Kontrola administracji

Slides:



Advertisements
Podobne prezentacje
WŁADZA SĄDOWNICZA W POLSCE
Advertisements

„Dostęp do informacji publicznej z punktu widzenia obywatela”
Administracja finansów publicznych
Budżet jednostki samorządu terytorialnego
Małgorzata Mądra-Janeda
Kontrola finansów publicznych
Kontrola finansów publicznych
Narodowy bank centralny
Prawo administracyjne
Prawo administracyjne
Kontrola administracji
Kontrola administracji
Kontrola administracji dr Paweł Dąbrowski
PRAWO FINANSOWE.
Charakterystyka władzy ustawodawczej
Ustrój sądów administracyjnych
Władza sądownicza w Polsce
Administracja publiczna
Polskie przepisy dotyczące tworzenia i funkcjonowania EUWT
Realizacja planu kontroli agencji zatrudnienia z terenu województwa pomorskiego przez Wojewódzki Urząd Pracy w Gdańsku za okres od r. do
SYSTEMY OCHRONY PRACY W POLSCE:
KONTROLA WOJEWODY AKTY OBOWIĄZUJĄCE :
1. 2 Elektroniczna Dystrybucja Informacji EDI, format XML Wydział Prawa i Administracji Pracownia Komputerowa.
Zmiany instytucjonalne w monitorowaniu polityki rozwoju (KFT i RFT) Zielona Góra, 26 czerwca 2013 r. 1.
Procedura przyjmowania dokumentów rządowych według nowego Regulaminu pracy Rady Ministrów Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w.
1 Rola organu restrukturyzacyjnego w procesie restrukturyzacji finansowej Ministerstwo Zdrowia.
Rząd i prezydent.
Sektor finansów publicznych i jego jednostki
ZASADY PRZEPROWADZANIA KONTROLI
VIII. POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE Zmierza do wymuszenia na administratorze realizacji obowiązków nałożonych prawem.
Ochrona danych osobowych i informacji niejawnych
Organizacja pracy biurowej i techniki korespondencji
Funkcje, skład, odpowiedzialność Mgr Przemysław Mazurek
Ustrój samorządu terytorialnego
Władza ustawodawcza cz. II
Status radnego Mgr Michał Kiedrzynek.
Narodowy Bank Polski Mgr Przemysław Mazurek. Podstawowe wiadomości NBP jest bankiem centralnym Rzeczypospolitej Polskiej. Wypełnia zadania określone w.
Narada z przedstawicielami komend wojewódzkich PSP, szkół PSP oraz CMP odpowiedzialnymi za archiwizację dokumentacji Częstochowa, dnia maja 2015.
Kontrola i nadzór.
KONTROLA PRAWNA ADMINISTRACJI
Prawo administracyjne – organizacja prawna administracji – cz. 2
Zeznania świadków jako dowód w postępowaniu administracyjnym mgr Jakub Szremski przedmiot – Postępowanie administracyjne materiały dydaktyczne dla gr.
Temat: Władza sądownicza w Polsce.
Temat: Rada Ministrów. Cele lekcji
Naczelne i centralne organy administracji publicznej
 szczególny organ powiązany z parlamentem, czuwający nad prawidłowością postępowania administracji publicznej wobec obywateli  zadania konstytucyjne.
 Istota instytucji  organizacyjna odrębność i niezależność od struktur rządowych  wyspecjalizowanie fachowe  zorientowanie na działalność kontrolną.
M GR M ICHAŁ K IEDRZYNEK Prawo administracyjne – organizacja prawna administracji cz. I.
Zakres obowiązywania kpa
1.  odpowiedzialność konstytucyjna – odpowiedzialność za naruszenie prawa realizowana z inicjatywy parlamentu bądź prezydenta przed organem władzy sądowniczej.
SSA (2) PRAWO PRACY 2 Dr Jacek Borowicz. USTAWA z dnia 7 kwietnia 2006 r. o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji.
Sprawozdawczość i kontrola budżetu państwa Prof. dr hab. Henryk Dzwonkowski Kierownik Katedry Prawa Finansowego Uniwersytet Łódzki
ZADANIA WŁASNE I ZADANIA ZLECONE J.S.T.
Resume kartkówki. Organ administracji publicznej WOJEWODA URZĄD WOJEWÓDZKI ORGAN JEDNOSTKA POMOCNICZA DLA ORGANU (jednostka organizacyjna „obsługująca”
PRAWO KONSTYTUCYJNE Ćwiczenia 10.
Władza sądownicza w RP Sądy i Trybunały.
Art. 87 ust. 2 Konstytucji Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty.
PRAWO KONSTYTUCYJNE Ćwiczenia 5.
Kontrola w administracji
Trybunał Konstytucyjny
Władza ustawodawcza cz. II
Rządowa administracja zespolona w administracji
Naczelne a centralne organy administracji rządowej
Środki nadzorcze i środki o charakterze nadzorczym Ad personam w administracji publicznej środki nadzorcze ad meritum w administracji publicznej.
Nauka administracji mgr Karina Pilarz.
Sądy Administracyjne w Polsce
Kontrola prawna administracji
Art. 87 ust. 2 Konstytucji Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły,
Wyniki kontroli Warszawa, czerwiec 2019 r..
Zapis prezentacji:

Kontrola administracji dr Paweł Dąbrowski pdabrow@wspiz.edu.pl

Kontrola zewnętrzna - podmioty kontrolujące Najwyższa Izba Kontroli; Parlament; Rzecznik Praw Obywatelskich; Sądy; Inne podmioty.

NIK – pozycja ustrojowa Organ konstytucyjny; Naczelny organ kontroli państwowej; Podległość Sejmowi. Kolegialność o jednoosobowość.

Art. 202 Konstytucji 1. Najwyższa Izba Kontroli jest naczelnym organem kontroli państwowej. 2. Najwyższa Izba Kontroli podlega Sejmowi. 3. Najwyższa Izba Kontroli działa na zasadach kolegialności.

Art. 12 ustawy o NIK Organy kontroli, rewizji, inspekcji, działające w administracji rządowej i samorządzie terytorialnym, współpracują z Najwyższą Izbą Kontroli i są obowiązane do: 1) udostępniania Najwyższej Izbie Kontroli, na jej wniosek, wyników kontroli przeprowadzonych przez te organy, 2) przeprowadzania określonych kontroli wspólnie pod kierownictwem Najwyższej Izby Kontroli, 3) przeprowadzania kontroli doraźnych na zlecenie Najwyższej Izby Kontroli.

Podległość Sejmowi Sejm i jego organy obsadzają kluczowe stanowiska w NIK; NIK dostarcza Sejmowi informację i oceny (art. 204 Konstytucji); NIK przedkłada Sejmowi coroczne sprawozdanie z działalności; Prezes NIK bierze udział w posiedzeniach Sejmu. Marszałek Sejmu nadaje statut NIK.

Jednoosobowość i kolegialność W strukturze NIK jednoosobowość łączy się z kolegialnością; NIK jest kierowany przez Prezesa (organ jednoosobowy); Silna pozycja Kolegium NIK; Rozwiązania kolegialne w procesie weryfikowania wyników kontroli.

Prezes NIK Powoływany przez Sejm za zgodą Senatu; Kandydatury zgłasza Marszałek Sejmu lub grupa 35 posłów; Kadencja trwa 6 lat; Ponownie wybranym można być tylko raz.

Prezes NIK Art. 17 ust. 1 Sejm odwołuje Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, jeżeli: 1) zrzekł się on stanowiska, 2) uzna, że stał się on trwale niezdolny do pełnienia obowiązków na skutek choroby, 3) został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa, 4) Trybunał Stanu orzekł w stosunku do niego zakaz zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwowych.

Wiceprezesi NIK Powoływani i odwoływani na wniosek Prezesa NIK przez Marszałka Sejmu; Nie ma ograniczeń ilościowych; Prawo nie określa przesłanek powołania lub odwołania wiceprezesów.

Kolegium NIK W skład Kolegium Najwyższej Izby Kontroli wchodzą: Prezes NIK jako przewodniczący; Wiceprezesi; dyrektor generalny NIK oraz 14 członków Kolegium (7 przedstawicieli nauk prawnych lub ekonomicznych, 7 osób z „wewnątrz” NIK). Członkowie Kolegium są powoływani i odwoływani przez Marszałka Sejmu, na wniosek Prezesa NIK; Kadencja członków Kolegium trwa 3 lata.

