Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH – KONFERENCJA DLA RODZICÓW Prezentację przygotowały: Marzena Mazgaj Joanna Troll.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH – KONFERENCJA DLA RODZICÓW Prezentację przygotowały: Marzena Mazgaj Joanna Troll."— Zapis prezentacji:

1 DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH – KONFERENCJA DLA RODZICÓW Prezentację przygotowały: Marzena Mazgaj Joanna Troll

2 Zgodnie z § 6.1. Rozporządzeniem MEN z dnia 7 września 2004 w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów (...) nauczyciel jest obowiązany na podstawie opinii poradni psychologiczno- pedagogicznej dostosować wymagania edukacyjne do indywidualnych potrzeb psychofizycznych edukacyjnych ucznia, u którego stwierdzono zaburzenia i odchylenia rozwojowe lub specyficzne trudności w uczeniu się, uniemożliwiające sprostanie tym wymaganiom.

3 Wyjaśnienie podstawowych pojęć: Dysleksja rozwojowa: specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci, syndrom zaburzeń uczenia się czytania (dysleksja) i opanowania poprawnej pisowni (dysortografia), którym często towarzyszy niski poziom graficzny pisma (dysgrafia), trudności te występują w wieku rozwojowym, a więc w dzieciństwie, już od początku nauki czytania i pisania, dysleksja nie wynika wprost z wad wzroku, słuchu, czy zaniedbania środowiskowego lub dydaktycznego dysleksję rozpoznaje się tylko w przypadku normy intelektualnej Dysleksja: specyficzne trudności tylko w czytaniu (wąskie ujęcie, u których podłoża leżą zaburzenia uwagi, percepcji i pamięci wzrokowej i słuchowej, funkcji językowych oraz ich koordynacji o różnym stopniu i zakresie, dysleksję rozpoznaje się u dziecka wówczas, gdy rozwój intelektualny jest prawidłowy, a mimo to utrzymują się trudności z opanowaniem umiejętności czytania i rozumienia czytanego tekstu, dysleksja należy do zespołu zaburzeń określonego mianem dysleksja rozwojowa

4 Dysortografia: specyficzne trudności w opanowaniu poprawnej pisowni, dysortografia przejawia się popełnianiem różnego typu błędów: typowo ortograficznych (choć uczeń zna zasady ortograficzne) oraz specyficznych (np. mylenie liter, opuszczanie, dodawanie i przestawianie liter i sylab, pisanie liter i cyfr zwierciadlanie), dysortografię rozpoznajemy u uczniów o prawidłowym rozwoju umysłowym, trudności występują pomimo znajomości zasad pisowni, braku wad zmysłu i zaniedbania pedagogicznego, a spowodowane są zaburzeniami procesów poznawczych, ruchowych oraz ich współdziałania, dysortografia należy do zespołu zaburzeń określonego mianem dysleksja rozwojowa Dysgrafia: trudności w opanowaniu poprawnej formy graficznej pisma, dysgrafia wyraża się w formie zniekształceń strony graficznej pisma typu: niedokładności w odtwarzaniu liter, złe proporcje liter w wyrazie, brak połączeń liter brak równomiernego i jednolitego położenia pisma, niepoprawne zagęszczanie liter zniekształcenia pisma określamy jako dysgrafię w przypadku, gdy wynikają z zaburzeń funkcji percepcyjno-motorycznych (motoryki rąk, funkcji wzrokowych i koordynacji wzrokowo-ruchowej),

5 Obszary dostosowania wymagań edukacyjnych obejmują: warunki procesu edukacyjnego tj. zasady, metody, formy, środki dydaktyczne zewnętrzną organizację nauczania ( np. posadzenie ucznia słabosłyszącego w pierwszej ławce) warunki sprawdzania poziomu wiedzy i umiejętności ( metody i formy sprawdzania i kryteria oceniania )

