Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

BAROK – STYL I EPOKA SZTUKA BAROKOWA W EUROPIE I POLSCE.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "BAROK – STYL I EPOKA SZTUKA BAROKOWA W EUROPIE I POLSCE."— Zapis prezentacji:

1 BAROK – STYL I EPOKA SZTUKA BAROKOWA W EUROPIE I POLSCE

2 BAROK Barok – styl ( od końca XVI do początku XVIII wieku); korzystał z doświadczeń poprzednich epok. Budowle były monumentalne, pełne różnorodnych dekoracji. Kościoły były budowane na planie krzyża. Na skrzyżowaniu nawy głównej z poprzeczną, znajdowała się kopuła, a w niej okienka wpuszczające do środka promienie słoneczne. Barok – styl ( od końca XVI do początku XVIII wieku); korzystał z doświadczeń poprzednich epok. Budowle były monumentalne, pełne różnorodnych dekoracji. Kościoły były budowane na planie krzyża. Na skrzyżowaniu nawy głównej z poprzeczną, znajdowała się kopuła, a w niej okienka wpuszczające do środka promienie słoneczne. Fasady (frontony) kościołów były bardzo ozdobne. Umieszczano na nich szeregi kolumn ( lub półkolumn), rzeźby, różnego rodzaju gzymsy w kształcie linii krzywych. Fasady (frontony) kościołów były bardzo ozdobne. Umieszczano na nich szeregi kolumn ( lub półkolumn), rzeźby, różnego rodzaju gzymsy w kształcie linii krzywych. Nadzwyczaj ozdobne były wnętrza. Dekorowano je kolorowymi marmurami, obrazami, często złoconymi rzeźbami i kolumnami. W obrazach i rzeźbach dominowały postacie aniołków. Wierny wchodzący do takiego wnętrza odczuwał potęgę i wielkość Boga. Nadzwyczaj ozdobne były wnętrza. Dekorowano je kolorowymi marmurami, obrazami, często złoconymi rzeźbami i kolumnami. W obrazach i rzeźbach dominowały postacie aniołków. Wierny wchodzący do takiego wnętrza odczuwał potęgę i wielkość Boga. W tym okresie nastąpił rozkwit architektury pałacowej. Do dekoracji wnętrz używano wielu luster, które stwarzały wrażenie powiększenia pomieszczeń, a umieszczone naprzeciw okien – złudzenie jakby ogród wchodził do środka. W tym okresie nastąpił rozkwit architektury pałacowej. Do dekoracji wnętrz używano wielu luster, które stwarzały wrażenie powiększenia pomieszczeń, a umieszczone naprzeciw okien – złudzenie jakby ogród wchodził do środka.

3 Barok oznacza zamiłowanie do przepychu i bogactwa.

4 Barok miał olśniewać i zadziwiać.

5 Cechy baroku - architektura rozwój budownictwa kościelnego i świeckiego rozwój budownictwa kościelnego i świeckiego dążenie do monumentalności dążenie do monumentalności wielkie masy brył wielkie masy brył kształty elewacji i planów płynne, powyginane kształty elewacji i planów płynne, powyginane złudzenie ruchu i dynamiki złudzenie ruchu i dynamiki wnętrza bogato zdobione malowidłami iluzjonistycznymi wnętrza bogato zdobione malowidłami iluzjonistycznymi bogactwo dekoracji i ornamentów bogactwo dekoracji i ornamentów budowa miast na planie gwiazdy budowa miast na planie gwiazdy efekty światłocieniowe uzyskiwane przez wygięcie ścian budowli efekty światłocieniowe uzyskiwane przez wygięcie ścian budowli efekty malarskie: stiuki, kolorowe marmury, złocenia efekty malarskie: stiuki, kolorowe marmury, złocenia rozwój architektury ogrodowej rozwój architektury ogrodowej

