Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Emilia Plater herbu własnego Plater (ur.13 XI 1806r.-Wilnio,zm.23 XII 1831r.-Justianów) – polska hrabianka, kapitan Wojska Polskiego w czasie powstania.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Emilia Plater herbu własnego Plater (ur.13 XI 1806r.-Wilnio,zm.23 XII 1831r.-Justianów) – polska hrabianka, kapitan Wojska Polskiego w czasie powstania."— Zapis prezentacji:

1

2

3 Emilia Plater herbu własnego Plater (ur.13 XI 1806r.-Wilnio,zm.23 XII 1831r.-Justianów) – polska hrabianka, kapitan Wojska Polskiego w czasie powstania listopadowego - bohaterka narodowa Polski, Białorusi i Litwy

4 jedna z pierwszych inicjatorek samodzielnego powstania na Litwie jako kobieta nie została jednak dopuszczona do narad komitetu kierującego powstaniem w Wilnie. Podjęła sama plan zdobycia Dyneburga obcięła swoje długie włosy, kazała uszyć stroje męskie. Uzbrojona w pistolety i sztylet wyruszyła walczyć w powstaniu sformowany przez nią oddział partyzancki nie zdołał jednak zdobyć Dyneburga gen. D.Chłapowski nadał E. Plater honorowy stopień kapitana

5 trudy wędrówki - zmęczenie, głód, bezsenność - okazały się jednak ponad siły fizyczne Emilii. zmarła 23 XII 1831 r. Zwłoki jej zostały przewiezione do Kopciowa w dobrach Abłamowiczów (dzisiaj Litwa) na miejscowy cmentarz. Mogiła istnieje do dzisiaj przez dziesięć dni w przebraniu chłopskim Platerówna i jej towarzysze szli do Królestwa kiedy gen. Chłapowski postanowił złożyć broń, postanowiła w celu kontynuowania walki przedostać się do Warszawy. stanęła na czele 1 kompanii 1 Pułku Piechoty Litewskiej, przemianowanego następnie na 25 Pułk Piechoty Liniowej

6 W głuchej puszczy, przed chatką leśnika, Rota strzelców stanęła zielona; A u wrót stoi straż Pułkownika, Tam w izdebce Pułkownik ich kona. Z wiosek zbiegły się tłumy wieśniacze, Wódz to był wielkiej mocy i sławy, Kiedy po nim lud prosty tak płacze I o zdrowie tak pyta ciekawy. Kazał konia Pułkownik kulbaczyć, Konia w każdej sławnego potrzebie; Chce go jeszcze przed śmiercią obaczyć, Kazał przywieść do izby - do siebie. Kazał przynieść swój mundur strzelecki, Swój kordelas i pas, i ładunki; Stary żołnierz - on chce jak Czarniecki. Umierając, swe żegnać rynsztunki. A gdy konia już z izby wywiedli, Potem do niej wszedł ksiądz z Panem Bogiem; I żołnierze od żalu pobledli. A lud modlił się klęcząc przed progiem. Nawet starzy Kościuszki żołnierze, Tyle krwi swej i cudzej wylali, Łzy ni jednej - a teraz płakali I mówili z księżami pacierze. Z rannym świtem dzwoniono w kaplicy; Już przed chatą nie było żołnierza, Bo już Moskal był w tej okolicy. Przyszedł lud widzieć zwłoki rycerza, Na pastuszym tapczanie on leży - W ręku krzyż, w głowach siodło i burka, A u boku kordelas, dwururka. Lecz ten wódz, choć w żołnierskiej odzieży, Jakie piękne dziewicze ma lica? Jaką pierś? - Ach, to była dziewica, To Litwinka, dziewica-bohater, Wódz Powstańców - Emilija Plater! Adam Mickiewicz ŚMIERĆ PUŁKOWNIKA

7

8 Zofia Kodrębska (ur. 1798, zm. 21 sierpnia 1885 w Wieniatyczach koło Włodzimierza Wołyńskiego) wstąpiła do wojska Królestwa Polskiego w przebraniu męskim służyła pod nazwiskiem Wańkowicz w 8 pułku piechoty za odwagę na polu walki, została awansowana na podoficera i odznaczona krzyżem Orderu Virtuti Militari Jej płeć została rozpoznana w szpitalu polowym, dokąd trafiła ranna w nogę; zdołała jednak uprosić personel i utrzymać prawdę w tajemnicy pełniła obowiązki ordynansa płk. Jana Skrzyneckiego

