Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Zaburzenia mowy są pojęciem szerszym i nadrzędnym w stosunku do wad wymowy. Obszar zaburzeń mowy sięga głębiej i wykracza zdecydowanie poza płaszczyznę

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Zaburzenia mowy są pojęciem szerszym i nadrzędnym w stosunku do wad wymowy. Obszar zaburzeń mowy sięga głębiej i wykracza zdecydowanie poza płaszczyznę"— Zapis prezentacji:

1 Zaburzenia mowy są pojęciem szerszym i nadrzędnym w stosunku do wad wymowy. Obszar zaburzeń mowy sięga głębiej i wykracza zdecydowanie poza płaszczyznę artykulacyjną tzn. sposób wypowiadania głosek i dotyczy wszystkich pozostałych (lub niektórych) poziomów języka. Obszar zaburzeń mowy sięga głębiej i wykracza zdecydowanie poza płaszczyznę artykulacyjną tzn. sposób wypowiadania głosek i dotyczy wszystkich pozostałych (lub niektórych) poziomów języka. Przy zaburzeniach mowy uszkodzeniu może ulec zarówno mowa czynna (mówienie), jak (lub) i mowa bierna (rozumienie). Przy zaburzeniach mowy uszkodzeniu może ulec zarówno mowa czynna (mówienie), jak (lub) i mowa bierna (rozumienie). Uszkodzenia struktury języka są różne w zależności od rodzaju zaburzenia i różnie się manifestują (przejawiają). Uszkodzenia struktury języka są różne w zależności od rodzaju zaburzenia i różnie się manifestują (przejawiają). 1

2 Zaburzenia mowy dotyczą głównie : ubogiego słownika czynnego i biernego (mały zasób słów wypowiadanych lub / i rozumianych) ubogiego słownika czynnego i biernego (mały zasób słów wypowiadanych lub / i rozumianych) zaburzonej struktury gramatycznej wypowiedzi (brak stosowania form gramatycznych lub nie w pełni opanowana reguła gramatyczna) zaburzonej struktury gramatycznej wypowiedzi (brak stosowania form gramatycznych lub nie w pełni opanowana reguła gramatyczna) Postawienie prawidłowej diagnozy i określenie rodzaju i rozmiaru zaburzenia mowy wykracza poza możliwości rodziców, nauczycieli i wychowawców. Wymaga bowiem rzetelnej wiedzy logopedycznej i dużego doświadczenia klinicznego. Postawienie prawidłowej diagnozy i określenie rodzaju i rozmiaru zaburzenia mowy wykracza poza możliwości rodziców, nauczycieli i wychowawców. Wymaga bowiem rzetelnej wiedzy logopedycznej i dużego doświadczenia klinicznego. 2

3 Rozwój mowy zależy od: Sprawnego analizatora słuchowego i wzrokowego. Sprawnego analizatora słuchowego i wzrokowego. Sprawnego analizatora motoryczno-kinetycznego. Sprawnego analizatora motoryczno-kinetycznego. Sprawnie działającego CSN. Sprawnie działającego CSN. Rozwoju psychicznego dziecka. Rozwoju psychicznego dziecka. Czynników motywujących. Czynników motywujących. Prawidłowej budowy anatomicznej narządów mowy. Prawidłowej budowy anatomicznej narządów mowy. 3

