Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

© Anna Karabowicz Źródła staropolskiego ziemskiego prawa sądowego.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "© Anna Karabowicz Źródła staropolskiego ziemskiego prawa sądowego."— Zapis prezentacji:

1 © Anna Karabowicz Źródła staropolskiego ziemskiego prawa sądowego

2 © Anna Karabowicz Źródła historiograficzne Kroniki (kronika Thietmara z l , Kosmasa do 1125 r., Kronika Galla Anonima z l , Wincentego Kadłubka doprowadzona do 1202 r., Janka z Czarnkowa obejmująca lata , Jana Długosza z l ), roczniki (świętokrzyski po 1122 r.), żywoty świętych (żywot św. Wojciecha z XI w.) Kroniki (kronika Thietmara z l , Kosmasa do 1125 r., Kronika Galla Anonima z l , Wincentego Kadłubka doprowadzona do 1202 r., Janka z Czarnkowa obejmująca lata , Jana Długosza z l ), roczniki (świętokrzyski po 1122 r.), żywoty świętych (żywot św. Wojciecha z XI w.) księgi uposażeń (Księga Henrykowska 1270 r.) księgi uposażeń (Księga Henrykowska 1270 r.) Dokumenty (Dagome iudex z ok r.): Dokumenty (Dagome iudex z ok r.): 1. Przywileje i statuty 2. Inne akty stwierdzające czynności prawne (dyplomy monarsze nadań majątkowych, monarsze stwierdzenia czynności prawnych, akty sądowe, akty prywatne (umowy, czynności jednostronne)

3 © Anna Karabowicz Spisy prawa zwyczajowego Księga Elbląska Księga Elbląska Zwyczaje i prawa ziemi łęczyckiej (Constitutiones Lancicienses) – kon. XIV w.-pocz. XV w. – głównie prawo karne [Statuty Kazimierza Wielkiego nie obowiązywały na dzielnicy łęczyckiej] Zwyczaje i prawa ziemi łęczyckiej (Constitutiones Lancicienses) – kon. XIV w.-pocz. XV w. – głównie prawo karne [Statuty Kazimierza Wielkiego nie obowiązywały na dzielnicy łęczyckiej] Zwyczaje ziemi mazowieckiej z XV w. – 24 artykuły głównie z prawa prywatnego i częściowo karnego Zwyczaje ziemi mazowieckiej z XV w. – 24 artykuły głównie z prawa prywatnego i częściowo karnego Prawo zwyczajowe ziemi krakowskiej – w Statucie Łaskiego z 1506 r., jedyny zbiór potwierdzony przez króla Prawo zwyczajowe ziemi krakowskiej – w Statucie Łaskiego z 1506 r., jedyny zbiór potwierdzony przez króla

4 © Anna Karabowicz Księga elbląska – Najstarszy zwód prawa polskiego Powstała po 1253 r., przed 1320 r. Powstała po 1253 r., przed 1320 r. Spisany przez urzędnika krzyżackiego dla celów sądowych państwa zakonnego nad ludnością polską Spisany przez urzędnika krzyżackiego dla celów sądowych państwa zakonnego nad ludnością polską Dowód na osobowość prawa, wstęp + 29 artykułów, zawiera normy prawa karnego, procedury sądowej, prawa spadkowego, sąsiedzkiego Dowód na osobowość prawa, wstęp + 29 artykułów, zawiera normy prawa karnego, procedury sądowej, prawa spadkowego, sąsiedzkiego niedokończony niedokończony

5 © Anna Karabowicz Prawo stanowione – początek rozwoju Przywileje monarsze – indywidualne, stanowe, generalne (Władysława Laskonogiego dla Małopolski w Cieni w 1228 r. i Wacława II Lutomyślu w 1291 r.) Przywileje monarsze – indywidualne, stanowe, generalne (Władysława Laskonogiego dla Małopolski w Cieni w 1228 r. i Wacława II Lutomyślu w 1291 r.) 1. Przywileje immunitetowe 2. Zezwolenia na lokacje wsi i miast Statuty – sporadycznie – powstawały na wiecach (conventiones, convocationes) Statuty – sporadycznie – powstawały na wiecach (conventiones, convocationes)

