Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Łukasz Sztangret Katedra Informatyki Stosowanej i Modelowania Prezentacja przygotowana w oparciu o materiały Danuty Szeligi i Pawła Jerzego Matuszyka Podstawy.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Łukasz Sztangret Katedra Informatyki Stosowanej i Modelowania Prezentacja przygotowana w oparciu o materiały Danuty Szeligi i Pawła Jerzego Matuszyka Podstawy."— Zapis prezentacji:

1 Łukasz Sztangret Katedra Informatyki Stosowanej i Modelowania Prezentacja przygotowana w oparciu o materiały Danuty Szeligi i Pawła Jerzego Matuszyka Podstawy informatyki 2013/2014

2 Instrukcja wyboru switch Instrukcja wyboru służy do podejmowania wielowarian- towych decyzji. Najpierw obliczane jest wy- rażenie wyr. Jeśli jego wartość odpowiada którejś z wartości podanej w jednej z etykiet case, to wykonywane są instrukcje po tej etykiecie, aż do napotkania instrukcji break. Jeśli wartość wyrażenia nie zgadza się z żadną z wartości przy etykietach case, wówczas wykonywane są instrukcje po etykiecie default. switch( wyr ) { case w1: instr1; break; case w2: instr2; break;... case w_n: instr_n; break; default: instr_d; break; } wyr w1 == wyr instr1 TakNie... instr2 w2 == wyr instr_d instr_n w_n == wyr TakNie TakNie

3 Instrukcja wyboru switch Instrukcja break: –powoduje wyjście z instrukcji switch. Etykieta default: –może znajdować się w dowolnym miejscu, –może w ogóle nie występować w instrukcji switch – wtedy, jeśli wartość wyrażenia nie zgadza się z żadną z wartości przy etykietach case, instrukcja switch nie wykonuje niczego. Instrukcji występujących po etykiecie case nie musi kończyć instrukcja break. Jeśli jej nie umieścimy, to zaczną wykonywać się instrukcje umieszczone pod następną etykietą case.

4 Instrukcja wyboru switch #include using namespace std; int main() { int a; cout << "Podaj liczbe" << endl; cin >> a; switch (a) { case 1: cout << "Podales liczbe jeden" << endl; break; case 2: cout << "Podales liczbe dwa" << endl; break; default: cout << "Nie podales ani liczby jeden ani dwa" << endl; } Wyrażenie Wartość Polecenia nie są w nawiasie {}

5 Instrukcja wyboru switch #include using namespace std; int main() { int a; cout << "Podaj liczbe" << endl; cin >> a; switch (a) { case 1: cout << "Podales liczbe jeden" << endl; case 2: cout << "Podales liczbe dwa" << endl; default: cout << "Nie podales ani liczby jeden ani dwa" << endl; }

6 switch vs if…else W przypadku instrukcji switch obiekt powinien być typu całkowitego W przypadku instrukcji if…else typ obiektu nie ma znaczenia W przypadku instrukcji switch obiekt porównywany jest ze stałą (znaną na etapie kompilacji) W przypadku instrukcji if…else obiekt może być porównywany z wyrażeniem zmiennym

7 switch vs if…else W przypadku instrukcji switch zwasze sprawdzana jest równość W przypadku instrukcji if…else porównanie może być dowolnym operatorem logicznym

8 Instrukcja sterująca break Instrukcja sterująca break przerywa natychmiast dzia- łanie innych instrukcji steru- jących: –switch, –for, –while, –do...while. Jeśli instrukcja break wys- tępuje wewnątrz kilku zag- nieżdżonych pętli, to przery- wa działanie tylko tej pętli, w której bezpośrednio tkwi (jest to tak jakby wyjście o jeden poziom wyżej). while( wyr ) { instr1; if( wyr_b ) break; instr2; } wyr instr1 Tak Nie wyr_b instr2 TakNie

9 Instrukcja sterująca break #include using namespace std; int main() { for (int i=1; ;i=i+1) { cout << i << endl; if (i==10) { break; } Pętla nieskończona Wyjście z pętli

10 Instrukcja sterująca continue Instrukcja sterująca continue stosowana jest w pętlach. Powoduje ona zaniechanie reali- zacji instrukcji będących treścią pętli, jednak (w przeciwieństwie do instrukcji break) sama pętla nie zostaje przerwana. Instrukcja continue przerywa tylko aktualny obieg pętli i zaczyna następny, kontynuując pracę pętli. Po wykonaniu instrukcji continue w pętli for wykony- wana jest i_krok. for(i_init; wyr ; i_krok){ instr1; if( wyr_c ) continue; instr2; } wyr instr1 Tak Nie wyr_c instr2 TakNie i_init i_krok

