Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Produkt. PRODUKT Podstawowe definicje dotyczące produktu (wyrobu), w zależności od złożoności oraz stanu zaawansowania ich przekształcania, obejmują następujące.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Produkt. PRODUKT Podstawowe definicje dotyczące produktu (wyrobu), w zależności od złożoności oraz stanu zaawansowania ich przekształcania, obejmują następujące."— Zapis prezentacji:

1 Produkt

2 PRODUKT Podstawowe definicje dotyczące produktu (wyrobu), w zależności od złożoności oraz stanu zaawansowania ich przekształcania, obejmują następujące określenia: Produkt prosty – zwany detalem lub częścią, to jednolity element konstrukcyjny otrzymany z jednego materiału i nie posiadający powiązań z innymi elementami (chyba, że jest nim powiązanie nierozłączne). Produkt złożony – to połączone ze sobą, co najmniej dwa wyroby proste. Mogą nimi być podzespoły, zespoły lub też zbiory celowo utworzonych zespołów.

3 Produkt gotowy – może być wyrobem prostym, jak i złożonym nie podlegającym dalszej obróbce lub montażowi w zakładzie określonego producenta. Wyroby gotowe z punktu widzenia odbiorcy mogą być oczywiście półwyrobami. Produkt finalny – jest to końcowy produkt procesu produkcyjnego określonego przedsiębiorstwa, który jest jednocześnie wyrobem gotowym w odniesieniu do funkcji, które ma wyrób finalny spełniać – charakteryzuje się on tym, że nadaje się do samodzielnej eksploatacji.

4 Towary – realnie istniejące dobra ruchome posiadające wartość wymienną, a więc cenę, które z tego powodu są lub mogły być przedmiotem handlu Towar – to produkt pracy ludzkiej przeznaczony do sprzedaży, dzięki swym właściwościom jest użyteczny gdyż zaspokaja potrzeby materialne i niematerialne człowieka. Towar musi mieć odpowiednią postać handlową i cenę; posiada wartość rynkową i użytkową.

5 Dobra – środki mające zdolność zaspokajania potrzeb ludzkich Dzieli się je na: - wolne - wytwarzane - energetyczne - usługi

6 Dobra wolne – są dostępne człowiekowi w postaci naturalnej (nie są wynikiem żadnej pracy ludzkiej) np. powietrze, woda, środowisko, promienie słoneczne. W miarę rozwoju cywilizacyjnego zaczynamy odczuwać ograniczenia w dostępie do dóbr wolnych, pobierane są za nie opłaty. Dobra wytwarzane – przez człowieka, dzielimy na ruchome i nieruchome. W grupie dóbr ruchomych bezpośrednio użytecznych mieszczą się towary. Dobra energetyczne – często traktuje się je na równi z towarami, przede wszystkim, gdy są w postaci wytworzonej lub przetworzonej energii bąd ź jej nośników, np. węgla, ropy naftowej, gazu, rudy uranowej.

7 CECHY OKREŚLAJĄCE JAKOŚĆ TOWARÓW Cechy mierzalne – można opisać liczbą i jednostką miary określoną w wyniku badań laboratoryjnych, np. masa, gęstość, zawartość tłuszczu. Cechy niemierzalne – nie dają się zmierzyć za pomocą znanych środków pomiarowych i mogą być opisane słownie jako wynik porównania danego towaru z wzorem lub wyrażone w umownej punktacji, np. w ocenie sensorycznej. Do cech niemierzalnych zaliczmy cechy estetyczne.

8 ZE WZGLĘDU NA RODZAJ ROZRÓŻNIA SIĘ NASTĘPUJĄCE CECHY OKREŚLAJĄCE JAKOŚĆ TOWARÓW Cechy techniczne - określają techniczne parametry konstrukcji i technologii wyrobu, decydujące o zamierzonych funkcjach wyrobu. Do cech tych zalicza się m.in. wymiary geometryczne, właściwości fizykochemiczne, techniczne parametry działania (wydajność, sprawność, moc itp.). Ich cechą znamienną jest to, że są mierzalne.

9 Cechy użytkowe - charakteryzują funkcjonalność, dogodność i bezpieczeństwo użytkowania oraz niezawodność wyrobu. Mierzalność cech użytkowych jest możliwa, ale metody badania ich natężenia najczęściej muszą być doraźnie ustalane. Cechy estetyczne - charakteryzuje wygląd zewnętrzny i staranność wykończenia wyrobów, z uwzględnieniem wymogów i tendencji wzornictwa przemysłowego. Do tej grupy cech zalicza się również cechy odbierane z a pomocą innych zmysłów, a więc zapach, smakowitość, dźwięk i cechy odbierane dotykiem. Ta grupa cech jest najtrudniej mierzalna. Ich oceny są często wysoce subiektywne.

10 Cechy ekonomiczne – charakteryzujące towar od strony finansowej. Zalicza się : koszty nabycia, cecha kupna, amortyzacja, straty na skutek zagrożonego kapitału, koszty eksploatacji, koszty transportu, zainstalowanie, przechowanie, konserwacja, naprawa. Cechy ergonomiczne - określają stopień dostosowania wyrobu do anatomicznych, fizjologicznych i psychicznych cech jego użytkowników. Cechy te są w zasadzie mierzalne, ale trudność stanowi zróżnicowanie indywidualnych cech użytkowników, stanowiących punkt odniesienia w dokonywanych pomiarach.