6 © Anna Karabowicz Statuty Kazimierza Wielkiego Połowa XIV w.; starszy wielkopolski z Piotrkowa z l (34 artykuły); młodszy małopolski z Wiślicy (59 artykułów) Połowa XIV w.; starszy wielkopolski z Piotrkowa z l (34 artykuły); młodszy małopolski z Wiślicy (59 artykułów) Ustrój państwa, 2/3 przepisów to prawo karne, postępowanie sądowe, szczątkowo prawo cywilne Ustrój państwa, 2/3 przepisów to prawo karne, postępowanie sądowe, szczątkowo prawo cywilne Statuty rozwijały się począwszy od koń. XIV w.: dodawano tzw. ekstrawaganty = drobne ustawy Kazimierza Wielkiego i następców; prejudykaty = orzeczenia w formie kazusów; petyta = projekty ustaw; Statuty rozwijały się począwszy od koń. XIV w.: dodawano tzw. ekstrawaganty = drobne ustawy Kazimierza Wielkiego i następców; prejudykaty = orzeczenia w formie kazusów; petyta = projekty ustaw; Od przełomu XIV i XV w. – tworzenie jednego statutu małopolsko- wielkopolskiego, tzw. zwody (wielkopolski ok. 50 i małopolski ok. 100 artykułów); najpowszechniejsze w XV w. były tzw. dygesta artykułów; Od przełomu XIV i XV w. – tworzenie jednego statutu małopolsko- wielkopolskiego, tzw. zwody (wielkopolski ok. 50 i małopolski ok. 100 artykułów); najpowszechniejsze w XV w. były tzw. dygesta artykułów; Dygesta wydrukowano w zbiorze tzw. Syntagmata w Lipsku; ogłoszone przez Jana Łaskiego w 1506 r.; Dygesta wydrukowano w zbiorze tzw. Syntagmata w Lipsku; ogłoszone przez Jana Łaskiego w 1506 r.; małe znaczenie praktyczne do 1454 r. (przywilej nieszawski), kiedy to król nakazał sądzenie szlachty wg prawa pisanego małe znaczenie praktyczne do 1454 r. (przywilej nieszawski), kiedy to król nakazał sądzenie szlachty wg prawa pisanego Tłumaczenia Statutów na język polski – poł. XV w. Świętosława z Wojcieszyna Tłumaczenia Statutów na język polski – poł. XV w. Świętosława z Wojcieszyna

