Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Publikacja jest współfinansowana przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego Prezentacja jest dystrybuowana bezpłatnie Projekt.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Publikacja jest współfinansowana przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego Prezentacja jest dystrybuowana bezpłatnie Projekt."— Zapis prezentacji:

1 Publikacja jest współfinansowana przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego Prezentacja jest dystrybuowana bezpłatnie Projekt Z FIZYKĄ, MATEMATYKĄ I PRZEDSIĘBIORCZOŚCIĄ ZDOBYWAMY ŚWIAT !!! jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego Program Operacyjny Kapitał Ludzki CZŁOWIEK – NAJLEPSZA INWESTYCJA 1

2 2 DANE INFORMACYJNE Nazwa szkoły: Gimnazjum im. gen. Dezyderego Chłapowskiego ID grupy: 98/43_MF_G2 Kompetencja: Matematyka i Fizyka Temat projektowy: W świecie liczb Semestr/rok szkolny: II semestr 2010/2011

3 3 SPIS TREŚCI WSTĘP EUKLIDES ZBIORY LICZBOWE RODZAJE LICZB DZIAŁANIA NA LICZBACH WYMIERNYCH ROZKŁAD NA CZYNNIKI PIERWSZE KRZYŻÓWKI LICZBOWE CECHY PODZIELNOŚCI SYSTEM DZIESIĄTKOWY LICZBY LILIPUTY WNIOSKI KOŃCOWE BIBLIOGRAFIA

4 4 WSTĘP Liczba to pojęcie abstrakcyjne, jedno z najczęściej używanych w matematyce. Pierwotnie liczby służyły do porównywania wielkości zbiorów przedmiotów (liczby naturalne), później także wielkości ciągłych (miary i wagi). Nie można wyobrazić sobie życia bez liczb!

5 5 Każdy uczeń powinien znać zasady działań na liczbach oraz wykorzystywać własności liczb i działań do wykonywania rachunków. Od wielu lat uczymy się liczyć, ale stale popełniamy błędy. Na zajęciach projektowych mieliśmy okazję powtórzyć i utrwalić naszą wiedzę na temat liczb. Mogliśmy zastanowić się dlaczego podczas liczenia tak często się mylimy. Skupiliśmy się na tych zagadnieniach dotyczących liczb, które przydadzą się na lekcjach matematyki, fizyki oraz podczas egzaminu gimnazjalnego. WSTĘP

6 6 Naszą prezentację rozpoczynamy od przedstawienia uczonego, który żył wiele lat temu, o którym nie słyszeliśmy wcześniej. Nie zdawaliśmy sobie sprawy, że zagadnienia, o których uczymy się na lekcjach matematyki zostały opisane wiele lat przed naszą erą przez Euklidesa! Okazuje się, że matematyka jest ponadczasowa! WSTĘP

7 7 Euklides z Aleksandrii (gr. Ε κλείδης, Eukleides, ur. ok. 365 r. p.n.e., zm. ok. 300 r. p.n.e.) – matematyk grecki pochodzący z Aten, przez większość życia działający w Aleksandrii.

8 8 Euklides to autor pierwszych prac teoretycznych z matematyki. Główne jego dzieło to Elementy (tytuł grecki Stoicheia geometrias). Są one syntezą ówczesnej wiedzy matematycznej zarówno w dziedzinie geometrii, jak i w teorii liczb. Elementy są pierwszą próbą aksjomatycznego ujęcia geometrii i były podstawowym podręcznikiem geometrii do XIX wieku. Elementy były bardzo poczytne - przetłumaczono je na olbrzymią liczbę języków, zaś liczbą wydań ustępują jedynie Biblii. Euklides usystematyzował ówczesną wiedzę matematyczną w postaci aksjomatycznego wykładu; zachowały się też dzieła z geometrii, optyki (m.in. prawo odbicia światła), astronomii, teorii muzyki. Dostępne jest tłumaczenie pierwszych ośmiu ksiąg z 1817 dokonane przez Józefa Czecha na język polski napisane językiem staropolskim. Aktualnie trwają prace nad projektem badawczym "Księgi Euklidesa", mającym za cel przetłumaczenie na język polski przekładu angielskiego dokonanego i opublikowanego przez amerykańskiego profesora matematyki Davida Joyce'a. W projekcie tym biorą udział uczniowie szkół ponadpodstawowych.