11 Cechy ekologiczne - określają wzajemne relacje produktu i środowiska naturalnego, z uwzględnieniem zużywania surowców (zwłaszcza nieodnawialnych) i energii oraz uciążliwych odpadów produkcyjnych, konsumpcyjnych i pokonsumpcyjnych w postaci stałej, skażonych ścieków i emisji szkodliwych gazów. Cechy logistyczne - warunkują optymalne przepływy surowców, materiałów, towarów i związanych z nimi informacji. Z towaroznawczego punktu widzenia szczególne znaczenie mają cechy wpływające na pakowanie, transport i magazynowanie towarów. Cechy te w dużym stopniu warunkują koszty produkcji i obrotu i tutaj uwidacznia się ich wymierność.

12 CZYNNIKI DETERMINUJĄCE JAKOŚĆ TOWARÓW Czynniki natury technicznej - stanowią podstawę jakości wyrobów, gdyż rozwój nauki i techniki stwarza nowe możliwości w zakresie jakości.

13 Czynniki natury ekonomicznej - uzewnętrzniają się przede wszystkim w zaangażowaniu kapitału oraz w wyborze i tworzeniu warunków do najwłaściwszego wykorzystania możliwości, jakie stwarza współczesna technika. ekonomicznych u podmiotów gospodarczych i w całej gospodarce. Wyrazem doceniania czynników natury ekonomicznej w produkcji jest polityka gospodarcza ukierunkowana na jakość, nazywana polityką projakościową.

14 Czynniki natury psychologicznej – uwidaczniają się najczęściej jako reakcja na warunki pracy, układ bodźców materialnych i moralnych, stosunki międzyludzkie w zakładzie pracy itp.

15 Czynniki natury organizacyjnej - wiążą się z tym przede wszystkim problemy organizacyjne sterowania jakością, kontroli jakości w przemyśle, odbioru jakościowego w handlu itp.

16 Metody badania jakości towarów: - organoleptyczne - laboratoryjne - doświadczalnego użytkowania

17 Metoda organoleptyczna – polega na dokonywaniu na podstawie wrażeń odbieranych za pomocą zmysłów: wzroku, węchu, słuchu, smaku, dotyku (np. do oceny perfum). Metoda ta jest szybka, występuje małe zużycie materiału Wśród m. organoleptycznych wyróżniamy: - ocena organoleptyczna - analiza sensoryczna Ocena organoleptyczna – to najogólniej pojęta ocena jakości towaru wykonana za pomocą zmysłów

18 Analiza sensoryczna – to ocena jakości dokonywana za pomocą jednego lub kilku zmysłów z zastosowaniem odpowiednich metod w warunkach zapewniających dokładność i prawidłowość wyników, wyrażana przez osoby o uprzednio sprawdzonej wrażliwości sensorycznej Wrażliwość sensoryczna – zdolność odwzorowania bodźców zewnętrznych (tzn. obiektywnie istniejących cech) jak np. barwy, kształtu, konsystencji, zapachu, smaku i innych za pomocą zmysłów Próg wrażliwości sensorycznej – najmniejsze dostrzegane wrażenie zmysłowe, wywołane bardzo słabym bodźcem. Im niższy jest próg wrażliwości sensorycznej, tym większa jest wrażliwość sensoryczna.

19 Na rzetelność oceny organoleptycznej wywierają wpływ następujące czynniki: - stan zdrowia badającego, - stan psychiczny i stopień zmęczenia fizjologicznego badającego, - warunki otoczenia, pomieszczenia, temperatura, czas trwania badania, - sposób wykonywania badań, - wrażliwość zmysłowa, - światło oświetlające badany towar.

20 Przy badaniu organoleptycznym może ułatwić - a zarazem podnieść obiektywność i powtarzalność wyników - posłużenie się: - wzorcami porównawczymi (np. wzorce barwy, dźwięku, konsystencji itp.), - prostą aparaturą pomocniczą (np. lupa, prześwietlacz, kamerton, palnik gazowy itp.), - prostymi odczynnikami chemicznymi wywołującymi reakcje barwne (np. jodyna - wykrywanie skrobi, fluoroglucyna - wykrywanie ścieru drzewnego w papierze, lakmus - oznaczanie odczynu płynów, alizarol - oznaczanie stopnia zakwaszenia mleka itp.).

21 Metody laboratoryjne -dają z reguły wyniki wyrażalne liczbowo co pozwala na dokładną i ścisłą charakterystykę jakości towaru. Metody te dzieli się na: - fizyczne - fizyczno-chemiczne - chemiczne - mikrobiologiczne - instrumentalne

22 Metody fizyczne – do metod fizycznych należą: - mierzenie towarów - ważenie - oznaczanie gęstości - oznaczanie temperatury topnienia - oznaczanie lepkości - mikroskopia - refraktometria - kalorymetria - badania mechaniczne

23 Metody chemiczne - stosuje się przy badaniu substancji towaru, tj. zarówno określenia podstawowych grup składników, jak i do ustalenia obecności środków zanieczyszczających, substancji świadczących o niewłaściwym stanie świeżości, domieszek ciał konserwujących itp. Metody mikrobiologiczne - są nieodzowne przy ocenie przydatności wody do celów spożywczych, jak również przy ocenie, wielu artykułów żywnościowych, a zwłaszcza mleka i przetworów mięsnych.

24 Metody instrumentalne - które umożliwiają przeprowadzenie wielokierunkowych badań i oznaczeń, określających różne właściwości towarów. Metody te cechuje szybkość przeprowadzania badań i nie niszczenie wyrobów. W analizie instrumentalnej wykorzystuje się często metody optyczne elektro- chemiczne i chromatograficzne. Do badania służy aparatura, której elementami są urządzenia elektroniczne i nukleoniczne, sprzężone często z komputerami.


Pobierz ppt "Produkt. PRODUKT Podstawowe definicje dotyczące produktu (wyrobu), w zależności od złożoności oraz stanu zaawansowania ich przekształcania, obejmują następujące."

Podobne prezentacje


Reklamy Google