7 © Anna Karabowicz Statuty Kazimierza Wielkiego – główne zasady Prawo nie działa wstecz - Cum omnes constitutiones et statuta legem imponant rebus Prawo nie działa wstecz - Cum omnes constitutiones et statuta legem imponant rebus et negotii presentibus et futuris et non preteritis "Gdyż wszystkie ustawienia i statuta wkładają rzeczom a dziejom przyjdącym, nie przeminęłym" et negotii presentibus et futuris et non preteritis "Gdyż wszystkie ustawienia i statuta wkładają rzeczom a dziejom przyjdącym, nie przeminęłym" Zwyciężony w procesie sądowym winien uczynić zadość wyrokowi zanim jeszcze opuści sąd" - Quia victus tenetur victori satisfacere... neque de iudicio prius recedat, nisi satisfaciat de eo in quo est condemnatus Zwyciężony w procesie sądowym winien uczynić zadość wyrokowi zanim jeszcze opuści sąd" - Quia victus tenetur victori satisfacere... neque de iudicio prius recedat, nisi satisfaciat de eo in quo est condemnatus Nikt nie może czerpać korzyści z popełnionego bezprawia - inobedientes de malitia ipsorum commodum non deportant - "nieposłusznym złoczyństwo nie przyniesie korzyści". Nikt nie może czerpać korzyści z popełnionego bezprawia - inobedientes de malitia ipsorum commodum non deportant - "nieposłusznym złoczyństwo nie przyniesie korzyści". Nikt swego prawa nie może zostać podstępnie pozbawiony - iure suo nullus debeat defraudari "Nikt ze swego prawa ma być schytrzon a chytrze pozbawion" (1459) Nikt swego prawa nie może zostać podstępnie pozbawiony - iure suo nullus debeat defraudari "Nikt ze swego prawa ma być schytrzon a chytrze pozbawion" (1459) Nikomu nie wolno odmawiać prawa do obrony, która jest prawem naturalnym - cuilibet sua defensio et tuitio, cum iuris sit naturalis, non est deneganda Nikomu nie wolno odmawiać prawa do obrony, która jest prawem naturalnym - cuilibet sua defensio et tuitio, cum iuris sit naturalis, non est deneganda Zawinione niestawiennictwo powoda (contumacia) jest czymś większym niż niestawiennictwo pozwanego - contumacia actoris...est maior quam rei. W przekładzie Swiętosława z Wojcieszyna reguła ta brzmi: "niestanie powodowo jest większe niźli sąprzowo" Zawinione niestawiennictwo powoda (contumacia) jest czymś większym niż niestawiennictwo pozwanego - contumacia actoris...est maior quam rei. W przekładzie Swiętosława z Wojcieszyna reguła ta brzmi: "niestanie powodowo jest większe niźli sąprzowo" Nie należy wzruszać sprawy prawomocnie zakończonej - Quamvis negotia mortua et finita, quasi contra naturam, difficile sit retractare - W przekładzie Swiętosławowym zasada ta brzmi: "Jakokole rzeczy umorzone a dokonane przeciwko przyrodzeniu trudno mają być odmienione" Nie należy wzruszać sprawy prawomocnie zakończonej - Quamvis negotia mortua et finita, quasi contra naturam, difficile sit retractare - W przekładzie Swiętosławowym zasada ta brzmi: "Jakokole rzeczy umorzone a dokonane przeciwko przyrodzeniu trudno mają być odmienione" Powód winien pozywać do sądu właściwego dla pozwanego - actor forum rei undique sequi debeat Powód winien pozywać do sądu właściwego dla pozwanego - actor forum rei undique sequi debeat W sądach nie powinno być pośpiechu w sądzeniu spraw - Licet in pluribus casibus celeritas commendetur, tamen autem celeritas in iudiciis et causis expediendis rationabiliter quandque non est observanda, sed potius amplianda et dilatanda ex eo quod iudicantem cuncta oportet rimari - "Aczkolwiek w wielu rzeczach rączość chwalona bywa, wszakoż ta rączość w sądzach a w rozprawieniu rzeczy, roztropnie niegdy ma być powściągniona, gdyż sądzący potrzebno jest wszego się badać" W sądach nie powinno być pośpiechu w sądzeniu spraw - Licet in pluribus casibus celeritas commendetur, tamen autem celeritas in iudiciis et causis expediendis rationabiliter quandque non est observanda, sed potius amplianda et dilatanda ex eo quod iudicantem cuncta oportet rimari - "Aczkolwiek w wielu rzeczach rączość chwalona bywa, wszakoż ta rączość w sądzach a w rozprawieniu rzeczy, roztropnie niegdy ma być powściągniona, gdyż sądzący potrzebno jest wszego się badać"