6 Cechy baroku - rzeźba zainteresowanie problemami ruchu i dynamiki zainteresowanie problemami ruchu i dynamiki podkreślenie gry światła i cienia podkreślenie gry światła i cienia odejście od frontalności postaci odejście od frontalności postaci ponowne związanie rzeźby z architekturą ponowne związanie rzeźby z architekturą dekoracja w stiuku dekoracja w stiuku snycerstwo, czyli rzeźba w drewnie snycerstwo, czyli rzeźba w drewnie

7 Cechy baroku - malarstwo główny problem: światłocień dla wydobycia ekspresji główny problem: światłocień dla wydobycia ekspresji w krajach katolickich tematyka religijna w krajach katolickich tematyka religijna w mieszczańskiej, protestanckiej Holandii rozwija się portret, scena rodzajowa, pejzaż i martwa natura w mieszczańskiej, protestanckiej Holandii rozwija się portret, scena rodzajowa, pejzaż i martwa natura rozwój malarstwa iluzjonistycznego związanego z architekturą rozwój malarstwa iluzjonistycznego związanego z architekturą dynamika dynamika

8 mukamuka muzyka malarstwo rzeźba Jan Sebastian Bach Jerzy Fryderyk Händel Antonio Vivaldi Niderlandy Rubens Van Dyck Rembrant Jan Vermeer Caravaggio ( Italia) Velazquez (Hiszpania) Poussin Nicolas (Francja) Carlo Maderno ( Italia) Giovanni L. Bernini literatura Molier Szekspir El Greco

9 Malarstwo - Rembrant Rembrandt Harmenszoon van Rijn (ur. 15 lipca 1606 w Leiden, zm. 4 października 1669 w Amsterdamie) – holenderski malarz, rysownik i grafik. Uważany powszechnie za jednego z największych artystów europejskich, najważniejszy malarz holenderskiego Złotego Wieku, okresu w którym kultura, nauka, gospodarka, potęga militarna i wpływy polityczne Holandii osiągnęły swoje apogeum. 15 lipca1606Leiden4 października1669 AmsterdamieZłotego Wiekukulturanauka gospodarkaHolandii15 lipca1606Leiden4 października1669 AmsterdamieZłotego Wiekukulturanauka gospodarkaHolandii

10 Obrazy Rembranta

11 Rubens Peter Paul Rubens (ur. 28 czerwca 1577, zm. 30 maja 1640), malarz flamandzki, jeden z najwybitniejszych artystów epoki baroku. Peter Paul Rubens (ur. 28 czerwca 1577, zm. 30 maja 1640), malarz flamandzki, jeden z najwybitniejszych artystów epoki baroku.28 czerwca maja1640flamandzkibaroku28 czerwca maja1640flamandzkibaroku W swojej twórczości skupił takie cechy epoki jak: wybujałość, żywiołowość, dynamikę, niepokój i zmysłowość. Dzięki niezwykłej indywidualności narzucił swój styl całemu malarstwu flamandzkiemu na kilkadziesiąt lat. W swojej twórczości skupił takie cechy epoki jak: wybujałość, żywiołowość, dynamikę, niepokój i zmysłowość. Dzięki niezwykłej indywidualności narzucił swój styl całemu malarstwu flamandzkiemu na kilkadziesiąt lat.

12 Obrazy Rubensa

13 Jan Vermeer van Delft Jan (właśc. Johannes) Vermeer van Delft (ur w Delft, zm w Delft) – jeden z największych malarzy holenderskich. 1632Delft1675holenderskich 1632Delft1675holenderskich Jan Vermeer wychowywany w patrycjuszowskim środowisku w Delft. Nie był malarzem zbyt płodnym – pozostało po nim trzydzieści kilka obrazów, malował średnio dwa-trzy płótna rocznie. Tchną one jednak wielką poezją i doskonałością, poetycką wizją świata, a zarazem dysponują wyjątkowym mistrzostwem warsztatu.

