Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

1928 – Alexander Fleming wrócił z wakacji i zaobserwował że na płytce z S. aureus na który dostała się pleśń grzyba Penicillinum notatum bakterie zostały.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "1928 – Alexander Fleming wrócił z wakacji i zaobserwował że na płytce z S. aureus na który dostała się pleśń grzyba Penicillinum notatum bakterie zostały."— Zapis prezentacji:

1

2 1928 – Alexander Fleming wrócił z wakacji i zaobserwował że na płytce z S. aureus na który dostała się pleśń grzyba Penicillinum notatum bakterie zostały zabite 1929 – publikuje swoje spostrzeżenia Florey i Chain wyizolowali penicylinę w czystej postaci 1945 – Nobel dla Fleminga, Floreya i Chaina

3

4

5 dark green dark green = lowest to DID; light green light green = to DID; yellow yellow = to DID; red red = DID to highest; grey grey = ESAC participant for which no data are available.

6 Racjonalna antybiotykoterapia Komunikacja Edukacja Oporność Zapobieganie zakażeniom Właściwy dobór antybiotyku

7 oporność nabytachromosomalnaplazmidowawrodzona np.: pałeczki gram – niewrażliwe na glikopeptydy

8 Oporność chromosomalna Mutacja Jednostopniowa Kilkustopniowa Transformacja obcogatunkowego DNA

9 Oporność plazmidowa KoniugacjaTransdukcjaTransformacja

10

11

12

13 1. Synteza enzymu : rozkładającego antybiotyk, modyfikującego antybiotyk 2. Zaburzenia barier przepuszczalności 3. Modyfikacja miejsca docelowego działania antybiotyku 4. Ominięcie ogniwa reakcji szlaku metabolicznego zablokowanego przez antybiotyk 5. Aktywne usuwanie antybiotyku z komórki bakteryjnej na zasadzie pompy

14 Polega na zastąpieniu formy parenteralnej leku, formą doustną w sytuacji znacznej poprawy stanu klinicznego chorego Pozwala na szybsze wypisanie chorego ze szpitala, co obniża koszty leczenia, a przede wszystkim zmniejsza ryzyko nadkażenia chorego oporną florą bakteryjną

15

16

17

18 1. Znajomością farmakokinetyki i farmakodynamiki przepisywanego leku 2. Dostępnością biologiczną antybiotyku 3. Aktywnością przeciwbakteryjną 4. Tolerancją

19 Z tym kryterium wiąże się dawkowanie leku. Preferowane są antybiotyki, które podaje się raz lub dwa razy na dobę. Leki podawane 1 lub 2 x na dobę w dużym stopniu gwarantują przestrzeganie czasu trwania terapii, a wiadomo, że jedną z istotnych przyczyn selekcji szczepów opornych jest zbyt krótki czas trwania leczenia.

20 Antybiotyki lepiej wchłaniane w mniejszym stopniu prowadzą do zaburzeń równowagi fizjologicznej flory przewodu pokarmowego i dróg oddechowych.

21 Do tego celu konieczna jest znajomość spektrum przeciwbakteryjnego stosowanych preparatów i znajomość prawdopodobnych czynników etiologicznych zakażenia. Pozwoli to na zastosowanie antybiotyku o jak najwęższym spektrum, ukierunkowanym na określony patogen. Bardzo pomocna jest znajomość aktualnego stanu wrażliwości na antybiotyki szczepów powodujących zakażenia w środowisku, z którego pochodzi pacjent. Ideałem byłoby wykonanie badania mikrobiologicznego przed zaordynowaniem terapii.

22 Częściej stosowane są antybiotyki powodujące jak najmniej niepożądanych objawów ubocznych. W przypadku dzieci należy zwrócić również uwagę na smak zawiesiny. Doskonałe antybiotyki o smaku nie akceptowanym przez dziecko nie są przyjmowane, zwłaszcza przez dzieci starsze.