8 © Anna Karabowicz Prawo stanowione – c.d. Inne statuty – np. warcki z 1423 r. – uchwalony na sejmie walnym w Warcie, potwierdzony przez Władysława Jagiełłę; ok. 30 artykułów, które rozwijały i uzupełniały postanowienia Statutów Kazimierza Wielkiego Inne statuty – np. warcki z 1423 r. – uchwalony na sejmie walnym w Warcie, potwierdzony przez Władysława Jagiełłę; ok. 30 artykułów, które rozwijały i uzupełniały postanowienia Statutów Kazimierza Wielkiego Przywileje - budziński 1355, koszycki 1374, piotrkowski 1388, czerwiński 1422, warcki 1423, jedlneńsko- krakowski , nieszawski 1454 Przywileje - budziński 1355, koszycki 1374, piotrkowski 1388, czerwiński 1422, warcki 1423, jedlneńsko- krakowski , nieszawski 1454 Edykty – dotyczyły spraw wyznaniowych i wojskowych (wieluński przeciwko heretykom z 1422 r.) Edykty – dotyczyły spraw wyznaniowych i wojskowych (wieluński przeciwko heretykom z 1422 r.) Dekrety – handel i cła Dekrety – handel i cła Ordynacje – organizacja żup solnych Ordynacje – organizacja żup solnych

9 © Anna Karabowicz Prawo stanowione – c.d. Królewskie Królewskie 1. uniwersały 2. edykty 3. dekrety 4. Artykuły wojskowe 5. ordynacje górnicze 6. przywileje inkorporacyjne Sejmikowe – lauda Sejmikowe – lauda Sejmowe – konstytucje sejmowe od koń. XV w., od 1543 r. w języku polskim, od 1576 r. drukowane i rozsyłane do grodów w celu ich oblaty w księgach; uniwersały poborowe, inne uniwersały Sejmowe – konstytucje sejmowe od koń. XV w., od 1543 r. w języku polskim, od 1576 r. drukowane i rozsyłane do grodów w celu ich oblaty w księgach; uniwersały poborowe, inne uniwersały

10 © Anna Karabowicz W stronę kodyfikacji – Statut Łaskiego 1506 r. – z inicjatywy króla Aleksandra Jagiellończyka i sejmu radomskiego 1505 r r. – z inicjatywy króla Aleksandra Jagiellończyka i sejmu radomskiego 1505 r. Jan Łaski, kanclerz koronny Jan Łaski, kanclerz koronny 2 części – obie potwierdzone w formie przywileju królewskiego: 2 części – obie potwierdzone w formie przywileju królewskiego: 1. polska – prawo polityczne i sądowe – przywileje ziemskie i generalne, statuty i edykty monarsze, konstytucje sejmowe, umowy międzystanowe, traktaty międzynarodowe, Zwyczaje ziemi krakowskiej, krótki spis Processus iuris 2. niemiecka – Zwierciadło saskie, Weichbild magdeburski w tłumaczeniu Konrada z Sandomierza, prawo lubeckie, traktat o prawie rzymskim z XIV pt. Summa Rajmunda Partenopejczyka charakter porządkowy, nie ma nic wspólnego z nowożytną kodyfikacją charakter porządkowy, nie ma nic wspólnego z nowożytną kodyfikacją

11 © Anna Karabowicz W stronę kodyfikacji – Formula Processus 1520 r. – sejm powołuje komisję kodyfikacyjną: delegaci szlacheccy + doktorzy prawa kanonicznego i rzymskiego 1520 r. – sejm powołuje komisję kodyfikacyjną: delegaci szlacheccy + doktorzy prawa kanonicznego i rzymskiego 1523 r. – opracowanie działu obejmującego postępowanie sądowe 1523 r. – opracowanie działu obejmującego postępowanie sądowe Formula processus iudiciarii z 1523 r. – jedyna nowożytna kodyfikacja do końca Rzeczypospolitej – jedynie dla Małopolski, Kujawy przyjęły ją w 1528 r., Wielkopolska w 1553 r., Mazowsze w 1577 r. – 111 artykułów – I część: przepisy normatywne, II część: formuły procesowe Formula processus iudiciarii z 1523 r. – jedyna nowożytna kodyfikacja do końca Rzeczypospolitej – jedynie dla Małopolski, Kujawy przyjęły ją w 1528 r., Wielkopolska w 1553 r., Mazowsze w 1577 r. – 111 artykułów – I część: przepisy normatywne, II część: formuły procesowe Zbiór Zygmunta I 1524 r. Zbiór Zygmunta I 1524 r.

