Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Bolesław Chrobry (ur. 967 w Poznaniu, zm. 17 czerwca 1025) – pierwszy koronowany król Polski (od 1025 roku) z dynastii Piastów, w latach 1003-1004 także.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Bolesław Chrobry (ur. 967 w Poznaniu, zm. 17 czerwca 1025) – pierwszy koronowany król Polski (od 1025 roku) z dynastii Piastów, w latach 1003-1004 także."— Zapis prezentacji:

1

2 Bolesław Chrobry (ur. 967 w Poznaniu, zm. 17 czerwca 1025) – pierwszy koronowany król Polski (od 1025 roku) z dynastii Piastów, w latach także książę Czech jako Bolesław IV, książę Polski od 992 roku.967Poznaniu17 czerwca1025król Polski1025Piastów książę Czech992 Był synem Mieszka I, księcia Polski i Dobrawy, czeskiej księżniczki. Objął rządy w 992 roku, wypędzając krótko potem swoją macochę Odę i przyrodnich braci.Mieszka IDobrawyOdę Popierał akcje misyjne Wojciecha Sławnikowica, biskupa praskiego i Brunona z Kwerfurtu. Męczeńską śmierć tego pierwszego (997) i jego rychłą kanonizację wykorzystał niejako do celów politycznych, doprowadzając na tzw. zjeździe gnieźnieńskim do utworzenia polskiej metropolii kościelnej w Gnieźnie oraz biskupstw w Krakowie, Wrocławiu i Kołobrzegu i tym samym potwierdzenia pełnej samodzielności Polski przez cesarza Ottona III. Po śmierci Ottona III (1002) Bolesław znalazł się w konflikcie z jego następcą Henrykiem II Świętym, prowadząc z nim długotrwałe wojny ( ), zakończone pokojem w Budziszynie i zajęciem Milska i Łużyc.Wojciecha Sławnikowica Brunona z Kwerfurtu997kanonizacjęzjeździe gnieźnieńskimGnieźniebiskupstwKrakowieWrocławiuKołobrzegucesarzaOttona III1002Henrykiem II Świętym1018pokojem w BudziszynieMilskaŁużyc W 1018 roku zdobył Kijów, osadzając na ruskim tronie swojego zięcia Światopełka I. W 1018 lub rok później przyłączył ponownie do państwa polskiego utracone w 981 roku Grody Czerwieńskie. Tuż przed śmiercią (1025), koronował się na pierwszego króla Polski.1018Kijów Światopełka I Grody Czerwieńskie1025króla

3 Bolesław I Chrobry król Polski, książę Czech.

4 Święty Wojciech Święty Wojciech, właśc. Wojciech Sławnikowic, czes. Vojtěch Slavníkovec, niem. Adalbert (ur. ok. 956 w Libicach, zm. 23 kwietnia 997 w Świętym Gaju w okolicach Pasłęka [1] lub Tękit, Tenkitten, obecnie Letnoje; inne źródła podają pruski Chollin) – czeski duchowny katolicki, biskup praski, misjonarz, męczennik, święty Kościoła katolickiego.czes. niem.956Libicach 23 kwietnia997Świętym GajuPasłęka [1]Letnojeczeskikatolicki biskup praskimisjonarzmęczennik świętyKościoła katolickiego Szósty syn Sławnika, pana na Libicach z rodu Sławnikowiców i Strzeżysławy, być może z rodu Przemyślidów.Sławnika SławnikowicówStrzeżysławyPrzemyślidów

