Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Lek. med. Tomasz Kłopotowski. Alkohole związki organiczne zawierające jedną lub więcej grup hydroksylowych – OH połączonych z atomem węgla w hybrydyzacji.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Lek. med. Tomasz Kłopotowski. Alkohole związki organiczne zawierające jedną lub więcej grup hydroksylowych – OH połączonych z atomem węgla w hybrydyzacji."— Zapis prezentacji:

1 lek. med. Tomasz Kłopotowski

2 Alkohole związki organiczne zawierające jedną lub więcej grup hydroksylowych – OH połączonych z atomem węgla w hybrydyzacji sp 3

3 C 1 - C 3 ciecze rozpuszczalne w wodzie C 4 – C 11 ciecze oleiste powyżej C 11 ciała stałe

4 AlkoholToksyczność  metylowyCH 3 –OH 0,8x  etylowyC 2 H 5 –OH 1,0x  izopropylowy(CH 3 ) 2 –CH-OH 2,0x  n-propylowyCH 3 -(CH 2 ) 2 -OH 2,5x  izobutylowy(CH 3 ) 2 -CH-CH 2 -OH 5,5x  n-butylowyCH 3 -(CH 2 ) 3 -OH 16,5x  izoamylowy(CH 3 ) 2 -CH-(CH 2 ) 3 -OH 19,2x  n-amylowyCH 3 -(CH 2 ) 4 -OH 33,2x

5

6 Etanol jest bezbarwną, wodnista cieczą o charakterystycznym zapachu i ostrym, palącym smaku

7 Zastosowanie  napój spożywczy – używka – za napój alkoholowy uznaje się napój przygotowany do spożycia zawierający powyżej 1,5% etanolu - wyroby spirytusowe – powyżej 35%, - wina – około 11 – 12% - piwa – około 5%;  w syntezie związków chemicznych;  jako rozpuszczalnik farb i lakierów;  jako środek odkażający;  jako odczynnik chemiczny;  w przemyśle spożywczym, kosmetycznym, farmaceutycznym.

8 Kinetyka: bardzo szybko wchłania się z przewodu pokarmowego – poprzez błonę śluzową jamy ustnej, żołądka i górnego odcinka przewodu pokarmowego – 50% wchłania się w ciągu 15 minut – większość w ciągu 60 minut od spożycia; wchłania się poprzez skórę, drogi oddechowe; szczytowe stężenie we krwi po 1 – 3 godzinach od spożycia

9 Metabolizm: 80 – 90% metalizowanego jest w wątrobie z szybkością mg/kg m.c./godz W przemianach biorą udział: 1a.dehydrogenazy alkoholowe (ADH); 1b. MEOS – mikrosomalny układ utleniania alkoholu etylowego; 1c. katalaza

10 etanol aldehyd octowy kwas octowy 2. dehydrogenaza aldehydowa aldehyd octowy kwas octowy 3.utlenianie pozawątrobowe kwas octowy H 2 O i CO 2

11 Metabolizm: 2 – 10 % wydalane jest w postaci niezmienionej kilka procent wydalane jest z powietrzem wydechowym Toksyczność:  W stężonym roztworze działanie miejscowo drażniące  OUN – działanie depresyjne prawdopodobnie przez układ GABA-ergiczny  Hipoglikemia wskutek hamowania glukoneogenezy w wątrobie

12 Dawka toksyczna: 70 – 100 ml (1-1,5ml/kg m.c.) czystego alkoholu Dawka śmiertelna: 5 – 8g / kg m.c. dla dzieci – 3g / kg m.c.

13 Okresy zatrucia w przebiegu zatrucia etanolem: okres pobudzenia okres senności okres śpiączki

14  0,1‰-0,5‰ – pierwsze zaburzenia zachowania, objawy niespecyficzne;  0,5‰-1,0‰ – osłabienie ostrości wzroku i adaptacji do ciemności; polepszenie samopoczucia z osłabieniem krytycyzmu;  1,0‰-1,5‰ – euforia, wydłużenie czasu reakcji – częste wypadki komunikacyjne; zniesienie czynności hamujących kory mózgu; nadmierna pewność siebie; skłonność do awantur i kłótni

15  1,5 ‰-2,0 ‰ – brak krytycyzmu, zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej;  2,0 ‰-2,5 ‰ – stan upojenia ze znacznymi zaburzeniami równowagi;  2,5 ‰-3,0 ‰ – silne zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej, zamroczenie alkoholowe;  3,0 ‰-3,5 ‰ – ciężkie zatrucie ze śpiączką, zaburzeniami krążeniowo – oddechowymi, drgawkami;  stężenia powyżej 3,5 ‰ uznawane są za śmiertelne

16 Badania dodatkowe:  etanol we krwi,  gazometria (niewydolność oddechowa ?),  glikemia,  diastazy,  próby wątrobowe i nerkowe,  morfologia.