12 © Anna Karabowicz W stronę kodyfikacji XVI-XVII w.– Korektura Praw 1532 r. – nowa komisja (6 deputatów: 4 szlacheckich i 2 duchownych) 1532 r. – nowa komisja (6 deputatów: 4 szlacheckich i 2 duchownych) 1532 r. przygotowanie i ogłoszenie drukiem projektu pt. Correctura iurium (Korektura Praw) – inna nazwa: korektura Taszyckiego 1532 r. przygotowanie i ogłoszenie drukiem projektu pt. Correctura iurium (Korektura Praw) – inna nazwa: korektura Taszyckiego całościowa kodyfikacja o charakterze ogólnopaństwowym – 929 artykułów, 5 ksiąg (I. źródła prawa, ustrój państwa i sądów, II. prawo procesowe, III. prawo rodzinne i spadkowe, IV. prawo zobowiązań i karne, V. zbiory formuł procesowych); wyraźny podział na prawo polityczne i sądowe całościowa kodyfikacja o charakterze ogólnopaństwowym – 929 artykułów, 5 ksiąg (I. źródła prawa, ustrój państwa i sądów, II. prawo procesowe, III. prawo rodzinne i spadkowe, IV. prawo zobowiązań i karne, V. zbiory formuł procesowych); wyraźny podział na prawo polityczne i sądowe oparty na Statucie Łaskiego, późniejszych konstytucjach sejmowych i edyktach królewskich, zwyczajach ziemi krakowskiej oparty na Statucie Łaskiego, późniejszych konstytucjach sejmowych i edyktach królewskich, zwyczajach ziemi krakowskiej miała za zadanie poprawy zwyczajowego prawa miała za zadanie poprawy zwyczajowego prawa 1534 r. – sejm piotrkowski odrzucił projekt – przekroczenie założeń ruchu egzekucyjnego, za dużo nowości 1534 r. – sejm piotrkowski odrzucił projekt – przekroczenie założeń ruchu egzekucyjnego, za dużo nowości kolejne komisje kodyfikacyjne w 1588 r., 1601 r., 1607 r., 1609 r., kolejne komisje kodyfikacyjne w 1588 r., 1601 r., 1607 r., 1609 r.,

13 © Anna Karabowicz Dekret kasujący tzw. korekturę praw Taszyckiego uchwalony r. 13 XII 1534, Piotrków Senatorowie i posłowie ziemscy na sejm walny piotrkowski, wyznaczeni przez króla do przejrzenia spraw, które miały być rozważone na sejmie, a w szczególności projektu korektury praw (pospolicie zwanego nowymi prawami), uznają, że te nowe prawa jako wysoce kontrowersyjne niosą w sobie groźbę głębokiego rozłamu i zamieszek w społeczeństwie i z tego powodu w całości na zawsze je odrzucają. 13 XII 1534, Piotrków Senatorowie i posłowie ziemscy na sejm walny piotrkowski, wyznaczeni przez króla do przejrzenia spraw, które miały być rozważone na sejmie, a w szczególności projektu korektury praw (pospolicie zwanego nowymi prawami), uznają, że te nowe prawa jako wysoce kontrowersyjne niosą w sobie groźbę głębokiego rozłamu i zamieszek w społeczeństwie i z tego powodu w całości na zawsze je odrzucają.

