Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Zasady leczenia immunosupresyjnego Ewa Nowacka – Cieciura Klinika Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii Akademii Medycznej w Warszawie Kierownik Kliniki:

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Zasady leczenia immunosupresyjnego Ewa Nowacka – Cieciura Klinika Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii Akademii Medycznej w Warszawie Kierownik Kliniki:"— Zapis prezentacji:

1 Zasady leczenia immunosupresyjnego Ewa Nowacka – Cieciura Klinika Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii Akademii Medycznej w Warszawie Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. med. Magdalena Durlik

2 IMMUNOSUPRESJA Działanie leków immunosupresyjnych:Działanie leków immunosupresyjnych: –obniżenie odporności zapobieganie odrzucaniu i leczenie odrzucaniazapobieganie odrzucaniu i leczenie odrzucania nowotworynowotwory infekcjeinfekcje –efekt nieimmunologiczny - narządowo swoista toksyczność

3 Zasady leczenia immunosupresyjnego biorców narządów unaczynionych Leczenie skojarzone Intensywna immunosupresja we wczesnym okresie po TP (+ewent. indukcja z zastosowaniem przeciwciał) Leczenie przez cały czas posiadania funkcjonującego narządu Redukcja leczenia w sytuacji zagrożenia życia pacjenta, wynikającej z immunosupresji: –zakażenie oportunistyczne o ciężkim przebiegu –choroba limfoproliferacyjna, chłoniak, inny nowotwór Redukcja leczenia w nefropatii BK Ciąża – nie stosować pochodnych MPA, inhibitorów mTOR (PSI) Obecne trendy: –indywidualizacja leczenia –ograniczenie nefrotoksyczności inhibitorów kalcyneuryny (IK) –wycofywanie się z glikokortykosteroidów (GS)

4 LEKI IMMUNOSUPRESYJNE: rodzaje Glikokortykosteroidy Inhibitory kalcyneuryny: * cyklosporyna - Neoral, Equoral * cyklosporyna - Neoral, Equoral * takrolimus -Prograf * takrolimus -Prograf Inhibitory sygnału proliferacyjnego - PSI (inhibitory mTOR): * rapamycyna = sirolimus – Rapamune * rapamycyna = sirolimus – Rapamune * everolimus - Certican * everolimus - Certican

5 LEKI IMMUNOSUPRESYJNE – rodzaje cd Inhibitory podziałów komórkowych inhibitory syntezy puryn:inhibitory syntezy puryn: Leki uwalniające kwas mykofenolowy (inhibitory IMPDH)Leki uwalniające kwas mykofenolowy (inhibitory IMPDH) –mykofenolan mofetilu (MMF) - CellCept –mykofenolan sodu - Myfortic antymetabolityantymetabolity – azatiopryna - Imuran

6 LEKI IMMUNOSUPRESYJNE - przeciwciała Przeciwciała poliklonalne ATG (królicze) ATG (królicze) Przeciwciała monoklonalne anty-CD3 OKT3 (mysie)anty-CD3 OKT3 (mysie) anty-CD25 przeciwko receptorowi dla IL-2anty-CD25 przeciwko receptorowi dla IL-2 –daclizumab - Zenapax (humanizowane) –basiliximab – Simulect (chimera) anty-CD52-alemtuzumab- Campathanty-CD52-alemtuzumab- Campath anty-CD20 – rituximab – Rituxananty-CD20 – rituximab – Rituxan bloker kostymulacji - belataceptbloker kostymulacji - belatacept

7 Inne sposoby leczenia immunosupresyjnego immunoglobuliny (IVIG) plazmaferezy immunoabsorpcja

8 Etapy odpowiedzi immunologicznej na przeszczep: 1.prezentacja alloantygenu 2.kostymulacja 3.  aktywacja limfocytów 4.  proliferacja limfocytów

9

10

11 Główne mediatory aktywacji limfocyta T

12 Miejsca działania leków immunosupresyjnych

13 Najczęściej stosowane PROTOKOŁY LECZENIA IMMUNOSUPRESYJNEGO CsA lub Takro + MMF + GSCsA lub Takro + MMF + GS CsA lub Takro + Aza + GSCsA lub Takro + Aza + GS jw. + indukcja ATG, anty-CD25, OKT3jw. + indukcja ATG, anty-CD25, OKT3 niska dawka CsA lub Takro + Rapa + GSniska dawka CsA lub Takro + Rapa + GS Rapa + MMF + GS (?)Rapa + MMF + GS (?)

