Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

SZTUKA GRECJI Doryforos (niosący włócznię), marmurowa kopia oryginału z brązu Polikleta, ok. 440 r. p.n.e.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "SZTUKA GRECJI Doryforos (niosący włócznię), marmurowa kopia oryginału z brązu Polikleta, ok. 440 r. p.n.e."— Zapis prezentacji:

1 SZTUKA GRECJI Doryforos (niosący włócznię), marmurowa kopia oryginału z brązu Polikleta, ok. 440 r. p.n.e.

2 RAMY CZASOWE 1000 r.p.n.e. – 600 p.n.e. – wielka kolonizacja :1000 r.p.n.e. – 600 p.n.e. – wielka kolonizacja : - VIII w. p.n.e. dzieła Homera ujednolicają pismo greckie - założenie Kartaginy r. p.n.e. – pierwsze Igrzyska Olimpijskie - początek kolonizacji basenu morza Śródziemnego 600 r. p.n.e. – 550 p.n.e. – okres archaiczny :600 r. p.n.e. – 550 p.n.e. – okres archaiczny : - ok. 600 r. p.n.e. ustawodawstwo Drakona w Atenach - ok. 590 r. p.n.e. Syrakuzy świątynia Apollina, początek porządku doryckiego i jońskiego - od 566 r. p.n.e. Wielkie Panatenaje w Atenach

3 550 – 500 r. p.n.e. – Grecy i Persowie - wojny z Persami, Jonia w rękach Persów - panowanie Dariusza I w Persji - podporządkowanie Greków Persom w Tracji r. p.n.e. obalenie tyranii w Atenach 500 – 450 r. p.n.e. – styl klasyczny – 493 r. p.n.e. – pierwsza wojna perska – 478 r. p.n.e. – druga wojna perska r. p.n.e. – zburzenie Akropolis Ateńskiej

4 450 – 430 epoka Peryklesa - okres największej świetności Aten - Ateny – genialni architekci i rzeźbiarze tworzą Partenon : Kalikrates, Iktios i Fidiasz – 429 r. p.n.e. – rządy Peryklesa w Atenach r. p.n.e. – epidemia zarazy w Atenach 400 – 32 r. p.n.e. – schyłek okresu klasycznego, okres hellenistyczny - Ekspansja Greków w Azji Mniejszej -347 r. p.n.e. Arystoteles wychowawcą Aleksandra Wielkiego r. p.n.e. założenie Aleksandrii - od II w. p.n.e. stopniowy wzrost znaczenia Rzymu

5 Platon Śmierć Sokratesa, Jacques-Louis David, 1787, Metropolitan Museum of Art, New York

6 GRECJA ARCHAICZNA Po okresie świetności sztuki mykeńskiej i rozwoju pałaców helladzkich Grecja musiała stawić czoło najeźdźcom z północyPo okresie świetności sztuki mykeńskiej i rozwoju pałaców helladzkich Grecja musiała stawić czoło najeźdźcom z północy Okres ten nazywany ciemnym w sztuce i kulturze trwał od ok r. p.n.e. do ok. 800 r. p.n.e.Okres ten nazywany ciemnym w sztuce i kulturze trwał od ok r. p.n.e. do ok. 800 r. p.n.e. Zanikła wówczas w Grecji umiejętność pisaniaZanikła wówczas w Grecji umiejętność pisania Nie powstawały żadne istotne dzieła architektury i sztukiNie powstawały żadne istotne dzieła architektury i sztuki Kontynuowano jedynie rzemiosło artystyczne tzn. garncarstwo i brązownictwoKontynuowano jedynie rzemiosło artystyczne tzn. garncarstwo i brązownictwo Powrót do form bardziej rozwiniętych w sztuce związany był z ukształtowaniem się greckiego polis – miasta – państwa ok. VI w. p.n.e.Powrót do form bardziej rozwiniętych w sztuce związany był z ukształtowaniem się greckiego polis – miasta – państwa ok. VI w. p.n.e.