9 9 Algorytm znajdowania największego wspólnego dzielnika (NWD) dwóch liczb naturalnych. Nie wymaga rozkładania liczb na czynniki pierwsze. Algorytm wymyślił Eudoksos z Knidos (IV wiek p.n.e.) a Euklides jedynie zawarł go w swoim dziele Elementy. W algorytmie wykorzystywana jest zależność

10 10 Klasyczna odmiana geometrii opisana po raz pierwszy przez Euklidesa w dziele Elementy(z III w.p.n.e.). Zebrał on całą ówczesną wiedzę matematyczną znaną Grekom, dziś jego dzieło przedstawia się jako pierwszą znaną aksjomatyzację w historii matematyki. Pierwotnie uprawiano ją jedynie na płaszczyźnie i w przestrzeni trójw y miarowej wiążąc ją jednocześnie ze światem fizycznym, który miała opisywać, nie dopuszczając tym samym możliwości badania innych odmian geometrii. Podejście Euklidesa zaowocowało nietypowym przejawem kultury matematycznej starożytnych Greków – twierdzenia geometryczne chętnie dowodzili oni za pomocą cyrkla i liniału, czyli kreśląc okręgi i proste. Ograniczenia te nazywa się dziś konstrukcjami klasycznymi. W 1833 r. udowodniono, że wszystkie takie konstrukcje można wykonać także przy pomocy samych prostych, o ile tylko dany jest na płaszczyźnie pewien okrąg wraz ze środkiem. (twierdzenie Ponceleta-Steinera); co więcej można je wykonać za pomocą samego cyrkla (twierdzenie Mohra-Mascheroniego).

11 11 W ujęciu tradycyjnym, nazywanym geometrią syntetyczną, geometria euklidesowa przedstawiana jest jako system aksjomatyczny, w którym wszystkie twierdzenia muszą wynikać z aksjomatów, czyli zdań przyjmowanych z góry jako prawdziwe. W podanym przez siebie systemie Euklides wyróżnił pięć aksjomatów lub pewników płaszczyzny nazywanej później również euklidesową: Dowolne dwa punkty można połączyć odcinkiem. Dowolny odcinek można przedłużyć nieograniczenie (uzyskując prostą). Dla danego odcinka można zaznaczyć okrąg o środku w jednym z jego końcowych punktów i promieniu równym jego długości. Wszystkie kąty proste są przystające. Dwie proste, które przecinają trzecią w taki sposób, że suma kątów wewnętrznych po jednej stronie jest mniejsza od dwóch kątów prostych, przetną się z tej właśnie strony. Dla geometrii na płaszczyźnie piąty z aksjomatów, tzw. postulat Euklidesa lub postulat równoległości, można sformułować również następująco: przez dany punkt można poprowadzić co najwyżej jedną prostą rozłączną z daną prostą.

12 12 ZBI Ó R LICZB NATURALNYCH ZBI Ó R LICZB CAŁKOWITYCH ZBI Ó R LICZB WYMIERNYCH ZBI Ó R LICZB NIEWYMIERNYCH

13 13 S amo pojęcie zbioru liczbowego należy do pojęć pierwotnych, których się nie określa. W literaturze można się spotkać z określeniami przestrzeni, rodziny czy mnogości - wszystkie oznaczają to samo. Zbiór. Przyjęło się, że zbiory oznacza się wielki mi literami, natomiast elementy zbioru małymi. Może się to wydać logiczne, ale warto zaznaczyć, że zbiór elementów, które mają określoną własność Q, to zbiór wszystkich i dokładnie tylko takich elementów, które mają tę własność.

