Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Agresja u dzieci w wieku przedszkolnym Agresja – każde zamierzone działanie – w formie otwartej lub symbolicznej – mające na celu wyrządzenie komuś lub.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Agresja u dzieci w wieku przedszkolnym Agresja – każde zamierzone działanie – w formie otwartej lub symbolicznej – mające na celu wyrządzenie komuś lub."— Zapis prezentacji:

1

2 Agresja u dzieci w wieku przedszkolnym

3 Agresja – każde zamierzone działanie – w formie otwartej lub symbolicznej – mające na celu wyrządzenie komuś lub czemuś szkody, straty lub bólu (Ranschburg 1985, s. 77).

4  Opór wobec rodzica/nauczyciela  Niszczenie przedmiotów swoich i cudzych  Przesadne żądanie zainteresowania i uwagi ze strony innych  Przeszkadzanie innym dzieciom  Wybuchowość  Żądanie natychmiastowego zaspokojenia potrzeb  Krzyki i groźby wobec innych dzieci

5  Niezaspokojenie potrzeb lub pragnień  Nieprawidłowe wzorce rozwiązywania konfliktów  Niskie poczucie własnej wartości  Nowe sytuacje (np. pojawienie się młodszego rodzeństwa)

6  Brak jasno określonych norm i zasad zachowania  Brak odpowiedniej ilości odpoczynku  Środki masowego przekazu (internet, gry komputerowe, bajki, filmy i programy, w których występuje przemoc)

7 Agresja fizyczna – polega na ataku fizycznym bądź obronie. Jej przyczyną często bywa konflikt o zabawkę lub pomysł na zabawę. Przejawia się zarówno biciem, kopaniem, szczypaniem, gryzieniem, jak i wyrywaniem sobie zabawki, popychaniem, rzucaniem i niszczeniem przedmiotów.

8 Agresja werbalna – polega na konfrontacji słownej związanej z wyzwiskami, a także z obwinianiem, skarżeniem, lamentowaniem. Są to także: kłótnie, obraźliwe słowa, prowokowanie.

9 Agresja pośrednia (cicha) – występuje wtedy, gdy dziecko wyłącza się z komunikacji, świadomie ignoruje i wyraża przesadnie brak zainteresowania innymi dziećmi. Sygnalizuje antypatię i broni się przed kontaktem społecznym, przygotowuje w tajemnicy przykry dowcip.

10 Agresja relacji – może prowadzić do wykluczenia z grupy pewnych osób, przedstawienia siebie w lepszym świetle oraz narzucania komuś swojej woli.

11  Rozpoznanie potrzeb dziecka oraz zastanowienie się, czy jako rodzic/nauczyciel stwarzam warunki umożliwiające zaspokojenie ich w odpowiednim stopniu  Stworzenie atmosfery zaufania, akceptacji i bezpieczeństwa

12  Dawanie dobrych wzorców do naśladowania  Ustalenie jasnych reguł, które będą przestrzegane, a odstępstwa konsekwentnie karane  Wzmacnianie nagrodami zachowań pozytywnych (pochwała)

13  Budowanie wewnętrznego systemu wartości  Współpraca z nauczycielem dziecka

14  Skrzynia/pudełko złości – w środku znajdują się stare gazety, które dziecko może gnieść gdy wpadnie w złość  Malowanie jaskrawymi kolorami na dużym arkuszu papieru  Ludzik złości – np. pacynka lub skarpeta z namalowaną twarzą, do której można włożyć rękę i opowiedzieć o swoim zdenerwowaniu

15  Zorganizowanie w domu kącika złości – miejsce, w którym dziecko może usiąść i wyciszyć się kiedy odczuwa zdenerwowanie  Spłukiwanie złości wraz z wodą w toalecie  Woreczek złości, w którym dziecko może zamknąć negatywne emocje

16  Rysunek terapeutyczny  Bajkoterapia  Pantomima  Niedyrektywna terapia zadaniowa (polega na podążaniu za dzieckiem w czasie zabawy; to dziecko kieruje przebiegiem zabawy – dzięki temu osoba dorosła może zaobserwować zachowania dziecka, jego frustracje i problemy)  Ćwiczenia ruchowe

17  „Pochylić się” nad dzieckiem, spróbować zrozumieć co przeżywa i czego potrzebuje  Okazać dziecku zrozumienie („Widzę, że jesteś zdenerwowany, rozdrażniony, że coś cię martwi”)  Dać możliwość ograniczonego wyboru („Zostajesz tu z dziećmi, czy wolisz pobyć sam?”)

18  Dać dziecku angażujące zadanie (np. „Czy możesz mi pomóc w...?”)  Czasami w rozładowaniu napięcia pomaga poczucie humoru („Widzę, że jesteś jak bomba – lepiej nie dotykać. Jak można cię rozbroić?”)  Podjąć działanie zapobiegające np. ochronienie przed nadmierną stymulacją (cichy kącik)

19  Mów prosto do dziecka, utrzymuj kontakt wzrokowy. Najlepiej mówić spokojnie, ale dobitnie, unikając tonu rozkazującego  Zastosuj komunikat przypominający („Kuba, nie wolno krzyczeć i wyzywać dzieci”)  Użyj komunikatu zatrzymującego niewłaściwe i niebezpieczne zachowanie ( „Trzymaj stopy na podłodze”, „Opuść ręce”, „Odłóż to na stół”)

20  Podaj komunikat ostrzegawczy („Stop!”, „Nie wolno!”, „Dość tego!”, „Przestań!”)

21  Jeżeli dziecko nie posłucha lub jest tak rozzłoszczone, że tracisz z nim kontakt przejmij inicjatywę i przerwij złe zachowanie poprzez działanie fizyczne – ogranicz swobodę dziecka; zabierz rzecz, z której źle korzysta; zabierz dziecko z miejsca, w którym nieodpowiednio się zachowuje  Gdy dziecko ochłonie, porozmawiaj z nim spokojnie o tym, co się stało

22  Ranschburg J.: Lęk, gniew i agresja. WSiP, Warszawa,  Haug-Schnabel G.: Agresja w przedszkolu. Poradnik dla rodziców i wychowawców. Wydawnictwo „Jedność”, Kielce 2003.

23 Dziękujemy za uwagę Opracowały: Marta Kita, Olga Puzanów Dziękujemy za uwagę Opracowały: Marta Kita, Olga Puzanów


Pobierz ppt "Agresja u dzieci w wieku przedszkolnym Agresja – każde zamierzone działanie – w formie otwartej lub symbolicznej – mające na celu wyrządzenie komuś lub."

Podobne prezentacje


Reklamy Google