6 Symptomy dysleksji u dzieci 1.Język mówiony – słuchanie i mówienie: -trudności z dostrzeganiem rymów, na przykład dziecko nie potrafi wśród trzech wyrazów wyróżnić tych, które się rymują; nie umie wymyślić rymujących się wyrazów do podanego słowa; - trudności ze wskazaniem wyrazów, które rozpoczynają się´ ta sama głoską, sylabą lub cząstką; - trudności z rozpoznawaniem dźwięków mowy (głosek) w słowach, na przykład dziecko nie umie odpowiedzieć, czy koza i kosa to są dwa takie same, czy różne wyrazy; - trudności z wydzielaniem i łączeniem dźwięków (głosek) w słowach, na przykład dziecko nie potrafi wydzielić w wyrazie pierwszej lub ostatniej głoski, podzielić wyrazu na głoski; - trudności z dzieleniem słów na sylaby i łączeniem sylab w słowa; - trudności ze słuchaniem i z zapamiętywaniem instrukcji, poleceń, na przykład dziecko nie umie zapamiętać polecenia dłuższego lub bardziej złożonego, myli jego sens; - trudności z poprawnym używaniem słów, na przykład dziecko dość często popełnia niewielkie błędy gramatyczne; - trudności z szybkim przypominaniem sobie nazw, nazwisk, z właściwym używaniem wyrazów w odpowiednim znaczeniu, na przykład pomimo bogatego słownictwa dziecko z trudem przypomina sobie znane nazwy, wykazuje niepewność (wahanie, niezdecydowanie) w stosowaniu odpowiedniego wyrazu.

7 2. Czytanie: - opóźnione tempo opanowania czytania w stosunku do rówieśników i dzieci o tym samym poziomie inteligencji; - czytanie wolne, niedokładne i niepłynne; - czytanie poprawne pod względem technicznym, ale bez zrozumienia; - czytanie na głos bardzo nieporadne (powolne, liczne błędy, brak poprawnej intonacji, słabe rozumienie tekstu), wywołujące silny lęk; - mylne odczytywanie wyrazów o podobnej budowie w języku ojczystym i obcym (np.: owoce – owce, parents – partners); -odczytywanie wyrazów od tyłu (zwłaszcza krótkich od – do). 3. Pisanie – poprawność ortograficzna (w języku ojczystym i obcym): - zapisywanie wyrazu w różny sposób w tej samej pracy pisemnej; - opuszczanie, dodawanie i przestawianie liter w wyrazach; - opuszczanie, podwajanie sylab lub wyrazów; - mylenie liter podobnych, na przykład: b-d-p-g, w-m-n-u, l-t-..

8 4. Pisanie – tworzenie tekstu: - trudności z pisaniem wypracowań, bardzo wolne tempo tworzenia zdań i tekstu, który zazwyczaj liczy od kilku do kilkunastu zdań; - trudności w poprawnym stosowaniu wyrazów; - niezbyt liczne błędy gramatyczne; - trudności z pisaniem w języku obcym, pomimo że język mówiony może nie sprawiać żadnych problemów; -trudności ze zmianą stylu pisania (sporządzania notatek), aby dostosować się do wymagań różnych nauczycieli. 5. Pisanie – kaligrafia: - odręczne pismo nierówne, niestaranne, mało czytelne; - pisanie – czynność żmudna, mozolna; - wolne tempo pisania; - szybkie męczenie się ręki; - zbyt wolne przepisywanie z tablicy – dziecko nie nadąża z przepisywaniem, stąd braki w notatkach z lekcji (brakujące wyrazy lub całe linijki tekstu); - trudności w szybkim sporządzaniu notatek podczas wykładu – dziecko nie potrafi słuchać i pisać jednocześnie.

9 6. Matematyka - mylenie znaków i symboli matematycznych, takich jak + i x, znaki mniejszości i większości; - problemy z figurami geometrycznymi (np. z dostrzeganiem figur w układach przestrzennych) - trudności z interpretacją symboli i odczytywaniem tabel; - mylenie kierunków lewo–prawo, góra–dó.; - trudności w starannym i prawidłowym zapisywaniu cyfr w odpowiednich kolumnach; -trudności w pamięciowym opanowaniu tabliczki mnożenia. 7. Pamięć: - ograniczona pamięć krótkoterminowa, co sprawia, że uczenie się faktów jest trudne; - trudności w zapamiętywaniu definicji, słownictwa i list, wykazów, spisów (np. kolejność cyfr w numerze telefonicznym, lista zakupów); - trudności w formułowaniu następstwa myśli w mowie, planowaniu i pisaniu wypracowań; - trudności w zapamiętywaniu w kolejności nazw pór roku, miesięcy, dni tygodnia i w określaniu pór dnia (rano, w południe, przed południem, po południu, wieczorem) oraz nazw posiłków związanych z porami dnia (śniadanie,kolacja); - trudności w odnalezieniu właściwego słowa przy udzielaniu odpowiedzi lub w swobodnych wypowiedziach;

