Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Geometria obliczeniowa Wykład 7 Uogólnienia diagramów Voronoi 1.Diagramy w metrykach L p 2.Diagramy potęgowe 3.Diagramy ważone 4.Diagramy dla odcinków.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Geometria obliczeniowa Wykład 7 Uogólnienia diagramów Voronoi 1.Diagramy w metrykach L p 2.Diagramy potęgowe 3.Diagramy ważone 4.Diagramy dla odcinków."— Zapis prezentacji:

1 Geometria obliczeniowa Wykład 7 Uogólnienia diagramów Voronoi 1.Diagramy w metrykach L p 2.Diagramy potęgowe 3.Diagramy ważone 4.Diagramy dla odcinków 5.Szkielety 6.Diagramy wyższych rzędów

2 Diagramy w metrykach L p. Odległość między dwoma punktami na płaszczyźnie definiujemy jako: d p (a,b) = (|a 1 - b 1 | p + |a 2 - b 2 | p ) 1/p. Dla 1 < p < własności i konstrukcja diagramu niewiele różnią się od prezentowanych wcześniej (w metryce euklidesowej). Z uwagi na odmienne kształty kół dla p 2 obszary Voronoi nie muszą być wypukłe, gdyż granica miedzy dwoma obszarami jest krzywą a nie prostą. Nie pociąga to jednak za sobą żadnych negatywnych skutków takich, jak np. rozspójnienie wspólnego brzegu sąsiednich obszarów.

3 W metrykach L 1 i L granica między dwoma obszarami Voronoi może być łamaną. Brzeg diagramu Voronoi może być odcinkami, półprostymi lub prostymi pionowymi, poziomymi, zawartymi w prostych o współczynnikach kierun- kowych 1 lub –1 bądź obszarami między półprostymi. Ponadto nie jest prawdą, że generatory nieograniczonych obszarów Voronoi są wierzchołkami otoczki wypukłej zbioru generatorów S oraz że suma trójkątów triangulacji Delaunay tworzy wielokąt wypukły.

4 Diagramy potęgowe (w geometrii Laguerre). Generatorami obszarów Voronoi są koła, które traktujemy jako punkty. Podobnie, punkty utożsamiamy z kołami o zerowym promieniu. Definicja. Niech C i będzie okręgiem o środku w (x i,y i ) i promieniu r i a p=(x,y) punktem na płaszczyźnie, wtedy d 2 L (C i,p) = (x - x i ) 2 + (y - y i ) 2 – r 2 i, czyli kwadrat odległości jest kwadratem długości odcinka stycznego. W przypadku, gdy wszystkie okręgi mają równe promienie otrzymamy diagram Voronoi w L 2. CiCi r p d L (C i,p)

5 Własności diagramu potęgowego: - Krawędziami diagramów są odcinki lub półproste. - Obszarami Voronoi są ograniczone lub nieograniczone wielokąty wypukłe. - Gdy okręgi kół przecinają się – krawędzie obszarów zawierają punkty ich przecięcia. - Przecięcie obszaru Voronoi z generującym go kołem może być puste. - Mogą istnieć generatory, dla których odpowiadający im obszar Voronoi nie istnieje. Lemat. Stosując metodę dziel i rządź można znaleźć diagram potęgowy n-ele- mentowego zbioru punktów na płaszczyźnie w czasie O(n log n).

6 Przykład.

7 Diagram ważony Każdemu punktowi p i S przypisujemy wagę w i > 0. Wtedy obszar Voronoi definiujemy następująco: VD(p i ) := {x: i j d(p i,x) - w i d(p j,x) - w j } Krawędzie diagramu są kawałkami krzywych lub prostych. Wspólny brzeg dwóch obszarów może być niespójny. Lemat. Diagram ważony n-elementowego zbioru punktów na płaszczyźnie można znaleźć w czasie O(n log n) (np. metodą dziel i rządź).

8 Diagramy Voronoi dla odcinków w R 2. Odległość punktu p od odcinka I definiu- jemy jako odległość p od najbliższego punktu należącego do I: d(p,I) = min q I d(p,q). Krawędziami obszarów Voronoi mogą być odcinki, półproste i fragmenty para- bol (gdy dla punktu z brzegu obszaru najbliższym punktem jednego z sąsiadu- jących odcinków jest jego koniec a dru- giego - punkt z jego wnętrza). Każdy generator należy do swojego obszaru. Lemat. Diagram Voronoi dla n odcinków na płaszczyźnie można znaleźć w czasie O(n log n) (np. metodą dziel i rządź).