7 Świątynia Hery w Paestum (Italia), styl dorycki, połowa VI w. p.n.e. Architektura okresu archaicznego

8 - najważniejszymi budowlami, które dały impuls do tworzenia bogatej dekoracji były świątynie - w VII w. p.n.e. pojawiły się pierwsze kolumnady otaczające świątynie (Samos) - porządki architektoniczne stosowane były w zewnętrznych partiach świątyń, które zachowały prosty plan złożony z westybulu (pronaos) oraz sali (cella) - budowle otaczane były kolumnadą lub przynajmniej (w przypadku mniejszych budowli) miały kolumny w fasadzie Przykład świątyni z antami

9 Porządek dorycki -Architektura dorycka wywodzi się najprawdopodobniej z budownictwa drewnianego - jej początki sięgają VII w. p.n.e. - Charakteryzuje się ciężkimi proporcjami i surowością - kolumna w tym porządku nie posiada bazy, trzon natomiast w ok. 1/3 wys. zwężał się ku górze (entasis), miało to zapobiec złudzeniu pochylania się kolumn - głowica kolumny miała bardzo uproszczony kształt, przypominała poduszkę, na której spoczywa kwadratowa płyta

10 - porządek joński powstał na terenie Azji Mniejszej ok. VI w. p.n.e. - charakteryzuje się lekkością i smukłymi proporcjami - złożona baza oparta na plincie - trzon kolumny żłobkowany tzw. kanelury, żłobkowanie węższe niż w stylu doryckim - kapitel złożony z przypominających baranie rogi wolut - trójczłonowy architraw - bogato zdobiony fryz ciągły (zamiast tryglifów i metop w porządku doryckim) Porządek joński

11 Porządek koryncki - porządek koryncki rozwinął się na przełomie V i IV w. p.n.e. jako odmiana porządku jońskiego -Charakteryzuje się smuklejszymi proporcjami niż porządek joński i bardziej ozdobnym kapitelem - kapitel ma kształt koszyka z dwoma rzędami liści akantu - powyżej liści woluty podtrzymują abakus - trzon kolumny z kanelurami (podobnie jak w porządku jońskim) - porządek zastosowano m.in. w tolosach w Delfach, świątyni Zeusa Olimpijskiego w Atenach

12 Rzeźba okresu archaicznego Kuros, Teby, ok. poł. VI w. p.n.e. Grecy stosunkowo wcześnie uznali reprezentację ciała ludzkiego jako ważny temat artystyczny - Grecy stosunkowo wcześnie uznali reprezentację ciała ludzkiego jako ważny temat artystyczny - rzeźby kurosów, czyli nagich młodzieńców przedstawiane były zgodnie z ówczesnym kanonem tzn. w symetrycznej postawie, z rękami przyciśniętymi do boków i wysuniętą jedną stopą - posągi zamawiane były przez arystokratów lub władze, a ich przeznaczeniem było uświetnienie świątyń lub grobów, spełniały też funkcje ofiarne - miały przedstawiać ideał urody, który w sztuce greckiej rozumiany był jako połączenie piękna fizycznego ze szlachetną duszą

13 Tzw. Moschoforos, mężczyzna niosący cielątko, marmur, ok. 560 r. p.n.e., 1,65 m, Ateny - postacie męskie reprezentowane w rzeźbie są wyidealizowane, przestawione w ponadczasowej młodości - charakterystyczną cechą rzeźby tego okresu jest tzw. archaiczny uśmiech - tzw. Moschofors to mężczyzna ofiarnik w cienkim chitonie, ukazującym nagi tors, niosący cielątko - kompozycja zwarta, spójna (skrzyżowanie nóg zwierzęcia i rąk człowieka), symbioza ze zwierzęciem