9

10 Józefa Rostkowska -ur. 19 III 1784r. lub 1798r. w Warszawie, zm. 18 VII 1896r. w Aniche,we Francji wstąpiła do wojska w I 1831r. jako młodszy felczer dnia 11 IX 1831r. otrzymała Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. za zgodą naczelnego lekarza WP Jana Stummera figurowała w dokumentach jako mężczyzna - Józef Kluczycki. od VIII 1831r. była starszym felczerem w 10 pułku piechoty liniowej, gdzie służył jej przyszły mąż Daniel Rostkowski. Walczyła pod Białołęką, Grochowem (dwukrotnie ranna), Dębem Wielkim, Ostrołęką, Wolą, w obronie Warszawy. po upadku powstania, wraz z mężem wyemigrowała do Francji

11

12 A.Tomaszewska-ur. w 1814r., zm. w 1883r. w Płocku od 1831r. do 1857r. przebywała na emigracji roku wybuchu powstania Antonina miała 16 lat wprost z klasztoru w Krożach Antonina podążyła do oddziałów powstańczych na Żmudzi Antoninę przyjęto do jazdy żmudzkiej. Szybko nauczyła się jazdy konnej i po- sługiwania się lancą jej oddział powstańczy został włączony w skład jednostek polskich w bitwie pod Mankuniami jej jazda pokonała jazdę czerkieską męstwem wykazała się w bitwach pod Szawlami i Powendeniami została mianowana do stopnia podporucznika

13

14 Barbara Bronisława Czarnowska -ur. 4 XII 1810r. w Strudze, zm. 23 października 1891 w Warszawie 18 kwietnia 1831 roku przebrana za mężczyznę zgłosiła się do obozu wojskowego na Pradze. Uzyskała przydział kadeta 1 Pułku Jazdy Augustowskiej włączyła się w prace Towarzystwa Dobroczynności Patriotycznej Warszawianek Jako pielęgniarka-ochotniczka opiekowała się rannymi i chorymi żołnierzami. uczestniczyła w obronie Warszawy walczyła w okolicach Sierpca, jesienią 1831r. 3 X 1831 r. została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu wojennego Virtuti Militari

15 Nie tylko z bronią w ręku…

16

17 Amazonki działały w polityce i dyplomacji działalność opiekuńczo – samarytańska nad rannymi i chorymi powstańcami służyły pomocą jeńcom – powstańcom polskim, których pędzono na Syberię i Kaukaz pisały powstańcze odezwy, latem 1831r., gdy wróg zagra- żał stolicy stanęły do pracy przy sypaniu szańców obronnych pomagały więźniom w kazama- tach twierdz

18

19 Klaudyna Potocka-ur. 27 VIII 1801r. na zamku w Kórniku, zm. 8 VI 1836r. w Genewie dzięki zapisanym przez nią funduszom powstała w Paryżu instytucja dobroczynna Czci i chleba roztaczająca opiekę nad emigrantami zaznaczyła się swą pełną poświęcenia pracą nad pielęgnowaniem rannych po upadku powstania osiedliła się w Dreźnie, gdzie spieniężywszy swe klejnoty, niosła pomoc emigrantom została pochowana na cmentarzu w Montmorency koło Paryża w 1984 roku odznaczona została Gwiazdą Wytrwałości

20

21 Emilia Sczaniecka herbu Ossoria - ur. 20 V 1804r. w Brodach, zm. 11 maja 1896 w Pakosławiu później była także filantropką, ani- matorką działań narodowościowych w zaborze pruskim wielkopolska działaczka społeczna i narodowościowa po wybuchu powstania listopadowego przyjechała do Warszawy, gdzie wsławiła się jako organizatorka pomocy medycznej dla żołnierzy polskiej armii ukrywała emisariuszy i wspierała potrzebujących materialnie. skazana przez rząd pruski na więzienie i kary finansowe, została ułaskawiona przez króla

22

23 Markietanki często można było spotkać rodziny, w których ojciec był szeregowym lub podoficerem, matka markietanką, a syn doboszem. wędrowne handlarki podążające za wojskiem trudniły się zarobkowo naprawą mundurów, praniem, pielęgnowa- niem rannych handlowały alkoholem, żywnością, tytoniem, drobnymi rzeczami użytkowymi, ale także prowadziły gospodar- stwa swoich mężów-podoficerów

24 Dziękujemy za uwagę Klasa III Gimnazjum im. Noblistów Polskich pod kierunkiem p. Jadwigi Dziułko

25 Bibliografia: polska.pl/modules.php?name=Content&pa=showpage&pid= topadowym.pdf


Pobierz ppt "Emilia Plater herbu własnego Plater (ur.13 XI 1806r.-Wilnio,zm.23 XII 1831r.-Justianów) – polska hrabianka, kapitan Wojska Polskiego w czasie powstania."

Podobne prezentacje


Reklamy Google