4 Opóźniony rozwój mowy (alalia prolongata) Zwany mową opóźnioną w rozwoju, występuje u dzieci i polega na wolniejszym niż u rówieśników wykształceniu się sprawności językowych. Zjawisko to dotyczy 6 do 8% (1973 r.)ok. 17% (2007 r.) wszystkich dzieci i może być wywołane różnymi przyczynami. Zwany mową opóźnioną w rozwoju, występuje u dzieci i polega na wolniejszym niż u rówieśników wykształceniu się sprawności językowych. Zjawisko to dotyczy 6 do 8% (1973 r.)ok. 17% (2007 r.) wszystkich dzieci i może być wywołane różnymi przyczynami. Późniejsze pojawienie się gaworzenia (norma 6-7 miesiąc życia). Późniejsze pojawienie się gaworzenia (norma 6-7 miesiąc życia). Późniejsze pojawienie się pierwszych słów (norma: koniec 1- go roku życia). Późniejsze pojawienie się pierwszych słów (norma: koniec 1- go roku życia). Ubóstwo czynnego i biernego słownika, a także brak niektórych części mowy (norma: 2 - i rok życia ok. 300 słów dziecko powinno wymawiać a rozumieć znacznie więcej, w 3 roku życia powinno znać prawie wszystkie części mowy). Ubóstwo czynnego i biernego słownika, a także brak niektórych części mowy (norma: 2 - i rok życia ok. 300 słów dziecko powinno wymawiać a rozumieć znacznie więcej, w 3 roku życia powinno znać prawie wszystkie części mowy). Późniejsze pojawienie się zdań prostych i złożonych (pod koniec 2 - go roku życia zdania proste. a pod koniec 3 - go roku życia zdania złożone ). Późniejsze pojawienie się zdań prostych i złożonych (pod koniec 2 - go roku życia zdania proste. a pod koniec 3 - go roku życia zdania złożone ). Zbyt długo utrzymujące się nieprawidłowe struktury gramatyczne. Zbyt długo utrzymujące się nieprawidłowe struktury gramatyczne. Zbyt długo utrzymujący się okres swoistej mowy dziecięcej. Zbyt długo utrzymujący się okres swoistej mowy dziecięcej. 4

5 Zaburzenia mowy a upośledzenia umysłowe Upośledzenie umysłowe jest jedną z przyczyn opóźnionego rozwoju mowy. Występujące zaburzenia są tym większe im większy jest defekt inteligencji. Upośledzenie umysłowe jest jedną z przyczyn opóźnionego rozwoju mowy. Występujące zaburzenia są tym większe im większy jest defekt inteligencji. Wyróżniamy następujące stopnie upośledzenia umysłowego: Wyróżniamy następujące stopnie upośledzenia umysłowego: Stopień lekki - iloraz inteligencji (pierwsze słowa pojawiają się ok. Stopień lekki - iloraz inteligencji (pierwsze słowa pojawiają się ok. 3 roku życia, zdania w roku życia). 3 roku życia, zdania w roku życia). 2. Stopień umiarkowany - iloraz inteligencji (słowa ok.. 5 roku życia 2. Stopień umiarkowany - iloraz inteligencji (słowa ok.. 5 roku życia a zdania w 10 roku życia ). a zdania w 10 roku życia ). 3. Stopień znaczny - iloraz inteligencji (proste słowa lub brak mowy). 3. Stopień znaczny - iloraz inteligencji (proste słowa lub brak mowy). Dzieci upośledzone umysłowo charakteryzują się zwolnionym tempem myślenia, trudnością w skupieniu uwagi, oraz ubóstwem mowy, swoje myśli wyrażają w sposób ogromnie rozwlekły. Szczególnie podatne na zaburzenia są artykulacja i głos. Dzieci upośledzone umysłowo charakteryzują się zwolnionym tempem myślenia, trudnością w skupieniu uwagi, oraz ubóstwem mowy, swoje myśli wyrażają w sposób ogromnie rozwlekły. Szczególnie podatne na zaburzenia są artykulacja i głos. 5

