Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Organizacja udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Organizacja udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej."— Zapis prezentacji:

1 Organizacja udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej

2 Z dn. 1 lutego 2011 r. weszło w życie rozp. z dn r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz.U. Nr 228, poz. 1487), które zastąpiło dotychczas obowiązujące rozp. MENiS z dn r. (Dz.U. Nr 11, poz. 114).

3 Przedszkola, szkoły i placówki mają jeszcze czas na wdrożenie i testowanie przyjętych przez MEN rozwiązań, bowiem zarówno udzielanie dzieciom i młodzieży pomocy psychologiczno-pedagogicznej, jak i kształcenie uczniów niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym organizowane będzie na nowych zasadach: od r. – w przedszkolach, gimnazjach i placówkach specjalnych, od r. – w szkołach podstawowych i ponadgimnazjalnych.

4 Jakiemu uczniowi możemy lub powinniśmy udzielać dodatkowej pomocy? Przede wszystkim – zanim zaczniemy planować i organizować działania przewidziane w przepisach – trzeba ocenić czy i którzy uczniowie wymagają dodatkowej pomocy. Może ona być potrzebna m.in. dlatego, że uczeń: ma orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, ma dysleksję rozwojową, właśnie wrócił z dłuższego pobytu za granicą i nie jest w stanie samodzielnie uzupełnić różnic programowych, wyróżnia się szczególnymi uzdolnieniami, wymagającymi odpowiedniego rozwijania, ma problemy w nauce, a jego rodzina nie jest w stanie mu pomóc, znajduje się w sytuacji kryzysowej, która wymaga pomocy ze strony szkoły.

5 Co planujemy dla ucznia z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego? Dla uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego (ze względu na niepełnosprawność, niedostosowanie społeczne lub zagrożenie niedostosowaniem społecznym) należy przygotować indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny (IPET). Programy takie, nazywane dotychczas indywidualnymi programami edukacyjnymi, były opracowywane dla uczniów oddziałów specjalnych i integracyjnych (programy te powinny być odpowiednio dostosowane i kontynuowane). Teraz takie same zasady zaczną obowiązywać wobec uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego uczęszczających do oddziałów ogólnodostępnych – dla nich także trzeba przygotować takie programy.

6 Jeśli uczeń z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego znajduje się w oddziale, w którym dotychczas nie planowaliśmy dla niego odpowiedniej pomocy, wówczas do współpracy z zespołem nauczycieli prowadzących zajęcia z uczniem warto zaprosić specjalistę z opiekującej się szkołą poradni psychologiczno- pedagogicznej. Pomoże on zrealizować to nowe zadanie i będzie mógł włączyć się w planowanie i organizowanie pomocy uczniowi. W takim wypadku nauczycielom absolutnie niezbędna będzie pomoc odpowiednich specjalistów.

7 Dlaczego i którym uczniom zakładamy karty indywidualnych potrzeb? Kart indywidualnych potrzeb nie zakłada się uczniom z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego – udziela się im pomocy zgodnie z opracowanym indywidualnym programem edukacyjno-terapeutycznym (IPET). Dla tych uczniów powinny być zaplanowane dodatkowe działania realizowane przez odpowiednio przygotowanych specjalistów. Właśnie dlatego organ prowadzący szkołę na kształcenie takich uczniów otrzymuje większe środki niż na kształcenie pozostałych.

8 Nowy obowiązek to założenie karty indywidualnych potrzeb dla ucznia bez orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, któremu chcemy zaoferować dodatkowe działania czy zajęcia. Karty te mają między innymi pomóc dyrektorowi w planowaniu wykorzystywania godzin wynikających z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela, zgodnie z faktycznymi potrzebami uczniów. Chodzi o to, żeby zacząć od analizy potrzeb uczniów, a następnie proponować zajęcia rzeczywiście im potrzebne.art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela

9 Jednocześnie warto zwrócić uwagę na to, że przepisy określają tylko górne granice liczebności grup, w których uczniom może być udzielana pomoc. Różnią się one w zależności od rodzaju tej pomocy. Na przykład zajęcia wyrównawcze lub rozwijające uzdolnienia powinny być prowadzone w grupach liczących do 8 uczniów, zaś logopedyczne – w grupach do 4 uczniów. Nie jest ustalona dolna granica liczebności grup – jeśli więc w szkole jest tylko jeden uczeń o określonego rodzaju potrzebach, można mu udzielać pomocy również indywidualnie.

10 Jak – możliwie najprościej – zorganizować uczniom pomoc psychologiczno-pedagogiczną? 1. Organizacja pracy zespołu W odniesieniu do pracy zespołu nauczycieli warto wykorzystać funkcjonujące w szkole mechanizmy. Zespoły nauczycieli uczących w poszczególnych klasach czy grupach wychowawczych często już istnieją w szkołach i placówkach, współpracując przy wykonywaniu różnorodnych zadań na rzecz uczniów z określonej klasy lub grupy wychowawczej. W takiej sytuacji zorganizowanie pracy zespołów, o których mówią przepisy dotyczące udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej, nie powinno nastręczać trudności.

11 2. Plan działań wspierających Zespół nauczycieli i specjalistów ustala plan działań wspierających. Projekt takiego planu może przygotować, na przykład, nauczyciel lub specjalista wskazany przez zespół. Konstrukcja takiego planu nie odbiega w zasadniczy sposób od funkcjonujących już dzisiaj planów pracy opracowywanych na potrzeby zajęć rozwijających zainteresowania uczniów, zajęć specjalistycznych czy też dydaktyczno-wyrównawczych. Plan może być opracowany dla grupy uczniów, którzy ze względu na jednorodne potrzeby będą uczęszczać na te same zajęcia.

12 3. Informowanie rodziców Organizując pomoc psychologiczno- pedagogiczną trzeba pamiętać o obowiązku informowaniu rodziców uczniów o spotkaniach i ustaleniach dotyczących ich dzieci.


Pobierz ppt "Organizacja udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej."

Podobne prezentacje


Reklamy Google