11 Instrukcja sterująca continue #include using namespace std; int main() { int n=5; for (int i=1; i<=10; i=i+1) { if (i==n) continue; cout << i << endl; } Przeskok na koniec pętli

12 Instrukcja skoku goto Po napotkaniu instrukcji skoku goto wykonywanie programu przenosi się do miejsca oznaczonego etykietą. Z instrukcją goto wiąże się zawsze etykieta, do której należy przeskoczyć. Etykieta musi znajdować się w aktualnym zakresie ważności. Etykieta to nazwa, po której następuje dwukropek.... if( war ) goto et1; instr1; instr2; et1: instr3; Używanie instrukcji goto zdradza (zazwyczaj), że jest się złym programistą. Instrukcji goto zawsze da się uniknąć (choć nie zawsze jest to efektywne).

13 Instrukcja goto #include using namespace std; int main() { for (int i=0; i<3; i=i+1) for (int j=0; j<3; j=j+1) for (int k=0; k<3; k=k+1) { cout<

14 Typy Każda nazwa zanim zostanie użyta musi zostać zdefiniowana (w dowolnym momencie, ale przed jej użyciem). Obiekty różnych typów zajmują w pamięci komputera w różną objętość, różnie też można z nimi postępować. Stąd konieczność podania typu obiektu. Składnia definicji: typ nazwa_zmiennej; typ nazwa1, nazwa2, nazwa3;

15 Typy w C++ TYPY: fundamentalne (jakby najbardziej podstawowe) złożone (wykorzystujące typ fundamentalny) TYPY: wbudowane (standardowe wyposażenie języka C++) definiowane przez użytkownika (wymyślane przez programistę)

16 Typy fundamentalne NAZWABAJTYZAKRES WARTOŚCI bool1{true, false} char1-128 do 127 lub 0 do 255 unsigned char10 do 255 signed char1-128 do 127 wchar_t20 do short int do unsinged short int20 do signed short int do int do unsigned int40 do signed int do long int do unsigned long int40 do signed long int do float4±3,4E±38 double8±1,7E±308 long double8±1,7E±308

17 Typy złożone Operatory umożliwiające tworzenie typów złożonych to: []tablica obiektów danego typu *wskaźnik do pokazywania na obiekty danego typu ()funkcja zwracająca wartość danego typu &referencja obiektu danego typu

18 Referencja a int a;

19 Referencja a, b int a; int &b=a; Referencja musi być zainicjalizowana!!! Zapis: int &b; spowoduje błąd kompilacji.

20 Typ void Typ void jest również typem fundamentalnym. Nie można zdefiniować obiektu typu void. Typ void może występować tylko w deklaracjach typów złożonych: void *wskaźnik;void funkcja(); void tablica[5];void &referencja=obiekt;

21 Zakres ważności nazwy obiektu i czas życia obiektu. Czas życia obiektu to okres od momentu, gdy zostaje od zdefiniowany do momentu, gdy przestaje istnieć. Zakres ważności nazwy obiektu to fragment programu, w którym nazwa obiektu jest znana, czyli obiekt jest dostępny. Obiekt może istnieć (żyje) ale nie jest dostępny (jesteśmy poza zakresem ważności jego nazwy)

22 Zakres ważności nazwy lokalny blok funkcji obszar pliku obszar klasy (struktury) zakres zdefiniowany przez przestrzeń nazw

23 Zakres lokalny int main() {... { int a;...//tu obiekt jest dostępny }...//tu już nie }

24 Zakres bloku funkcji void funkcja() {... goto etykieta;... etykieta:... }

25 Zakres obszaru pliku int a; int main() {... } void funkcja() {... }

26 Zakres zdefiniowany przez przestrzeń nazw #include using namespace std; namespace moja { int a; } int main() { moja::a=1; a=1; cout<

27 Zakres zdefiniowany przez przestrzeń nazw #include using namespace std; namespace moja { int a; } using namespace moja; int main() { a=1; cout<

28 Zakres zdefiniowany przez przestrzeń nazw #include using namespace std; namespace moja{int a;} using namespace moja; int main() { a=1; cout<