Zadania i kompetencje Kolegium Kolegium wypowiada się w najważniejszych sprawach dla NIK, m.in.: zatwierdza analizę wykonania budżetu państwa i założeń polityki pieniężnej, Zatwierdza roczne sprawozdanie z działalności NIK; Uchwala opinię i wnioski dotyczące najważniejszych kontroli NIK; Opiniuje inne sprawy szczególnie ważne dla NIK; Uchwala budżet NIK.

Organizacja NIK Jednostkami organizacyjnymi Najwyższej Izby Kontroli są departamenty i delegatury. Aktualnie istnieje 16 delegatur; Organizację określa statut NIK nadany zarządzeniem Marszałka Sejmu;

Zakres kontroli Przedmiotowy (art. 3): „NIK kontrolując jednostki (…) bada w szczególności wykonanie budżetu państwa oraz realizację ustaw i innych aktów prawnych w zakresie działalności finansowej, gospodarczej i organizacyjno-administracyjnej tych jednostek.”

Art. 248 TWE „(…) Kontrolę w Państwach Członkowskich przeprowadza się w powiązaniu z krajowymi instytucjami kontrolnymi lub, jeśli nie mają one niezbędnych uprawnień, z właściwymi służbami krajowymi. Trybunał Obrachunkowy oraz krajowe instytucje kontrolne Państw Członkowskich współpracują na zasadzie wzajemnego zaufania, zachowując swoją niezależność. Instytucje te lub służby zawiadamiają Trybunał Obrachunkowy, czy zamierzają uczestniczyć w kontroli (…).”

Art. 280 TWE 1. Wspólnota i Państwa Członkowskie zwalczają nadużycia finansowe i wszelkie inne działania nielegalne naruszające interesy finansowe Wspólnoty za pomocą środków podejmowanych zgodnie z niniejszym artykułem, które mają skutek odstraszający i zapewniają skuteczną ochronę w Państwach Członkowskich. 2. Państwa Członkowskie podejmują takie same środki do zwalczania nadużyć finansowych naruszających interesy finansowe Wspólnoty, jakie podejmują do zwalczania nadużyć finansowych naruszających ich własne interesy finansowe.

Zakres podmiotowy - art. 203 ust. 1 i 2 Konstytucji Najwyższa Izba Kontroli kontroluje działalność organów administracji rządowej, Narodowego Banku Polskiego, państwowych osób prawnych i innych państwowych jednostek organizacyjnych z punktu widzenia legalności, gospodarności, celowości i rzetelności. 2. Najwyższa Izba Kontroli może kontrolować działalność organów samorządu terytorialnego, komunalnych osób prawnych i innych komunalnych jednostek organizacyjnych z punktu widzenia legalności, gospodarności i rzetelności.

Art. 203 ust. 3 Konstytucji 3. Najwyższa Izba Kontroli może również kontrolować z punktu widzenia legalności i gospodarności działalność innych jednostek organizacyjnych i podmiotów gospodarczych w zakresie, w jakim wykorzystują one majątek lub środki państwowe lub komunalne oraz wywiązują się z zobowiązań finansowych na rzecz państwa.

Zakres podmiotowy - Konstytucja Organy administracji rządowej; Narodowy Bank Polski; Państwowe osoby prawne; Inne państwowe jednostki organizacyjne; Organy samorządu terytorialnego; Komunalne osoby prawne; Inne komunalne jednostki organizacyjne; Inne jednostki organizacyjne i podmioty gospodarcze.

Podmioty „szczególne” „Państwowe osoby prawne”: np. przedsiębiorstwo państwowe, fundusz wyposażony w osobowość prawną (Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej); „Inne państwowe jednostki organizacyjne”: np. urząd, sąd (brak definicji legalnej).

Uchwała SN z dnia 27.04.2001 r. „(…) określenie "państwowa jednostka organizacyjna" obejmuje zarówno państwowe jednostki organizacyjne wyposażone w osobowość prawną (państwowe osoby prawne inne, niż Skarb Państwa), jak i państwowe jednostki organizacyjne bez osobowości prawnej. W takim też znaczeniu użyto tego pojęcia w art. 831 § 1 pkt 4 k.p.c."

Podmioty „szczególne” Komunalne osoby prawne – np. spółka prawa handlowego, prowadzone przez jednostki samorządu terytorialnego (por. art. 5 ustawy o gospodarce komunalnej), np. MZA w Warszawie; „Inne komunalne jednostki organizacyjne”, np. zakład budżetowy utworzony przez gminę.