14 Jan Vermeer

15 Anton van Dyck Antoon van Dyck, Anton van Dyck (ur. 22 marca 1599 – zm. 9 grudnia 1641) flamandzki malarz epoki późnego baroku, uczeń Rubensa. Antoon van Dyck, Anton van Dyck (ur. 22 marca 1599 – zm. 9 grudnia 1641) flamandzki malarz epoki późnego baroku, uczeń Rubensa.22 marca15999 grudnia1641barokuRubensa22 marca15999 grudnia1641barokuRubensa W 1618 otrzymał malarski tytuł mistrzowski. W latach mieszkał we Włoszech. Wrócił do Antwerpii, gdzie malował dzieła religijne i portrety. Od 1632 roku pracował w Anglii na dworze Karola I. W 1618 otrzymał malarski tytuł mistrzowski. W latach mieszkał we Włoszech. Wrócił do Antwerpii, gdzie malował dzieła religijne i portrety. Od 1632 roku pracował w Anglii na dworze Karola I Antwerpii1632Karola I Antwerpii1632Karola I

16 Obrazy van Dyck`a

17 Caravaggio Caravaggio właściwie Michelangelo Merisi da Caravaggio (ur. 28 września 1573, zm. 18 lipca 1610) - włoski malarz okresu baroku, zwany tak od swego rodzinnego miasta, Caravaggio niedaleko Mediolanu. Caravaggio właściwie Michelangelo Merisi da Caravaggio (ur. 28 września 1573, zm. 18 lipca 1610) - włoski malarz okresu baroku, zwany tak od swego rodzinnego miasta, Caravaggio niedaleko Mediolanu.28 września lipca 1610włoskibarokuCaravaggioMediolanu28 września lipca 1610włoskibarokuCaravaggioMediolanu Jeden z głównych przedstawicieli wczesnego baroku. Współtwórca malarstwa rodzajowego. Początkowo podejmował realistycznie ujęte tematy rodzajowe i mitologiczne, poświęcając wiele uwagi martwej naturze Jeden z głównych przedstawicieli wczesnego baroku. Współtwórca malarstwa rodzajowego. Początkowo podejmował realistycznie ujęte tematy rodzajowe i mitologiczne, poświęcając wiele uwagi martwej naturze baroku

18 Caravaggio

19 Caravaggio

20 Velazquez Diego Rodriguez de Silva y Velázquez (urodzony 6 czerwca 1599 w Sewilli, zmarł 6 sierpnia 1660 w Madrycie) - malarz hiszpański. Diego Rodriguez de Silva y Velázquez (urodzony 6 czerwca 1599 w Sewilli, zmarł 6 sierpnia 1660 w Madrycie) - malarz hiszpański.6 czerwca1599Sewilli6 sierpnia1660Madryciehiszpański6 czerwca1599Sewilli6 sierpnia1660Madryciehiszpański Był najwybitniejszym malarzem hiszpańskim XVII stulecia. W roku 1623 został nadwornym malarzem Filipa IV w Madrycie. Namalował tam liczne portrety rodziny królewskiej, a także kilka obrazów religijnych, scen rodzajowych i malowideł o innej tematyce. Ocenia się, że liczba jego obrazów (które podpisywał nazwiskiem Diego Velasques lub Diego de Silva Velasquez) nie przekracza 170. Był najwybitniejszym malarzem hiszpańskim XVII stulecia. W roku 1623 został nadwornym malarzem Filipa IV w Madrycie. Namalował tam liczne portrety rodziny królewskiej, a także kilka obrazów religijnych, scen rodzajowych i malowideł o innej tematyce. Ocenia się, że liczba jego obrazów (które podpisywał nazwiskiem Diego Velasques lub Diego de Silva Velasquez) nie przekracza 170. XVII stulecia1623Filipa IV XVII stulecia1623Filipa IV