29 Zakres zdefiniowany przez przestrzeń nazw #include using namespace std; namespace moja1{int a;} namespace moja2{double a;} using namespace moja1; using namespace moja2; int main() { a=1; moja1::a=1; cout<

30 Zakres zdefiniowany przez przestrzeń nazw #include using namespace std; namespace moja { int a; double b; } using moja::a; int main() { a=1; moja::b=1.5; cout<

31 Zakres zdefiniowany przez przestrzeń nazw #include using namespace std; int main() { cout<<"Hello\n"; } #include int main() { std::cout<<"Hello\n"; }

32 Zakres zdefiniowany przez przestrzeń nazw #include int main() { int cout=2; std::cout<

33 Zasłanianie nazw #include using namespace std; int i=1; int main() { cout << i << endl; int i=2; cout << i << endl; cout << ::i << endl;{ cout << i << endl; int i=3; cout << i << endl; cout << ::i << endl;} cout << i << endl; cout << ::i << endl; int i=4; } BŁĄD REDEFINICJA

34 Zasłanianie nazw #include using namespace std; int i=1; int main() { cout << i << endl; int i=2; cout << i << endl; cout << ::i << endl;{ cout << i << endl; int i=3; cout << i << endl; cout << ::i << endl;} cout << i << endl; cout << ::i << endl; int i=4; }

35 Zmienne lokalne #include using namespace std; int main() { for (int i=0; i<5; i=i+1) { cout<

36 Zmienne lokalne #include using namespace std; int main() { int i; for (i=0; i<5; i=i+1) { cout<

37 Specyfikator const Specyfikator const zmienia zwykłą definicję tak, że jest to teraz definicja obiektu stałego, np.: const double pi = 3.14; Obiekty stałe można tylko inicjalizować, nie można wykonać przypisania! const int a; a=5; BŁĄD

38 Specyfikator register Specyfikator register używany jest do definiowania obiektów, do których chcemy mieć bardzo szybki dostęp. register jest sugestią dla kompilatora aby zmienną umieścił w rejestrze procesora. register int i; Zmienna umieszczona w rejestrze nie ma adresu! Odwołanie się do adresu takiej zmiennej spowoduje przeniesienie jej do pamięci i zwrócenie jej adresu.

39 Specyfikator volatile Specyfikator volatile zmienia zwykłą definicję tak, że jest to teraz definicja obiektu, którego wartość może się zmienić bez wiedzy kompilatora, np.: volatile double a;

40 Instrukcja typedef Instrukcja typedef pozwala na nadanie dodatkowej nazwy już istniejącemu typowi, np.: typedef odleglosc int; Definicja odleglosc a; odpowiada definicji int a;

41 Typ wyliczeniowy enum Jest typem całkowitoliczbowym. Do obiektu takiego typu można podstawić jedynie wartość określoną na liście wyliczeniowej. Definicja enum nazwa_typu {lista wyliczeniowa};

42 Typ wyliczeniowy enum #include using namespace std; int main() { enum miesiace{sty=1,lut,mar,kwi,maj,cze,lip,sie,wrz,paz,lis,gru}; miesiace M; M=lut; //M=3; //M=ala; cout<

43 Typ wyliczeniowy enum #include using namespace std; int main() { enum {a=10,b,c,d,e,f,g,h,i,j,pod}; cout<

44 Jednoargumentowe operatory arytmetyczne Operatory znaku:+- a=+3; b=-5; Operatory inkrementacji i dekrementacji:++ -- –wersja przedrostowa ++a; --b; –wersja przyrostkowa a++; b--;

45 Priorytety operatorów POST PRE

46 Jednoargumentowe operatory arytmetyczne #include using namespace std; int main() { int a=5,b=5,c=5,d=5; cout<<++a<<"\t"<

47 Dwuargumentowe operatory arytmetyczne Dodawanie+ Odejmowanie- Mnożenie* Dzielenie/ Reszta z dzielenia%

48 Priorytety operatorów * / %

49 Operatory przypisania Jest ich 11 =*=/=%= +=-=<<=>>= &=|=^= a+=2; oznacza a=a+2; …

50 Priorytety operatorów = *= /= %= += -= >= &= |= ^= 2 1

51 Operatory logiczne Operator równy== Operator różny!= Operator mniejszy< Operator większy> Operator mniejszy lub równy<= Operator większy lub równy>= Operator sumy logicznej|| Operator iloczynu logicznego&& Operator negacji!