Podmioty „szczególne” Inne jednostki organizacyjne i podmioty gospodarcze – np. osoba fizyczna, której powierzono wykonywanie zadań z zakresu gospodarki komunalnej, spółka prywatna, która wykorzystuje majątek państwowy (dzierżawca gruntów byłego PGR). Podmiot gospodarczy = przedsiębiorca.

Art. 2 ust. 3 ustawy o NIK NIK może również kontrolować działalność innych jednostek organizacyjnych i podmiotów gospodarczych (…) w szczególności: wykonujących zadania zlecone lub powierzone przez państwo lub samorząd terytorialny, organizujących lub wykonujących prace interwencyjne albo roboty publiczne, korzystających z mienia państwowego lub samorządowego, korzystających z indywidualnie przyznanej pomocy, poręczenia lub gwarancji udzielonych przez państwo, samorząd terytorialny (…) korzystających z pomocy publicznej; wykonujących zadania z zakresu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego (…)

Przykłady kontroli w „innych” jednostkach Kontrola w Gliwickiej Agencji Turystycznej SA (podmiot o dominującym udziale Skarbu Państwa); Kontrola w Polskim Związku Kolarskim w Pruszkowie; Ekopol sp.z o.o (w związku z dzierżawą nieruchomości od Skarbu Państwa)

Kryteria kontroli NIK Legalność; Celowość; Rzetelność; Gospodarność.

Kryterium legalności Legalność – „zgodność z prawem, posiadanie mocy prawnej, prawność, prawowitość, jawność” (definicja słownikowa) 1 aspekt: istnienie określonej podstawy prawnej działań; 2 aspekt: zgodność podejmowanych działań z obowiązującym prawem.

Kryteria kontroli Celowość – oceniana jest działalność podmiotu kontrolowanego przez pryzmat stopnia realizacji celów i zadań przed nim postawionych; Rzetelność obejmuje ocenę działania pod kątem należytej staranności co do prowadzenia działalności, jak i realizowanych zadań merytorycznych. Gospodarność – dotyczy optymalnego dysponowania środkami finansowymi i materialnymi w trakcie działalności.

Inicjatywa kontroli Inicjatywa własna; Na zlecenie Sejmu i jego organów; Na wniosek Prezydenta RP; Na wniosek premiera Kontrole planowe – kontrole doraźne.

Art. 32 ustawy o NIK 1. Postępowanie kontrolne prowadzone jest w siedzibie jednostki kontrolowanej oraz w miejscach i czasie wykonywania jej zadań, a jeżeli tego wymaga dobro kontroli - również w dniach wolnych od pracy i poza godzinami pracy. 2. Postępowanie kontrolne lub poszczególne jego czynności przeprowadza się w miarę potrzeby również w siedzibie jednostki organizacyjnej Najwyższej Izby Kontroli.

Art. 33 ustawy o NIK 1. Kontroler jest upoważniony do swobodnego poruszania się na terenie jednostki kontrolowanej bez obowiązku uzyskiwania przepustki oraz zwolniony jest od rewizji osobistej, jeżeli przewiduje ją wewnętrzny regulamin jednostki kontrolowanej. 2. Kierownik jednostki kontrolowanej zapewnia kontrolerowi warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w szczególności niezwłoczne przedstawianie do kontroli żądanych dokumentów i materiałów, terminowe udzielanie wyjaśnień przez pracowników jednostki, udostępnianie urządzeń technicznych oraz środków transportu z ich obsługą, a w miarę możliwości oddzielnych pomieszczeń z odpowiednim wyposażeniem.

Art. 35 ustawy o NIK 1. Kontroler ustala stan faktyczny na podstawie zebranych w toku postępowania dowodów. 2. Dowodami są w szczególności dokumenty, zabezpieczone rzeczy, wyniki oględzin, zeznania świadków, opinie biegłych oraz pisemne wyjaśnienia i oświadczenia.

