Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Wykonały : Julia Giesa Ewa Malaka Wyróżniamy następujące rodzaje konfliktów: - międzynarodowe, - rasowe, - przemysłowe, - sąsiedzkie, - rodzinne, - międzypokoleniowe.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Wykonały : Julia Giesa Ewa Malaka Wyróżniamy następujące rodzaje konfliktów: - międzynarodowe, - rasowe, - przemysłowe, - sąsiedzkie, - rodzinne, - międzypokoleniowe."— Zapis prezentacji:

1

2 Wykonały : Julia Giesa Ewa Malaka

3 Wyróżniamy następujące rodzaje konfliktów: - międzynarodowe, - rasowe, - przemysłowe, - sąsiedzkie, - rodzinne, - międzypokoleniowe itp. Konfliktem są również porachunki osobiste między dwiema jednostkami. Jednak wszystkie konflikty społeczne maja wiele cech wspólnych. Konflikt społeczny jest to każdy układ skierowanych na siebie nawzajem działań co najmniej dwóch stron, mających na celu realizację przez dana stronę pewnych interesów i napotykające przeciwstawne działanie drugiej strony. Sytuacja konfliktowa, jest to taka sytuacja, w której niemożliwe jest równoczesne zrealizowanie interesów (celów) wszystkich zainteresowanych. Grupy czy jednostki walczą o dostęp do pożądanych dóbr (wartości). Konflikty społeczne powstają między jednostkami lub zbiorowościami występującymi w danym społeczeństwie. Nawet jeżeli konflikt rozgrywa się między dwiema osobami nazywamy go społecznym, bez względu na przesłanki tkwiące u jego podstaw. Jednostki nie są wyobcowane z życia społecznego. Strukturę konfliktu można scharakteryzować poprzez takie elementy jak: podmiot i przedmiot konfliktu, zasięg, formę przejawiania się, czas trwania, ogólna podłoże konfliktu. Co to jest konflikt? napięcie wywołane sprzecznością celów dwóch lub więcej osób, sytuacja zagrożenia interesów partnerów, która powoduje działania w ich obronie.

4 Relacje interpersonalne (czyli związki między ludźmi) - sposób wyrażania między dwoma lub więcej partnerami interakcji uczuć i postaw (co wynika z psychologicznego podziału pomiędzy ja i ty). Relacje koncentrują się na wzajemnych stosunkach ich uczestników, które odnoszą się do pozytywnych bądź negatywnych powiązań pomiędzy partnerami, których wyrazem mogą być na przykład: agresja, wrogość, atrakcyjność interpersonalna, miłość, zakochanie, intymność, obojętność, nienawiść, konflikt, zerwany kontakt, dystans emocjonalny, admiracja, skupienie uwagi, przemoc, manipulacja, kontrolowanie, lekceważenie.

5 KONFLIKTY W RODZINIE

6 Nawet w spokojnej, idealnej rodzinie potrafi dojść do sprzeczek. Częstym zjawiskiem są kłótnie pomiędzy dwojgiem rodzeństwa; jest to jak najbardziej typowe i normalne; czyja jest teraz kolej wstawić naczynia do zmywarki albo kto wziął bluzkę bez pytania i nie oddał…- rodzice w wielodzietnych rodzinach słyszą to prawie codziennie. Takie konflikty są naturalną koleją rzeczy i są wręcz nieuniknione. W końcu to jest dorastanie. Faworyzowanie jednego dziecka przez rodziców. Drugie widzi to i czuje się w pewnym sensie odrzucone przez rodzinę. Dziecko faworyzowane wykorzystuje zaistniałą sytuację i nierzadko dokucza swojemu bratu lub siostrze. Dziecko poszkodowane walczy o miłość rodziców z rodzeństwem, chce poczuć, że naprawdę należy do rodziny. Rodzice często nie zauważają tej różnicy w traktowaniu potomstwa, myślą, że tak po prostu musi być. Jest to bardzo nieprzyjemna sytuacja i trudna do rozwiązania

7 Jeżeli jakieś zachowanie twojego dziecka jest dla ciebie nie do przyjęcia, spróbuj to zmienić. Powiedz mu: o jakie konkretnie zachowanie ci chodzi, jakie uczucia przeżywasz, gdy ono zachowuje się w ten nieakceptowany przez ciebie sposób, dlaczego to zachowanie jest twoim zdaniem niewłaściwe, jakie konsekwencje dla ciebie lub innych ma to jego zachowanie, jakiej zmiany oczekujesz. Jeśli chcesz przeprowadzić z dzieckiem poważną rozmowę po to, by wprowadzić zmiany w waszej rodzinie, to: znajdź na nią jakiś spokojny moment, zajmuj się tylko tą konkretną sprawą, mów o tym, co w związku z konkretnym zdarzeniem czujesz, słuchaj uważnie, co dziecko ma ci do powiedzenia, zadbaj o to, by każdy mógł przedstawić swój punkt widzenia i wyrazić własną opinię, zakładaj możliwość zmiany swojego zdania, bądź gotowy do kompromisów, koncentruj się na rozwiązaniu problemu, a nie na tym kto wygra.