14 Posągi kobiet w okresie archaicznym były rzadkim zjawiskiem, były one zazwyczaj portretowane podobnie jak mężczyźni, wyraz twarzy prawie nie zdradzał cech kobiecych, dopiero z czasem, gdy opanowano sztukę modelunku, kobiety zaczęły być częściej przedstawiane. Kora archaiczna

15 GRECJA KLASYCZNA W okresie wczesnoklasycznym i klasycznym tzn.W okresie wczesnoklasycznym i klasycznym tzn. ok r. p.n.e. w Grecji rozwinął się system demokratyczny, a sztuka osiągnęła swój szczytowy poziom zwłaszcza w Atenach Ateny zapewniły sobie silną pozycję m.in. dzięki temu, iż stały na czele związku stworzonego dla obronności Greków przed Persami, związek ten płacił trybutAteny zapewniły sobie silną pozycję m.in. dzięki temu, iż stały na czele związku stworzonego dla obronności Greków przed Persami, związek ten płacił trybut Część trybutu została przeznaczona przez męża stanu Peryklesa na program odbudowy Akropolis Ateńskiej, zniszczonej w znacznej mierze przez wojny z PersjąCzęść trybutu została przeznaczona przez męża stanu Peryklesa na program odbudowy Akropolis Ateńskiej, zniszczonej w znacznej mierze przez wojny z Persją

16 Perykles - największy ateński polityk, mówca, twórca tzw. demokracji ateńskiej, rządził Atenami od 444 do swojej śmierci w 429 r. p.n.e. - corocznie był wybierany strategiem miasta - mimo że władza w polis była skupiona w jego rękach, to on był autorem demokracji ateńskiej poprzez danie ludowi większego udziału w sprawach państwowych - zaplanował zakrojoną na wielką skalę odbudowę Akropolis Ateńskiej zniszczonej wojami perskimi - patronował kulturze i sztuce - rozbudował flotę ateńską i port Pireus Popiersie Peryklesa, wg Kresilasa

17 Partenon, czyli świątynia Ateny Partenos (Ateny dziewicy), Akropolis Ateńska, 447 – 432 r. p.n.e., Iktinos Architektura okresu klasycznego

18 Rzut poziomy Partenonu Najważniejsza i najbardziej znana klasyczna budowla grecka to Partenon wzniesiony przez dwóch architektów Kalikratesa i Iktinosa na Akropolis Ateńskiej -Założenie o śmiałym planie, w stylu doryckim, o perfekcyjnych detalach, imponujące swym majestatem - świątynia na planie peripterosu, otoczona kolumnadą złożoną z 46 kolumn, 17 na dłuższych i 8 na krótszych bokach - wnętrze naosu (sali większej) otoczone było z 3 stron kolumnadą jońską - Partenon budził zachwyt już w czasach antycznych (m.in. opis Plutarcha) - Partenon został wzniesiony po zniszczeniach perskich pierwotnej konstrukcji

19 Kopia monumentalnej statuy Ateny, Fidiasz - znajdowała się tam kolosalnej wielkości statua Ateny z chryzelefantyny (połączenia złota i kości słoniowej), dzieło wielkiego rzeźbiarza Fidiasza Rekonstrukcja Akropolis Ateńskiej

20 Obecny widok na Akropolis Ateńską z lotu ptaka

21 Grupa trzech bogiń asystujących przy narodzinach Ateny, wschodni przyczółek Partenonu, ok. 435 r. p.n.e. British Museum

22 Metopa z południowego boku Partenonu, walka centaura z Lapitem. Charakterystyczne przedstawienie twarzy centaura jako maski, ok. 440 r. p.n.e., wys. 1,2 m, British Museum