10 Pamięć c.d. - trudności w natychmiastowym odpowiadaniu na pytania; - spowolniony proces uczenia się – nabywania umiejętności, sprawności; - trudności w pamięciowym opanowaniu tabliczki mnożenia, alfabetu; -trudności w zapamiętywaniu kolejności wykonywania czynności, na przykład układu gimnastycznego. 8. Uwaga: - trudności ze skupieniem uwagi przez dłuższy czas; - w sytuacji stresu liczne błędy podczas pisania, które dziecko potrafi dostrzec dopiero po pewnym czasie, gdy skupi uwagę; - trudności w robieniu więcej ni˝ jednej rzeczy w danym czasie; - nienadążanie w sytuacjach takich jak egzamin, test, klasówka.

11 9. Problemy organizacyjne: - słabe umiejętności organizacyjne mimo starań dziecka; - mylenie miejsc i dat w terminarzu; - trudności z organizowaniem życia opartym na planie, rozkładzie zajęć; - bardzo długi czas potrzebny do odrabiania prac domowych; - zapominanie przyborów, podręczników, wymaganych pomocy niezbędnych do zajęć lekcyjnych; - częste opóźnienia w odrabianiu pracy domowej, przygotowaniu się do klasówki; -trudności ze starannością i schludnością wykonywanej pracy – prace mogą być niestarannie, niewłaściwie zestawione (skompletowane), zrobione niekonsekwentnie. 10. Niska samoocena: Osoby z dysleksja prawie zawsze cierpią z powodu braku pewności siebie, niskiej samooceny i przeżywanych frustracji.

12 Dziecko i jego rodzice sami powinni zdecydować, czy chcą skorzystać z przysługujących im uprawnień. Ważne jest, by wówczas pamiętać, że prawa uczniów z dysleksja to nie przywileje ani zwolnienie od pracy, lecz stworzenie właściwych warunków do uczenia się dziecka i wspieranie w pracy nad jego problemem. Uzyskanie opinii o dysleksji nie jest ostatnim, ale pierwszym krokiem na drodze do pokonywania trudności prof. Marta Bogdanowicz Prawa i obowiązki ucznia z dysleksją oraz jego rodziców

13 W Polsce istnieją rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej, które wychodzą naprzeciw potrzebom uczniów dyslektycznych. Gwarantują one prawo do: wczesnej diagnozy; wczesnej, specjalistycznej interwencji (program i metody nauczania stosowne do potrzeb, możliwości i stylu uczenia się; udział w zajęciach korekcyjno-kompensacyjnych); dostosowania wymagań szkolnych i sposobu oceniania do możliwości ucznia (nauczyciel jest zobowiązany przestrzegać wskazań zawartych w opinii wydanej przez poradnię); zwolnienia z nauki drugiego języka obcego w wypadku uczniów ze stwierdzoną głęboką dysleksją (na wniosek rodziców, poparty pisemną opinią z poradni); wyrównania szans podczas egzaminów (także sprawdzianu po szkole podstawowej, egzaminu gimnazjalnego i matury). Prawa uczniów z dysleksją to nie przywileje ani zwolnienie od pracy, lecz stworzenie właściwych warunków do uczenia się dziecka i pracy nad swoim problemem.

14 Uczeń z dysleksją ma prawa, ale także obowiązki. Rodzice ucznia z dysleksją muszą nabrać przekonania o konieczności i celowości stałej pracy z dziećmi z dysleksją rozwojową w celu umożliwienia im wyrównania szans edukacyjnych. Uczeń z dysleksją, chcąc korzystać z udogodnień wynikających z praw np. możliwości dostosowania wymagań na poszczególnych przedmiotach szkolnych, ma obowiązek wykazania się przed nauczycielem swoją pracą nad przezwyciężaniem trudności. Oznacza to, że w pewnym zakresie wymagania wobec niego powinny być zwiększone. Problem dysleksji może się pogłębiać w wyniku zaniedbania dydaktycznego, dlatego rodzice musza świadomie podjąć współpracę ze szkołą i pracować nad trudnościami w domu – przestrzeganie kontraktu sporządzonego w szkole Rodzice w trosce o prawidłowy rozwój psychofizyczny swojego dziecka powinni wypełniać zalecenia zawarte w opinii psychologiczno- pedagogicznej. W świetle przepisów prawa nieudzielanie pomocy psychologiczno- pedagogicznej dziecku może być uznane jako działanie na szkodę dziecka.