6 Zaburzenia mowy spowodowane uszkodzeniem układu pozapiramidowego - dysartria dziecięca Dysartrię określa się jako zespół zaburzeń oddechowo-fonacyjno- artykulacyjnych wynikających z uszkodzenia ośrodków i dróg nerwowych unerwiających narządy mowy. Uszkodzenie centralnego układu nerwowego prowadzi do zaburzeń czynności aparatu artykulacyjnego, powoduje: zaburzenia żucia, połykania, niemożność wypowiadania niektórych głosek aż do mowy całkowicie bełkotliwej, niezrozumiałej. Dysartrię określa się jako zespół zaburzeń oddechowo-fonacyjno- artykulacyjnych wynikających z uszkodzenia ośrodków i dróg nerwowych unerwiających narządy mowy. Uszkodzenie centralnego układu nerwowego prowadzi do zaburzeń czynności aparatu artykulacyjnego, powoduje: zaburzenia żucia, połykania, niemożność wypowiadania niektórych głosek aż do mowy całkowicie bełkotliwej, niezrozumiałej. Mowa dysartryczna jest powolna, zamazana, bezgłośna i często zabarwiona nosowo. Tworzenie samogłosek jest lepsze niż spółgłosek. Niedowład podniebienia powoduje zaburzenia w tworzeniu spółgłosek wargowych (p, b, w, f, ) lub podniebiennych (g, k, h, ). Niedowład języka utrudnia wymawianie głosek: d, t, r, s. Mowa dysartryczna jest powolna, zamazana, bezgłośna i często zabarwiona nosowo. Tworzenie samogłosek jest lepsze niż spółgłosek. Niedowład podniebienia powoduje zaburzenia w tworzeniu spółgłosek wargowych (p, b, w, f, ) lub podniebiennych (g, k, h, ). Niedowład języka utrudnia wymawianie głosek: d, t, r, s. 6

7 1. Dziecięce porażenie mózgowe Występuje przed drugim rokiem życia w formie porażenia mięśni jednej połowy ciała lub porażenia mięśni obu stron ciała. Przyczynami wywołującymi dziecięce porażenie mózgowe mogą być: Występuje przed drugim rokiem życia w formie porażenia mięśni jednej połowy ciała lub porażenia mięśni obu stron ciała. Przyczynami wywołującymi dziecięce porażenie mózgowe mogą być: Choroby mózgowe przebyte w czasie życia płodowego. Choroby mózgowe przebyte w czasie życia płodowego. Uszkodzenia porodowe. Uszkodzenia porodowe. Choroby przebyte w pierwszych latach życia (zapalenie mózgu, rdzenia, urazy czaszki). Choroby przebyte w pierwszych latach życia (zapalenie mózgu, rdzenia, urazy czaszki). 7

8 2. Dysfazja dziecięca Powstaje w wyniku uszkodzenia ośrodków korowych mowy przed jej rozwojem. Uszkodzenie może być spowodowane u dzieci urazem czaszki, chorobami zakaźnymi, przez nowotwór lub zapalenie opon mózgowych. Powstaje w wyniku uszkodzenia ośrodków korowych mowy przed jej rozwojem. Uszkodzenie może być spowodowane u dzieci urazem czaszki, chorobami zakaźnymi, przez nowotwór lub zapalenie opon mózgowych. Wyróżniamy dwa typy zaburzeń: Wyróżniamy dwa typy zaburzeń: Ekspresywno-dysfatyczny (uszkodzenie ośrodków ruchowych mowy). Ekspresywno-dysfatyczny (uszkodzenie ośrodków ruchowych mowy). Receptywno-dysfatyczny (uszkodzenie czynności korowego analizatora słuchu, zaburzenia słuchu fonematycznego i brak rozumienia mowy). Receptywno-dysfatyczny (uszkodzenie czynności korowego analizatora słuchu, zaburzenia słuchu fonematycznego i brak rozumienia mowy). 8

