Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Grafika komputerowa Wykład 14 Podstawowe techniki przetwarzania obrazu.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Grafika komputerowa Wykład 14 Podstawowe techniki przetwarzania obrazu."— Zapis prezentacji:

1 Grafika komputerowa Wykład 14 Podstawowe techniki przetwarzania obrazu

2 Zakres i zastosowania przetwarzania obrazów Obraz pierwotny Algorytm przetwarzania Obraz wynikowy Obszary zastosowań: Fotografia cyfrowa (eliminacja szumów, poprawa wyrazistości (kontrastu), korekta ostrości, korekta równowagi bieli, korekta zniekształceń geometrycznych obiektywu, korekta aberacji chromatycznej...) Technika kinowa (restauracja starych filmów, automatyczne kolorowanie, dodawanie napisów ) Obrazowa diagnostyka medyczna (poprawa rozróżnialności detali, eliminacja tła, wydzielenie interesujących fragmentów obrazu (np. tkanek o określonej gęstości) Fotografia satelitarna i lotnicza (znajdowanie konturów obiektów, automatyczny podział na obszary (segmentacja: lasy jeziora, miasta...) Zastosowania militarne (przygotowanie obrazów do ekstrakcji cech dla celów rozpoznawania obiektów i lokalizacji przestrzennej – widzenie komputerowe) Techniki DTP i prezentacyjne (montaż obrazów, efekty trickowe)

3 Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Eliminacja szumu

4 Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Eliminacja szumu

5 Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Poprawa równowagi tonalnej

6 Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Korekcja geometrii

7 Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Znajdowanie krawędzi

8 Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Znajdowanie konturu

9 Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Szkieletyzacja

10 Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Segmentacja – na podstawie koloru

11 Obraz USG komory serca Segmentacja w celu wydzielenia obszarów wewnętrznych i zewnętrznych komory Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Segmentacja – na podstawie tekstury

12 Filtrowanie obrazu – filtry splotowe: Cel: poprawa własności wizualnych: poprawa estetyki, usunięcie zakłóceń, poprawa rozróżnialności szczegółów ekstrakcja cech na potrzeby dalszego przetwarzania (np. rozpoznawania) Splot funkcji (dla przypadku jednej zmiennej): f – funkcja przetwarzana, g – funkcja maski (filtr)

13 w i,j L L dxi dyj jl dxik kl lkLwjiL ' ' ' ' ),(*)','( Maska filtru Obraz oryginalny Obraz wynikowy 2d x +1 2d y +1 Rozmiar okna filtru Filtrowanie splotowe obrazu rastrowego W – dwuwymiarowa prostokątna maska filtru

14 Filtry dolnoprzepustowe: Własności: Powodują zmniejszenie amplitudy wyższych częstotliwości w widmie obrazu W praktyce – oznacza to rozmycie drobnych detali obrazu ( krawędzi, zakłóceń punktowych itp..) Zastosowanie: Do redukcji szumów Zmiękczenie obrazu Postać maski: Wagi w ij są tego samego znaku (zwykle nieujemne) Dla zachowania średniej jasności obrazu – suma wag powinna być równa 1.0 częstotliwość jasność

15 Suma wag: S = 9 S = 10 S = 12 S = 20 S = 16 Własności filtrów dolnoprzepustowych: stopień rozmycia obrazu - zależny od wag w ij przypisanych pozycjom maski filtru większa maska filtru – większe rozmycie i dłuższy czas filtrowania zwiększanie maski można zastąpić kilkakrotnym wykonywaniem operacji filtrowania z mniejsza maską Typowe rozmiary filtru: 3x3 5x5 5x9 9x9 Przykłady masek filtrów dolnoprzepustowych o rozmiarze 3x3:

16 Przykład zastosowania filtru dolnoprzepustowego o masce jednorodnej 5x5

17 Eliminacja szumu Przykład zastosowania filtru dolnoprzepustowego o masce jednorodnej 3x3

18 Filtry górnoprzepustowe: Własności: Powodują podwyższenie amplitudy wyższych częstotliwości w widmie obrazu W praktyce – oznacza to zwiększenie wyrazistosci drobnych detali obrazu ( krawędzi, zakłóceń punktowych itp..) Zastosowanie: Do poprawy jakości wizualnej obrazów nieostrych Detekcja krawędzi i obszarów w obrazie o zmiennej wartości wybranego atrybutu (typowo – jasności). Postać maski: Wagi w ij są różnych znaków – odpowiada to operacji różniczkowania funkcji (lub wyliczania ilorazu różnicowego) Jeśli suma wag maski równa 0 – odpowiedź filtru w jednorodnych obszarach obrazu jest zerowa – filtr reaguje tylko na zmiany w obrazie