14 14 Liczby naturalne- to liczby służące podawaniu liczności (trzy osoby, zob. liczebnik główny/kardynalny) i ustalania kolejności (trzecia osoba, zob. liczebnik porządkowy), poddane w matematyce dalszym uogólnieniom (odpowiednio: liczby kardynalne, liczby porządkowe). Badaniem własności liczb naturalnych zajmują się arytmetyka i teoria liczb. Według finitystów, zwolenników skrajnego nurtu filozofii matematyki, są to jedyne liczby, jakimi powinna zajmować się matematyka - słynne jest stwierdzenie propagatora arytmetyzacji wszystkich dziedzin matematyki Leopolda Kroneckera: Liczby naturalne stworzył dobry Bóg. Reszta jest dziełem człowieka.

15 15 Liczby całkowite – intuicyjnie definiując są to: liczby naturalne dodatnie N + ={1,2,3,…}oraz liczby przeciwne do nich {-1,-2,-3,…} a także liczba zero. Liczby całkowite są szczególnym przypadkiem liczb wymiernych i tym samym liczb rzeczywistych, szczególnym przypadkiem liczb całkowitych są liczby naturalne.

16 16 Liczby wymierne jest to zbiór liczb całkowitych i niecałkowitych. Każdą liczbę wymierną można przedstawić w formie ułamka zwykłego, gdzie n, m to liczby całkowite i m różne jest od 0. Liczby wymierne są szczególnym przypadkiem liczb rzeczywistych. Liczbę rzeczywistą, która nie jest wymierna nazywamy liczbą niewymierną. Szczególnym przypadkiem liczb wymiernych są m.in. liczby całkowite i liczby naturalne. Liczby wymierne są to wszystkie liczby naturalne, całkowite i ułamki: np.

17 17 Liczby niewymierne – liczby rzeczywiste nie będące liczbami wymiernymi, czyli takie liczby rzeczywiste których nie można zapisać w postaci ilorazu dwóch liczb: liczby całkowitej przez liczbę naturalną różną od zera. Rozwinięcie dziesiętne liczby niewymiernej jest nieskończone i nieokresowe. Przykłady liczb niewymiernych:

18 18 LICZBY PIERWSZE LICZBY ZŁOŻONE LICZBY PRZECIWNE LICZBY ODWROTNE LICZBY RZYMSKIE

19 19 Liczby pierwsze – liczby naturalne, które mają dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą, np. 2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23, 29, 31, 37, 41, 43, 47, 53, 59,61, 67, 71, 73, 79, 83, 89, 97, itd.

20 20 Liczby złożone – liczby naturalne większe od 1 nie będące liczbą pierwszą, tj. mające co najmniej jeden naturalny dzielnik różny od jedności i niej samej, np. 4, 6, 8,9,20,125

21 21 Liczba przeciwna do danej liczby a to taka liczba -a że zachodzi: a + (-a) = 0, gdzie jest elementem zerowym działania dodawania. Przykład: Liczbą przeciwną do liczby 3 jest liczba -3 W szczególności: liczbą przeciwną do zera jest zero. liczbą przeciwną do przeciwnej do x jest liczba x.

22 22 Liczba odwrotna do danej liczby a to taka liczba Przykład: Liczbą odwrotną do liczby 3 jest Liczbą odwrotną do liczby 15 jest

23 23 Liczby rzymskie zapisujemy za pomocą liter: I – co znaczy 1 II – co znaczy 2 III – co znaczy 3 IV – co znaczy 4 V – co znaczy 5 X – co znaczy 10 L – co znaczy 50 C – co znaczy 100 D – co znaczy 500 M – co znaczy 1000

24 24 System rzymski zapisywania liczb wykorzystuje cyfry pochodzenia etruskiego, które Rzymianie przejęli i zmodyfikowali ok. 500 lat p.n.e. Nadaje się on, co prawda, do wygodnego zapisywania liczb, jest jednak niewygodny w prowadzeniu nawet prostych działań arytmetycznych, oraz nie pozwala na zapis ułamków. Te niewygody nie występują w systemie pozycyjnym. Rzymianie do zapisywania liczb poza siedmioma, które przetrwały do dziś, używali dodatkowo ligatur (oznaczający 5000, oraz 10000). Dodatkowo stosowano notację pozwalającą zapisywać większe liczby. Wpisanie liczby pomiędzy 2 znaki I oznaczało liczbę stukrotnie większą, a umieszczenie poziomej kreski nad liczbą oznaczało mnożenie przez 1000.