17 etanol endogenny – do 0,05‰ we krwi stan po użyciu alkoholu – 0,2 ‰ do 0,5 ‰ we krwi - 0,1 do 0,25g/dm 3 w powietrzu stan nietrzeźwości – powyżej 0,5 ‰ - powyżej 0,25g/dm 3 w powietrzu

18 Leczenie:  zabezpieczenie podstawowych czynności życiowych;  płukanie żołądka do 1 godziny od zatrucia (przy spożyciu dawki niebezpiecznej);  postępowanie zgodnie z zasadami intensywnej terapii;  diureza osmotyczna w oparciu o hipertoniczne roztwory glukozy;  wyrównywanie zaburzeń gospodarki kwasowo – zasadowej;

19 Leczenie:  Nalokson – Narcan;  HD – przy stężeniach powyżej 5‰ + stan chorego;  W okresie pobudzenia psychoruchowego – leki sedatywne;  W razie wystąpienia objawów abstynenckich z majaczeniem drżennym – Heminevrin, witaminy z grupy B 1, B 2, B 6, PP.

20

21 Postać: bezbarwna, łatwopalna ciecz o zapachu etanolu Zastosowanie:  środek zapobiegający zamarzaniu;  rozpuszczalnik farb, lakierów, politury;  donor grup metylowych – CH 3 ;  środek w płynach do szyb;  dodatek do benzyny

22 Kinetyka: bardzo szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, oraz przez skórę i drogi oddechowe. szczytowe stężenie we krwi osiąga po 30 – 60 minutach

23 Metabolizm: metabolizuje się kilkukrotnie wolniej od etanolu w wątrobie metanol aldehyd mrówkowy 1a. dehydrogenazy alkoholowe – ADH, 1b. układ MEOS – Microsomal Alcohol Oxidizing System 1c. katalaza

24 aldehyd mrówkowykwas mrówkowy 2a. dehydrogenazy alkoholowe – ADH, 2b. oksydaza aldehydowa, 2c. katalaza, 2d. peroksydaza 2e. dehydrogenaza mrówczanowa

25 CO 2 + H 2 O kwas mrówkowy mrówczany Głównym czynnikiem toksycznym są: kwas mrówkowy i mrówczany

26 Metabolizm: 3 – 5 % wydalany jest w postaci niezmienionej; 12% - wydalane jest z powietrzem wydechowym T 1/2 – 14 – 20 godzin – w ciężkim zatruciu do 30 godzin  Podawanie alkoholu wydłuża T 1/2 do 36 godzin,  HD skraca T 1/2 do kilku godzin

27 Toksyczność:  działanie miejscowo drażniące,  OUN – działanie depresyjne,  możliwość OZT,  nieodwracalne uszkodzenie nerwów wzrokowych – aldehyd mrówkowy,  ciężka kwasica metaboliczna – kwas mrówkowy, mleczany powstałe w wyniku beztlenowej glikolizy.

28 Dawka śmiertelna: 30 – 150ml Trwała ślepota: 10ml Objawy zatrucia pojawiają się w czasie od kilkudziesięciu minut do kilkudziesięciu godzin Jednoczesne spożycie etanolu zmniejsza toksyczność metanolu

29 Fazy zatrucia metanolem: faza narkotyczna faza kwasicza faza uszkodzeń narządowych

30 Objawy zatrucia metanolem:  początkowo podobne do objawów upojenia alkoholowego, dodatkowo – nudności, wymioty, bóle brzucha;  bóle głowy, zaburzenia widzenia, zaburzenia mowy, śpiączka;  kwasica metaboliczna;  objawy pozapiramidowe;  drgawki, zaburzenia oddychania, hipotonia, tachykardia;  cechy uszkodzenia wątroby i nerek, mioglobinuria, oliguria, anuria,  ślepota – uszkodzenie nerwów wzrokowych, może pozostać jedynie poczucie światła.

31 ciężkość stanu klinicznego zależy od stopnia kwasicy metabolicznej

32 Badania: Stężenie metanolu we krwi:  dopuszczalne – do 20mg/dl (0,2‰);  toksyczne – powyżej 50mg/dl (0,5‰)  śmiertelne- powyżej 150mg/dl (1,5‰)

33 W przebiegu zatrucia metanolem konieczne monitorowanie: stężenia metanolu, gospodarki kwasowo-zasadowej, gospodarki wodno-elektrolitowej – diureza, EKG, poziomu diastaz, prób wątrobowo – nerkowych, morfologii i układu krzepnięcia, badania dna oczu (!)

34 Głównym celem leczenia jest: usunięcie alkoholu metylowego i jego metabolitów, zapobiegnięcie zwiększania i zwalczania powstałej kwasicy metabolicznej

35 Leczenie: płukanie żołądka – wartość ograniczona – do 30 minut postępowanie objawowe zgodnie z zasadami intensywnej terapii: - tlenoterapia, intubacja, oddech zastępczy, - nawadnianie dożylne – glukoza, elektrolity, płyny osmotycznie czynne, aminy presyjne, - zapobieganie i wyrównywanie kwasicy metabolicznej - leczenie drgawek - podawanie etanolu - HD