52 Operatory logiczne Iloczyn logiczny: && Suma logiczna: || Negacja logiczna: ! pqp && q pqp || q p!p 01 10

53 Operatory logiczne int a=5; if (a>=4 && a<10 || a==0) { … } bool koniec = false; while (!koniec) { … }

54 Priorytety operatorów ! >= 10== != && 5||

55 Operatory bitowe iloczyn bitowy & suma bitowa | bitowa różnica symetryczna^ negacja bitowa ~ przesunięcie bitowe w lewo << przesunięcie bitowe w prawo >>

56 Operatory bitowe (& | ^ ~) 0…1010 &0…0110 0…0010 Iloczyn bitowy Suma bitowa Bitowa różnica symetryczna Negacja bitowa 0…1010 |0…0110 0…1110 0…1010 ^0…0110 0…1100 ~0…1010 1… bity (dla int)

57 Operatory bitowe ( >) Operator przesunięcia bitowego w lewo zmienna << ile_miejsc Operator przesunięcia bitowego w prawo zmienna >> ile_miejsc 32 bity (dla int) 0101… …10100 ? 0101… …101 ?

58 Operatory bitowe #include using namespace std; int main() { short int a=0x00ff,b=0xff00,c,d,e,f,g,h; c=~a; d=a>>2; e=a<<2; f=a&b; g=a^b; h=a|b; cout<

59 Priorytety operatorów ~ > & 8^ 7|

60 Operatory przesunięcia bitowego Operatory > zostały przeładowane w ten sposób, że odpowiadają za wstawianie i wyjmowanie ze strumienia. int a; cin>>a; cout<

61 Operatory logiczne a operatory bitowe int main() { int a=5; if (a>3 && a<7) cout<<"TRUE"<3 & a<7) cout<<"TRUE"<

62 Operatory logiczne a operatory bitowe int main() { int a=1,b=2; if (a && b) cout<<"TRUE"<

63 Wyrażenie warunkowe ? : Jest to wyrażenie, którego wartość jest zależna od wartości wyrażenia stojącego przed znakiem ? wart = wyr ? wart1 : wart2; Jeżeli wyr jest prawdziwe to wart=wart1 jeżeli nie to wart=wart2

64 Wyrażenie warunkowe #include using namespace std; int main() { int a=1, b=2,c,d; if (a>b) c=a; else c=b; d = a > b ? a : b; cout << c << endl << d << endl; } Równoznaczne instrukcji if

65 Priorytety operatorów ? : 3 2 1

66 Operator przecinek Wyrażenie składające się z kilku wyrażeń oddzielonych od siebie operatorem, przyjmuje wartość wyrażenia będącego najbardziej z prawej, np.: wart=(wart1,wart2,wart3); jest równoznaczne z: wart=wart3;

67 Priorytety operatorów ,

68 Operator przecinek Operator, ma najniższy priorytet (niższy od operatorów przypisania). Dlatego: a = (b, c); odpowiada a = c; ale a = b, c; odpowiada a = b;

69 Łączność operatorów Operatory jednoargumentowe są prawostronnie łączne, np.: (!a) Operatory dwuargumentowe są lewostronnie łączne (wyjątek: operatory przypisania), np.: (((a+b)+c)+d) ale (a=(b=(c=d)))

70 Priorytety operatorów POST PRE + - ! ~ 15 14* / % > 11 >= 10== != 9& 8^ 7| 6&& 5|| 4? : 3= *= /= %= += -= >= &= |= ^= 2 1,

71 Prezentacja udostępniona na licencji Creative Commons: Uznanie autorstwa, Na tych samych warunkach 3.0. Pewne prawa zastrzeżone na rzecz autorów. Zezwala się na dowolne wykorzystywanie treści pod warunkiem wskazania autorów jako właścicieli praw do prezentacji oraz zachowania niniejszej informacji licencyjnej tak długo, jak tylko na utwory zależne będzie udzielana taka sama licencja. Tekst licencji dostępny jest na stronie:


Pobierz ppt "Łukasz Sztangret Katedra Informatyki Stosowanej i Modelowania Prezentacja przygotowana w oparciu o materiały Danuty Szeligi i Pawła Jerzego Matuszyka Podstawy."

Podobne prezentacje


Reklamy Google