8 Nieważne, jakie schematy wychowawcze przyjmuje się za słuszne i jakich relacji rodzinnych bywało się świadkiem, należy wzbraniać się przed powielaniem błędów. Rodzice muszą pamiętać, że są wzorem, który ich dzieci będą świadomie bądź nieświadomie naśladować. Relacje z ojcem zazwyczaj ukierunkowane są na samodzielność, dyscyplinę i przedsiębiorczość, relacje z matką z reguły uczą czułości, gospodarności i partnerstwa. W obu przypadkach dziecko powinno odnaleźć w rodzicu przewodnika. Odpowiedzialni rodzice pokazują dziecku te normy i zachowania, które są w społeczeństwie akceptowane, uczą prawidłowo komunikować się z otoczeniem i w nim funkcjonować. Przewodnicy, pokazując i ucząc, powinni być świadomi swojej roli wychowawczej. Każde zaniedbanie będzie odbijało się echem na przyszłych stosunkach w rodzinie.

9 RELACJE W SZKOLE

10 Dzieci w szkole często obrażają się i wyzywają, śmieją się z ubrania kolegi, z jego zachowania, wyglądu. To jest najczęściej przyczyną konfliktów w szkole. Takie zachowanie wynika przede wszystkim z braku umiejętności nazwania i wyrażania uczuć, które budzą się po obu stronach. Wyzywany i obrażany się wścieka, złości, rzuca na agresora… i bójka gotowa. Natomiast nie wie, że sprawca konfliktu doświadcza takich samych uczuć, często niezadowolenia, niepewności, naruszenia godności. Tradycyjnie nauczyciele dociekają, kto winny, kto zaczął, kto ma ponieść karę, komu wpisać uwagę, którego rodzica zaprosić do szkoły na rozmowę. A przecież najczęściej konflikt można rozwiązać na miejscu, między zwaśnionymi stronami. Nie trzeba wzywać pomocy rodziców, którzy najczęściej, słusznie czy nie, stają po stronie własnych dzieci.

11 Ważne jest, aby każdy nauczyciel umiał właściwie zareagować w konfliktowej sytuacji, aby umiał wysłuchać racji obu stron. Spokojnie doprowadził do wyjaśnienia, czego potrzebują uczniowie, aby konflikt rozwiązać. Rola nauczyciela sprowadza się do pomocy uczniom w zakresie nazwania uczuć, słownego wyrażenia ich emocji, zrozumienia, co stało się przyczyną konfliktu i zalezienia drogi zadośćuczynienia dla obu stron. Mamy tylko wspierać uczniów w dogadaniu się, a nie, co często czynimy, rozwiązywać za nich konflikty. Często przecież proponujemy, aby się przeprosiły i będzie po sprawie, kiedy tak naprawdę uczestnicy konfliktu wcale nie czują, że to jest rozwiązanie. Bo jest narzucone, a nie wynika z ich wewnętrznego przekonania. Konflikt pozostaje nierozwiązany i przy pierwszej lepszej okazji znów wybuchnie. Rozwiązanie konfliktu nie polega na szybkim jego załatwieniu, trzeba wykazać się cierpliwością, obiektywizmem, zrozumieniem racji obu stron. Nie można oczekiwać od dzieci, że będą posiadały takie umiejętności, trzeba ich tego konsekwentnie i systematycznie uczyć. Dobrze, jeśli podobnie postępują rodzice, wspierani przez nauczycieli. Warto podkreślić, że rozwiązywanie konfliktów przynosi korzyści nie tylko zwaśnionym stronom, ale również przyczynia się do budowania dobrych relacji międzyludzkich. Uczestnicy są zmobilizowani do poszukiwania nowych rozwiązań.

12 RELACJE W OTOCZENIU

13

14 Żeby rozwiązać konflikt, trzeba: poznać jego źródło; umieć zrozumieć zachowania ludzi w konflikcie; rozpoznać rodzaje konfliktów; umieć dobrać skuteczne zachowania w konflikcie w zależności od sytuacji i relacji ze stronami konfliktu; zdecydować się na podjęcie mediacji; pokierować asertywnym zachowaniem uczestników konfliktu poprzez przeproszenie i używanie komunikatu JA; przygotować plan rozwiązania konfliktu.

15

16 Dziękujemy za uwagę


Pobierz ppt "Wykonały : Julia Giesa Ewa Malaka Wyróżniamy następujące rodzaje konfliktów: - międzynarodowe, - rasowe, - przemysłowe, - sąsiedzkie, - rodzinne, - międzypokoleniowe."

Podobne prezentacje


Reklamy Google