Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Celem naszego doświadczenia było zbadanie zawartości cukrów redukujących w sokach i porównanie wyniku z etykietą. Dlatego do naszego doświadczenia wybrałyśmy.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Celem naszego doświadczenia było zbadanie zawartości cukrów redukujących w sokach i porównanie wyniku z etykietą. Dlatego do naszego doświadczenia wybrałyśmy."— Zapis prezentacji:

1

2 Celem naszego doświadczenia było zbadanie zawartości cukrów redukujących w sokach i porównanie wyniku z etykietą. Dlatego do naszego doświadczenia wybrałyśmy soki bez dodatku cukru, aby wynik był bardziej wiarygodny.

3 Dzięki doskonałej współpracy naszego liceum z Politechniką Warszawską miałyśmy możliwość wykonania naszego doświadczenia w profesjonalnym laboratorium do analizy chemicznej. Eksperyment wykonałyśmy pod czujnym okiem dr inż. Stanisława Kuś.

4 Cukry redukujące to monosacharydy, czyli cukry nieulegające hydrolizie do prostszych, ponadto muszą to być aldozy – cukry zawierające grupę aldehydową. Najpopularniejszym cukrem redukującym jest glukoza. Różnica w stężeniu cukrów pomiędzy informacją na opakowaniu, a wynikiem doświadczenia wynikła z faktu, iż badałyśmy zawartość tylko cukrów redukujących.

5

6

7 Każdy sok został rozcieńczony 100 razy, aby nasz pomiar był jak najdokładniejszy.

8 Odbiałczanie polega na usunięciu z roztworu cząsteczek białek, aby otrzymać klarowny roztwór cukrów. Proces zaszedł pod wpływem odczynników Carreza I – K 4 [Fe(CN) 6 ] i Carreza II – ZnSO 4.

9 Po zmieszaniu odczynników Carreza I i II z roztworem soku utworzył się nierozpuszczalny kompleks heksacyjanożelazianu (II) cynku – Zn 2 [Fe(CN) 6 ], na powierzchni którego absorbowały się białka.

10 Po odbiałczaniu musiałyśmy odsączyć nierozpuszczalny kompleks z zaabsorbowanymi białkami od roztworu cukrów. Wykonałyśmy to przy pomocy sączka i lejka.

11 Po otrzymaniu klarownego roztworu przeszłyśmy do punktu kulminacyjnego naszego eksperymentu, czyli do utlenienia cukrów redukujących. Użyłyśmy odczynnika Luff-Schoorla, który nadał niebieski kolor roztworowi.

12 Reakcja polega na utlenieniu grupy aldehydowej cukru do grupy karboksylowej przy jednoczesnej redukcji jonów miedzi. Oznaką zachodzącej reakcji jest zmiana koloru roztworu z niebieskiego (jony Cu 2+ ) na ceglastoczerwony (osad Cu 2 O), stopniowa zmiana barwy ukazana jest na kolejnych slajdach. R-CHO R-COOH Cu 2+

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23 Po przeprowadzeniu reakcji redox konieczne było określenie dokładnej ilości pozostałej w roztworze miedzi, aby ustalić zawartość cukrów redukujących przed reakcją.

24 Badany roztwór miareczkowałyśmy Na 2 S 2 O 3. Ważne jest aby znać dokładne stężenie titranta – z dokładnością do 1/10000 mol· dm -3, ponieważ nie znałyśmy aż tak dokładnego miana, konieczne było przeprowadzenie miareczkowania roztworu tiosiarczanu jodanem (V) potasu.

25 IO I - + 6H + 3I 2 + 3H 2 O 2S 2 O I 2 S 4 O I - Miedź (II) utlenia jony jodkowe do jodu, przy czym sama redukuje się do miedzi (I) i strąca w postaci trudno rozpuszczalnego jodku miedzi (I). Wydzielony jod odmiareczkowuje się roztworem tiosiarczanu sodu. 2Cu I - I 2 + 2CuI

26 Po określeniu miana roztworu tiosiarczanu sodu mogłyśmy przystąpić do miareczkowania badanych roztworów. Pierwszym krokiem było uzupełnienie biurety mianowanym roztworem do kreski.

27 Do badanego roztworu dodaliśmy jodek potasu oraz kwas solny.

28 Roztwór miareczkowaliśmy do zmiany zabarwienia z brunatnej na jasnobrązową.

29 Pod koniec miareczkowania dodaliśmy skrobię, aby móc dokładnie oznaczyć ilość jodu.

30 Granatowy roztwór, utworzony po dodaniu skrobi, pod wpływem jednej kropli tiosiarczanu zmienia barwę. W ten sposób ostrożnie wkropliłyśmy titrant, aż do całkowitego oznaczenia ilości wydzielonego jodu.

31

32 Do doświadczenia użyłyśmy kilka rodzajów soków: pomarańczowego, grejpfrutowego, ananasowego, jabłkowego. Wykonałyśmy także próbę kontrolną – zamiast roztworu soku do odczynnika Luff-Schoorla dolałyśmy odpowiednią ilość wody – aby określić stężenie jonów miedzi przed redukcją. Było nam to potrzebne do obliczeń.

33 Rodzaj sokuZawartość z etykiety Wynik naszego doświadczenia Pomarańczowy12,8g/100ml7,81g/100ml Grejpfrutowy9,5g/100ml6,9g/100ml Ananasowy12g/100ml7,55g/100ml Jabłkowy10,2g/100ml10,86g/100ml

34 Nasze wyniki są nieco inne, niż te z etykiety. Jest to spowodowane faktem, że badałyśmy zawartość jedynie cukrów redukujących. W przypadku soku jabłkowego możemy wysunąć hipotezę, iż producenci soku (bez dodatku cukru – 100%) nie zawsze piszą na etykiecie prawdę. Dlatego, aby strzec się nadmiernej ilości cukrów w spożywanych napojach radzimy samodzielnie wyciskać owoce.

35 1. Minczewski Jerzy, Marczenko Zygmunt, Chemia analityczna. Chemiczne metody analizy ilościowej, Warszawa, PWN, 2011, ISBN t Biochemia, Warszawa, Oficyna Wydawnicza PW, 2010, ISBN Wszystkie zdjęcia są autorskie, a wzory związków chemicznych zostały przez nas wykonane w programie ChemSketch


Pobierz ppt "Celem naszego doświadczenia było zbadanie zawartości cukrów redukujących w sokach i porównanie wyniku z etykietą. Dlatego do naszego doświadczenia wybrałyśmy."

Podobne prezentacje


Reklamy Google