14 © Anna Karabowicz W stronę kodyfikacji XVIII w. – Zbiór Praw Sądowych i Kodeks Stanisława Augusta postulaty na sejmach 1744, 1748, 1750, 1752, 1764, 1768, (tu częściowa kodyfikacja prawa wekslowego z 1775 r.) postulaty na sejmach 1744, 1748, 1750, 1752, 1764, 1768, (tu częściowa kodyfikacja prawa wekslowego z 1775 r.) 1. Zbiór praw sądowych (Kodeks Zamoyskiego) 1776 r. – powołanie komisji na czele z Andrzejem Zamoyskim, członkiem Józef Wybicki – opracowanie kodyfikacji prawa ziemskiego dla całej Rzeczypospolitej: Korony i Litwy 1776 r. – powołanie komisji na czele z Andrzejem Zamoyskim, członkiem Józef Wybicki – opracowanie kodyfikacji prawa ziemskiego dla całej Rzeczypospolitej: Korony i Litwy 1778 r. – przedłożenie projektu Zbioru Praw Sądowych – 115 artykułów, systematyka rzymska (I część: prawo stanów, publiczne, osobowe, II część: prawo prywatne – spadkowe, zobowiązaniowe, rodzinne III część: ustrój sądów, procedura, prawo wekslowe), kompromis ziemiańsko-mieszczański, nowości w prawie prywatnym: kurateli i opieki, zobowiązaniach, ciągle kwalifikowana kara śmierci,, idee humanitaryzmu w procedurze karnej, 1778 r. – przedłożenie projektu Zbioru Praw Sądowych – 115 artykułów, systematyka rzymska (I część: prawo stanów, publiczne, osobowe, II część: prawo prywatne – spadkowe, zobowiązaniowe, rodzinne III część: ustrój sądów, procedura, prawo wekslowe), kompromis ziemiańsko-mieszczański, nowości w prawie prywatnym: kurateli i opieki, zobowiązaniach, ciągle kwalifikowana kara śmierci,, idee humanitaryzmu w procedurze karnej, 1780 r. – sejm odrzucił projekt jako zbyt radykalny bez dyskusji merytorycznej 1780 r. – sejm odrzucił projekt jako zbyt radykalny bez dyskusji merytorycznej 2. Kodeks Stanisława Augusta myśl kodyfikacyjna na Sejmie Czteroletnim – Hugo Kołłątaj; art.. VIII Konstytucji 3 Maja – spisanie praw cywilnych i karnych myśl kodyfikacyjna na Sejmie Czteroletnim – Hugo Kołłątaj; art.. VIII Konstytucji 3 Maja – spisanie praw cywilnych i karnych 2 komisje dla Korony (14 osób) i Litwy (22 osoby): Hieronim Stroynowski, Józef Januszewicz, Józef Wybicki, Józef Szymanowski 2 komisje dla Korony (14 osób) i Litwy (22 osoby): Hieronim Stroynowski, Józef Januszewicz, Józef Wybicki, Józef Szymanowski prawo natury, humanitaryzm prawo natury, humanitaryzm projekt nie wyszedł poza fazy wstępne – prace trwały od IX 1791 do III 1792 r. projekt nie wyszedł poza fazy wstępne – prace trwały od IX 1791 do III 1792 r.

15 © Anna Karabowicz W stronę kodyfikacji – prywatne zbiory Prywatne projekty kodyfikacyjne Prywatne projekty kodyfikacyjne 1. Jakub Przyłuski Statuta Regni Poloniae 1548; Leges seu statuta ac privilegia Regni Poloniae 1553 (I. ustrój prawa i stanów, II. skarbowość, III. prawo karne i prywatne, IV. proces, V. stosunek innych ziem do Korony, VI. wojna) 2. Kompendium Jana Sierakowskiego Statutorum Regni Poloniae methodus 1554 (47 rozdziałów, układ podobny do Korektury praw) 3. Zbiór prawa polskiego Jana Palczewskiego 1555, drukiem w Jan Herburt Statuta Regni Poloniae in ordinem alphabeti digesta 1563 (potem zbiór statutów i konstytucji w jęz. pol. w 1570 jako Statuta i przywileje koronne z łacińskiego języka na polski przełożone, nowym porządkiem zebrane i spisane – niezatwierdzone przez sejm 1569 r.): I. prawo publiczne, stanów, prawo karne i opieka, II. ustrój sądów, proces, prawo karne, wojna, III. rozmaite akty prawne i ich treść 5. Stanisław Sarnicki Statuta i metryka przywilejów koronnych 1594 – cz. I. statuta głównie prawo polityczne i cz. II metryka głównie prawo sądowe 6. Jan Januszowski Statuta, prawa i konstytucje koronne, łacińskie i polskie 1600 – 10 ksiąg