9 Szkielety. Szkieletem (lub osią medialną) wielokąta prostego nazywamy graf podziału jego wnętrza na obszary Voronoi wyznaczane przez krawędzie wielokąta. Twierdzenie (Chin, Snoeyink, Wang 1995). Szkielet wielokąta prostego o n wierz- chołkach można znaleźć w czasie O(n).

10 Szkielet prosty. Załóżmy, że dany wielokąt będzie obkurczać się w taki sposób, że jego wierzchołki będą poruszać się wzdłuż dwusiecznych kątów wyznaczanych przez proste zawierające boki wielokąta. Mamy dwa rodzaje zdarzeń, które powo- dują zmianę kierunku poruszania się wierzchołka: - zdarzenie krawędziowe, gdy znika krawędź obkurczającego się wielokąta, - zdarzenie rozdzielające, gdy krawędź obkurczającego się wielokąta jest rozbijana przez wierzchołek poruszający się w przeciwnym kierunku.

11 Własności szkieletu prostego. 1. Krawędzie szkieletu prostego są odcinkami. 2. Szkielet prosty dzieli wielokąty na wielokąty monotoniczne. 3. Szkielet prosty wielokąta wypukłego jest identyczny z odpowiednią osią medialną. Lemat. Jeśli P nie jest wielokątem wypukłym, ma n wierzchołków, z których r tworzy kąt większy od, to szkielet prosty tego wielokąta składa się z 2n- 3 krawędzi, a jego oś medialna ma 2n+r-3 krawędzie, z czego r jest fragmentami parabol. Twierdzenie (Tănase, Veltkamp 2004) Szkielet prosty dla n-kąta prostego na płaszczyźnie można obliczyć w czasie O(n).

12 Rozpoznawanie obrazu. Dla danego obrazu możemy tworzyć mniej lub bardziej dokładne szkielety zmieniając parametr, który odpowiada odległości między kolejnymi wybranymi punktami na brzegu obrazu. [W.-P. Choi et al. Pattern Recognition 36 (2003)]

13 Diagramy Voronoi wyższych rzędów. Definicje. Niech S={p 1,..., p n } będzie zbiorem n punktów na płaszczyźnie. Dla każdego podzbioru T S określamy uogólniony obszar Voronoi zawierający punkty płaszczyzny, dla których punkty z T są bliżej niż punkty z S-T, tzn.: VD(T) := {x: p T,q S-T d(p,x) d(q,x)}. Inaczej: Niech V(p,q) := {x: d(p,x) d(q,x)}. Wtedy VD(p i ) := p T,q S-T V(p,q).

14 k = 1k = 2k = 3 Definicja. Diagram Voronoi rzędu k jest zbiorem uogólnionych obszarów Voronoi dla k- podzbiorów zbioru S, tzn. VD k (S) := T S, |T|=k VD(T). Lemat. Dla n-elementowego zbioru S liczba obszarów Voronoi wszystkich rzędów wynosi O(n 3 ). Dowód. Każdy wierzchołek diagramu dowolnego rzędu jest wyznaczany przez co najmniej trzy punkty z S. Każde trzy punkty z S wyznaczają wierzchołek co najwyżej dwóch diagramów (rzędu równego liczbie punktów z S wewnątrz okręgu opisanego na danych trzech punktach + 1 lub 2). Diagramy są planarne, więc liczba obszarów jest liniowa względem liczby wierzchołków. k = 4

15 Niech T 1, T 2, T 3 oznaczają zbiory generatorów obszarów Voronoi sąsiadujących z danym wierzchołkiem. W diagramie Voronoi k-tego rzędu możemy wyróznić dwa rodzaje wierzchołków: - wierzchołek bliski, gdy | T 1 T 2 T 3 | = k+2 (dla k < n-1), - wierzchołek daleki, gdy | T 1 T 2 T 3 | = k-2 (dla 1< k), gdzie oznacza różnicę symetryczną. Odpowiada to sytuacji, gdy wewnątrz koła wyznaczanego przez trzy punkty z S znajduje się odpowiednio k-1 lub k-2 punktów z S. k = 2