14 IMMUNOSUPRESJA = ZAPOBIEGANIE I LECZENIE ODRZUCANIA Siła leków immunosupresyjnych mierzona ryzykiem ostrego odrzucania Stosowanie: Lek + GS Stosowanie: Lek + GS TAKROLIMUS > CYKLOSPORYNA TAKROLIMUS > CYKLOSPORYNA CYKLOSPORYNA > RAPA = MMF CYKLOSPORYNA > RAPA = MMF MMF > AZA MMF > AZA

15 Cyklosporyna A (CsA) Mechanizm działania: hamuje kalcyneurynę, a tym samym syntezę IL-2Mechanizm działania: hamuje kalcyneurynę, a tym samym syntezę IL-2 Preparaty: Neoral, Gengraf, EquoralPreparaty: Neoral, Gengraf, Equoral dawkowanie: co 12 godz., optymalnie – p.o.dawkowanie: co 12 godz., optymalnie – p.o. jeśli dożylnie - 1/3 dawki doustnej, wlew 2-3hjeśli dożylnie - 1/3 dawki doustnej, wlew 2-3h konieczne monitorowanie stężenia leku (we krwi pełnej)konieczne monitorowanie stężenia leku (we krwi pełnej) –w oparciu o Cmin (C 0 ) –w oparciu o C 2 (2h po podaniu leku) metabolizm- cytochrom P450 CYP3A4 w wątrobie (w jelicie glikoproteina P, CYP3A4)metabolizm- cytochrom P450 CYP3A4 w wątrobie (w jelicie glikoproteina P, CYP3A4) wydalanie : żółć > 90% (głównie w postaci metabolitów), nie wymaga zmiany dawkowania po dializiewydalanie : żółć > 90% (głównie w postaci metabolitów), nie wymaga zmiany dawkowania po dializie

16 Czas po podaniu leku (godziny) Cyclosporyna (ng/mL) AUC 0-4 Największa zmienność wchłaniania Neoralu występuje w pierwszych 4h od przyjęcia leku Levy G. Biodrugs 2001; 15 (5):

17 Wytyczne dla docelowych stężeń C 2 (średnia ± 20%) Levy GA BioDrugs. 2001;15: C2 (  g/ml) Czas po transplantacji (miesiące) Nerka Wątroba

18 Takrolimus (Prograf) x silniejszy od CsA, silniej hamuje kalcyneurynę zmniejsza ryzyko sterydoopornych odrzucań, nawrotów odrzucania wchłanianie niezależne od żółci, posiłek zmniejsza biodostępność (podawać lek 1 h przed lub 2 h po posiłku) dawkowanie: co 12 godz., optymalnie – p.o.dawkowanie: co 12 godz., optymalnie – p.o. jeśli dożylnie – 20-30% dawki doustnej, wlew 2-3hjeśli dożylnie – 20-30% dawki doustnej, wlew 2-3h konieczne monitorowanie stężenia leku (we krwi pełnej)konieczne monitorowanie stężenia leku (we krwi pełnej) –w oparciu o Cmin (C 0 ) metabolizm- cytochrom P450 CYP3A4, wydalanie: z żółcią interakcje – jak CsA

19 Ostra nefrotoksyczność CsA Principles and Practice of Renal Transplantation, 2000

20 NEFROTOKSYCZNOŚĆ IK Zmiany odwracalneZmiany nieodwracalne Zmiany odwracalneZmiany nieodwracalne MiejsceCzynnościoweStrukturalne Strukturalne MiejsceCzynnościoweStrukturalne Strukturalne T. doprowadzająca  GFRskurczuszkodzenie śródbłonka  mocznikauszkodzenie k. mięśni gł.  RR obliteracja naczyń Cewka proksymalna  Kizometryczna wakuolizacjazanik cewek  kw. moczowyolbrzymie mitochondriapasmowate  magnezumikrokalcifikacjawłóknienie  HCO 3 śródmiąższu (TGF , osteopontyna) Kłębuszektwardnienie

21 NEFROTOKSYCZNOŚĆ IK Próby leczeniaPróby leczenia 3antagoniści kanału wapniowego 3ACE-I 3modyfikacja leczenia immunosupresyjnego: MMF, sirolimus, anty-CD25, zmniejszenie dawki lub stopniowa redukcja dawki CsA 3inhibitory HMGCoA 3kwasy 3 omega tłuszczowe