21 Obrazy Velazqueza

22 El Greco El Greco, właściwie Dominikos Theotokopulos, gr. Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (ur w Fodele na Krecie, zm. 7 kwietnia 1614 w Toledo), malarz i rzeźbiarz hiszpański pochodzenia greckiego, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli manieryzmu. gr.1541 Krecie7 kwietnia1614Toledohiszpański greckiegomanieryzmugr.1541 Krecie7 kwietnia1614Toledohiszpański greckiegomanieryzmu

23 El Greco

24 Nicolas Poussin Nicolas Poussin (ur. 15 czerwca 1594 we Francji, zm. 19 listopada 1665 w Rzymie), francuski malarz barokowy. Nicolas Poussin (ur. 15 czerwca 1594 we Francji, zm. 19 listopada 1665 w Rzymie), francuski malarz barokowy.15 czerwca1594Francji19 listopada1665 Rzymiebarokowy15 czerwca1594Francji19 listopada1665 Rzymiebarokowy Był pierwszym malarzem królewskim na dworze Ludwika XIII. W swoim malarstwie poruszał zarówno tematy religijne, mitologiczne jak i historyczne. Malował także pejzaże. Był pierwszym malarzem królewskim na dworze Ludwika XIII. W swoim malarstwie poruszał zarówno tematy religijne, mitologiczne jak i historyczne. Malował także pejzaże.Ludwika XIIImalarstwiereligijne mitologicznepejzażeLudwika XIIImalarstwiereligijne mitologicznepejzaże

25 Poussin

26 Rzeźba, architektura - Bernini Giovanni Lorenzo Bernini zw. Gianlorenzo ( ) - włoski rzeźbiarz, architekt, malarz; jeden z najwybitniejszych artystów baroku. Giovanni Lorenzo Bernini zw. Gianlorenzo ( ) - włoski rzeźbiarz, architekt, malarz; jeden z najwybitniejszych artystów baroku włoskiarchitekt baroku włoskiarchitekt baroku Działał w Rzymie; twórca portretów rzeźbiarskich (portrety kardynała Scipione Borghese, Constancy Bonarelli, króla francuskiego Ludwika XIV), kompozycji mitologicznych (Apollo i Dafne), religijnych (Ekstaza św. Teresy, Dawid), rzymskich fontann (Fontanna Czterech Rzek na Placu Navona, fontanny na Placu św. Piotra). Działał w Rzymie; twórca portretów rzeźbiarskich (portrety kardynała Scipione Borghese, Constancy Bonarelli, króla francuskiego Ludwika XIV), kompozycji mitologicznych (Apollo i Dafne), religijnych (Ekstaza św. Teresy, Dawid), rzymskich fontann (Fontanna Czterech Rzek na Placu Navona, fontanny na Placu św. Piotra).RzymieScipione BorgheseConstancy Bonarelli francuskiegoLudwika XIVApolloDafneEkstaza św. TeresyFontanna Czterech RzekPlacu NavonaPlacu św. PiotraRzymieScipione BorgheseConstancy Bonarelli francuskiegoLudwika XIVApolloDafneEkstaza św. TeresyFontanna Czterech RzekPlacu NavonaPlacu św. Piotra

27 Dzieła Berniniego

28

29 Carlo Maderna Carlo Maderna, także Maderno (ur w Capolago, zm. 30 stycznia 1629 w Rzymie), architekt włoski, główny projektant i wykonawca fasady Bazyliki św. Piotra w Rzymie. Reprezentant wczesnego baroku rzymskiego. Uczeń D. Fontany, od 1587 w Rzymie, następca G. della Porty na stanowisku papieskiego architekta. Od 1603 główny budowniczy watykańskiej bazyliki Św. Piotra - zmieniając jej fasadę i plan z centralnego na podłużny nadał jej obecny kształt (projekt nawy i nowej fasady 1607) stycznia1629RzymieBazyliki św. Piotra w Rzymie stycznia1629RzymieBazyliki św. Piotra w Rzymie

