaktyka/edukacja publiczna. Promocja i profilaktyka – założenia, dobre praktyki, standardy UE Antonina Kawecka PSSE w Kamieniu Pomorskim Maj 2015r.

2 Promocja zdrowia to: proces umożliwiający ludziom zwiększenie kontroli nad swoim zdrowiem i jego poprawę. Jej podstawowe zadania koncentrują się wokół udzielania szerokiego wsparcia ludziom nie tylko chorym, czy zagrożonym chorobą, ale wszystkim zainteresowanym ochroną i pomnażaniem potencjału swojego zdrowia i mobilizowanie ich do wzięcia odpowiedzialności za swoje zdrowie. „Twoje zdrowie w Twoich rękach”

3 Edukacja zdrowotna to niezbędny element promocji zdrowia. Edukacja prozdrowotna to „proces, którego celem jest pomóc ludziom w zdobywaniu wiedzy o zdrowiu, czynnikach warunkujących zdrowie oraz kształtowanie postaw sprzyjających zdrowiu i zdrowych stylów życia”. Koncentruje się ona na kształtowaniu kompetencji ludzi, ich umiejętności, dążeń, motywacji, tak aby powszechnie postępowali prozdrowotnie i tak organizowali i modyfikowali otoczenie, aby sprzyjało ono rozwojowi zdrowia i podejmowaniu sprzyjających mu zachowań.

4 Przyjęcie odpowiedzialności za własne zdrowie jest warunkowane poprzez proces edukacyjny, który powinien objąć całą społeczność w równym stopniu, po to by wyrównać poziom wiedzy w całej populacji, przynajmniej na poziomie uniwersalnym. Jest to wymóg niezbędny dla wzbudzenia gotowości do dokonywania wyborów w zakresie zachowań w szczególności zachowań mających wpływ na zdrowie.

5 Początki profilaktyki Najdłuższą tradycję, a tym samym największy zasób doświadczeń, ma profilaktyka uzależnień. Początkowo (lata 60-te) w programach profilaktycznych posługiwano się wyłącznie informacją, nie sprawdzając efektów podejmowanych działań. (filmy, plakaty, ulotki przedstawiające straszne skutki odurzenia się) Materiały pełne były symboli śmierci (trupie czaszki, krzyże, itp.) oraz rysunków strzykawek, butelek po alkoholu, skrzywdzonych dzieci. Po kilku latach realizacji tego typu programów wielu specjalistów zaczęło alarmować, że akcje informacyjne, a w szczególności straszenie, nie tylko nie przynoszą pożądanych efektów, ale przyczyniają się do wzrostu liczby odurzających.

6 Początki profilaktyki W połowie lat 70-ych podjęto pierwsze badania ewaluacyjne działań profilaktycznych. Stwierdzono, iż efektem tych akcji jest rozbudzanie ciekawości młodych odbiorców, wzrost sceptycyzmu u młodzieży wobec podawanych informacji uznawanych za przesadne i w konsekwencji pojawienie się oporu wobec wszystkich informacji, nawet prawdziwych. Niektórych motywowało to do sprawdzenia, czy to rzeczywiście prawda. Dzięki działalności mediów, „biedny narkoman” stał się bohaterem medialnym. W efekcie doprowadziło to do wzrostu zainteresowania narkotykami i naśladowania bohaterów.

7 Początki profilaktyki Po wielu badaniach pod koniec lat 80-ych sformułowano zasadę: Lepszy jest całkowity brak informacji niż przygotowana nieprawidłowo (Malinowska 1989r.) Wypracowany przez Jassorów interakcyjny model funkcjonowania człowieka ukazuje złożoność zachowań dewiacyjnych. Coraz lepsza znajomość rozmaitych czynników ryzyka i czynników chroniących umożliwia wprowadzenie do programów innych strategii profilaktycznych: edukacyjnych i alternatyw.

8 Początki profilaktyki Tradycyjne formy, jak wykłady i prelekcje (uwzględniające jednak zasady dobrego informowania), zaczęto łączyć z treningiem ważnych umiejętności psychologicznych i społecznych. Zaczęto także wykorzystywać wiedzę dotyczącą procesu uczenia się (np. że aktywne uczestnictwo znacznie zwiększa efektywność uczenia się). Utrwalenie wiedzy, zmianę postaw i wyćwiczenie umiejętności psychospołecznych łatwiej można osiągnąć przez dłuższą pracę z grupą niż w trakcie okazjonalnych, jednorazowych spotkań.

9 Nowe podejście do profilaktyki Trzydzieści lat temu rozpoczęła się era profesjonalnych działań profilaktycznych choć nadal wiedza na temat zachowań ryzykownych jest niewystarczająca. Nowoczesne programy profilaktyczne stawiają sobie za cel wyposażenie swych odbiorców nie tylko w rzetelną wiedzę, ale także w ważne umiejętności, przy czym wykorzystuje się aktywne metody pracy z grupą: - spotkania warsztatowe, - psychodrama, - rzeźba, - loteria, - dyskusja, - burza mózgów itp.