23 Fidiasz pokazujący swym przyjaciołom fryz joński z celli Partenonu, Lawrence Alma-Tadema, 1868 r.

24 Erechteion, Akropolis Ateńska, 421 – 405 r. p.n.e. Erechteion to niezwykle oryginalna, asymetryczna w planie budowla. Budowla ta, pełniąca funkcje kaplicy, posiadała wspaniałą dekorację roślinną na szyjach kolumn i na ścianach, rzeźbiony fryz zewnętrzny, co kontrastowało z surowością znajdującego się nieopodal Partenonu. Osobliwością Erechteionu jest rodzaj werandy niedostępnej od strony zewnętrznej, którego płaski dach podtrzymywało sześć kariatyd (posągów kobiet)

25 Rzeźba okresu klasycznego - od V w. p.n.e. zaczyna być zauważalna zmiana w stylistyce i funkcji rzeźby - pozy stają się bardziej naturalne (np. Woźnica delficki), zauważalna jest też znacząca ewolucji sposobu przedstawiania ruchu postaci - swobodne potraktowanie fryzury i budowy ciała - zmianie uległa też rzeźba nagrobna stając się bardziej osobową, ukazując postacie opłakujące śmierć najbliższych Woźnica delficki, ok. 470 r. p.n.e., brąz, Delfy

26 Tzw. Wojownik z Riace, ok. 460 – 450 r. p.n.e., 1,97 m, brąz, Reggio jedno ze szczytowych osiągnięć rzeźby greckiej okresu klasycznego. Grupa wojowników z Riace - jedno ze szczytowych osiągnięć rzeźby greckiej okresu klasycznego. Grupa wojowników z Riace - postawa w tzw. kontrapoście, czyli sposobie ukazania postaci, której cały ciężar ciała opiera się na jednej nodze, druga natomiast delikatnie dotyka podłoża, barki natomiast pochylone są w kierunku przeciwnym do linii bioder, kręgosłup przybiera kształt litery S, jedna ręka luźno opada, druga najczęściej trzyma jakiś przedmiot - kontrapost wyparł archaiczne przedstawianie postaci frontalnej, opartej równo na obu nogach

27 Rzymskie kopie dzieł greckich Dyskobol, marmurowa kopia brązowej rzeźby Myrona z ok. 450 r. p.n.e., Rzym dzieła rzeźbiarzy greckich wywarły ogromny wpływ na kulturę starożytną, dlatego często były kopiowane w epokach późniejszych i wyznaczyły kanon klasycznego piękna - dzieła rzeźbiarzy greckich wywarły ogromny wpływ na kulturę starożytną, dlatego często były kopiowane w epokach późniejszych i wyznaczyły kanon klasycznego piękna - Rzymianie którzy czerpali z dorobku sztuki greckiej wykonywali liczne kopie w marmurze istniejących jeszcze wówczas oryginałów z brązu - różnicą zauważalną w kopiach z marmuru jest dodawanie podpór, które nie istniały w oryginałach

28 Marmurowa kopia grupy Tyranobójców Kritiosa i Nesjotesa, ok. 470 r. p.n.e., wys. 1,95 m, Neapol Herakles Farnese, kopia z marmuru brązowej rzeźby Lizypa, ok. 325 r. p.n.e., Neapol

29 Grecja hellenistyczna określenie hellenizm ( z niem. Hellenismus) używana była przez badaczy dla określenia fuzji sztuki greckiej i wpływów orientalnychokreślenie hellenizm ( z niem. Hellenismus) używana była przez badaczy dla określenia fuzji sztuki greckiej i wpływów orientalnych jest to umowny ostatni okres w dziejach Grecji starożytnej, wyznaczony przez datę śmierci Aleksandra Wielkiego 323 r. p.n.e. i podbój Egiptu Ptolemeuszy w 30 r. p.n.e. przez Imperium Rzymskiejest to umowny ostatni okres w dziejach Grecji starożytnej, wyznaczony przez datę śmierci Aleksandra Wielkiego 323 r. p.n.e. i podbój Egiptu Ptolemeuszy w 30 r. p.n.e. przez Imperium Rzymskie Podboje Aleksandra Wielkiego wyznaczyły rozwój sztuki greckiej poprzez wpływy podbitych krajów OrientuPodboje Aleksandra Wielkiego wyznaczyły rozwój sztuki greckiej poprzez wpływy podbitych krajów Orientu Idealizacja postaci w sztuce Grecji klasycznej została zastąpiona dążeniom ku naturalizmowi, a harmonia przeistoczyła się w ekspresjęIdealizacja postaci w sztuce Grecji klasycznej została zastąpiona dążeniom ku naturalizmowi, a harmonia przeistoczyła się w ekspresję

