Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 1 Projektowanie systemów informacyjnych Ewa Stemposz, Kazimierz Subieta.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 1 Projektowanie systemów informacyjnych Ewa Stemposz, Kazimierz Subieta."— Zapis prezentacji:

1 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 1 Projektowanie systemów informacyjnych Ewa Stemposz, Kazimierz Subieta Instytut Podstaw Informatyki PAN, Warszawa Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych, Warszawa Wykład 7 Model obiektowy (4)

2 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 2 Zagadnienia Dziedziczenie asocjacji Asocjacje pochodne Redukcja liczności Role wielowartościowe Trochę więcej o agregacji Agregacja rekursywna Trochę więcej o asocjacji kwalifikowanej Trochę więcej o mechanizmach rozszerzalności

3 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 3 Dziedziczenie asocjacji (1) K1 K2 K3K4 K a a {incomplete} K1 K2 K3K a Aby asocjacje a (diagram po lewej stronie) mogły zostać zastąpione jedną asocjacją a poprowadzoną od nadklasy K1 do klasy K (diagram po prawej stronie) obie asocjacje a z diagramu po lewej stronie muszą spełniać następujące warunki: muszą mieć tą samą semantykę, muszą mieć tą samą strukturę, asocjacja a musi łączyć klasę K z wszystkimi podklasami klasy K1.

4 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 4 Dziedziczenie asocjacji (2) Referat tytuł autorzy [1..*] Zaproszony Zwykły ocena Sesja nazwa data Termin godz. Termin godz. wygłaszany 1..* 0..1 wygłaszany Termin godz * Zastosowanie dziedziczenia asocjacji spowodowało, że część informacji nie została przeniesiona na nowy diagram (zmiany zostały oznaczone czerwonym kolorem). wygłaszany Nazwa dla klasy asocjacji ?

5 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 5 Asocjacje pochodne 1) Jeśli Osoba mieszka w mieście w którym pracuje, to któraś z asocjacji: mieszka lub znajduje się powinna zostać oznaczona jako pochodna (albo usunięta z diagramu). OsobaMiasto Firma mieszka 1 1..* znajduje się 1 1..* pracuje w ? pracodawca 2) Jeśli liczność roli pracodawca wynosi 0..1 asocjacja mieszka nie będzie pochodna, ponieważ nie dla wszystkich obiektów powiązania będą mogły być wydedukowane. Możliwe asocjacje pochodne: /mieszka lub /znajduje się

6 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 6 Redukcja liczności K1 K a1 a2 1y K2 1 x K1K2 K a1 a2 xy Wykorzystanie klasy pośredniczącej dla redukcji liczności związków wiele-do-wielu Przykład Zatrudnienie stanowisko pensja Osoba 1..* Firma * Osoba * Firma 1..* Zatrudnienie stanowisko pensja 1 1 /pracodawca 1..* * gdzie: x, y oznaczają liczności wiele

7 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 7 Role wielowartościowe (1) Rola wielowartościowa to taka rola, dla której górna granica liczności jest większa od 1. K1K2 r1r2 Przyjmuje się domyślnie: zbiór obiektów, opisujący daną rolę, jest nieuporządkowany, dany obiekt pojawia się tylko jeden raz w w zbiorze obiektów opisującym rolę, powyższe reguły mogą zostać zmienione dzięki ograniczeniom {ordered}, {bag} i stereotypowi «history ». * 1 Rola r2 jest tu rolą wielowartościową. Uwaga: W sensie dosłownym, liczności obu końców asocjacji oznaczają liczności obu ról. :K1 :K2 a a a K1K a * {ordered} Ograniczenie {ordered} pozwala na uporządkowanie zbioru obiektów opisującego daną rolę.