30 Fasada Bazyliki św. Piotra w Rzymie

31 Architektura baroku Charakterystyczne dla epoki było łączenie architektury, malarstwa i rzeźby o maksymalnym natężeniu ekspresji. Wygięcie elewacji i gzymsów pozwalało uzyskać efekty światłocieniowe. Architektura barokowa rozwinęła się we Włoszech, jej współtwórcami byli Giacomo della Porta, Vignola, Maderna, Bernini ) i Borromini. elewacjigzymsów Architektura barokowa WłoszechGiacomo della PortaVignolaMadernaBernini Borrominielewacjigzymsów Architektura barokowa WłoszechGiacomo della PortaVignolaMadernaBernini Borromini

32 Rzym

33 Wenecja Wiedeń, Watykan

34 Panorama Wersalu

35 Wersal

36 Architektura barokowa w Polsce Wilanów

37 Święta Lipka, Kraków Święta Lipka Kościół św. Anny w Krakowie

38 Fara w Poznaniu

39 Muzyka barokowa Do największych twórców epoki baroku muzykolodzy zaliczają przede wszystkim Jana Sebastiana Bacha, Jerzego Fryderyka Händla oraz Antonia Vivaldiego. Do największych twórców epoki baroku muzykolodzy zaliczają przede wszystkim Jana Sebastiana Bacha, Jerzego Fryderyka Händla oraz Antonia Vivaldiego.Jana Sebastiana BachaJerzego Fryderyka HändlaAntonia VivaldiegoJana Sebastiana BachaJerzego Fryderyka HändlaAntonia Vivaldiego Muzyka baroku nauczyła się korzystać z wielu środków wyrazu i posługiwała się bogatą stylistyką. Rozwinęła się opera, oratorium i kantata, muzyka instrumentalna sięgnęła też po takie formy jak sonaty, koncerty i uwertury. Jednym z największych, a zarazem jednym z pierwszych kompozytorów okresu baroku był Claudio Monteverdi Muzyka baroku nauczyła się korzystać z wielu środków wyrazu i posługiwała się bogatą stylistyką. Rozwinęła się opera, oratorium i kantata, muzyka instrumentalna sięgnęła też po takie formy jak sonaty, koncerty i uwertury. Jednym z największych, a zarazem jednym z pierwszych kompozytorów okresu baroku był Claudio Monteverdi Muzyka barokuoperaoratorium kantatasonatykoncertyuwertury Claudio Monteverdi Muzyka barokuoperaoratorium kantatasonatykoncertyuwertury Claudio Monteverdi

40 Literatura barokowa Literatura barokowaLiteratura barokowa zerwała z klarownością odrodzenia. Zaczęła operować nowymi środkami wyrazu: paradoksem, kontrastem, absurdem, anaforą i inwersją. Szokowała czytelnika opisami brzydoty i cierpienia. W literaturze barokowej ścierały się różne koncepcje, czasem sprzeczne, apoteoza ekstazy religijnej z libertynizmem, średniowieczny alegoryzm z ozdobnym, przesyconym metaforami językiem. odrodzeniaparadoksemkontrastemabsurdem anaforąinwersjąlibertynizmem Literatura barokowa odrodzeniaparadoksemkontrastemabsurdem anaforąinwersjąlibertynizmem

41 Literatura Typowymi motywami literatury baroku były Szatan, śmierć, Bóg, piekło. Rozwinął się epos, powieść, komedia, tragikomedia i tragedia. Powstały wielkie dzieła epoki: Hamlet Szekspira (1600, premiera w 1602), Don Kichot Cervantesa (1615), Cyd Corneille'a (1636) Świętoszek Moliera (1664), Raj utracony Miltona (1600). SzatanśmierćBógpiekło epospowieśćkomediatragikomedia tragedia HamletSzekspira Don KichotCervantesa1615Cyd Corneille'a1636ŚwiętoszekMoliera1664Raj utraconyMiltona1600 SzatanśmierćBógpiekło epospowieśćkomediatragikomedia tragedia HamletSzekspira Don KichotCervantesa1615Cyd Corneille'a1636ŚwiętoszekMoliera1664Raj utraconyMiltona1600