9 Zaburzenia mowy spowodowane uszkodzeniem narządu słuchu Największe znaczenie w procesie przyswajania mowy ma słuch. Osoby źle słyszące mają trudności w odbiorze mowy, wielkość tych trudności zależy od stopnia upośledzenia słuchu. Wady wymowy związane z zaburzeniami słuchu zależą od wieku, w którym nastąpiło obniżenie słyszalności, od stopnia obniżenia ostrości słuchowej, od charakteru niedosłuchu (przewodzeniowy lub czuciowonerwowy), od czasu jego trwania, oraz od środowiska w jakim dziecko żyje. Znaczne upośledzenie słuchu lub głuchota wrodzona czy nabyta występująca w pierwszych latach życia, prowadzi z reguły do niemoty. Przy głuchocie nabytej mowa już istniejąca zanika. Po 9 roku życia utrata słuchu nie powoduje zaniku mowy, gdyż dziecko nauczyło się już czytać i pisać a nawyki artykulacyjne uległy utrwaleniu. Największe znaczenie w procesie przyswajania mowy ma słuch. Osoby źle słyszące mają trudności w odbiorze mowy, wielkość tych trudności zależy od stopnia upośledzenia słuchu. Wady wymowy związane z zaburzeniami słuchu zależą od wieku, w którym nastąpiło obniżenie słyszalności, od stopnia obniżenia ostrości słuchowej, od charakteru niedosłuchu (przewodzeniowy lub czuciowonerwowy), od czasu jego trwania, oraz od środowiska w jakim dziecko żyje. Znaczne upośledzenie słuchu lub głuchota wrodzona czy nabyta występująca w pierwszych latach życia, prowadzi z reguły do niemoty. Przy głuchocie nabytej mowa już istniejąca zanika. Po 9 roku życia utrata słuchu nie powoduje zaniku mowy, gdyż dziecko nauczyło się już czytać i pisać a nawyki artykulacyjne uległy utrwaleniu. 9

10 Stopnie upośledzenia słuchu i ich wpływ na percepcję mowy przedstawia się następująco : Ubytek słuchu do 20 dB nie wpływa na rozwój mowy. Ubytek słuchu do 20 dB nie wpływa na rozwój mowy. Ubytek słuchu do 40 dB - to lekki stopień upośledzenia słuchu - powoduje ORM, mowa jest niewyraźna, występują błędy artykulacyjne. Ubytek słuchu do 40 dB - to lekki stopień upośledzenia słuchu - powoduje ORM, mowa jest niewyraźna, występują błędy artykulacyjne. Ubytek słuchu do 65 dB - to średni stopień upośledzenia słuchu - powoduje ORM, duże zaburzenia artykulacji, trudności w tworzeniu pojęć i budowaniu wypowiedzi. Ubytek słuchu do 65 dB - to średni stopień upośledzenia słuchu - powoduje ORM, duże zaburzenia artykulacji, trudności w tworzeniu pojęć i budowaniu wypowiedzi. Ubytek słuchu powyżej 80 dB - to strefa milczenia. Ubytek słuchu powyżej 80 dB - to strefa milczenia. 10

11 Przy niedosłyszalności przewodzeniowej uszkodzona jest część narządu słuchu, która przewodzi dźwięk co powoduje pogorszenie słyszalności, przede wszystkim tonów niskich - gorzej są słyszane i wymawiane głoski: Przy niedosłyszalności przewodzeniowej uszkodzona jest część narządu słuchu, która przewodzi dźwięk co powoduje pogorszenie słyszalności, przede wszystkim tonów niskich - gorzej są słyszane i wymawiane głoski: a, o, u, r, p, b, n, m. a, o, u, r, p, b, n, m. Przy niedosłuchu typu czuciowonerwowego gorzej są słyszane i wymawiane głoski szczelinowe i zwatroszczelionowe: s, z, c, dz, sz, rz, cz, dż. Przy niedosłuchu typu czuciowonerwowego gorzej są słyszane i wymawiane głoski szczelinowe i zwatroszczelionowe: s, z, c, dz, sz, rz, cz, dż. 11