8 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 8 Role wielowartościowe (2) Dwa powiązania między dwoma tymi samymi obiektami występują też w sytuacji, jak poniżej, ale nie są to powiązania o tej samej semantyce, jak w przykładzie poprzednim. OsobaFirma pracuje jest dyrektorem * Nowak : OsobaIBM : Firma pracuje jest dyrektorem Ograniczenie: {bag} Zatrudnienie data zatrudnienia data zwolnienia stanowisko pensja Osoba 1..* Firma * {bag} X:Osoba Y:Firma :Zatrudnienie programista 2000 :Zatrudnienie NULL analityk 5000 {subset}

9 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 9 Role wielowartościowe (3) Stereotyp: «history» dla oznaczenia roli pracodawca Zatrudnienie data zatrudnienia data zwolnienia stanowisko pensja Osoba 1..* Firma * «history » pracodawca :Osoba :Firma :Zatrudnienie programista 2000 :Zatrudnienie NULL analityk 5000 Stereotyp «history», podobnie jak ograniczenie {bag}, pozwala na utworzenie więcej niż jednego powiązania o danej semantyce między dwoma obiektami, ale wykorzystywanie go jest raczej ukierunkowane na rejestrowanie zmian w czasie.

10 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 10 Role wielowartościowe (4) Zatrudnienie data zatrudnienia data zwolnienia stanowisko pensja Osoba 1..* Firma * :Osoba :Firma :Zatrudnienie programista 2000 :Zatrudnienie NULL analityk 5000 Zastosowanie klasy pośredniczącej Zatrudnienie wprawdzie pozwala na utworzenie wielu powiązań pracuje między dwoma tymi samymi obiektami, wystąpieniami klas Osoba i Firma, ale nie uwidacznia tego faktu.

11 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 11 Agregacja (1) Agregacja jest rodzajem asocjacji; zadaniem agregacji jest modelowanie związku całość-część. agregacja jest asocjacją: dla obu jej końców są określane liczności, a także może mieć atrybuty, np. GrupaStudent Termin od do * agregacja jest wykorzystywana do modelowania związku całość-część GrupaStudent * całość część

12 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 12 Agregacja (2) Inne nazwy dla ról agregacji: całość składa się z zawiera obejmuje, itp. część wchodzi w skład należy jest zawarta w, itp. Nazwa agregacji i nazwy jej ról, jako oczywiste, są pomijane ! A B Własności agregacji: jest relacją niesymetryczną, tzn. jeśli B jest częścią A, to A nie jest częścią B A BC jest relacją przechodnią (tranzytywną), tzn. jeśli C jest częścią B i B jest częścią A, to C jest częścią A

13 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 13 Agregacja (3) Kryteria służące analitykowi pomocą w podjęciu decyzji czy do modelowania pojęciowego wykorzystać agregację, czy też zwykłą asocjację. kryterium istnienia (część nie istnieje samodzielnie bez całości), kryterium wstawiania (nie ma sensu wstawianie części do systemu, jeśli nie wstawiono do niego całości), kryterium usuwania (usuwanie całości powinno skutkować usunięciem wszystkich powiązanych z tą całością części), kryterium fizycznej części. Wszystkie kryteria zawiodły, a mimo to zdecydowano się zastosować agregację, ponieważ lepiej niż zwykła asocjacja modeluje związek część-całość - pewne operacje można wykonywać na całości, a nie na każdej z części oddzielnie. Grupa Termin od do * zmień plan Student zmień plan Operacja zmień plan została oznaczona jako ta, która będzie automatycznie wykonana dla wszystkich części, wtedy gdy zostanie wywołana dla całości (propagacja operacji). plan

14 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 14 Agregacja rekursywna (1) Agregacja rekursywna K ? ? Obiekt klasy K może zarówno wchodzić w skład innych obiektów klasy K, jak i zawierać obiekty klasy K. K 0..1 :K Co by było, gdyby któryś z końców tej agregacji (lub oba końce) oznaczyć licznością dokładnie 1 zamiast liczności opcjonalnej 0..1 ? Jakie zmiany wprowadziłoby do powyższego diagramu zastosowanie zwykłej asocjacji zamiast agregacji ? Czy można tu zastosować kompozycję?