36 Wyrównywanie kwasicy metabolicznej wzór Astrupa: ilość 8,4% NaHCO 3 – BE x ciężar ciała x 1/3

37 Odtrutki w zatruciu metanolem: - etanol podawany dożylnie lub doustnie, - 4 – metylpirazol (4-MP) – Fomepizol – blokuje ADH 15mg/kg m.c we wlewie i.v., a następnie 10mg/kg m.c. czterokrotnie co 12 godzin

38 Podawanie etanolu – stężenie etanolu powinno wynosić: 1,0‰ – 1,5 ‰ - dożylnie (10% roztwór): 7,6 – 10 ml/kg m.c. w ciągu 30 minut a następnie; - u alkoholika – 1,95 ml/kg m.c./godzinę, - u niepijącego – 0,83 ml/kg m.c./godzinę - doustnie (40% roztwór): 1,5 – 2,0 ml/kg m.c. w ciągu 30 minut a następnie - u alkoholika 0,41 ml/kg m.c./godzinę, - U niepijącego – 0,29 mg/kg m.c./godzinę

39 Wskazania do HD:  stężenie metanolu we krwi powyżej 50mg/dl tj. >0,5‰,  kwasica metaboliczna ze stężeniem wodorowęglanów poniżej 12 mmol/l,  trudna do wyrównania kwasica metaboliczna,  uszkodzenie nerwów wzrokowych

40 Rokowanie w zatruciu metanolem zależy od:  ilości wypitego metanolu,  czasu od chwili zatrucia do rozpoczęcia leczenia,  stopnia kwasicy metabolicznej i czasu jej trwania,  intensywności i możliwości terapeutycznych

41

42 najprostszy alkohol polihydroksylowy – diol najbardziej toksyczny z alkoholi dwuwodorotlenowych Postać: bezbarwna ciecz, przypominająca syrop, o zapachu alkoholu i słodkawym smaku

43 Zastosowanie: rozpuszczalnik, składnik płynów do chłodnic i systemów chłodniczych, składnik płynów hydraulicznych (m.in. płynów hamulcowych), dostępny w roztworach 95%

44 Kinetyka: bardzo szybko wchłania się z przewodu pokarmowego Metabolizm: metabolizowany w wątrobie z udziałem dehydrogenazy alkoholowej glikol etylenowyaldehyd glikolowy

45 aldehyd glikolowykwas glikolowy kwas glioksalowy kwas szczawiowy

46 Głównymi czynnikami toksycznymi są:  kwas glikolowy  kwas glioksalowy  kwas szczawiowy 22% wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej T 1/2 – 3 godziny - podanie etanolu wydłuża T 1/2 do 17 godzin - podanie 4-metylpyrazolu wydłuża T 1/2 do 14 godzin

47 Toksyczność:  OUN – działanie depresyjne  ciężka kwasica metaboliczna bezpośredni efekt cytotoksyczny  uszkodzenie nerek  wytrącanie się kryształów szczawianu wapnia w kanalikach nerkowych  hipokalcemia

48 dawka toksyczna: 30 – 50 ml dawka śmiertelna: około 100 ml – 1,4 ml/kg m.c.

49 Fazy zatrucia glikolem etylenowym: min – 12 godz. od zatrucia - narkotyczne działanie na OUN, - rozpoczyna się i szybko narasta kwasica metaboliczna 2. - objawy niewydolności układu oddechowego i krążenia - narastanie objawów ze strony OUN – obrzęk mózgu, obrzęk siatkówki, napady padaczkowe, 3. – narastanie niewydolności nerek, - toksyczne uszkodzenie wątroby, - hemoliza wewnątrznaczyniowa, - zaburzenia hematologiczne + zespół DIC

50 Badania: - stężenie glikolu etylenowego we krwi i w moczu stężenie bardzo toksyczne we krwi - powyżej 50mg/dl - gazometria (!!!), - elektrolity – Na+, Cl -, Ca ++, - glikemia, - kreatynina, mocznik, - próby wątrobowe, - morfologia, stopień hemolizy, - układ krzepnięcia - BOM

51 Leczenie: - płukanie żołądka, - zapewnienie pełnej wydolności układu oddechowego i krążenia, - zwalczanie kwasicy metabolicznej poprzez: - intensywną diurezę osmotyczną z alkalizacją – 2,8% NaHCO 3, - pulsy 8,4% NaHCO 3 po wyliczeniu zapotrzebowania wg wzoru Astrupa,

52 - wyrównywanie zaburzeń gospodarki wodno- elektrolitowej, - podawanie etanolu lub 4MP, - HD- glikol etylenowy- we krwi powyżej 50mg/dl, - w moczu powyżej 100mg/dl głęboka, trudna do wyrównania kwasica metaboliczna

53 Rokowanie jest uzależnione od:  ilości wypitego glikolu etylenowego,  czasu jaki upłynął od zatrucia do rozpoczęcia leczenia,  stopnia kwasicy metabolicznej,  stopnia uszkodzenia nerek,  intensywności leczenia.


Pobierz ppt "Lek. med. Tomasz Kłopotowski. Alkohole związki organiczne zawierające jedną lub więcej grup hydroksylowych – OH połączonych z atomem węgla w hybrydyzacji."

Podobne prezentacje


Reklamy Google