19 Przykłady masek filtrów dla poprawiania ostrości obrazu: Suma wag: S = 1 S = 1 S = 1 S = 16 W przypadku gdy S <> 1 dla zachowania średniej jasności obrazu konieczne podzielenie wyniku filtrowania przez sumę wag S Przykłady masek filtrów dla wykrywania krawędzi (filtry rózniczkujące): poziomypionowypoziomy + pionowy Wada – filtry takie reagują nie tylko na krawędzie ale też na jednorodne zmiany jasności (obszary cieniowane) Zwykle stosuje się progowanie

20 Wykrywanie krawędzi za pomocą Laplasjanu Idea: wyznaczyć taka maskę filtru aby przybliżał on nie pierwsza a drugą pochodną funkcji rozkładu atrybutu (typowo jasności lub intensywności składowych modelu barwy), uzyskamy wtedy nieczułość filtru na jednorodne zmiany jasności Dla funkcji w dziedzinie dyskretnej: Odpowiednia maska splotu:

21 Przykład zastosowania filtru laplasjanowego

22 Inne typowe maski filtrów górnoprzepustowych: Filtr Sobela: poziomy:pionowy: Filtr Prewitta: poziomy:pionowy: Kierunkowe wykrywanie krawędzi: wschód:południowy wschód: południowy zachód:

23 Filtrowanie statystyczne (nieliniowe): Filtr medianowy: posortować wartości L(i,j) w obrębie okna wybrać jako L'(i,j) tę wartość, która znalazła się pośrodku ciągu posortowanego Filtr minimalny(dylatacyjny) / maksymalny(erozyjny): wybrać jako L'(i,j) wartość minimalną/maksymalną spośród wartości L(i,j) w obrębie okna Filtr minimalny – poszerza ciemne obszary Filtr maksymalny – poszerza jasne obszary

24 Przykłady efektów uzyskanych w wyniku przetwarzania obrazów Eliminacja szumu filtrem medianowym

25 Wyrównywanie histogramu Dystrybuanta obrazu: gdzie: Gęstość prawdopodobieństwa rozkładu jasności:

26 Wyrównywanie histogramu Dystrybuanta obrazu: gdzie: Gęstość prawdopodobieństwa rozkładu jasności: l h(l) ciemny kontrastowy jasny

27 Wyrównywanie histogramu Dla obrazów dyskretnych: m,n – rozdzielczość obrazu l – dyskretny poziom jasności (typowo: ) Wyrównanie histogramu – przekształcenie wartości atrybutu (atrybutów) obrazu za pomocą funkcji niemalejącej tak, aby uzyskać wyrównany histogram obrazu wynikowego L'(i,j) = H (L(i,j)) gdzie: H – dystrybuanta obrazu wejściowego, L – wartość atrybutu obrazu wejściowego, L' – wartość atrybutu obrazu wynikowego.

28 Wyrównywanie histogramu Uzyskiwanie obrazu o zadanej dystrybuancie: L'(i,j) =G -1 ( H (L(i,j)) ) gdzie G – dystrybuanta wymagana

29 Przykład zastosowania wyrównywania histogramu:

30 © J. Sas - Cyfrowe przetwarzanie obrazów Lokalna korekcja wartości atrybutów pikseli Wartość atrybutu po przekształceniu zależy tylko od wartości atrybutu przed przekształceniem i przyjętej funkcji przekształcającej (określonej być może stosownie do charakterystyki całego obrazu) Korekcja gamma: I we – jasność piksela obrazu pierwotnego I wy – jasność piksela obrazu wynikowego < 1.0 – rozjaśnianie obrazu > 1.0 – ściemnianie obrazu


Pobierz ppt "Grafika komputerowa Wykład 14 Podstawowe techniki przetwarzania obrazu."

Podobne prezentacje


Reklamy Google