42 Twórcy literatury barokowej William Shakespeare, Szekspir (data ur. nieznana, prawdopodobnie 23 kwietnia 1564, miejsce ur. Stratford-upon-Avon, ochrzczony 26 kwietnia 1564, zm. 23 kwietnia 1616 w Stratford-upon-Avon), angielski poeta, dramaturg, aktor. Powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej oraz reformatorów teatru. 23 kwietnia 1564Stratford-upon-Avon26 kwietnia kwietnia1616literatury angielskiejteatru23 kwietnia 1564Stratford-upon-Avon26 kwietnia kwietnia1616literatury angielskiejteatru

43 Twórcy Molière (Molier, właśc. Jean Baptiste Poquelin, 15 stycznia lutego 1673) – komediopisarz francuski, także aktor i dyrektor teatru. 15 stycznia lutego 1673 aktor15 stycznia lutego 1673 aktor

44 Polska literatura barokowa Polska była wówczas mocarstwem, zajmowała powierzchnię około miliona km², określała się ją jako oazę wolności. Miała za sobą spektakularne zwycięstwa nad Szwedami i Turkami; jednocześnie jednak zaczęło jej zaglądać w oczy widmo rozprzężenia i upadku. Urosłe do gigantycznych rozmiarów przywileje szlacheckie nadszarpywały jej jedność, co jednak budziło wówczas niepokój tylko nielicznych twórców. Magnateria kształciła się i czerpała wzory z Zachodu, często lekceważąc spuściznę narodową i rodzimy język, panoszyła się wszechobecna francuszczyzna. Szlachta ziemiańska zwróciła się ku sarmatyzmowi, przekonana o starożytnym pochodzeniu Polaków i ich misji dziejowej (mesjanizm); na porządku dziennym było jednak nie tylko pieniactwo i liberum veto, rozbijające sejmiki, ale również duma narodowa i patriotyzm. przywileje szlacheckieMagnateriafrancuszczyznaSzlachta ziemiańskasarmatyzmowimesjanizmpieniactwoliberum vetosejmikipatriotyzmprzywileje szlacheckieMagnateriafrancuszczyznaSzlachta ziemiańskasarmatyzmowimesjanizmpieniactwoliberum vetosejmikipatriotyzm

45 Literatura polska MagnateriaMagnateria kształciła się i czerpała wzory z Zachodu, często lekceważąc spuściznę narodową i rodzimy język, panoszyła się wszechobecna francuszczyzna. Szlachta ziemiańska zwróciła się ku sarmatyzmowi, przekonana o starożytnym pochodzeniu Polaków i ich misji dziejowej (mesjanizm); na porządku dziennym było jednak nie tylko pieniactwo i liberum veto, rozbijające sejmiki, ale również duma narodowa i patriotyzm. francuszczyznaSzlachta ziemiańskasarmatyzmowimesjanizmpieniactwoliberum veto sejmiki patriotyzm Magnateria francuszczyznaSzlachta ziemiańskasarmatyzmowimesjanizmpieniactwoliberum veto sejmiki patriotyzm