25 25 Żeby napisać liczby takie jak 49, czy 158 trzeba znać jeszcze liczby takie jak: 20=XX 30=XXX 40=XL 60=LX 70=LXX 80=LXXX 90=XC 110=CX 200=CC itd.

26 26 Po prostu, żeby zapisać np. liczbę 196 to sobie przypominamy ile to jest 100 [C], ile to jest 90 [XC] i ile to jest 6 [VI]. A potem to wszystko łączymy, czyli: 196 = CXCVI.

27 27 ZAD.1 Napisz liczby arabskie w systemie rzymskim. 69= LXIX 259= CCLIX 2458= MMCDLVIII 907= CMVII 669= DCLXIX 589= DLXXXIX 697= DCXCVII 1794= MDCCXCIV

28 28 ZAD.2 Zamień liczby rzymskie na liczby arabskie. CCLIX= 259 CMXXXI= 931 DCCLXXVII= 777 CCCVI=306 MMMDCLIV= 3654 DXXVIII= 528 XXXIV= 34 DCCCLXVI= 866

29 29 DZIAŁANIA NA LICZBACH WYMIERNYCH Aby dobrze wykonywać działania na liczbach, należy znać zasady działań oraz stosować prawidłową kolejność działań. Sprawdziliśmy nasze umiejętności obliczając wartość liczbową następującego wyrażenia: Prawidłowy wynik wynosi –144.

30 30 DZIAŁANIA NA LICZBACH WYMIERNYCH Niestety, nie wszyscy otrzymali prawidłowy wynik. Tylko 4 osoby miały wynik –144. Inne wyniki to np. –2,4; -27; -23,04; Zatem musieliśmy solidnie poćwiczyć działania na liczbach. Przy okazji nauczyliśmy się zapisywać piętrowe ułamki przy pomocy edytora równań MICROSOFT EQUATION 3.0. To bardzo przydatna umiejętność!

31 31 DZIAŁANIA NA LICZBACH WYMIERNYCH

32 32 DZIAŁANIA NA LICZBACH WYMIERNYCH

33 33 Rozkład liczb na czynniki pierwsze – to przedstawienie danej liczby złożonej w postaci iloczynu czynników pierwszych Elementarnym sposobem rozkładu liczb na czynniki pierwsze jest kolejne dzielenie. Szukamy najmniejszej liczby pierwszej dzielącej daną liczbę (56). Jest to 2. Dzielimy: 56/2=28. Powtarzamy tę czynność dla kolejnych wyników, aż do uzyskania w ilorazie liczby 1. Otrzymujemy wówczas wszystkie dzielniki pierwsze szukanej liczby. Na schemacie znajdują się one po prawej stronie. 56=

34 34 Żeby obliczyć NWW należy posłużyć się rozkładem na czynniki pierwsze. Mamy np. 18 i 24. Po rozkładzie na czynniki pierwsze 18=2·3·3 a 24=2·2·2·3. Z obu liczb usuwamy te, które się powtarzają (można je podkreślić), a następnie trzeba pomnożyć przez siebie liczby które zostały, czyli z liczby 18 zostało 3 a z liczby 24 zostało 4. Potem mnożymy 18 przez 4 lub 24 przez 3 i wyjdzie najmniejsza wspólna wielokrotność. Jedną z liczb mnożymy przez niepodkreślone czynniki pierwsze drugiej liczby. 18*4=72 24*3=72

35 35 Jedną z liczb mnożymy przez niepodkreślone czynniki pierwsze drugiej liczby. 18 4= =72

36 36 WSPÓLNY MIANOWNIK NWW jest przydatna, gdy trzeba ułamki sprowadzić do wspólnego mianownika. ZADANIE Sprowadź do wspólnego mianownika i dodaj ułamki:

37 37 Rozkładamy liczby z mianowników na czynniki pierwsze. Podkreślamy powtarzające się czynniki Obliczamy NWW. NWW(72,44) = 72 · 11 = 792 lub NWW(72,44) = 44 · 18 = 792

38 38 Wspólny mianownik to 792. Wykonujemy dodawanie ułamków.