16 © Anna Karabowicz W stronę kodyfikacji – prywatne zbiory Dzieła prawnicze Dzieła prawnicze 1. Jan Ostroróg Memoriał o urządzeniu Rzeczypospolitej II poł. XV w. 2. Andrzej Frycz-Modrzewski O poprawie Rzeczypospolitej Tomasz Drezner Processus iudiciarius Regni Poloniae 1601, Institutionum iuris Regni Poloniae Teodor Zawacki Processus iudiciarius Mikołaj Zalaszowski Ius Regni Poloniae Teodor Ostrowski Prawo cywilne narodu polskiego Tomasz Kuźmirski Uwagi nad procesem 1792

17 © Anna Karabowicz Źródła poznania prawa Księgi sądowe – od kon. XIV w., najstarsze krakowskie od 1374 r.: sądy ziemskie, grodzkie, podkomorskie; z początku jednolite, od XVI w. dzielone na księgi inskrypcji (głównie nieruchomości), dekretów (wyroki); księgi relacji w sądach grodzkich (zawierały wpisy aktów publicznych) Księgi sądowe – od kon. XIV w., najstarsze krakowskie od 1374 r.: sądy ziemskie, grodzkie, podkomorskie; z początku jednolite, od XVI w. dzielone na księgi inskrypcji (głównie nieruchomości), dekretów (wyroki); księgi relacji w sądach grodzkich (zawierały wpisy aktów publicznych) Metryka Koronna – prowadzona od kon. XIV w., zachowała się od poł. XV w.: akty normatywne, statuty, przywileje, akty międzynarodowe, akty majątkowe, nadania, wyroki – 343 księgi z l Metryka Koronna – prowadzona od kon. XIV w., zachowała się od poł. XV w.: akty normatywne, statuty, przywileje, akty międzynarodowe, akty majątkowe, nadania, wyroki – 343 księgi z l Volumina Legum (VL) – konstytucje sejmowe od XIV w.; Józef A. Załuski i Stanisław Konarski opublikowali pierwsze 6 tomów w l ; potem 2 kolejne tomy wydali pijarzy w 1782 r. z aktami do 1780 r.; te 8 tomów przedrukował Józef Ohryzko w Petersburgu w l ; Akademia Umiejętności w Krakowie wydała w 1889 r. tom IX z aktami do 1792 r., zaś tom X z aktami sejmu grodzieńskiego 1793 r. opublikowano w 1952 r. Volumina Legum (VL) – konstytucje sejmowe od XIV w.; Józef A. Załuski i Stanisław Konarski opublikowali pierwsze 6 tomów w l ; potem 2 kolejne tomy wydali pijarzy w 1782 r. z aktami do 1780 r.; te 8 tomów przedrukował Józef Ohryzko w Petersburgu w l ; Akademia Umiejętności w Krakowie wydała w 1889 r. tom IX z aktami do 1792 r., zaś tom X z aktami sejmu grodzieńskiego 1793 r. opublikowano w 1952 r. Volumina Constitutionum – uzupełniony przedruk VL, 1996-, środowisko krakowskich historyków prawa (Stanisław Grodziski), t. I vol , vol , t. II vol , t. II vol (w przygotowaniu) Volumina Constitutionum – uzupełniony przedruk VL, 1996-, środowisko krakowskich historyków prawa (Stanisław Grodziski), t. I vol , vol , t. II vol , t. II vol (w przygotowaniu)


Pobierz ppt "© Anna Karabowicz Źródła staropolskiego ziemskiego prawa sądowego."

Podobne prezentacje


Reklamy Google