Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Ogólna charakterystyka Średniowiecza w Europie. Początki średniowiecza Za początki średniowiecz uważa się rok upadku Cesarstwa Rzymskiego – 476 rok n.e.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Ogólna charakterystyka Średniowiecza w Europie. Początki średniowiecza Za początki średniowiecz uważa się rok upadku Cesarstwa Rzymskiego – 476 rok n.e."— Zapis prezentacji:

1 Ogólna charakterystyka Średniowiecza w Europie

2 Początki średniowiecza Za początki średniowiecz uważa się rok upadku Cesarstwa Rzymskiego – 476 rok n.e. Za początki średniowiecz uważa się rok upadku Cesarstwa Rzymskiego – 476 rok n.e. Również za datę początku średniowiecza uważa się rok zamknięcia Akademii Platońskiej przez Justyniana – 529 rok n.e. Również za datę początku średniowiecza uważa się rok zamknięcia Akademii Platońskiej przez Justyniana – 529 rok n.e.

3 Kultura Średniowieczna Literatura Teatr Muzyka

4 Architektura Średniowiecza Zarówno romański, jak i gotycki styl architektoniczny pozostawiły po sobie niewiele wybitnych dzieł świeckich, najważniejszymi budowlami z tego okresu są kościoły i katedry. Zarówno romański, jak i gotycki styl architektoniczny pozostawiły po sobie niewiele wybitnych dzieł świeckich, najważniejszymi budowlami z tego okresu są kościoły i katedry.romańskigotyckiromańskigotycki

5 Styl Romański Rozwijał się głównie pomiędzy wiekiem X a XIII, powstał na bazie sztuki karolińskiej i bizantyjskiej. Budynki romańskie powstawały przede wszystkim z kamienia, charakteryzowały się grubymi murami i niewielkimi otworami okiennymi, co nadawało im charakter obronny, powstawały najczęściej na planie krzyża lub okręgu, były ponadto orientowane, to znaczy sytuowane tak, by nawa główna zwrócona była w kierunku wschodnim. Romańska rzeźba i malarstwo stanowiły przede wszystkim uzupełnienie architektury sakralnej, stąd ich religijna tematyka. Rozwijał się głównie pomiędzy wiekiem X a XIII, powstał na bazie sztuki karolińskiej i bizantyjskiej. Budynki romańskie powstawały przede wszystkim z kamienia, charakteryzowały się grubymi murami i niewielkimi otworami okiennymi, co nadawało im charakter obronny, powstawały najczęściej na planie krzyża lub okręgu, były ponadto orientowane, to znaczy sytuowane tak, by nawa główna zwrócona była w kierunku wschodnim. Romańska rzeźba i malarstwo stanowiły przede wszystkim uzupełnienie architektury sakralnej, stąd ich religijna tematyka.

6 Styl Gotycki Rozwinął się we Francji w XII wieku i stamtąd zawędrował do pozostałych zakątków Europy, następnie zaś uległ lokalnym modyfikacjom. W odróżnieniu od ciężkich, przysadzistych budynków romańskich, gotyckie charakteryzowały się wertykalizmem, ich konstrukcja była lżejsza, utraciły charakter obronny. Kamień i cegła stały się coraz popularniejszymi materiałami budowlanymi, wykorzystywano je również do wznoszenia budynków świeckich, jak ratusze, kamienice mieszczańskie i inne, do tej pory budowane z drewna. Niewielkie, wąskie okna typowe dla architektury romańskiej zostały zastąpione ostrołukowymi, wysokimi oknami, w które często wprawiano witraże, zaś sklepienia kolebkowe i krzyżowe zastąpiono sklepieniami krzyżowo - żebrowymi. Kościoły stały się wyższe, bardziej monumentalne, a jednocześnie bardziej przestronne i jaśniejsze dzięki zastosowaniu ogromnych okien. Rozwinęła się rzeźba i malarstwo, które, choć nadal podporządkowane architekturze i ściśle związane z tematyką religijną, prezentowały teraz znacznie wyższy poziom. Rozwinął się we Francji w XII wieku i stamtąd zawędrował do pozostałych zakątków Europy, następnie zaś uległ lokalnym modyfikacjom. W odróżnieniu od ciężkich, przysadzistych budynków romańskich, gotyckie charakteryzowały się wertykalizmem, ich konstrukcja była lżejsza, utraciły charakter obronny. Kamień i cegła stały się coraz popularniejszymi materiałami budowlanymi, wykorzystywano je również do wznoszenia budynków świeckich, jak ratusze, kamienice mieszczańskie i inne, do tej pory budowane z drewna. Niewielkie, wąskie okna typowe dla architektury romańskiej zostały zastąpione ostrołukowymi, wysokimi oknami, w które często wprawiano witraże, zaś sklepienia kolebkowe i krzyżowe zastąpiono sklepieniami krzyżowo - żebrowymi. Kościoły stały się wyższe, bardziej monumentalne, a jednocześnie bardziej przestronne i jaśniejsze dzięki zastosowaniu ogromnych okien. Rozwinęła się rzeźba i malarstwo, które, choć nadal podporządkowane architekturze i ściśle związane z tematyką religijną, prezentowały teraz znacznie wyższy poziom.