22 DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE INHIBITORÓW KALCYNEURYNY TakroCsA Nefrotoksyczność++ HUS++ Neurotoksyczność+++ Nadciśnienie+++ Cukrzyca+++ Hipercholesterolemia+++ Łysienie+- Hirsutyzm-+ Przerost dziąseł-+ Powikłania z p.pokarmowego+++

23 CsA, Takro - INTERAKCJE Nasilenie nefrotoksyczności przy równoczesnym stosowaniu:Nasilenie nefrotoksyczności przy równoczesnym stosowaniu: 3aminoglikozydów 3amfoterycyny B 3wankomycyny 3NLPZ 3iACE Nasilenie ryzyka hiperkaliemii (diuretyki oszczędzające potas)Nasilenie ryzyka hiperkaliemii (diuretyki oszczędzające potas) Nasilenie ryzyka miopatii przy stosowaniu statyn (stosować połowę dawki statyny)Nasilenie ryzyka miopatii przy stosowaniu statyn (stosować połowę dawki statyny)

24 INTERAKCJE CsA, Takro i Rapa Inhibitory CYP3A4Inhibitory CYP3A4 3klarytromycyna 3GS(due dawki) 3GS(duże dawki) 3diltiazem 3verapamil 3erytromycyna 3flukonazol 3itrakonazol 3ketokonazol 3ranitydyna 3sok grejfrutowy 3metoklopramid Induktory CYP3A4Induktory CYP3A4 3karbamazepina 3fenobarbital 3fenytoina 3rifampicyna 3tiklopidyna 3barbiturany

25 Azatiopryna (Imuran) analog puryn, hamuje syntezę kwasów nukleinowych (na drodze de novo i posiłkowej) – faza Sanalog puryn, hamuje syntezę kwasów nukleinowych (na drodze de novo i posiłkowej) – faza S co najmniej 1 mg/kg masy ciała 1x dziennieco najmniej 1 mg/kg masy ciała 1x dziennie monitorowanie morfologii, czynności wątrobymonitorowanie morfologii, czynności wątroby objawy niepożądane:objawy niepożądane: –niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość –uszkodzenie wątroby –łysienie –ozt NIE PODAWAĆ Z ALLOPURINOLEM (MILURITEM), bo hamowanie oksydazy ksantynowej nasila mielosupresyjne działanie Aza !!!NIE PODAWAĆ Z ALLOPURINOLEM (MILURITEM), bo hamowanie oksydazy ksantynowej nasila mielosupresyjne działanie Aza !!!

26 Pochodne kwasu mykofenolowego: CellCept (mykofenolan mofetilu), Myfortic (mykofenolan sodu)  Mechanizm działania: MPA wybiórczo hamuje proliferację limfocytów T i B  Objawy niepożądane: –zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka –mielotoksyczność: niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia –upośledzone gojenie ran –chłonkotok –działanie teratogenne u zwierząt (nie stosować w ciąży) Zastosowanie:Zastosowanie: –profilaktyka i leczenie ostrego odrzucania –nefrotoksyczność CsA, Takro –zespół hemolityczno-mocznicowy –dna moczanowa (nie ma interakcji z allopurinolem) –biorcy wysokiego ryzyka: wysokoimmunizowani –MMF w profilaktyce GVH

27 Glikokortykosteroidy (GS) - mechanizm działania immunosupresyjnego wybiórcze na monocyty, makrofagi i limfocyty Twybiórcze na monocyty, makrofagi i limfocyty T hamowanie ekspresji genów, odpowiedzialnych za syntezę cytokin --> hamowanie prezentacji antygenu, aktywacji i proliferacji limfocytów hamowanie kostymulacji (B7-1 - CD28) niewybiórcze - przeciwzapalneniewybiórcze - przeciwzapalne 1. limfopenia 2. hamowanie kaskady kwasu arachidonowego 3. zahamowanie migracji monocytów, chemotaksji, sekrecji proteaz i aktywnych związków tlenowych

28 DZIAŁANIA UBOCZNE GLIKOKORTYKOSTEROIDÓW  Zespół Cushinga  Trądzik  Opóźnienie wzrostu u dzieci  Zakażenia  Gorsze gojenie się ran  Nadciśnienie tętnicze  Cukrzyca  Zaburzenia gospodarki lipidowej, miażdżyca  Osteoporoza, jałowa martwica głowy kości udowej  Choroba wrzodowa  Zaćma  Zaburzenia psychiczne

29 Glikokortykosteroidy - dawkowanie Dzień „0”: 250 mg metylprednizolonu +12 h 250 mg metylprednizolonu +12 h 250 mg metylprednizolonu Dzień „1” : 250 mg metylprednizolonu Dzień „2” 125 mg metylprednizolonu Dzień „3” 0,5 mg/kg masy ciała prednizonu redukcja dawki o 5 mg/2 tygodnie do dawki 20 mg, następnie redukcja o 2,5 mg/miesiąc, docelowo po 6 miesiącach 10 – 7,5 – 5 mg prednizonu UWAGA! stres, operacja, wymioty  suplementacja GS (prednizolon, hydrokortyzon i.v.)