Art. 40 ustawy o NIK 1. Kontroler może żądać od pracowników jednostki kontrolowanej udzielenia mu, w terminie przez niego wyznaczonym, ustnych i pisemnych wyjaśnień w sprawach dotyczących przedmiotu kontroli. 2. Odmowa udzielenia wyjaśnień może nastąpić jedynie w przypadkach, gdy wyjaśnienia mają dotyczyć: 1) tajemnicy ustawowo chronionej innej niż tajemnica służbowa, a kontroler nie posiada właściwego upoważnienia, 2) faktów i okoliczności, których ujawnienie mogłoby narazić na odpowiedzialność karną lub majątkową wezwanego do złożenia wyjaśnień, a także jego małżonka albo osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia bądź osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.

Art. 41 ustawy o NIK 1. Każdy może złożyć kontrolerowi ustne lub pisemne oświadczenie dotyczące przedmiotu kontroli. 2. Kontroler nie może odmówić przyjęcia oświadczenia, jeżeli ma ono związek z przedmiotem kontroli.

Art. 51 ustawy o NIK 1. Kontroler obowiązany jest niezwłocznie poinformować kierownika jednostki kontrolowanej o stwierdzeniu bezpośredniego niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo niepowetowanej szkody w mieniu, w celu zapobieżenia występującemu niebezpieczeństwu lub szkodzie. 2. Kierownik jednostki kontrolowanej obowiązany jest niezwłocznie poinformować kontrolera o podjętych działaniach zapobiegających stanowi zagrożenia, o którym mowa w ust. 1. 3. W przypadku powzięcia przez kontrolera uzasadnionego podejrzenia, że działania przewidziane w ust. 1 i 2 są niewystarczające, powiadamia on niezwłocznie o stwierdzonych zagrożeniach kierownika jednostki nadrzędnej lub właściwy organ państwowy.

Możliwe fazy formułowania wyników Sformułowanie wyników kontroli w formie protokołu kontroli; Podpisanie protokołu – podpisanie z zastrzeżeniami – odmowa podpisania; Etap komisji odwoławczej; Zatwierdzenie – odmowa zatwierdzenia uchwały komisji odwoławczej; Powołanie komisji rozstrzygającej

Oddziaływanie pokontrolne Narada pokontrolna; Wystąpienie pokontrolne; Funkcja sygnalizacyjna

Narada pokontrolna Art. 58. 1. Na wniosek kontrolera kierownik jednostki kontrolowanej lub jednostki nadrzędnej zwołuje naradę pokontrolną, z udziałem zainteresowanych pracowników, w celu omówienia stwierdzonych nieprawidłowości i wniosków, jakie wynikają z ustaleń kontroli. 2. Kierownik jednostki, o której mowa w ust. 1, uzgadnia z kontrolerem czas i miejsce odbycia narady, a także zapewnia protokołowanie jej przebiegu. Jeden egzemplarz protokołu doręcza się kontrolerowi w terminie z nim uzgodnionym.

Wystąpienie pokontrolne Art. 60. 1. Najwyższa Izba Kontroli przekazuje kierownikowi jednostki kontrolowanej, a w razie potrzeby także kierownikowi jednostki nadrzędnej oraz właściwym organom państwowym lub samorządowym, wystąpienia pokontrolne. 2. Wystąpienie pokontrolne zawiera oceny kontrolowanej działalności, wynikające z ustaleń opisanych w protokole kontroli, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości - także uwagi i wnioski w sprawie ich usunięcia.

Wystąpienie pokontrolne 3. W wystąpieniu pokontrolnym może być także zawarta ocena wskazująca na niezasadność zajmowania stanowiska lub pełnienia funkcji przez osobę odpowiedzialną za stwierdzone nieprawidłowości w jednostkach, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1. 4. Ocena, o której mowa w ust. 3, może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, rozwiązania stosunku pracy z winy pracownika bez wypowiedzenia albo odwołania go z zajmowanego stanowiska lub pełnionej funkcji.

Funkcja sygnalizacyjna Art. 64. 1. Protokoły kontroli i wystąpienia pokontrolne stanowią podstawę do opracowywania przez Najwyższą Izbę Kontroli informacji o wynikach przeprowadzonych kontroli. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, przed przedłożeniem Sejmowi, Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesowi Rady Ministrów, Prezes Najwyższej Izby Kontroli przesyła właściwym naczelnym lub centralnym organom państwowym, które w terminie 7 dni od dnia otrzymania mogą przedstawić swoje stanowisko. Stanowisko dołącza się do informacji; Prezes Najwyższej Izby Kontroli może do tego stanowiska przedstawić swoją opinię.