7 Brama Holsztyńska w Lubece

8 Kościół Świętego Andrzeja w Krakowie

9 Literatura Najważniejsze dzieła filozoficzne i naukowe średniowiecza zostały napisane w języku łacińskim; łaciną posługiwali się kronikarze, hagiografowie, poeci dworscy i inni twórcy. Najważniejsze dzieła filozoficzne i naukowe średniowiecza zostały napisane w języku łacińskim; łaciną posługiwali się kronikarze, hagiografowie, poeci dworscy i inni twórcy. Średniowiecznym poetą - wizjonerem, antycypującym nową epokę, choć wyrosłym jeszcze na gruncie średniowiecza, był Dante Alighieri, którego dzieło "Boska komedia" stanowi zwieńczenie literatury średniowiecznej i zapowiedź renesansu. Średniowiecznym poetą - wizjonerem, antycypującym nową epokę, choć wyrosłym jeszcze na gruncie średniowiecza, był Dante Alighieri, którego dzieło "Boska komedia" stanowi zwieńczenie literatury średniowiecznej i zapowiedź renesansu.

10 Teatr Podobnie jak inne dziedziny ówczesnej kultury, teatr zdominowany był przez tematykę religijną. Najważniejszym gatunkiem dramatycznym średniowiecza były misteria, wyrosłe z liturgii kościelnej i bazujące przede wszystkim na tekstach biblijnych oraz opowieściach hagiograficznych i apokryfach. Ich największy rozkwit przypada na wiek XII i XIII. Z misteriów religijnych wywodzą się zarówno późniejsze oratoria, jak i typowe dla kultury ludowej przedstawienia jasełkowe i szopki. Dydaktyczną odmianą misteriów był moralitet, w którym głównymi postaciami są figury alegoryczne, toczące walkę o ludzkie dusze. W średniowiecznych spektaklach religijnych w role poszczególnych postaci wcielali się głównie klerycy, zaś w przedstawieniach o bardziej ludycznym, rozrywkowym charakterze pojawiali się zawodowi aktorzy. Z intermediów, komiczno - rodzajowych wstawek pomiędzy poszczególnymi częściami misteriów, rozwinął się świecki nurt teatralny, blisko związany z antyczną tradycją pantomimy. Podobnie jak inne dziedziny ówczesnej kultury, teatr zdominowany był przez tematykę religijną. Najważniejszym gatunkiem dramatycznym średniowiecza były misteria, wyrosłe z liturgii kościelnej i bazujące przede wszystkim na tekstach biblijnych oraz opowieściach hagiograficznych i apokryfach. Ich największy rozkwit przypada na wiek XII i XIII. Z misteriów religijnych wywodzą się zarówno późniejsze oratoria, jak i typowe dla kultury ludowej przedstawienia jasełkowe i szopki. Dydaktyczną odmianą misteriów był moralitet, w którym głównymi postaciami są figury alegoryczne, toczące walkę o ludzkie dusze. W średniowiecznych spektaklach religijnych w role poszczególnych postaci wcielali się głównie klerycy, zaś w przedstawieniach o bardziej ludycznym, rozrywkowym charakterze pojawiali się zawodowi aktorzy. Z intermediów, komiczno - rodzajowych wstawek pomiędzy poszczególnymi częściami misteriów, rozwinął się świecki nurt teatralny, blisko związany z antyczną tradycją pantomimy.

11 Muzyka Do około IX wieku podstawowym rodzajem muzyki była monodia (śpiew jednogłosowy), charakter pieśni solowych z towarzyszeniem instrumentu miały typowe dla tego okresu formy muzyczne, jak madrygał. Chorał gregoriański, dominujący nurt jednogłosowej muzyki kościelnej, którego rozkwit przypada na okres pomiędzy IX a XII wiekiem, z czasem zaczął ewoluować w stronę polifonii. W tym samym okresie rozwijały się wielogłosowe formy muzyczne, jak motet, kanon czy organum. Do około IX wieku podstawowym rodzajem muzyki była monodia (śpiew jednogłosowy), charakter pieśni solowych z towarzyszeniem instrumentu miały typowe dla tego okresu formy muzyczne, jak madrygał. Chorał gregoriański, dominujący nurt jednogłosowej muzyki kościelnej, którego rozkwit przypada na okres pomiędzy IX a XII wiekiem, z czasem zaczął ewoluować w stronę polifonii. W tym samym okresie rozwijały się wielogłosowe formy muzyczne, jak motet, kanon czy organum.

12 Źródła _w_Europie.html _w_Europie.html _w_Europie.html _w_Europie.html europa_%C5%9Bredniowieczna.html europa_%C5%9Bredniowieczna.html europa_%C5%9Bredniowieczna.html europa_%C5%9Bredniowieczna.html ie.jpg&filetimestamp= ie.jpg&filetimestamp= ie.jpg&filetimestamp= ie.jpg&filetimestamp= = = = =

13 Dziękuje za obejrzenie prezentacji Katarzyna Duda


Pobierz ppt "Ogólna charakterystyka Średniowiecza w Europie. Początki średniowiecza Za początki średniowiecz uważa się rok upadku Cesarstwa Rzymskiego – 476 rok n.e."

Podobne prezentacje


Reklamy Google