30 Inhibitory mTOR (PSI): sirolimus (rapamycyna), everolimus (Certican) Makrolidy, inhibitory sygnału proliferacyjnego, hamują proliferację limfocytów i miocytów pod wpływem cytokin i czynników wzrostuMakrolidy, inhibitory sygnału proliferacyjnego, hamują proliferację limfocytów i miocytów pod wpływem cytokin i czynników wzrostu Siła działania immunosupresyjnego zbliżona do MMFSiła działania immunosupresyjnego zbliżona do MMF Synergizm z CsA i TakroSynergizm z CsA i Takro Stosować z połową dawki CsA i TakroStosować z połową dawki CsA i Takro Rapa: 1x/dobę, Everolimus: 2x/dobęRapa: 1x/dobę, Everolimus: 2x/dobę Monitorowanie leczenia: pomiar stężenie leku we krwi pełnej - C 0, morfologia, lipidogramMonitorowanie leczenia: pomiar stężenie leku we krwi pełnej - C 0, morfologia, lipidogram Rapa - T1/2 = 62h  1x/dobę p.o., oznaczać stężenie po min. 7. dniach od zmiany dawkiRapa - T1/2 = 62h  1x/dobę p.o., oznaczać stężenie po min. 7. dniach od zmiany dawki Everolimus T1/2 = 26h  2x/dobę p.o., oznaczać stężenie po min. 5. dniach od zmiany dawkiEverolimus T1/2 = 26h  2x/dobę p.o., oznaczać stężenie po min. 5. dniach od zmiany dawki Metabolizm w wątrobie, jelicie (cytochrom P450 CYP3A4, substrat dla gp)  interakcjeMetabolizm w wątrobie, jelicie (cytochrom P450 CYP3A4, substrat dla gp)  interakcje

31 Inhibitory mTOR (PSI) - objawy uboczne HiperlipidemiaHiperlipidemia Mielotoksyczność: trombocytopenia, niedokrwistość, leukopeniaMielotoksyczność: trombocytopenia, niedokrwistość, leukopenia ChłonkotokChłonkotok Nasilenie nefrotoksyczności CsA i TakroNasilenie nefrotoksyczności CsA i Takro Upośledzenie gojenia ranUpośledzenie gojenia ran Owrzodzenia jamy ustnej, wysypki (idiosynkrazja)Owrzodzenia jamy ustnej, wysypki (idiosynkrazja) Mikroangiopatia zakrzepowa/zespół hemolityczno-mocznicowyMikroangiopatia zakrzepowa/zespół hemolityczno-mocznicowy Przeciwwskazania: ciąża, uczulenie na makrolidyPrzeciwwskazania: ciąża, uczulenie na makrolidy ALE: Chłoniaki i choroby limfoproliferacyjne - rzadziej niż inne leki immunosupresyjneALE: Chłoniaki i choroby limfoproliferacyjne - rzadziej niż inne leki immunosupresyjne DZIAŁANIE PRZECIWNOWOTWOROWEDZIAŁANIE PRZECIWNOWOTWOROWE

32 Zespół hemolityczno-mocznicowy po lekach: CsA, Takro, PSI (sirolimus, everolimus) skąpoobjawowy mikroangiopatia zakrzepowa w biopsji leczenie: –odstawienie leku – „winowajcy” –immunosupresja: GS, MMF –świeżo mrożone osocze, PF

33 Rodzaje przeciwciał antyCD3 (monoklonalne) antyCD25 (antyIL2R) - basiliximab (chimeryczne monoklonalne) antyCD25 (antyIL2R) - daclizumab (humanizowane monoklonalne) Globulina antytymocytarna - ATG (poliklonalne) Mysie Ludzkie Królicze, końskie