39 39 NWD, CZYLI NAJMNIEJSZY WSPÓLNY DZIELNIK Umiemy wyznaczyć NWD przy pomocy algorytmu Euklidesa. Innym sposobem jest skorzystanie z rozkładu na czynniki pierwsze. Trzeba podkreślić wspólne czynniki pierwsze, ich iloczyn jest równy NWD. PRZYKŁAD Znajdź NWD(525,330)

40 40 Rozkładamy liczby na czynniki pierwsze i podkreślamy wspólne czynniki NWD(525,330) = 5 · 3 = 15

41 41 ZADANIE Kasia ma tasiemkę długości 132 cm, a tasiemka Ewy ma 165 cm. Dziewczyny postanowiły powiązać do dekoracji świątecznej jak największe, ale jednakowe kokardy. Na jakiej długości kawałki muszą pociąć swoje tasiemki? NWD(165,132) = 3 · 11 = 33 ODP. Dziewczyny muszą pociąć tasiemki na kawałki o długości 33 cm.

42 42 Obliczanie pierwiastka z danej liczby jest związane z potęgowaniem, jest to działanie odwrotne do potęgowania. Chcąc obliczyć 25 (czytaj: pierwiastek kwadratowy z 25), szukamy takiej liczby dodatniej, której kwadrat jest równy =5, bo 5 > 0 i 5 2 = 25

43 43 Nie każdą liczbę wymierną można spierwiastkować.Nie da się wykonać w liczbach wymiernych pierwiastkowania 2, ponieważ nie istnieje taka liczba wymierna, która podniesiona do potęgi drugiej da 2. Wśród liczb naturalnych - liczby, na których da się wykonać pierwiastkowanie stopnia drugiego rozmieszczone są bardzo rzadko. Są to liczby kwadratowe: 0, 1, 4, 9, 16, 25, 36, 49, itd.

44 44 4 = 2 bo, 2*2 lub 2 2 = 4 9 = 3 bo, 3*3 = 9 16 = 4 bo, 4*4 = = 5 bo, 5*5 = 25

45 45 WYKORZYSTANIE ROZKŁADU NA CZYNNIKI PIERWSZE DO PIERWIASTKOWANIA DUŻYCH LICZB Na Egzaminie Gimnazjalnym nie wolno używać kalkulatorów, a czasami trzeba wyciągnąć pierwiastek z dużej liczby. Nie ma czasu na szukanie wyniku metodą prób i błędów. Wtedy rozkład na czynniki pierwsze jest nieoceniony.

46 46 PRZYKŁAD Wyciągnij pierwiastki: Najpierw rozkładamy liczby na czynniki pierwsze, a potem korzystamy z wzorów:

47 = 2 2 · 3 2 · = 5 3 · 3 3

48 48 Działania na liczbach mogą dostarczyć wspaniałej rozrywki. Zabawy z krzyżówkami liczbowymi lub kwadratami magicznymi świetnie ćwiczą nasz umysł. Jednocześnie bawiąc się utrwalamy zasady działań

49 49 Zasady krzyżówki liczbowej nr.1 W puste pola (sześciokąty) wpisz liczby od 1 do 8, tak aby spełnione były następujące warunki: -każda liczba powtarza się dwa razy, -liczby leżące wokół jednego kwadratu (dużego i małego) są różne -suma czterech liczb wokół każdego pomarańczowego kwadratu (większego) jest równa liczbie znajdującej się w tym kwadracie, -suma czterech liczb wokół każdego czerwonego kwadratu (mniejszego) jest równa liczbie znajdującej się w tym kwadracie.