5 Święty Wojciech biskup, apostoł, męczennik.biskupapostołmęczennik

6 Zdjęcie relikwiarza w bazylice gnieźnieńskiej.relikwiarzabazylice gnieźnieńskiej

7 Relikwie Świętego Wojciecha RelikwieRelikwie św. Wojciecha oraz jego brata Radzima złożone w katedrze gnieźnieńskiej zostały wywiezione do Czech przez księcia Brzetysława I, który w 1038 najechał na Polskę. Do dziś znajdują się w katedrze św. Wita.Brzetysława I1038 Cesarz Otton IIICesarz Otton III wyruszył w 1000 roku z pielgrzymką do grobu św. Wojciecha najprawdopodobniej w celu uzyskania ciała św. Wojciecha i przewiezienia go do Akwizgranu. Jednak od Bolesława Chrobrego uzyskał jedynie relikwiarz z ramieniem Wojciecha, które potem częściowo złożono w Akwizgranie, a część w Rzymie w kościele ufundowanym pod jego wezwaniem na wyspie na Tybrze. W 1928, rzymskie relikwie przekazano Polsce na prośbę ówczesnego prymasa Polski, kardynała Augusta Hlonda (przechowywane w skarbcu gnieźnieńskim).1000Akwizgranu Bolesława ChrobregorelikwiarzTybrze1928kardynała Augusta Hlonda W 1923 skradziono z gnieźnieńskiej katedry relikwiarz z rzekomo odnalezioną w 1127 (według Roczników Polskich) głową świętego

8 Scena przedstawiająca modlitwę św. Wojciecha.

9 Drzwi Gnieźnieńskie Skrzydło lewe 1.narodzenie i kąpiel Wojciecha w 956 r. w Libicach. Rozdzielona na dwa pola, ukazuję matkę nowo narodzonego oraz jego samego, obmywanego przez położne w naczyniu o kształcie chrzcielnicy.956Libicach 2.złożenie chorego dziecka na ołtarzu i ofiarowanie go do stanu duchownego. Epizod ten opisany w najstarszych żywotach, był następstwem nagłej choroby nowonarodzonego. Zrozpaczeni rodzice, nie widząc poprawy, przeznaczając go, niby na ofiarę, do stanu duchownego. W świątyni dziecko w cudowny sposób odzyskało zdrowie i właśnie ten moment uzdrowienia przedstawia relief.stanu duchownego 3.oddanie chłopca w 972 do szkoły Otryka przy katedrze w Magdeburgu.972OtrykaMagdeburgu 4.modlitwa nocna Wojciecha przed kaplicą męczenników w Pradze lub Magdeburgu przed budynkiem świątynnym w kształcie rotundy. Biorąc pod uwagę wskazówki w legendach literackich, badacze rozważali dwie możliwości. Według pierwszej z nich, modlitwa była reakcją na wieść o śmierci biskupa Dytmara. W świetle drugiej propozycji rzecz dzieje się w Magdeburgu i odnosi się do jednej z samotnych modlitw, na które Wojciech wymykał się do kościołów podczas przerw w zajęciach.kaplicąmęczennikówPradzerotundylegendachDytmara 5.nadanie Wojciechowi godności biskupa w 983 w Weronie: (cesarz Otton II wręcza Wojciechowi pastorał). Ceremonia odbyła się w szesnaście miesięcy po wspomnianej elekcji i daleko od Pragi, w Weronie, dokąd Wojciech specjalnie się udał.biskupa983WeronieOtton IIpastorał 6.uzdrowienie człowieka opętanego złymi duchami. Wyborowi Wojciecha na biskupa towarzyszyło cudowne wydarzenie, w którym objawiła się jego nadprzyrodzona moc: "potężny diabeł" opuścił opętanego człowieka, który znajdował się w pobliżu tronu biskupa w katedrze praskiej. Drzwi Gnieźnieńskie, wbrew zgodnym relacjom pisanym, pokazują, że aktu wyzwolenia dokonuje sam Wojciech, stojąc osobiście przed opętanym.opętanegozłymi duchamidiabeł 7.widzenie senne Wojciecha, Chrystus domaga się, by przestał tolerować handel niewolnikami przez Żydów.Chrystusniewolnikami 8.oskarżenie przez Wojciecha Żydów o handel niewolnikami chrześcijańskimi przed księciem czeskim Bolesławem II Pobożnym (napomnienie go, by przestał tolerować ten stan).ŻydówczeskimBolesławem II Pobożnym 9.cud z dzbankiem ok. 995 w rzymskim klasztorze św. Bonifacego i św. Aleksego na Awentynie. Upuszczone na ziemie gliniane naczynie, w którym święty przynosił współbraciom wodę lub wino nie rozbiło się. Św. Wojciech, w habicie mnicha demonstruje przed zdumionymi konfratrami ten niezwykły stan rzeczy.995rzymskimklasztorześw. Bonifacegośw. AleksegoAwentyniewinohabiciemnichakonfratrami