23 Nadużywanie antybiotyków w rolnictwie i weterynarii W hodowli zwierząt jako stymulatory wzrostu – o 15 % lepszy przyrost Flora towarzysząca zwierzętom jest bardzo zbliżona do ludzkiej

24 1. Szczepienia – zaszczep się sam przeciwko grypie, pacjentom z grupy ryzyka zalecaj szczepienie p-ko grypie oraz p-ko pneumokokom 2. Namierz patogen – terapia empiryczna dla podejrzewanych patogenów i celowana dla znanych 3. Poznaj lokalny antybiogram 4. Pacjent z infekcją wirusową – nie bój się powiedzieć NIE 5. Używaj antybiotyki o wąskim spektrum działania kiedykolwiek jest to możliwe 6. Lecz zakażenie, nie kolonizację czy kontaminację 7. Znajdź i usuń przyczynę przewlekłych i nawracających zakażeń 8. Nie zakażaj innych – zostań w domu gdy jesteś chory, myj ręce przed i po badaniu pacjenta, używaj rękawiczek, świeć przykładem

25

26 Anginę paciorkowcową rozpoznajemy wstępnie na podstawie obrazu klinicznego (intensywne przekrwienie błony śluzowej gardła i migdałków, ból gardła [często utrudniający połykanie], gorączka, powiększenie i tkliwość węzłów chłonnych szyjnych, brak objawów nieżytowych [kaszel, wydzielina z nosa, zapalenie spojówek]) i cech epidemiologicznych (np. wywiad wskazujący na kontakt z chorym na potwierdzoną anginę paciorkowcową lub nosicielem paciorkowca grupy A). Jeśli obraz kliniczny wskazuje na etiologię paciorkowcową anginy, potwierdzeniem rozpoznania powinien być dodatni wynik posiewu materiału pobranego metodą wymazu z gardła lub dodatni wynik szybkiego testu antygenowego). Jeśli natomiast obraz kliniczny nie wskazuje na zapalenie paciorkowcowe, to z dużym prawdopodobieństwem można je wykluczyć bez badania mikrobiologicznego. Leczeniem z wyboru jest penicylina fenoksymetylowa (Penicylina V) podawana u dzieci co 12 lub 8 godzin (u młodzieży i dorosłych co 8 lub 6 godzin) przez 10 dni lub - w przypadku alergii nienatychmiastowej na penicyliny - cefalosporyna I generacji (np. cefadroksyl) przez 10 dni. Jeśli są małe szanse na przestrzeganie zasad leczenia przez 10 dni, to akceptowaną alternatywą jest amoksycylina podawana przez 6 dni lub cefuroksym przez 5 dni. U chorych z alergią typu natychmiastowego na beta-laktamy konieczne jest natomiast zastosowanie makrolidu (ew. klindamycyny).

27 Amoksycylina podawana jest 2 lub 3 razy na dobę w zależności od dawkowania leku. Antybiotyk w dawkach tradycyjnych - 45 mg/kg mc./24 h lub 75 mg/kg mc./24 h - powinien być podawany co 8 godzin, aby zapewnić właściwe parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, zaś w dawce 90 mg/kg mc./24 h - co 12 godzin. Większe dawkowanie leku jest konieczne do osiągnięcia efektu terapeutycznego w świetle narastającej oporności Streptococcus pneumoniae na penicylinę, także w Polsce. Taki sposób dawkowania należy rozważyć u pacjentów wcześniej leczonych antybiotykami beta-laktamowymi

28 Wskazaniem do zastosowania azytromycyny - jak i innych makrolidów - są bakteryjne zapalenia dróg oddechowych (ostre zapalenie ucha środkowego, ostre zapalenie zatok przynosowych, pozaszpitalne zapalenie płuc) u chorego z alergią natychmiastową na dowolną penicylinę lub cefalosporynę, lub nienatychmiastową na wszystkie beta-laktamy. "Megadawka" wynosi u dzieci 30 mg/kg mc. (u dorosłych mg) i można ją stosować jednorazowo jako "dokładkę" do beta-laktamu w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc w przypadku braku wyraźnej poprawy po 3 dobach podawania antybiotyku beta-laktamowego.