15 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 15 Agregacja rekursywna (2) K 0..1 * :K Czy można tu zastosować liczność dokładnie 1 zamiast 0..1 i liczność 1..* zamiast liczności * ? Część nazwa materiał rozmiary 0..1 * III Firma Oddział 1 * * 0..1 Dla którego z obu powyższych diagramów możliwość zastosowania kompozycji wydaje się być bezdyskusyjna?

16 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 16 Agregacja rekursywna (3) K * * :K Przykłady agregacji rekursywnych Program 1..* Blok Instrukcja złożona Instrukcja prosta * I II Człon * Wyrażenie operator binarny Zmienna nazwa 1 Stała wartość * 1 2-gi operand 1-szy operand Jak wyglądałby diagram obiektowy dla wyrażenia, np. (x + y/2) * (x/3 - y)

17 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 17 Asocjacja kwalifikowana (1) Katalog Plik nazwa 1 * { nazwa pliku jest unikatowa w ramach katalogu } Katalog Plik nazwa pliku Perspektywa pojęciowa - plik jest w ramach katalogu jednoznacznie identyfikowany przez nazwę. Perspektywa projektowa - wskazanie na to, że katalog plików można zorganizować jako tablicę asocjacyjną lub słownik (przeszukiwanie za pomocą nazwy pliku).

18 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 18 Asocjacja kwalifikowana (2) Tablica Kwadrat rząd kolumna 1 1 Tablica Kwadrat rząd kolumna Kwalifikator asocjacji może stanowić więcej niż jeden atrybut. Warunek - wartości tych atrybutów muszą pozwolić na jednoznaczną identyfikację obiektu w ramach pewnego zbioru obiektów (tutaj - w ramach zbioru kwadratów należących do jednej konkretnej tablicy, czyli jednego obiektu klasy Tablica). Asocjacja kwalifikowana, jak każda asocjacja, może posiadać atrybuty. nr konta data założ. ** Bank nazwa Osoba imię nazwisko data założ. * 0..1 Bank nazwa Osoba imię nazwisko nr. konta

19 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 19 Mechanizmy rozszerzalności w UML W UML istnieją trzy rodzaje mechanizmów rozszerzalności: stereotypy, wartości etykietowane, ograniczenia. Stereotypy Stereotypy umożliwiają meta-klasyfikację elementów modelu. Istnieje lista stereotypów dla każdego rodzaju elementów modelu (elementu metamodelu UML), np. relacji między przypadkami użycia, klas czy metod. Dany element modelu (np. jedna relacja między przypadkami użycia, klasa czy metoda) może mieć co najwyżej jeden stereotyp. Są stereotypy predefiniowane, ale użytkownicy mogą też definiować własne. Stereotypy rozszerzają semantykę metamodelu.

20 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 20 Stereotypy - notacja Notacja: zwykle « nazwa stereotypu » lub ikona, ale można też używać koloru czy tekstury, choć z różnych względów nie jest to polecane (ograniczenia ludzkie lub sprzętu). Ikona może być używana na 2 sposoby: zamiast symbolu stereotypu (c, d) lub razem z nim (b). W przypadkach a, b, c zawartość elementu modelu opatrzonego stereotypem (tu: klasy Pióro Świetlne) jest widoczna. W przypadku d została opuszczona. «sterowanie» PióroŚwietlne lokacja: Punkt uruchom (Tryb) PióroŚwietlne lokacja: Punkt uruchom (Tryb) PióroŚwietlne «sterowanie» PióroŚwietlne lokacja: Punkt uruchom (Tryb) ikona (a)(a)(b)(b) (c)(c) (d)(d) « lub » guillemets - jeden znak - używany w charakterze cudzysłowia w jęz. francuskim