50 50 Zasady krzyżówki liczbowej nr. 2 W każdą pustą kratkę należy wpisać jedną z liczb od 1 do 9 (zero nie) – taką aby spełnione były dwa warunki: -liczby wpisane we wszystkie kratki stykające się bokiem lub wierzchołkiem (rogiem) z każdym czerwonym polem powinny być różne, a ich suma musi być równa liczbie w tym sąsiednim polu, -liczby wpisane w ten sam wiersz (kolumnę) powinny być różne.

51 51

52 52 Kwadrat magiczny – kilka informacji z historii Kwadraty magiczne znane były już Chińczykom i Hindusom przed paru tysiącami lat. Uważali je za talizmany. Zasadę rozwiązywania kwadratów magicznych w Europie wskazał Grek Moscopulos, który żył w Konstantynopolu na początku XV wieku. Jest ona następująca: Suma liczb w każdym poziomym wierszu i pionowej kolumnie oraz na obu przekątnych jest zawsze taka sama.

53

54 54 SUMA LICZB W KWADRACIE MAGICZNYM Sumę magiczną kwadratu można szybko wyznaczyć, bez potrzeby sumowania liczb w kolumnach, wierszach bądź przekątnych, za pomocą wzoru: gdzie: Z - pierwsza liczba kwadratu magicznego (w lewym górnym rogu), Y - ostatnia liczba kwadratu (w prawym dolnym rogu), X - liczba wierszy i kolumn kwadratu.

55 55 Zadanie. Znajdź brakujące liczby w kwadratach magicznych: a) b)

56 56 Rozwiązanie a) b)

57 57 Gdy do każdej liczby z kwadratu magicznego dodasz tę samą liczbę, otrzymasz nowy kwadrat magiczny. Gdy każdą liczbę z kwadratu magicznego pomnożysz przez tę samą liczbę, otrzymasz nowy kwadrat magiczny Gdy dodasz liczby z odpowiednich pól dwóch kwadratów magicznych, otrzymasz nowy kwadrat magiczny

58 58 Znajomość cech podzielności bardzo ułatwia wykonywanie różnych obliczeń. POWTÓRZYLIŚMY CECHY PODZIELNOŚCI PRZEZ: 2 i 4 3 i 9 5, 10 i 25

59 59 Liczbą podzielną przez 2 jest każda liczba parzysta (czyli co druga liczba ze zbioru liczb), a więc: 0, 2,4,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,28 itd. Liczba jest podzielna przez 2, gdy jej ostatnią cyfrą jest jedna z cyfr: 0, 2, 4, 6, 8. Liczbą podzielną przez 4 jest co czwarta liczba ze zbioru liczb, a więc: 0, 4,8,12,16,20,24,28,32,36,40,44,48, itd. Liczba jest podzielna przez 4, gdy jej 2 ostatnie cyfry tworzą liczbę podzielną przez 4.

60 60 Liczba jest podzielna przez 3 (lub 9) jeżeli suma jej cyfr tworzy liczbę podzielną przez 3 (lub 9) Przykłady: =6=2*3 a więc 42 jest podzielne przez =18=6*3 a więc 783 jest podzielne przez =12= 4*3 a więc 1209 jest podzielne przez =36=4*9 a więc jest podzielne przez 9

61 61 Cecha podzielności przez 5 Liczba jest podzielna przez 5, jeśli jej ostatnią cyfrą jest 0 albo 5. Przykład: Liczba jest podzielna przez 5, ponieważ ostatnia cyfra liczby to 0. Liczba 2345 jest podzielna przez 5, Ponieważ ostatnia cyfra liczby to 5.

62 62 CECHA PODZIELNOŚCI PRZEZ 10 Liczba jest podzielna przez 10 jeśli jej ostatnią cyfrą jest zero. Przykład: Liczba jest podzielna przez 10, ponieważ ostatnia jej cyfra to 0

63 63 CECHA PODZIELNOŚCI PRZEZ 25 Liczba jest podzielna przez 25 jeżeli jej dwie ostatnie cyfry tworzą liczbę: 25, 50, 75 lub są zerami. Przykład: Liczba jest podzielna przez 25, ponieważ jej dwie ostatnie liczby tworzą liczbę 25.