10 Tabela: Ewolucja programów. Źródło: Ostaszewski K., (1996) „Tradycyjne i współczesne programy profilaktyki uzależnień, „Serwis Informacyjny. Narkomania”, nr 5. MODEL TRADYCYJNYMODEL WSPÓŁCZESNY CEL Zwalczanie patologiiPromocja zdrowia PODSTAWOWE ZAŁOŻENIA Uświadamianie skutków używania środków uzależniającychSięganie do przyczyn używania środków uzależniających SPODZIEWANE EFEKTY Wiedza o skutkach używania środków uzależniających i negatywna postawa wobec ich używania Umiejętność odmawiania. Poczucie własnej wartości. Uporządkowanie systemu wartości. Umiejętności społeczne. Wiedza o uzależnieniach. Osobiste zaangażowanie FORMA ODDZIAŁYWAŃ Jednostronny przekaz i bierny odbiórDialog i aktywne uczestnictwo CZAS I ZAKRES ODDZIAŁYWAŃ Sporadyczne akcje wśród nastolatkówSystematyczne działania wśród dzieci i młodzieży REALIZATORZY Prelegenci i specjaliściNauczyciele i liderzy młodzieżowi RODZAJ SUBSTANCJI Alkohol, papierosy lub narkotykiWszystkie środki uzależniające KONTROLA EFEKTÓW NiewymaganaWymagana

11 Nowe podejście do profilaktyki Zdecydowanie odchodzi się od akcji prelekcji prowadzonych przez zaproszonych ekspertów z zewnątrz na rzecz długofalowych, stałych działań na terenie szkoły czy placówki. We współczesnych badań wynika, że krótkie okolicznościowe programy są nieskuteczne, a wręcz szkodliwe. Zwykle rozjątrzają tylko problem (odurzenie się, samobójstwa, agresja), któremu chcą przeciwdziałać.

12 Szkolny program profilaktyki Profilaktyka będąca elementem programu wychowawczego, stanowi margines zainteresowań szkoły, pomimo narastających zagrożeń ujawnianych w badaniach epidemiologicznych. Sprowadzała się ona do działań incydentalnych, akcyjnych, przypadkowych, nieadekwatnych do rzeczywistych problemów i potrzeb szkoły. Od 2002r. MENiS przyjęło rozwiązanie systemowe, włączono profilaktykę do stałych zadań szkoły i każdego nauczyciela. Każda szkoła, oprócz programu nauczania i programu wychowania, powinna realizować program profilaktyki dostosowany do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska, obejmujący wszystkie treści i działania o charakterze profilaktycznym. (Ustawa o systemie oświaty z dnia r. Dz. U z 2007r. Nr 80)

13 Szkolny program profilaktyki Cel i treści profilaktyczne realizowane w programach nauczania określa Rozporządzenie MENiS z dnia 23 grudnia 2008r. W sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. z 2009r. Nr 4, poz. 17)

14 Szkolny program profilaktyki Zgodnie z rozporządzeniem działalność edukacyjna szkoły jest określona przez: 1)Szkolny zestaw programów nauczania, który uwzględniając wymiar wychowawczy, obejmuje całą działalność szkoły z punktu widzenia dydaktycznego; 2)Program wychowawczy szkoły obejmujący wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym; 3)Program profilaktyki dostosowany do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska, obejmujący wszystkie treści i działania o charakterze profilaktycznym (Dz. U. z 2009r. Nr 4, poz. 17 – zał. 2 i 4)

15 Szkolny program profilaktyki Szkolny Program Profilaktyki wspomaga wychowanie i nauczanie w kontekście przyjętych celów wychowania i nauczania. Powinien być spójny z programem nauczania i wychowania. Program nauczania Program wychowania Szkolny Program Profilaktyki

16 Szkolny program profilaktyki zawiera opis wszystkich zaplanowanych działań zapobiegawczych, dostosowanych do potrzeb rozwojowych uczniów oraz rzeczywistych problemów i potrzeb szkoły; jest adresowany do całej społeczności szkolnej – uczniów, rodziców i nauczycieli; obejmuje różne zagrożenia; wykorzystuje wiele strategii profilaktycznych; może zawierać propozycje dla środowiska lokalnego. Aby program był adekwatny do potrzeb i problemów, niezbędna jest diagnoza.

17 Szkolny program profilaktyki Zawartość Szkolnego Programu Profilaktyki: Metody i narzędzia monitorowania i diagnozowania problemów i potrzeb szkoły. Wypracowanie zasady i przepisy szkolne, zatwierdzone przez nauczycieli, uczniów i rodziców. Szkolne procedury reagowania w sytuacjach kryzysowych. Działania informacyjne adresowane do uczniów, nauczycieli i rodziców. Działania edukacyjne: - podstawa programowa, - samodzielne edukacyjne programy profilaktyczne dla uczniów, nauczycieli i rodziców Programy alternatyw Działania interwencyjne Wspomaganie procesu readaptacji uczniów powracających do szkoły po leczeniu. Działania na rzecz środowiska lokalnego (np. realizowane w ramach programów alternatyw: artystyczne, społeczne, w tym charytatywne).

18 Dziękuję za uwagę


Pobierz ppt "Profilaktyka/edukacja publiczna. Promocja i profilaktyka – założenia, dobre praktyki, standardy UE Antonina Kawecka PSSE w Kamieniu Pomorskim Maj 2015r."

Podobne prezentacje


Reklamy Google