21 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 21 Stereotypy; przykłady « trwała » Prostokąt punkt1: Punkt punkt2: Punkt «konstruktory» Prostokąt (p1: Punkt, p2: Punkt) «zapytania» obszar () : Real aspekt() : Real... «aktualizacje» przesuń (delta: Punkt) przeskaluj (współczynnik: Real) P1P2 « include » P3 P4 « extend » rodzaj elementów modelu: relacje między przypadkami użycia lista stereotypów dla tego rodzaju: « include » i « extend » Każda relacja między przypadkami użycia (element modelu) jest opatrzona jednym z dwóch stereotypów z powyższej listy. « trwała » Prostokąt punkt1: Punkt punkt2: Punkt «konstruktory» Prostokąt (p1: Punkt, p2: Punkt) «zapytania» obszar () : Real aspekt () : Real... «» przesuń (delta: Punkt) przeskaluj (współczynnik: Real) Jednym stereotypem można opatrzyć całą listę elementów modelu. Koniec listy może być oznaczany przez «».

22 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 22 Wartość etykietowaną stanowi ciąg znaków o postaci: słowo kluczowe = wartość. Dowolny łańcuch znaków może być użyty jako słowo kluczowe. Są słowa kluczowe predefiniowane, ale użytkownik może też definiować własne. Listę wartości etykietowanych (oddzielonych przecinkami) umieszcza się w {}. Dowolny element modelu może być skojarzony nie tylko z listą wartości etykietowanych, ale w bardziej ogólnym sensie z łańcuchem własności, w postaci: {dowolny łańcuch znaków}. Wartości etykietowane Wartości etykietowane są używane do skojarzenia arbitralnej informacji z pojedynczym elementem modelu. {autor = Jan Nowak, termin zakończenia = 31 Maja 1999, status = analiza} Przykład: Wartości etykietowane są szczególnie przydatne do przechowywania informacji związanych z zarządzaniem projektem (jak w przykładzie powyżej) czy szczegółów implementacyjnych.

23 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 23 Ograniczenia Ograniczenia specyfikują restrykcje nakładane na elementy modelu. Mogą stanowić wyrażenia języka naturalnego czy języka formalnego (np. OCL w UML), mogą też przyjmować postać formuły matematycznej lub fragmentu kodu (czy też pseudokodu). Notacja: są zawarte wewnątrz {} i umieszczane za elementem w klasie, lub poza klasą. Mogą też być umieszczane w komentarzu (przykład na następnej folii). Pracownik imię nazwisko pensja {<=10 000} Pracownik imię nazwisko pensja {pensja <=10 000} {pensja nie wzrasta o więcej niż 300} ograniczenie statyczne ograniczenie dynamiczne zmień pensję (nowa) Ograniczenie dynamiczne - tu interesuje nas poprzedni stan elementu, na który jest nałożone ograniczenie. Czy powiedzie się próba zmiany pensji z 2500 na 5500?

24 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 24 Ograniczenia; przykłady Konto Firma Osoba {xor} należy do 0..1 * * Symbole, takie jak oraz > mogą być używane do wskazywania elementów, na które zostały nałożone ograniczenia. Firma * pracownikpracodawca podwładny szef 0..1 * {Osoba.pracodawca = Osoba.szef.pracodawca} Osoba ograniczenie w komentarzu

25 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 25 Ograniczenia predefiniowane; przykłady {complete} {podział całkowity} {incomplete} {podział nie całkowity} {disjoint} {podział rozłączny} {overlapping} {podział nierozłączny} {or}{lub} {xor} {albo} {ordered} {uporządkowane} {subset}{podzbiór} {bag}{wielozbiór} {history}{historia} {hierarchy} {hierarchia} {dag}{graf acykliczny skierowany} dag - directed acyclic graph j. angielskij. polski