46 Twórcy literatury barokowej w Polsce Literatura barokowaLiteratura barokowa w Polsce to przede wszystkim Jan Andrzej Morsztyn i Daniel Naborowski, poezja ziemiańska w wydaniu Szymonowica i Morsztyna. Epikę sarmacką reprezentowali: Jan Chryzostom Pasek (Pamiętniki) i Wacław Potocki (Nierządem Polska stoi). W mieście zaczęła się rozwijać nowa forma literatury: literatura plebejska (Jan z Kijan). Poezję metafizyczną, skupioną wokół filozoficznych rozważań nad bytem, czasem i przemijaniem, reprezentowali: Mikołaj Sęp Szarzyński, Daniel Naborowski i Sebastian Grabowiecki. Poezję sarmacką tworzył Potocki, Kochowski i Szymonowic. Jan Andrzej MorsztynDaniel NaborowskiSzymonowicaMorsztynaJan Chryzostom Pasek Wacław Potockiliteratura plebejskaJan z KijanMikołaj Sęp Szarzyński Daniel NaborowskiSebastian GrabowieckiPotockiKochowski Literatura barokowaJan Andrzej MorsztynDaniel NaborowskiSzymonowicaMorsztynaJan Chryzostom Pasek Wacław Potockiliteratura plebejskaJan z KijanMikołaj Sęp Szarzyński Daniel NaborowskiSebastian GrabowieckiPotockiKochowski

47 Szymonowic Sielanka Silenus fragment Nie zżyje z ludźmi, kto się chce o wszystkim badać, Nie zżyje z ludźmi, kto się chce o wszystkim badać, Kto skrzętny i językiem nie umie ten władać. Kto skrzętny i językiem nie umie ten władać. A język naszkodliwsza sztuka u człowieka, A język naszkodliwsza sztuka u człowieka, Przełóż i ciebie każdy omijał z daleka, Przełóż i ciebie każdy omijał z daleka, A tyś tylko nad brzegi pustymi schadzała, A tyś tylko nad brzegi pustymi schadzała, Ażeś się w wronie pióra na koniec odziała. Ażeś się w wronie pióra na koniec odziała. I tyś, kruku, przed laty pięknym ptakiem bywał, I tyś, kruku, przed laty pięknym ptakiem bywał, I białością z łabęćmi dobrze porównywał. I białością z łabęćmi dobrze porównywał. Język, bezecny język i pióry czarnymi Język, bezecny język i pióry czarnymi Oszpecił cię, i z ptaki pomieszał grubymi. Oszpecił cię, i z ptaki pomieszał grubymi. I teraz, gdybyś cicho latał, cicho siadał, I teraz, gdybyś cicho latał, cicho siadał,

48 sielanka Mniej byś miewał zazdrości i lepiej byś jadał; Mniej byś miewał zazdrości i lepiej byś jadał; Ale ty wszędzie kraczesz i sroki cię znają, Ale ty wszędzie kraczesz i sroki cię znają, I psi, i wilcy prawie-ć z gęby wydzierają. I psi, i wilcy prawie-ć z gęby wydzierają. Takie piosnki wymyślał niegdy kształtem nowym Takie piosnki wymyślał niegdy kształtem nowym Apollo, gdy za bydłem chodził Admetowym, Apollo, gdy za bydłem chodził Admetowym, I na bukach wycinał. Stamtąd wyczytali I na bukach wycinał. Stamtąd wyczytali Satyrowie i także po lesiech śpiewali. Satyrowie i także po lesiech śpiewali. Oni śpiewali, lasy im się odzywają, Oni śpiewali, lasy im się odzywają, A lasom się wokoło góry sprzeciwiają. A lasom się wokoło góry sprzeciwiają. A starca więc tam one chłopięta trzymały, A starca więc tam one chłopięta trzymały, Aż już prawie ostatnie zorze zapadały; Aż już prawie ostatnie zorze zapadały; Dopiero się rozeszli, każdy w swoje ślady, Dopiero się rozeszli, każdy w swoje ślady, Chłopcy z bydłem do domu, Sylen do biesiady Chłopcy z bydłem do domu, Sylen do biesiady


Pobierz ppt "BAROK – STYL I EPOKA SZTUKA BAROKOWA W EUROPIE I POLSCE."

Podobne prezentacje


Reklamy Google