10 Drzwi Gnieźnieńskie Skrzydło prawe 1.przybycie Wojciecha łodzią do kraju Prusów w 997 z dwoma mnichami, bratem przyrodnim Radzimem Gaudentym oraz Boguszem Benedyktem i orszakiem zbrojnych (na brzegu stoją uzbrojeni Prusowie). Na brzegu wita przybyłych grupa Prusów.Prusów997bratem przyrodnimRadzimem GaudentymBoguszem Benedyktem 2.chrzest nawróconych pogan. Scena nawiązuje do fragmentów żywota św. Wojciecha mówiących o jego pobycie na ziemiach księcia Bolesława. Ze względu na propagandowy charakter dzieła pominięto klęskę pierwszej wyprawy misyjnej na ziemie Prusów.poganksięcia Bolesława 3.kazanie Wojciecha do Prusów. 4.ostatnia msza św. Wojciecha. 5.śmierć męczeńska Wojciecha 23 kwietnia 997 (scena przebicia oszczepem i obcięcia głowy).23 kwietnia997 6.wystawienie na marach ciała Wojciecha owiniętego w całun i głowy jego wbitej na pal strzeżonych przez orła.orła 7.wykupienie ciała Wojciecha (wg legendy książę Bolesław I Chrobry wykupił je ilością złota równoważną jego ciężarowi).Bolesław I Chrobryzłota 8.sprowadzenie ciała Wojciecha z Prus do Gniezna. 9.złożenie ciała Wojciecha w grobie w Archikatedrze gnieźnieńskiej (w 997) w obecności biskupa i księcia Bolesława Chrobrego. Cykl zamyka scena XVIII pokazująca złożenie do grobu ciała świętego. Z lewej strony ukazany jest Bolesław, którego postawa, z pochyloną, wspartą na ręce głową, wyraża żal po śmierci św. Wojciecha.Archikatedrze gnieźnieńskiej biskupa

11 Zjazd Gnieźnieński Zjazd gnieźnieński – inaczej nazywany też Synodem gnieźnieńskim. Była to pielgrzymka cesarza Ottona III do grobu św. Wojciecha, a także spotkanie z księciem Polski Bolesławem w ówczesnej stolicy państwa – Gnieźnie.Ottona IIIśw. WojciechaPolski BolesławemGnieźnie Cesarz przybył do Gniezna, aby pomodlić się przy grobie pierwszego polskiego męczennika – św. Wojciecha, który zginął trzy lata wcześniej z rąk pogańskich Prusów. Otton III spotkał się również w Gnieźnie z księciem Bolesławem – ówczesnym władcą Polski. Celem tego spotkania było pozyskanie przez cesarza przychylności i poparcia księcia do utworzenia zachodniego cesarstwa uniwersalistycznego, na które miały złożyć się prowincje (każda z królem, podlegającym cesarzowi) Galia, Italia, Germania, Słowiańszczyzna.Prusówcesarstwa uniwersalistycznegoGaliaItalia GermaniaSłowiańszczyzna

12 Gród w Gnieźnie

13 Bibliografia

14 Koniec


Pobierz ppt "Bolesław Chrobry (ur. 967 w Poznaniu, zm. 17 czerwca 1025) – pierwszy koronowany król Polski (od 1025 roku) z dynastii Piastów, w latach 1003-1004 także."

Podobne prezentacje


Reklamy Google