34 Punkty uchwytu immunosupresji Adapted with permission from Professor Dr. Walter Land and M. Schneeberger, University of Munich, Germany. T-Cell Activation T-Cell Proliferation Signal 2: Costimulation Signal 3: IL-2RIL-15 RestingDC DCMaturation DaclizumabBasiliximab CsA Tacrolimus ATG OKT3 MMF Signal 1: MHC/peptides Recognition by TCR MHC TCR MMF Steroids MMFSirolimus T-Cell Growth Factors B7 CD40 CD28 CD40L Sirolimus

35 PODSTAWOWA RÓŻNICA W ZAKRESIE ZASTOSOWANIA TERAPEUTYCZNEGO

36 Globulina antytymocytarna - ATG Zastosowanie: profilaktyka ostrego odrzucania u chorych wysokiego ryzyka (immunizacja, kolejny przeszczep) oraz w przypadku ATN (indukcja dni) leczenie ostrego odrzucania (7-14 dni) Preferowany wlew do żyły centralnej Próba śródskórna Premedykacja Monitorowanie: morfologia, liczba limfocytów CD 3 (50/mm 3 )

37 Powikłania leczenia ATG Zespół uwalniania cytokin Odczyny alergiczne i uczuleniowe na białko pochodzenia zwierzęcego: odczyny pyrogenne, dreszcze, bóle stawowe, choroba posurowicza Supresja innych komórek małopłytkowość leukopenia-neutropenia (częstość ok. 30%) Zwiększona zachorowalność na CMV (ok. 30%) Zwiększona skłonność do limfoproliferacji Produkcja swoistych przeciwciał - ograniczona skuteczność po ponownym podaniu leku (n.p. leczenie odrzucania u chorego po indukcji), ryzyko choroby posurowiczej

38 OKT3 - monoklonalne przeciwciało mysie Zastosowanie: leczenie ostrego odrzucania (10 dni) profilaktyka ostrego odrzucania u chorych wysokiego ryzyka (4-10 dni) Dawki: mg iv w bolusie po premedykacji Monitorowanie: morfologia liczba limfocytów CD3 (< 25/ mm 3 ) obecność i miano swoistych przeciwciał anty-OKT3

39 OKT 3 - powikłania Zespół uwolnienia cytokin, obrzęk płuc Neurotoksyczność: aseptyczne zapalenie opon mózgowo- rdzeniowych, encefalopatia Odczyny alergiczne i uczuleniowe na białko pochodzenia zwierzęcego: gorączka, dreszcze, bóle stawowe choroba posurowicza Supresja innych poza limfocytami T komórek: leukopenia Zwiększona zachorowalność na CMV (ponad 30%) Zwiększona skłonność do limfoproliferacji Produkcja swoistych przeciwciał (HAMA)- ograniczona skuteczność po ponownym podaniu leku (n.p.leczenie odrzucania u chorego po indukcji)

40 Przeciwciała anty-IL-2R  (antyCD25)Mysie Chimera BASILIXIMAB Ludzkie HumanizowaneDACLIZUMAB

41 ANTY-CD25 (daclizumab=Zenapax, basiliximab=Simulect) Zastosowanie: profilaktyka odrzucania (indukcja), mniejsza skuteczność niż ATG u biorców wysokoimmunizowanych Brak skuteczności w leczeniu ostrego odrzucania Nie zapobiega ostremu odrzucaniu w razie indukcji bez IK (np. w ATN) Tolerancja – dobra (bez zespołu uwolnienia cytokin, rzadko reakcja alergiczna) Nie zwiększa ryzyka CMV Nie powoduje choroby posurowiczej Zwiększa ryzyko nowotworu Podanie drogą dożylną

42 BELATACEPT (LEA29Y) Recombinant Fusion Protein IgG1 LEA29Y Cell Membrane CTLA4 (CD152) external internal A human trans-membrane protein Fusion protein A human antibody Cell Membrane CTLA4 (CD152) external internal A human trans-membrane protein

43 Belatacept (LEA29Y) silnie i wybiórczo hamuje kostymulację i aktywację limfocytów T Brak podziałów komórkowychBrak podziałów komórkowych Brak syntezy cytokinBrak syntezy cytokin AnergiaAnergia ApoptozaApoptoza

44 Monitorowanie leczenia immunosupresyjnego CsA – w krwi pełnej –C0 (through level) – bezpośrednio przed kolejną dawką, a 12h po ostatniej –C2 – po 2h od przyjęcia leku –AUC Takro- Co (krew pełna) MMF, MPS- morfologia, MPA (osocze) PSI (sirolimus, everolimus) – w krwi pełnej –C0 –morfologia –lipidogram Aza- morfologia ATG- morfologia, CD3+ OKT3- morfologia, CD3+, anty-OKT3