15 Wymogi jakie należy spełnić, aby uczeń z dysleksją zdawała egzamin w warunkach dostosowanych do jego specjalnych potrzeb: posiadanie pisemnej opinii z poradni państwowej lub uprawnionej poradni niepublicznej; opinia musi zawierać stwierdzenie występowania dysleksji rozwojowej; opinia musi być dostarczona do szkoły w terminie do 30 września roku szkolnego, w którym odbywa się egzamin; opinia musi być aktualna, to znaczy wydana: po III klasie szkoły podstawowej – dotyczy sprawdzianu po szkole podstawowej, po VI klasie szkoły podstawowej – dotyczy egzaminu gimnazjalnego. -

16 Sposoby dostosowania warunków egzaminacyjnych sprawdzian i egzamin gimnazjalny Występujące trudności Problemy z czytaniem i rozumieniem tekstu, problemy emocjonalne i trudności z koncentracja uwagi Wolne tempo czytania i pisania Niski poziom graficzny pisma Sposób dostosowania warunków egzaminacyjnych Możliwość pisania sprawdzianu w oddzielnej sali, w której członek komisji egzaminacyjnej na początku jeden raz głośno odczyta instrukcję, tekst wstępny oraz treść zadań, a uczniowie będą mogli równocześnie śledzić wzrokiem tekst zapisany w arkuszu. Wydłużenie czasu pisania o 50% (czas przeznaczony na jednorazowe głośne odczytanie instrukcji, tekstu wstępnego i poleceń nie będzie wliczany do czasu rozwiązywania zadań). Pisanie samodzielnie formułowanych odpowiedzi do zadań drukowanymi literami, co zwiększa czytelność pisma.

17 Problemy ze stosowaniem zasad ortografii i interpunkcji, z poprawnością graficzną obliczeń i orientacją przestrzenną Problemy z koncentracja uwagi i orientacją przestrzenną oraz zaburzenia percepcji wzrokowej -Możliwość specjalnego kodowania karty odpowiedzi, aby zadania, w których uczeń samodzielnie formułuje wypowiedź, mogły być sprawdzane za pomocą kryteriów dostosowanych do jego dysfunkcji. Możliwość zaznaczania przez uczniów odpowiedzi do zadań zamkniętych bezpośrednio na arkuszach; po zakończeniu sprawdzianu członkowie komisji egzaminacyjnej przeniosą na karty odpowiedzi odpowiednie zaznaczenia uczniów (dotyczy tylko głębokiej dysleksji).

18 WSKAZÓWKI DO PRACY W DOMU Uczenie organizuj metodą małych kroków. Ułatwiaj dziecku tworzenie struktur informacyjnych – nowe informacje połącz z tym, co jest dziecku znane. Dbaj, aby dziecko wykonywało dokładnie i poprawnie wszelkie polecenia. Staraj się zainteresować dziecko tym, czego się uczy. Pamiętaj, że uczenie się osób z dysleksją wymaga niezmiernie wielu ćwiczeń, powtórzeń, niekiedy kilkaset razy więcej niż przeciętnie. Wielokrotne powtórzenia trzeba stosować w sposób urozmaicony, aby jak najmniej nużyły dziecko. Pamiętaj:raz nigdy nie wystarcza. Wytwórz u dziecka poczucie odpowiedzialności za wykonaną pracę przez wykształcenie nawyku jej kontrolowania i poprawiania. Staraj się pracować z dzieckiem twórczo, w sposób najbardziej niekonwencjonalny, interesujący. Stosuj dużą liczbę wzmocnień (pochwał, nagród rzeczowych lub miłych wydarzeń). Niektóre z nich wcześniej ustal jako nagrody i określ zasady ich przyznawania. Wykorzystuj uczenie wielozmysłowe przez zaangażowanie możliwie wszystkich zmysłów, co pozwala na łączenie informacji odebranych wszystkimi drogami (kanałami) zmysłowymi zaangażowanymi w uczenie się.

