Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

ELI 2.0 Kliknij myszą Elżbieta Fiedziukiewicz MENU Metody przedstawiania algorytmów- schematy blokowe Niezbędny zestaw instrukcji umownego strukturalnego.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "ELI 2.0 Kliknij myszą Elżbieta Fiedziukiewicz MENU Metody przedstawiania algorytmów- schematy blokowe Niezbędny zestaw instrukcji umownego strukturalnego."— Zapis prezentacji:

1

2 ELI 2.0 Kliknij myszą Elżbieta Fiedziukiewicz

3 MENU Metody przedstawiania algorytmów- schematy blokowe Niezbędny zestaw instrukcji umownego strukturalnego języka programowania Konstruowanie schematów algorytmów za pomocą programu ELI

4 SCHEMATY BLOKOWE Schemat blokowy, traktowany jako algorytm problemu, jest graficznym przedstawieniem instrukcji (operacji) i wzajemnych powiązań między nimi, które określają kolejność wykonywanych akcji. Schemat blokowy jest zbudowany z figur geometrycznych zwanych skrzynkami oraz połączeń między skrzynkami. Oto kilka podstawowych skrzynek zobacz

5 SKRZYNKI PODSTAWOWE START STOP Skrzynki graniczne START/STOP – mają kształt owalu; wskazują początek i koniec wykonywania schematu blokowego. Ze skrzynki START wychodzi tylko jedno połączenie, natomiast skrzynka STOP nie nie ma połączenia wychodzącego DALEJ

6 SKRZYNKI I W TN WE / WY Skrzynka operacyjna – jest prostokątem, w którym znajdują się instrukcje. Z tej skrzynki wychodzi tylko jedno połączenie Skrzynka warunkowa (decyzyjna) – jest rombem, w którym umieszcza się warunek decydujący o dalszej kolejności wykonywania operacji Skrzynka wprowadzania i wyprowadzania informacji – jest równoległobokiem, w którym umieszcza się dane lub wyniki przykład y

7 PODAJ (x) PISZ (x) WE / WY

8 Przykłady Algorytm obliczania sumy S dwóch liczb a i b START PODAJ (a,b) S:= a+b PISZ (S) STOP DALEJ

9 Schemat blokowy programu wyświetlającego kolejne liczby nieparzyste start i:=1 i< 20 pisz (i) i := i+2 stop nie tak

10 INSTRUKCJA PRZYPISANIAPRZYPISANIA INSTRUKCJA WEJŚCIA/WYJŚCIAWEJŚCIA/WYJŚCIA INSTRUKCJA ZŁOŻONAZŁOŻONA INSTRUKCJA WARUNKOWAWARUNKOWA INSTRUKCJE ITERACYJNEITERACYJNE * instrukcja powtarzaj * instrukcja dopóki

11 INSTRUKCJA PRZYPISANIA Jest to najprostsza instrukcja w każdym języku programowania. Można ją przedstawić w następujący sposób: Z := W Z oznacza zmienną, natomiast W – wyrażenie Przykłady: X := 5X := 5nadanie zmiennej X wartości 5 I := I + 1I := I + 1zmiennej I przypisz nową wartość równą poprzedniej wartości I powiększonej o 1. Np.. Jeśli I wynosiło 4, to nową wartością dla I będzie 5.

12 I := I + 1 SKRZYNKA OPERACYJNA

13 INSTRUKCJA WEJŚCIA/WYJŚCIA Instrukcje wejścia/wyjścia – służą do wprowadzania danych oraz wyprowadzania wyników. Podaj (x)Podaj (x)wprowadzanie do programu wartości, która zostanie przypisana zmiennej x Pisz (x)Pisz (x)wyprowadzenie z programu wyniku, który został przypisany zmiennej x, np.. Jeśli zmiennej x przypisano 5, to taka wartość zostanie wyprowadzona.

