Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Podstawy języka łacińskiego Zajęcia wprowadzające.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Podstawy języka łacińskiego Zajęcia wprowadzające."— Zapis prezentacji:

1 Podstawy języka łacińskiego Zajęcia wprowadzające

2 Informacje organizacyjne  30 godzin i 1 semestr  terminy konsultacji: wtorek 12:30-14:00, środa 12:30 – 14:00  podręcznik:  Wilczyński S., Zarych T., Rudimenta Latinitatis. Część I: Teksty i słownik, Wrocław  Wilczyński S., Zarych T., Rudimenta Latinitatis. Część II: Preparacje i komentarz gramatyczny, Wrocław  Wymagania:  obecność na zajęciach (1 nieobecność dopuszczalna)  terminowe realizowanie zajęć online  zaliczenie wymaganych kolokwiów

3 Pojęcie języka łacińskiego -lingua latina – język Lacjum -etymologiczne pojmowanie terminu lingua latina jako „języka Lacjum” jest dla terminologii naukowej bezużyteczne, ponieważ nie da się przedstawić Lacjum jako terminu jednorodnego -nawet jeżeli weźmiemy pod uwagę okres najstarszy to pewne jest, że nie mówiono na tym obszarze jednym językiem -znajdujemy zabytki potwierdzające istnienie różnych dialektów/gwar italskich -pod pojęciem „język łaciński” należy rozumieć język miasta Rzym, język handlu i administracji powstałego imperium oraz pewnej, w miarę jednorodnej kultury duchowej

4 Miejsce łaciny w rodzinie języków indoeuropejskich i grupie języków italskich

5 Indoeuropejski (ok. 3 tys. p. Chr.) celtyckiitalskigermańskibałtyckisłowiańskiormiańskialbańskigreckianatolijskitocharskiindoirański

6 Grupa języków italskich latyno - falijski język Faleriijęzyk Lacjum osko - umbryjski wenetyjski  w dalszym rozwoju, w kolejnych epokach z łaciny wyodrębniły się inne języki (rumuński, dalmatyński, włoski, sardyński, francuski, prowansalski, kataloński, hiszpański, portugalski)

7 Chronologia dziejów języka łacińskiego:  łacina archaiczna okresu przedliterackiego (VII w. p. Chr. – 240 p. Chr.)  starołaciński okres literacki ( 240 – 100/81 p. Chr.)  okres „złotej łaciny” (100/81 p. Chr. – 14 A. D.)  okres „srebrnej łaciny” (14 – 117 A. D.)  epoka archaizująca (117 – 180 A. D.)  okres późnoantyczny (ca. 200 – 600 A. D.)  łacina średniowieczna (VI – XVI w.)  łacina humanistyczna (XIV – XVI w.)  okres nowołaciński

8 Najstarsze zabytki języka łacińskiego  Fibula z Prenestae (670 – 630) MANIOSMEDFHEFAKEDNUMASIOS (Manius me fecit Numerio)

9 Urna z Caere (630 – 600 p. Chr.) ECOURNATITAUENDIASMAMAR[me]DF[eced] (ego urna Tita Vendia, Mamercus me fecit

10 Alfabet łaciński:  w VIII wieku greccy koloniści z miasta Chalkis na Eubei osiedlają się na Pithekoussai (Ischia)  w 720 r. p. Chr. zostaje zasiedlona miejscowość Cumae (Kampania); wraz z tą falą rozpowszechnia się również archaiczny grecki alfabet  ten alfabet zostaje przejęty bezpośrednio od Greków, a nie przez pośrednictwo etruskie jak dotąd sądzono (choć wpływy etruskie są silne)

11  Składa się z 24 liter A B C D E F G H I K L M N O P Q R S T U V X Y Z w jego skład wchodzą: -samogłoski (vocales) -dwugłoski (diphtongi) -spółgłoski (consonantes)

12 Wymowa:  samogłoski bez zmian (wyj. y, bliższy i lub ü)  ae – E (Aegyptus – Egiptus) (lub ai)  oe – E (Oedipus – Edipus) (lub oi)  w pewnych wyrazach nie stanowią dyftongu ale wtedy jest to zaznaczone np. poëta  c jak k ( ale ta reguła nie jest konsekwentna)  h w zbitkach ph, rh, th jest nieme  q występuje zawsze z „u” i czytamy jako kw; (lub kł)  su przed samogłoską jako sw np. suawis (czyt. swawis)

13  język łaciński odróżniał samogłoski krótkie i długie  różnice iloczasowe są dla nas trudne do zauważenia  akcent był toniczny (podwyższenie tonu sylaby) w przeciwieństwie do naszego dynamicznego (silniejsze wymówienie)  akcent pada na drugą lub trzecią sylabę od końca (zasada: jeżeli druga od końca jest długa to akcent na niej np. a – mi – cus; jeżeli krótka to akcent na trzeciej np. pu – bli – ca)

14 Podstawy fleksji: (temat i końcówka) Rzeczownik:  trzy rodzaje  dwie liczby  sześć przypadków  pięć deklinacji Czasownik:  trzy osoby  dwie liczby  dwie strony  trzy tryby  sześć czasów

15 Podstawy gramatyki ►fonetykę (i fonologię)- bada dźwiękową stronę języka, ►morfologię - zajmuje się budową wyrazów (słowotwórstwo) i ich odmianą (fleksja), ►składnię - zajmuje się regułami łączenia wyrazów w wypowiedzenia, ►leksykologię - zajmuje się analizą funkcjonalną i znaczeniową słownictwa

16 Morfologia ►Wyraz, czyli leksem:

17 Składnia OznajmującePytająceRozkazująceWykrzyknikowe Zawiera stwierdzenie jakiegoś faktu, np.: Kocham zwierzęta. Zawiera pytanie, np.: Pójdziesz ze mną na spacer? Zawiera rozkaz, polecenie lub prośbę, np.: Załóż buty. Zawiera emocje. Mozy być zarówno zdaniem oznajmującym, jak i pytającym, czy też rozkazującym, np.: Zostaw mnie w spokoju! Zdania dzielimy ze względu na: a) cel wypowiedzi: PojedynczeZłożone RozwinięteNierozwinięteWspółrzędnePodrzędne Wielokrotnie złożone Zawiera podmiot i orzeczenie, a także ich określenia, np.: Duży kot idzie powoli ulicą Ogrodową. Może zawierać samo orzeczenie, np.: Woła. Mówi. Lub też podmiot i orzeczenie, np.: Mama mówi. Zdania składowe są względem siebie równorzędne, np.: Ptaki latają i dzieci biegają. Jedno zdanie składowe jest nadrzędne, a drugie podrzędne, np.: Kiedy przyszło lato, zakwitły lipy. Składają się z kilku zdań składowych, np.: Rybak stoi na molo i łowi śledzie, bo to jego hobby. b) budowę:

18 Składnia


Pobierz ppt "Podstawy języka łacińskiego Zajęcia wprowadzające."

Podobne prezentacje


Reklamy Google