19 Jak dobrze zorganizować naukę w domu dziecku z dysleksją? Wdrażamy porządek i stały rozkład dnia (ta sama pora wstawania, spożywania posiłków, wykonywania obowiązków, kładzenia się´ spać). Dziecku daje to poczucie spokoju i ładu. Jego organizm, zwłaszcza układ nerwowy, ma czas na regenerację. Planujemy z wyprzedzeniem wszystkie sprawy dodatkowe (nieujęte w rozkładzie dnia), w których dziecko będzie uczestniczyć. Dyskretnie przypominamy dziecku o jego obowiązkach. Dajemy dziecku czas na odpoczynek po szkole, lecz odrabianie lekcji powinno się´ odbywać po niezbyt długiej przerwie. Tuż przed rozpoczęciem pracy niech wykona kilka ćwiczeń ruchowych przy muzyce. Stwarzamy dziecku warunki do dobrej koncentracji uwagi podczas odrabiania lekcji. Trzeba ograniczyć silne bodźce, czyli unikać głośnej muzyki, włączonego telewizora, radia, głośnego rozmawiania itp. Wokół stołu do odrabiania lekcji nie eksponujemy obrazków, maskotek, zabawek, by nie rozpraszać dziecka.

20 Trzeba ograniczać dziecku oglądanie telewizji i granie w gry komputerowe. Zajęcia te powinny się´ odbywać we wcześniej zaplanowanym czasie i być traktowane jako nagroda (dozowana w ścisłych granicach czasowych). W zamian bardzo wskazane jest wyjście z dzieckiem na spacer lub udział raz w tygodniu w zajęciach sportowych, plastycznych, tanecznych, chórze. Dostosowujemy tempo nauki do możliwości psychofizycznych dziecka. Zapewniamy dziecku miłe i spokojne miejsce do odpoczynku i zabawy. Rozbudzamy w dziecku zainteresowania. -Dbamy o prawidłową dietę, bogatą w białko i nienasycone kwasy tłuszczowe (ryby, owoce morza, tran, witaminy A+E). Pilnujemy, aby dziecko, przystępując do nauki, nie było głodne ani spragnione (każdy człowiek powinien wypijać dziennie do 2 litrów wody). Uczymy dziecko relaksacji.

21 JEŚLI JESTEŚ RODZICEM DZIECKA Z DYSLEKSJĄ Pamiętaj, że jego inteligencja mieści się w normie, a często jest znacznie wyższa od przeciętnej. Aby Twoje dziecko odnosiło sukcesy i uniknęło niepowodzeń, powinno być otoczone troską i poddane terapii. Nie traktuj dziecka jak chorego, krnąbrnego czy leniwego. Nie karz i nie wyśmiewaj w nadziei, że je to zmobilizuje do pracy nad problemem. Nie łudź się, że samo z tego wyrośnie lub weźmie się w garść albo też ktoś je wyleczy. Skontaktuj się ze specjalistą i zachęć do udziału w zajęciach terapeutycznych. Najważniejszą zasadą jest, że nie tylko terapeuta pracuje z dzieckiem, także rodzice w domu i to systematycznie. Wspomagaj rozwój dziecka: rozmawiaj z nim, czytaj książki, rozwijaj wrodzone talenty i zainteresowania. Chwal je za wszystkie osiągnięcia. Współpracuj z nauczycielami. Dziecko z dysleksją ma prawo do udzielania mu pomocy w domu i w szkole.