12 Mowa osób z rozszczepem podniebienia Rozszczep podniebienia jest wadą wrodzoną, rozwój mowy dziecka odbywa się w nieprawidłowych warunkach anatomicznych jamy ustnej. Upośledza ważne biologiczne funkcje prowadząc do zaburzeń: ssania, połykania, żucia, oddychania. Dziecko z rozszczepem nie ma anatomicznych warunków do prawidłowego rozwoju mowy. Zaburzenia mowy występujące w rozszczepach są spowodowane: Rozszczep podniebienia jest wadą wrodzoną, rozwój mowy dziecka odbywa się w nieprawidłowych warunkach anatomicznych jamy ustnej. Upośledza ważne biologiczne funkcje prowadząc do zaburzeń: ssania, połykania, żucia, oddychania. Dziecko z rozszczepem nie ma anatomicznych warunków do prawidłowego rozwoju mowy. Zaburzenia mowy występujące w rozszczepach są spowodowane: Brakiem zwarcia podniebienno gardłowego. Brakiem zwarcia podniebienno gardłowego. Obecnością szpary rozszczepowej. Obecnością szpary rozszczepowej. Zanikami mięśni oraz zniekształceniami szczękowo-zgryzowymi. Zanikami mięśni oraz zniekształceniami szczękowo-zgryzowymi. W zakresie rozwoju mowy początkowo u dzieci z rozszczepem obserwuje się opóźnienie tego procesu, a potem, gdy dziecko zacznie mówić w jego mowie występuje: W zakresie rozwoju mowy początkowo u dzieci z rozszczepem obserwuje się opóźnienie tego procesu, a potem, gdy dziecko zacznie mówić w jego mowie występuje: Rynolalia otwarta (nosowa wymowa głosek). Rynolalia otwarta (nosowa wymowa głosek). Dyslalii złożonej (nieprawidłowa realizacja kilku a nawet wszystkich głosek) Dyslalii złożonej (nieprawidłowa realizacja kilku a nawet wszystkich głosek) Rynofonia (nosowe zabarwienie głosu). Rynofonia (nosowe zabarwienie głosu). Palatofonia (szmer głośniowy). Palatofonia (szmer głośniowy). 12

13 Zaburzenia mowy spowodowane nieprawidłową budową anatomiczną narządów mowy - dysglosja Defekty w budowie narządów artykulacyjnych pociągają za sobą konsekwencje w postaci zmiany miejsca artykulacji głosek bądź całkowitego braku ich realizacji. Zaburzenie mowy określane przez jednych autorów jako dysglosja przez innych nazywana dyslalią. Przyczynami dyslalii mogą być: Defekty w budowie narządów artykulacyjnych pociągają za sobą konsekwencje w postaci zmiany miejsca artykulacji głosek bądź całkowitego braku ich realizacji. Zaburzenie mowy określane przez jednych autorów jako dysglosja przez innych nazywana dyslalią. Przyczynami dyslalii mogą być: 1. Zmiany anatomiczne aparatu artykulacyjnego (nieprawidłowa budowa języka, podniebienia, zniekształcenia zgryzu, anomalie zębowe, przerost trzeciego migdałka, polipy, skrzywienie przegrody nosowej, przerost śluzówki nosa ) 1. Zmiany anatomiczne aparatu artykulacyjnego (nieprawidłowa budowa języka, podniebienia, zniekształcenia zgryzu, anomalie zębowe, przerost trzeciego migdałka, polipy, skrzywienie przegrody nosowej, przerost śluzówki nosa ) 13

14 Zaburzenia mowy spowodowane nieprawidłową budową anatomiczną narządów mowy - dysglosja 2. Nieprawidłowe funkcjonowanie narządów mowy (niska sprawność języka i warg, nieprawidłowa praca zwierającego pierścienia gardłowego, brak pionizacji języka) 3. Nieprawidłowa budowa i funkcjonowanie narządu słuchu (zaburzenie analizy i syntezy słuchowej, wybiórcze upośledzenie słuchu, zaburzenia słuchu fonematycznego) analizy i syntezy słuchowej, wybiórcze upośledzenie słuchu, zaburzenia słuchu fonematycznego) 4. Warunki niesprzyjające uczeniu się mowy (nieprawidłowe wzorce wymowy, nieprawidłowa atmosfera, styl wychowania i postawy rodziców, brak stymulacji rozwoju mowy). 14


Pobierz ppt "Zaburzenia mowy są pojęciem szerszym i nadrzędnym w stosunku do wad wymowy. Obszar zaburzeń mowy sięga głębiej i wykracza zdecydowanie poza płaszczyznę"

Podobne prezentacje


Reklamy Google