16 Z diagramu Voronoi k-tego rzędu możemy stworzyć diagram (k+1)-szego rzędu w następujący sposób: Z wierzchołków bliskich prowadzimy krawędzie będące przedłużeniem dotychczasowych krawędzi diagramu, które są usuwane. W ten sposób wierzchołki bliskie stają się wierzchołkami dalekimi. Wierzchołki dalekie znikają w kolejnym kroku. A przecięcia nowych krawędzi tworzą nowe wierzchołki bliskie.

17 Lemat. Liczba wierzchołków bliskich w diagramie Voronoi k-tego rzędu dla n- elementowego zbioru S punktów na płaszczyźnie jest ograniczona z góry przez 2k(n-1) - k(k-1) - k i=1 v i, gdzie v i jest liczbą nieograniczonych obszarów w VD i (S). Twierdzenie. Diagram Voronoi k-tego rzędu dla n-elementowego zbioru S punktów na płaszczyźnie można wyznaczyć w czasie O(k 2 n log n). Dowód. Ponieważ liczba wierzchołków bliskich w VD i (S) jest rzędu O(ni), więc przejście do VD i+1 (S) wymaga czasu O(in log n). Zatem k i=1 O(in log n) = O(k 2 n log n). Wniosek. Algorytmem tym możemy znaleźć diagramy Voronoi wszystkich rzędów w czasie O(n 3 log n).

18 Fakt. Istnieje algorytm (Edelsbrunner-Seidel) znajdujący diagramy Voronoi wszystkich rzędów w optymalnym czasie O(n 3 ). Fakt. Dla n-elementowego zbioru S punktów na płaszczyźnie złożoność VD k (S) wynosi O(k(n-k)) i można ten diagram znaleźć w czasie O(n log 3 n + k(n- k)). Fakt. Diagram Voronoi (n-1)-szego rzędu dla n-elementowego zbioru S pun- któw na płaszczyźnie nazywamy diagramem Voronoi najdalszych pun- któw. Ma on liniowy rozmiar i może być znaleziony w czasie O(n log n).

19 Dziękuję za uwagę.

20 Ćwiczenia. 1. Przy założeniu, że żadna prosta o współczynniku kieunkowym 1 lub -1 nie zawiera dwóch centrów wykaż, że w metryce L 1 diagram Voronoi najdalszego punktu zbioru n-elementowego S (n 4) składa się zawsze z co najwyżej czterech obszarów. 2. Podaj przykład, że generatory nieograniczonych obszarów w metryce L 1 mogą nie być wierzchołkami otoczki wypukłej, a triangulacja Delaunay nie musi tworzyć wielokąta wypukłego. 3. Podaj przykład układu punktów w metryce L 1, dla których brzeg obszaru ma niezerowe pole. 4. Dane są zbiory A i B punktów na płaszczyźnie ułożonych w "schodki" (tworzą zbiory dominujące) rozdzielone prostą (kolejność punktów na schodkach jest znana). Znajdź parę najbliższych punktów z A i B w metryce L 1.

21 5. Czy może nastąpić rozspójnienie wspólnego brzegu sąsiednich obszarów w diagramach w metryce L p ? 6. Udowodnij następujące właściwości diagramu potęgowego: - krawędziami diagramu są fragmenty prostych, - przecięcie obszaru z jego generatorem może być puste, - mogą istnieć generatory, dla których obszar nie istnieje. 7. Niech S będzie zbiorem n (być może przcinających się) jednostkowych okręgów na płaszczyźnie. Chcemy obliczyć otoczkę wypukłą S. -(*) Podaj algorytm obliczania otoczki wypukłej w czasie O(n log n) w przypadku, w którym okręgi z S mają różne promienie. 8. Podaj przykład, że wspólny brzeg sąsiadujących obszarów diagramu ważonego może być niespójny.


Pobierz ppt "Geometria obliczeniowa Wykład 7 Uogólnienia diagramów Voronoi 1.Diagramy w metrykach L p 2.Diagramy potęgowe 3.Diagramy ważone 4.Diagramy dla odcinków."

Podobne prezentacje


Reklamy Google