22 ZOBOWIĄZANIA RODZICÓW: 1. Systematycznie kontaktuję się z wychowawcą i nauczycielami (co tydzień / dwa tygodnie / miesiąc). W rozmowach tych uczestniczy dziecko. 2. Współpracuję z terapeutą prowadzącym zajęcia korekcyjno-kompensacyjne, w rozmowach tych również uczestniczy dziecko. 3. Codziennie dbam o wykonanie ćwiczeń zleconych przez nauczyciela/ nauczyciela terapeutę i za ich wykonanie nagradzam dziecko zgodnie z umową. 4. Zauważam wszelkie starania, osiągnięcia i postępy dziecka i udzielam za nie pochwały. 5. Sprawdzam wykonanie zadań domowych i ortografię według ustalonych zasad. 6. Odpytuję z zadań ustnych. 7. Podpisuję uwagi napisane przez wychowawcę i nauczycieli. 8. Wspieram dziecko w rozwiązywaniu trudnych problemów. 9. Dbam o zdrowie dziecka (dobre warunki do uczenia się, odpowiednia ilość snu, wartościowe posiłki, witaminy, tran). 10. Umożliwiam dziecku rozwijanie zainteresowań i mocnych stron. 11. Dbam o dobrą atmosferę w rodzinie: wzajemny szacunek, pomoc, wyrozumiałość i spójność zasad postępowania, nie porównuję dziecka z rodzeństwem. 12. Systematycznie rozmawiam z dzieckiem na temat wywiązywania się z kontraktu.

23 Metody pracy dla ucznia z dysleksją: 1. Czytanie na raty 2. Książka mówiona 3. Dyktando w 10 punktach - z komentarzem ortograficznym 4. Tygodniowe ćwiczenia poprawnej pisowni – samodzielna praca starszych uczniów 5. Ćwiczenia poprawnej pisowni – dodatkowa praca młodszych uczniów 6. Metoda zeszyt studenta 7. Metoda mapy myśli.

24 GDZIE SZUKAĆ POMOCY? 1.Diagnoza: Badania diagnostyczne służące postawieniu diagnozy dysleksji rozwojowej są dokonywane w Poradniach Psychologiczno- Pedagogicznych. Każda szkoła współpracuje z wyznaczoną poradnią. Dziecko może zostać skierowane na badanie przez szkołę (za zgodą rodziców) lub rodzic może samodzielnie udać się do poradni. 2. Terapia – zajęcia korekcyjno-kompensacyjne: w świetle obowiązujących rozporządzeń MEN-u uczeń ma prawo do udziału w zajęciach korekcyjno- -kompensacyjnych organizowanych w szkole lub Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej. 3. Wiedza i wsparcie merytoryczne – Polskie Towarzystwo Dysleksji –

25 WYBITNE OSOBY Z DYSLEKSJĄ Hans Christian Andersen (1805–1875) Pisarz duński, autor najpiękniejszych baśni, był dyslektykiem. Nawet jako osoba dorosła nigdy nie nauczył się pisać poprawnie i jego manuskrypty zawierają wiele błędów typu charakterystycznego dla dysleksji. W jednym z listów pisze o swoim nauczycielu: Codziennie okazuje mi niechęć, a gdy w niedzielę rano przynoszę mu moje łacińskie ćwiczenia, przy każdym błędzie wstrząsa moją duszą, mówiąc mi najstraszliwsze prawdy. [...] Poprzedniej niedzieli przyniosłem moje zadania, a on, rozgniewany błędami, zawołał: «Przy maturze dostanie Pan pałę za takie zadania. Sądzi Pan, że jedna litera nic nie znaczy, że to obojętne, czy napisze Pan e czy też i? [...] Ma Pan najbardziej tępy łeb, jaki kiedykolwiek widziałem, i w dodatku jeszcze Pan sobie wyobraża, że Pan coś wart [...]».

26 WYBITNE OSOBY Z DYSLEKSJĄ Albert Einstein (1879–1955) Uważany za największego naukowca wszech czasów, autor teorii względności. Bardzo późno zaczął mówić, czytania nauczył się dopiero w wieku 9 lat. Miał też problemy z pisaniem. Ze względu na słabą pamięć z trudem przyswajał wiedzę z różnych dziedzin. Duże braki przyczyniły się do tego, że nie zdał za pierwszym razem egzaminu na studia. Dwukrotnie stracił pracę nauczyciela z powodu trudności związanych z dysleksją.

27 DZIĘKUJEMY DZIĘKUJEMY ZA UWAGĘ!!!


Pobierz ppt "DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH – KONFERENCJA DLA RODZICÓW Prezentację przygotowały: Marzena Mazgaj Joanna Troll."

Podobne prezentacje


Reklamy Google