45 Profilaktyka odrzucania przeszczepu narządowego STANDARDSTANDARD CsA (lub Takro) + MPA (lub Aza lub PSI, czyli inhibitor mTOR) + GS CHORZY WYSOKIEGO RYZYKACHORZY WYSOKIEGO RYZYKA –kolejny przeszczep –PRA > 50% –TP trzustki i nerki CsA (lub Takro) + MPA (lub PSI) + GS + anty-CD25 (lub ATG lub OKT3)

46 Leczenie ostrego odrzucania Pulsy GS: methylprednizolon (MP) mg i.v. 3-5 dni ATG (lub OKT3) Wskazania: ostre odrzucanie sterydooporne ostre odrzucanie naczyniowe KOLEJNE EPIZODY ODRZUCANIA i STERYDOOPRNE ODRZUCANIE: CsA  Takro Aza  MPA (MMF lub MPS)

47 Leczenie ostrego humoralnego odrzucania przeszczepionej nerki (terapia niestandardowa) Pulsy GS + Takro + MMF Plazmaferezy (PF) CMVIg po każdej PF anty-CD20 - rituximab (375 mg/m2/tyg do poprawy czynności przeszczepu – maksymalnie 4 dawki)

48 Ostre odrzucanie nerki w trakcie różnych protokołów immunosupresyjnych (6mies.) CsA + Aza + Pred CsA + Aza + Pred40-45% CsA + MMF + Pred, monitorowanie C0 CsA + MMF + Pred, monitorowanie C020% CsA + MMF + Pred, monitorowanie C2 CsA + MMF + Pred, monitorowanie C2 11 % Takro + MMF 1,0g + Pred Takro + MMF 1,0g + Pred17% Takro + MMF 2,0g + Pred Takro + MMF 2,0g + Pred8% CsA + MMF + Pred + anty-CD25 CsA + MMF + Pred + anty-CD % Takro + MMF + Pred + anty-CD25 Takro + MMF + Pred + anty-CD253% Takro (lub CsA) + Rapa + Pred Takro (lub CsA) + Rapa + Pred11-25% Bez IK: MMF + Pred + anty-CD25 Bez IK: MMF + Pred + anty-CD2548% Bez IK: Rapa + MMF + Pred % Bez GS: Takro + MMF + anty-CD25 15%

49 Powikłania leczenia immunosupresyjnego Leknadciśnienie hiperlipidemiacukrzyca Neoral Takrolimus++ ++ GS Sirolimus (Rapa) MPA (MMF, MPS)-- -

50 Leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość jako objawy niepożądane MMF (CellCept), MPS (Myfortic) Aza PSI: sirolimus, everolimus ATG OKT3 – tylko leukopenia

51 POWIKŁANIA LECZENIA IMMUNOSUPRESYJNEGO NefrotoksycznośćNefrotoksyczność ZakażeniaZakażenia Choroba limfoproliferacyjna, nowotworyChoroba limfoproliferacyjna, nowotwory Sercowo-naczyniowe: NT, miażdżycaSercowo-naczyniowe: NT, miażdżyca CukrzycaCukrzyca HiperlipidemiaHiperlipidemia Dna moczanowa, hiperuricemiaDna moczanowa, hiperuricemia KostneKostne NeurologiczneNeurologiczne MielosupresjaMielosupresja Przewlekła nefropatia przeszczepu, waskulopatiaPrzewlekła nefropatia przeszczepu, waskulopatia

52 Mechanizm działania leków immunosupresyjnych Adapted with permission from Professor Dr. Walter Land and M. Schneeberger, University of Munich, Germany. T-Cell Activation T-Cell Proliferation Signal 2: Costimulation Signal 3: IL-2RIL-15 RestingDC DCMaturation DaclizumabBasiliximab CsA Tacrolimus ATG OKT3 MMFMPS Aza Signal 1: MHC/peptides Recognition by TCR MHC TCR MMF, MPS Steroids MMF, MPS SirolimusBelatacept T-Cell Growth Factors B7 CD40 CD28 CD40L Sirolimus


Pobierz ppt "Zasady leczenia immunosupresyjnego Ewa Nowacka – Cieciura Klinika Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii Akademii Medycznej w Warszawie Kierownik Kliniki:"

Podobne prezentacje


Reklamy Google