30 Architektura hellenizmu -Okres poprzez podboje Aleksandra wiązał się z zakładaniem nowych miast i przebudową istniejących ośrodków miejskich - był to wzmożony okres rozwoju urbanizmu, przy budowie obiektów zwracano uwagę na odległość od ciągów komunikacyjnych, możliwość zaopatrzenia w wodę, ukształtowanie terenu etc. - miasta zakładano na planie geometrycznym, którego centrum stanowiła Agora – rynek - najważniejszymi obiektami w mieści były buleuterion – ratusz, eklesiastreon – gdzie miały miejsca posiedzenia rady, stoa – najczęściej w formie portyku również piętrowego o przeznaczeniu użytkowych (kupiectwo) - powstawały gimnazjony – miejsca do uprawiania sportów oraz biblioteki, z których najbardziej znaną była Biblioteka Aleksandryjska

31 Ołtarz Zeusa w Pergamonie, ok. 180 r. p.n.e., Berlin

32 Ołtarz Zeusa został zbudowany w mieście Pergamon w Azji Mniejszej Była to monumentalna wersji ołtarza, który miał bogatą tradycję we Wschodniej Grecji Między bocznymi skrzydłami znajdował się ciąg schodów prowadzący na wysoką platformę, w wyższej partii wzgórza znajdowało się sanktuarium Ateny Powstawały także świątynie, jednak budowane już tylko w porządku jońskim lub korynckim Powstawały też świątynie na planie koła, z których najsłynniejsza znajduje się w Delfach, mimo iż została zbudowana jeszcze przed okresem hellenistycznym Tholos, Delfy, ok. 380 r. p.n.e.

33 Rzeźba hellenistyczna - hellenizm poszukiwał nowych form w przedstawieniach postaci ludzkiej, zaczęto odchodzić od idealizmu na rzecz realizmu, intencją artysty często było ukazanie słabości ludzkiej, wieku, wyrażenia emocji postaci Umierający Gal, rzymska kopia pergamońskiego oryginału, ok. 180 r. p.n.e., Rzym

34 stylowo rzeźba hellenistyczna inspirowała się dziełami wielkich mistrzów greckich m.in. Praksytelesa czy Lizypa - stylowo rzeźba hellenistyczna inspirowała się dziełami wielkich mistrzów greckich m.in. Praksytelesa czy Lizypa - tworzono rzeźby indywidualne bądź też przedstawienia grupowe pełne patosu i dynamiki jak np. tzw. Grupa Laokoona Grupa Laokoona, kopia z ok. I w. p.n.e. oryginały greckiego z przełomu III i II w. p.n.e., wys. 2,4 m, Watykan

35 Nike z Samotraki, marmur, ok. 180 r. p.n.e., wys. 2,4 m, Louvre, Paryż Wenus z Milo (zwana też Afrodytą z Melos), marmur, ok. II w. p.n.e., wys. 1,8 m, Louvre, Paryż

36 Bibliografia John Boardman, Sztuka grecka, wyd. VIA, 1999 Henri Stierlin, Grecja Od Myken do Parntenonu, wyd. Taschen, 2001 Hugh Honour, Jonh Fleming, Historia Sztuki Świata, wyd. Arkady, 2002


Pobierz ppt "SZTUKA GRECJI Doryforos (niosący włócznię), marmurowa kopia oryginału z brązu Polikleta, ok. 440 r. p.n.e."

Podobne prezentacje


Reklamy Google