29 Wszystkie makrolidy są aktywne wobec bakterii nietypowych, poszczególne antybiotyki różnią się jedynie penetracją wewnątrzkomórkową - największą charakteryzuje się azytromycyna. Czas leczenia zapalenia płuc o tej etiologii zwyczajowo wynosi dni, ale nie przeprowadzono badań z randomizacją, których wyniki umożliwiłyby wiarygodne ustalenie optymalnego czasu terapii. Wyjątkowo dla azytromycyny leczenie trwa 5 dni - u dzieci dawka w 1. dobie wynosi 10 mg/kg mc., zaś w 4 kolejnych - 5 mg/kg mc. Częstość eradykacji patogenu w wyniku leczenia wynosi ponad 80%.

30 Antybiotykoterapia sekwencyjna polega na rozpoczęciu terapii antybiotykiem podawanym dożylnie (i.v.), a po poprawie stanu klinicznego zmianę leczenia na preparat podawany doustnie (p.o.). Przykłady: - cefuroksym i.v. aksetyl cefuroksymu p.o. - amoksycylina z klawulanianem i.v. amoksycylina z klawulanianem p.o. - cyprofloksacyna (ofloksacyna) i.v. cyprofloksacyna (ofloksacyna) p.o. - klarytromycyna i.v. klarytromycyna p.o. - cefotaksym (ceftriakson) i.v. amoksycylina z klawulanianem p.o. - klindamycyna i.v. klindamycyna p.o. - ceftazydym i.v. cyprofloksacyna p.o.

31 Do 3. miesiąca życia zakażenia bakteryjne wymagają stosowania leków przeciwbakteryjnych pozajelitowo z powodu cięższego przebiegu, trudnego do odróżnienia od objawów zakażenia uogólnionego (bakteriemii lub sepsy) i gorszej tolerancji doustnych preparatów antybiotyków, i to nie tyle samej substancji czynnej, co innych składników tych preparatów. Wynika to z niedorozwoju "bariery pokarmowej". Do leczenia zakażeń bakteryjnych w tym wieku szczególnie nadaje się ceftriakson, który można podawać raz na dobę (także domięśniowo), co ułatwia jego stosowanie i wcześniejsze wypisanie dziecka ze szpitala.

32 W takich przypadkach, zwłaszcza u dzieci po roku życia, niewątpliwie należy dodać makrolid, który zmodyfikuje korzystnie przebieg choroby, choć raczej nie poprawi radykalnie stanu chorego.

33 Są dostępne i można je również zamówić u producentów (np. BD Directigen EZ firmy Becton Dickinson). W praktyce są bardzo przydatne, bowiem w wielu przypadkach umożliwiają ustalenie rozpoznania już w gabinecie lekarza. Stosowanie tych testów jest korzystne dla społeczeństwa i systemu opieki zdrowotnej, gdyż pozwala na ograniczenie nadmiernego w Polsce stosowania antybiotyków w zapaleniach o etiologii wirusowej. Ich powszechne zastosowanie we Francji, refundowane przez Kasę Chorych, spowodowało znaczące ograniczenie zużycia antybiotyków.

34

35 1. Zasady racjonalnej antybiotykoterapii, Służba zdrowia, nr ( ); 26 kwietnia - 7 maja Prof. dr hab. med. Danuta Dzierżanowska, Mgr Urszula Łopaciuk 2. Antybiotykoterapia praktyczna, α-medica press – prof. dr hab. med. Danuta Dzierżanowska 3. Racjonalna antybiotykoterapia, Medycyna Praktyczna Pediatria 2007/01 - prof. dr hab. med. Danuta Dzierżanowska, prof. dr hab. med. Andrzej Radzikowski 4. MJA vol. 177 – Antibiotic resistance by Peter Colignon 5. Chorzy na antybiotyki Rozmowa z prof. Walerią Hryniewicz - Przewodnik Lekarza 10/2004

36


Pobierz ppt "1928 – Alexander Fleming wrócił z wakacji i zaobserwował że na płytce z S. aureus na który dostała się pleśń grzyba Penicillinum notatum bakterie zostały."

Podobne prezentacje


Reklamy Google