64 64 SYSTEM DZIESIĄTKOWY 0,1,2,3,4,5,6,7,8 i 9 – to wszystkim znane symbole cyfr arabskiego dziesiątkowego systemu liczenia. Każdemu z tych symboli przyporządkowana jest pewna wartość, w zależności od pozycji, na której stoi. Z tych prostych symboli tworzymy symbole bardziej złożone, wpisując cyfry na tzw. pozycjach. Poukładane one są w uszeregowaniu od prawej do lewej. I tak, najbardziej skrajny prawy rząd zerowy (rząd jedności), dalej rząd pierwszy (rząd dziesiątek), dalej rząd drugi (rząd setek) itd.

65 65

66 66 W systemie dziesiątkowym zapisz podane liczby: a) 54327= 5 · · · · · 1 b) = 1 · · · · 1 c) = 5 · · · · 10

67 67 Notacja wykładnicza to zapis liczby w postaci iloczynu liczby większej od 0, ale mniejszej niż 10 przez potęgę liczby 10. Do zapisywania bardzo małych liczb dziesiętnych służą potęgi o wykładniku całkowitym, a dokładniej ujemnym i tak: 0,001= ,000 7 = ,000 49=4, , =5, , = , =1,

68 68 W przyrodzie występuje wiele gatunków zwierząt i roślin, których rozmiary i nie tylko można wyrazić za pomocą potęg o wykładniku całkowitym. Czy wiecie na przykład, że: modliszka łapiąc swoje ofiary wysuwa przednie łapy w ciągu 0,000 3 sekundy czyli s.

69 69 najmniejszy owad świata pochodzący z rodziny błonkówek (ich skrzydła pokrywa cienka, przezroczysta błona), ma długość 0,17 milimetra czyli 1, mm, tzn. 1, m.

70 70 komar waży 0, kilograma czyli 1, kg pyłek niezapominajki waży 0, kg, czyli 1, kg

71 71 Liliputy to bardzo małe liczby. Są one tak małe, że trudno je sobie wyobrazić. Takimi liczbami są na przykład: wielkość ładunku elektrycznego - 0, C (kulomba), masa cząsteczki wody - 0, kg czy masy cząstek elementarnych (protonu lub elektronu ): masa protonu - 0, kg masa elektronu - 0, kg

72 72 W NOTACJI WYKŁADNICZEJ MOŻNA TEŻ ZAPISYWAC BARDZO DUŻE LICZBY = 3,5 · = 8,95 · = 7 · 10 7

73 73 WNIOSKI KOŃCOWE Praca nad tematem W świecie liczb była świetną okazją do powtórzenia, uzupełnienia i utrwalenia naszej wiedzy o liczbach. Teraz każdy uczestnik na pewno lepiej radzi sobie z działaniami. Podczas zajęć projektowych ćwiczyliśmy umiejętność samodzielnego korzystania z różnych źródeł informacji, gromadzenia i przetwarzania zdobytych informacji. Doskonaliliśmy umiejętność prezentacji zebranych materiałów. Uczyliśmy się planować i rozliczać wspólne działania i pokonywać napotykane trudności.

74 74 BIBLIOGRAFIA Wikipedia.pl Podręczniki MATEMATYKA Z PLUSEM GWO

75 75 Dziękujemy za obejrzenie naszej prezentacji, grupa 98/43_MF_G2

76 Publikacja jest współfinansowana przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego Prezentacja jest dystrybuowana bezpłatnie Projekt Z FIZYKĄ, MATEMATYKĄ I PRZEDSIĘBIORCZOŚCIĄ ZDOBYWAMY ŚWIAT !!! jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego Program Operacyjny Kapitał Ludzki CZŁOWIEK – NAJLEPSZA INWESTYCJA 76


Pobierz ppt "Publikacja jest współfinansowana przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego Prezentacja jest dystrybuowana bezpłatnie Projekt."

Podobne prezentacje


Reklamy Google