14 INSTRUKCJA ZŁOŻONA Jeśli dowolny zbiór (ciąg) instrukcji zostanie poprzedzony słowem POCZĄTEK a zakończony słowem KONIEC, to otrzymamy instrukcję złożoną, traktowaną jako pojedynczą. Słowa te pełnią funkcje podobne do nawiasów i służą do określenia granic danej instrukcji złożonej. POCZĄTEK Instrukcja 1 Instrukcja 2 Instrukcja 3 itd..... KONIEC pojedyncza instrukcja

15 INSTRUKCJA WARUNKOWA Instrukcja warunkowa (decyzyjna) – tego typu instrukcja pozwala dokonać wyboru dalszej akcji. Są dwie takie instrukcje: *instrukcja warunkowa prosta: JEŚLI warunek TO akcja_1 *instrukcja warunkowa z alternatywą: JEŚLI warunek TO akcja_1 W PRZECIWNYM RAZIE akcja_2 WarunekWarunek jest wyrażeniem logicznym, któremu przypisuje się wartość logiczną – prawda (Tak) lub fałsz (Nie) W wyrażeniach logicznych używa się dla porównania wyrażeń liczbowych używa się następujących operatorów relacji: =równe nierówne (różne) DALEJ

16 T N SKRZYNKA WARUNKOWA I <= 20

17 INSTRUKCJA WARUNKOWA (C.D.) =większe lub równe Mogą w nich również występować operatory logiczne: NIE (NOT)negacja I (AND)iloczyn logiczny LUB (OR)suma logiczna

18 INSTRUKCJA ITERACYJNA POWTARZAJ INSTRUKCJE ITERACYJNE – pozwalają zrealizować w programie te same operacje n-razy. Sytuację taką nazywa się pętlą programową, którą można realizować według dwóch różnych metod: *instrukcja powtarzaj POWTARZAJ akcję AŻ warunek Interpretacja tej instrukcji jest następująca: Powtarzaj czynności opisane akcją, aż stwierdzisz, że warunek logiczny jest prawdziwy. Powtarzanie akcji trwa tak długo jak warunek jest fałszywy! Przykład: Ile:= 1 POWTARZAJ Pisz(będę grzeczny w szkole) Ile:= ile+1 AŻ ile > 100 DALEJ

19 INSTRUKCJA ITERACYJNA DOPÓKI *instrukcja dopóki DOPÓKI warunek WYKONUJ akcję Interpretacja tej instrukcji jest następująca: Dopóki warunek logiczny jest prawdziwy, wykonuj czynności opisane akcją. W przypadku instrukcji Powtarzaj wykonywana jest akcja, a dopiero potem warunek. Jeśli jest on fałszywy, następuje powrót. W przypadku instrukcji Dopóki najpierw sprawdzany jest warunek i jeśli jest on prawdziwy, dopiero wtedy wykonywana jest akcja. Przykład: DOPÓKI ile<=100 WYKONUJ POCZĄTEK Pisz(będę grzeczny w szkole) ile:= ile+1 KONIEC

20 LABORATORIUM INFORMATYKI Program ELI umożliwia konstruowanie i analizowanie działania algorytmów, przedstawionych w postaci schematów blokowych. Schematy algorytmów układamy z klocków, w których zawarte są podstawowe operacje takie jak: wprowadzanie danych, wykonywanie obliczeń, sprawdzanie warunku, wywoływanie procedury, wyprowadzenie wyniku. Przykład 1: Przykład 2: Już w krótce dokończę projektować slajdy z przykładami z programu ELI

21 Obliczanie sumy dwóch liczbprzykład

22 11

23 22

24 33

25 44


Pobierz ppt "ELI 2.0 Kliknij myszą Elżbieta Fiedziukiewicz MENU Metody przedstawiania algorytmów- schematy blokowe Niezbędny zestaw instrukcji umownego strukturalnego."

Podobne prezentacje


Reklamy Google