26 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 26 Design by Contract (1) W idealnym przypadku ograniczenia powinny być implementowane jako asercje w docelowym języku programowania. Asercje są sercem metody projektowania Design by Contract zastosowanej przez Bertranda Meyera w języku Eiffel. Design by Contract nie jest metodą specyficzną dla tego tylko języka - może i powinna być wykorzystana w każdym. Asercja - to wyrażenie typu Boolean (warunek), którego wartość = FALSE prowadzi do błędu. Zwykle asercje są testowane jedynie podczas debuggowania. Design by Contract używa 3 rodzajów asercji: warunek wstępny (precondition) - definiuje, co powinno być spełnione, aby dana operacja wykonała się poprawnie (jak powinien wyglądać świat sprzed), warunek końcowy (postcondition) - określa, co będzie po poprawnym wykonaniu operacji (świat po), inwariant - asercja, definiowana dla klas posiadających dane, które nie powinny ulec zmianie po wykonaniu operacji; ten warunek musi być zawsze spełniony dla wszystkich wystąpień danej klasy. Na bazie definicji warunków wstępnego i końcowego można sformułować definicję wyjątku (exception) - zachodzi przy spełnionym warunku wstępnym i niemożliwości spełnienia warunku końcowego.

27 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 27 Design by Contract (2) Warunki, jak powyżej, mają kluczowe znaczenie dla wykonania się operacji i są zupełnie niezależne od kontekstu, w jakim operacja jest wywoływana. Bertrand Meyer stwierdza, że obecność tych warunków należy traktować jako kontrakt wiążący daną operację i operacji wywołujących ją. Operacja gwarantuje: jeśli wywołasz mnie ze spełnionym warunkiem wstępnym, to obiecuję doprowadzić do stanu, w którym będzie spełniony warunek końcowy [Meyer 1988,1992]. Warunki nie narzucają konkretnej implementacji w języku programowania. Przykład: dane pracownika są usuwane po 2 latach od daty… warunek wstępny: minęło 2 lata, warunek końcowy: dane pracownika zostały usunięte z zasobów. Kto powinien być odpowiedzialny za poprawność warunków (aby uniknąć nadmiaru kontroli) - w idealnym przypadku: za warunek wstępny - operacja wywołująca, za warunek końcowy i inwarianty - operacja wywoływana. Warunki wstępne i końcowe powinny być dokumentowane łącznie z dokumentowaniem operacji. W idealnym przypadku powinny stanowić część kodu definiującego interfejs.

28 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 28 Przykład asercji w języku Eiffel Class STACK[T] export nb_elements,empty, full, push, pop, top feature nb_elements : INTEGER;... push(x : T) is - Add on top not full; do... require ensure not empty; top=x; nb_elements=old nb_elements + 1 end; - push...

29 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 29 Przykład asercji w języku Eiffel (cd.) invariant 0 nb_elements; nb_elements max_size; empty = (nb_elements = 0) end; - class STACK Inwarianty mogą przybierać wartość = FALSE jedynie w trakcie wykonywania operacji. Przykład Tablica sortuj «postcondition» {po sortowaniu: nie zmienia się liczba elementów; każda wartość pojawia się tyle samo razy, co przed sortowaniem; dla kolejnych wartości x i y zachodzi x <= y }

30 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 30 OCL - Object Constraint Language (1) OCL jest językiem o notacji tekstowej służącym do specyfikowania warunków, ograniczeń, asercji i zapytań (zapisu wyrażeń ścieżkowych). OCL zawiera pewien zestaw predefiniowanych operatorów do operowania na elementach kolekcji czy typach podstawowych, ale nie jest przeznaczony do zapisywania kodu wykonalnego. Podstawowe elementy składni OCL: element.selektor selektor może być nazwą atrybutu (opisującego element) - wtedy zwracana jest albo wartość albo zbiór wartości atrybutu selektor może być nazwą roli (celu) - wtedy zwracany jest zbiór powiązanych obiektów A aAaA mAmA B aBaB mBmB 1 * rArA rBrB wyrażenie O A. a A zwróci wartość atrybutu a A wyrażenie O A. r B zwróci zbiór obiektów klasy B powiązanych z danym obiektem O A Przykład Niech O A oznacza pewien obiekt klasy A, wtedy:

31 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 31 OCL - Object Constraint Language (2) element.selektor (lista arg)selektor jest nazwą operacji wywoływanej dla elementu, wartością wyrażenia jest tu wynik zwracany przez operację element.selektor (kwalifikator)selector specyfikuje asocjację kwalifikowaną; element plus wartość kwalifikatora jednoznacznie identyfikują zbiór powiązanych obiektów zbiór-> własność-zbioruwłasność-zbioru stanowi nazwę wbudowanej w OCL funkcji na zbiorze, np. select, reject, size zbiór->select (warunek)zwraca podzbiór elementów spełniających wyspecyfikowany warunek zbiór->reject (warunek)zwraca podzbiór elementów nie spełniających wyspecyfikowanego warunku zbiór->sizezwraca liczność zbioru selfspecyfikuje aktualnie rozważany obiekt (może być opuszczony, gdy kontekst jest znany) operatornp.=,, =, <>, +, -, *, /, not, and, or, xor

32 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 32 OCL - Object Constraint Language (3) Przykłady lot.pilot.godziny_treningowe >= lot.samolot.min_godz może być wykorzystane do zwrócenia zbioru pilotów, którzy wylatali odpowiednią dla danego samolotu liczbę godzin firma.pracownik->select (tytuł = szef and self.raport->size >10) zwróci zbiór pracowników będących szefami, którzy dostarczyli więcej niż 10 raportów

33 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 33 Zasada zamienialności a ograniczenia Zasada zamienialności (byt programistyczny typu B może zastąpić byt typu A, o ile B jest podtypem A) przenosi się na ograniczenia w sposób wyrażony poniższym potocznym stwierdzeniem: Nie żądaj więcej, nie obiecuj mniej (demand no more, promise no less). A m B m Warunek wstępny dla metody m w klasie B - powinien być nie silniejszy niż dla metody m w klasie A; warunek końcowy - nie słabszy niż w klasie A. Obiekt klasy B może zastąpić obiekt klasy A, co oznacza, że jego zachowanie z punktu widzenia obiektu wysyłającego komunikat wywołujący metodę m, powinno być takie same, jak gdyby komunikat wysłano do obiektu klasy A.

34 E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 34 Podsumowanie mechanizmów rozszerzalności UML dostarczyła kilku mechanizmów rozszerzalności, aby umożliwić projektantom wprowadzanie modyfikacji bez konieczności zmiany samego języka modelowania. Twórcy UML starali się w ten sposób (chociażby w pewnym stopniu) zaspokoić potrzeby specyficznych dziedzin problemowych czy środowisk programowych. Narzędzia mogą przechowywać wprowadzone modyfikacje oraz manipulować nimi bez konieczności wnikania w ich semantykę - modyfikacje z reguły są przechowywane w postaci łańcuchów znakowych. Narzędzia mogą ustanowić własną składnię i semantykę dla obsługi mechanizmów rozszerzalności. Należy pamiętać, że rozszerzenia stanowią z definicji odstępstwo od standardów UML, i że w naturalny sposób prowadzą do utworzenia pewnego dialektu UML, a to z kolei może prowadzić do problemów z przenaszalnością. Trzeba zawsze dobrze rozważyć zyski i straty możliwe do poniesienia dzięki korzystaniu z tych mechanizmów, szczególnie wtedy, gdy stare standardowe mechanizmy pracują wystarczająco dobrze.


Pobierz ppt "E. Stemposz, Analiza i Projektowanie Systemów Informatycznych, Wykład 7, Slajd 1 Projektowanie systemów informacyjnych Ewa Stemposz, Kazimierz Subieta."

Podobne prezentacje


Reklamy Google